Bibi en Filos: over ver weg en toch dichtbij

Bibi en Filos Bibi: Mag ik eerst?
Filos: of mag ik eerst?
Of nee, laten we het samen vertellen

Kom, poot in poot gaan we samen over de drempel van de blog en we roepen heel hard naar iedereen: Kaalieméera!!!
Dat is een meow uit ons eigen land en het betekent goedendag. Het is Grieks. Wij zijn heuse Griekse katten-poezels, van het eiland Lesbos.
Bibi: ik ben een meisjes-poes.
Filos: ik ben een kater-jongen.

(tekst gaat verder onder video)

De opvang

Ieniemienie klein, nog maar een paar dagen oud waren we toen we in de vuilnisbak lagen. Geen mama in de buurt. Een paar zachte handen tilden ons eruit. Handen van een foster mevrouw. Ze nam ons mee naar huis. Daar kregen we lekker te drinken en een zacht warm plekje om in slaap te snuggelen. Met elke paar uur slurpen aan een flesje lauwe kittenmelk. We werden vertroeteld en voelden ons warm en veilig.
Na een paar weken ontdekten we dat we samen met andere poezenvriendjes in een opvanghuis woonden. We mochten er blijven tot we wat groter gegroeid zouden zijn. En dan naar een eigen thuis met eigen mensen personeel. In Griekenland wonen de mensen liever niet met poezen in huis. Ons nieuwe thuis zou dus ergens anders op de wereld moeten zijn. Bijvoorbeeld in Nederland.
Dat wordt zoals wij Grieken zeggen, zoeken naar een vlo tussen het stro.
Wij wilden helpen met zoeken, want hee vlooien daar hebben wij poezen wel verstand van, toch? Samen met de mensen van de opvang maakten we een advertentie.

In het hart

Twee lieve jonge katten, broer en zus, speels, aaibaar en ondernemend zoeken een huis met mandje, liefde en lekker eten. U krijgt er 1001 kopjes en knuffeltjes en veel poezenplezier bij cadeau.

Bibi en Filos — hier zaten we nog in de opvang

Dan met een lief filmpje en foto’s en hop het internet op.
Zij, die nu ons Maria-mens is, zag dat filmpje. Ze vond ons meteen lief. We sprongen gewoon in haar hart zou je kunnen zeggen. Mooi zitten blijven in dat hart en er nooit meer uitspringen Bieb, zei Filos nog, dan komt het vast helemaal goed.
Zo hebben we elkaar gevonden, wij Bibi en Filos op Lesbos en zij Maria-mens in Nederland. Hoeveel poezen-staarten reizen zou dat zijn?
Ver weg kan echt dichtbij worden. Daarover zullen we de volgende keer vertellen.

psssst nog even dit….. lieve mijnheer Bram de katermans, dit is/was uw plekje en nu mogen wij hier onze letters schrijven. We sturen u en uw vrouw sterkte pootjes en zachte neusjes. Bibi en Filos

Wat er was en is met mijn gezond

“Vertel het aan je vrienden Bertje,” zei mijn vrouw, en Loesje meelde van ik steun jou Bert, dus nou komt mijn ferhaal over wat er was en is met mijn gezond.

Ik ben er gewoon hoor dus dit is geen grieselig ferhaal en iedereen kan gerust ferder lezen, dat wil ik er eerst bij zeggen.

Telefoneren

Het was dus zo dat ik op een ochtend dacht ik lig waar ik lig en ik blijf gewoon liggen. Ook al wegens toen ik anders wilde gaan liggen het moeilijk ging, het lukte haast niet, mijn poote deden nee. En als ik dan van ja deed dan had ik pijn. Dus ik deed weinig.
Nou mijn vrouw zag het meteen.
Ze keek heel intens naar me dat ik wist ze denkt aan de dokter.
En ja hoor ze ging telefoneren over mij. Alsdat ik zo zwak en raar deed en niet goed op mijn poote stond en wat het kon zijn. Hele ferhalen over wat ik deed en had gedaan en nou niet, echt mijn preifussie was niks waard. Ik dacht meteen deze jongen gaat niet in een auto naar de dokter want ik blijf hier.

En toen kwam het. Artroosie.
Ik moest andere brokjes.
Ik moest meedisijn.
En mijn vrouw zei: je hebt nu ook langere knuffels nodig Bert, en daar was ik het meteen mee eens.

Beter

Toen ik de tweede dag mijn snek-plus op had, kon ik opeens weer meer. En toen het nacht werd, ging ik naar boven en KABOEM sprong ik op het bed, mijn vrouw werd wakker en ik kreeg knuffels en ik moest keihard spinnen omdat we weer samen waren in de nacht, het kon weer, en zij was ook blij.

Dus nou foel ik me beter. De brokjes zijn gewoon, niet lekker en niet fies. De meedisijn zit in een snek en ik kan het best eete en erna krijg ik compliementen.
Het gaat niet weg, zei mijn vrouw, eerlijk is eerlijk, maar folgens mij kan ik best leefe met artroosie.

Opmerking mevrouw Bert
Bert eet nu Hill’s Prescription Diet Feline K/D +Mobility Kattenvoer met Kip, het ondersteunt ook de nierfunctie.
Ik heb Seraquin als aanvulling aangeboden, maar dat lustte hij (nog) niet.
De pijnstiller Onsior is wegens Brexit slecht tot niet leverbaar, nu krijgt hij Novacam, een week volgens dokters voorschrift.

Loesje vertelt over jou taak in huis…

jou taak Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen en van mij hart hoop ik dat alles goed is met u selluf. Vandaag wil ik eers dank wel zegge teege onse vriendje Bram. U heb het misschien wel geleese in ze eigeste blog.

Mij erfarung

Bram heb ons zaterdag fertel, hij stop ermee want hij is nu heel feel noodig bij ze vrouw. Dan hebbie geen keuse want jou vrouw is jou thuis. Jij bennie foor niets huiskater of huispoes geworre. Jij zorg foor jou vrouw als jou vrouw jou noodig heb. En assie heel feel zorg geef krijg jij misschien ook jou Mantel. Maar mij erfaring is daar ga zofeel van jou tijd oferheen, Mantelpoes wor jij nie somaar. Tog heb ik heel feel van mij respek foor Bram want hij is er selluf ook nog. En jij sta er nie alteit zofeel bij stil maar assie huiskater ben of jij ben huispoes hebbie jou taak en jou feranwoordelukheid. Leefe is nie alteit alleen maar van jou lanterfanter, ook al denk onse jeug van teegeswoordig daar anners ofer. Maar zij moet leefe nog leere en daar moet wij geduld foor hebbe.

Karriejêrre

Folges mij vrouw ben ik wel als huispoes geboore. Selluf heb ik daar nie om gefraag daar ben ik eerluk ofer. In mij eerse jaar van mij leefe was ik zofeel ferleege. Toen was ik nog nie klaar foor mij taak als huispoes en ik had ook nog nie zofeel ferstand van mij eigen karriejêrre.
Maar toen kwam mij vrouw in mij leefe en jij foel in jou hart. Bij deze vrouw wil ik hoore met mij heele heb van mij houw. Dan hebbie jou eerse stap gezet, jij hoef alleen nog maar in jou huis te woone. Want jij kan er lang of assie breed ben ofer praate. Assie geen huis heb waar jij kan woone dan kan jij geen huispoes zijn. Assie geen vis ferkoop maar ouwe kaas dan kan jij geen visboer zijn. Dan ben jij ouwe kaasboer. En mij erfaring is, het ruik tog anders. Er kom wel iets bij kijke, jij kan nie iets worre wat jij nie ben. Jij kan het wel wille bijfoorbeeld als jou stille ferlange. Dattie bijfoorbeeld graag ouwe kaasboer wil zijn.
Maar selluf denk ik dat jou droom ook jou bedrog kan zijn en dattie dan tusse jou gaate jou kaas niemeer ruik. Dat moetie nie wille. Daarom ben ik van mij eigen tefreede dat ik Huispoes ben. En jij kan het ook makkeluk oferzien als poes in jou huis.

In onse huis

Nu fraag u ze eigen misschien af hoe het ferder zit in onse huis want jij kannie allemaal huispoes zijn. Iedereen heb wel ze eigen speesiejaalieteit. Mij vrouw heb mij eigen fertel dattie froeger nachzuster was, maar daar was ik van mij eigen nooit nie bij. Nu is mij vrouw foor alteit in onse huis dus dan wor jij van selluf huisvrouw.
Mij Zusje is als onse Zusje geboore. Dan blijf jij alteit Zusje wat jij ook doe. En ik zeg u eerluk, mij Zusje heb gewoon heel feel erfaring als Zusje. Waarom zou jij dan iets anders worre? Selluf vin ik Zusjes moet er ook zijn en misschien wor zij ofer ze tijdje nog wel onse HuisZusje? Dattie doorgroei in ze taak in huis. Maar zoies kan jij nie foorspelle en dat moetie ook nie proobeere.
jou taak En dan heb wij onse broer Oopa Floris. Ik zeg u eerluk, mij broer is nooit huiskater gewees van ze eigen. Hij heb er ze aanleg nie foor. Mij broer leef zofeel in ze ferleede, daar kan jij jou huis niemeer op bouwe. Maar mij broer heb nu wel ze staatus bereik als Oopa en dan kan jij ook zegge. Mij broer is onse HuisOopa en zo heb wij allemaal onse eigen feranwoordelukheid in onse huis.

Seeriejeus

Feranwoordelukheid moet jij alteit seeriejeus neeme, net als Bram doe van ze eigen. En soms onwikkel jij jou eigen ferder en kan jij er jou taak bijkrijge. Mij vrouw weet bijfoorbeeld dat ik heel feel zorg heb foor mij broer Oopa Floris. Op een dag heb ze gezeg, Loes jij ben nu ook Mantelpoes en toen wer ik wel heel feel ferleege. Het is toch jou kroon op jou zorg die jij geef. Maar jij weet ook, jou vrouw zie jou eigen en zij weet wat jij doe in jou huis. Jij krijg jou soort van proomoozie van jou huispoes zijn. Jou vrouw fertrouw jou dinge toe en jij doe het Saame. Dat is belangrijk assie Saame woon in jou huis. Daar waar jou geluk begin en waar jij jou eigen kan onwikkele tot wie jij ben. En het maak niks nie uit wat jij ben, assie maar foel in jou hart. Het pas en deze poes wil ik zijn van mij eigen.
Selluf ben ik Loesje Huispoes en ik heb verkering met mij Huiskater Bert. Beeter passe heb ik nog nie meegemaak van mij eigen.

Dank u wel

Loesje

Oopa Floris vertelt over vroeger… mijn vacht

vacht Haai all of mij frends
Hier ben ik weer.
Oopa Floris.
De won en oonlie.
Hee echt wel.
Oké wat is de bedoeling van dit circus?
Loes vooruit met die geit.
Wat ?
Moet ik iets vertellen?
En waar moet dat dan over gaan?
Over mijn vacht?
Hoezo mijn vacht?
Daar blijft iedereen met zijn poten vanaf!
Ik heb niet voor niets mijn hele leven…..
Uhm..?
Met mijn vacht is niets mis!
Zo goed?
Wat nou ouder worden en veranderen?
Meek noo misteek.
Oopa veranderd nooit.
Oopa is Oopa.
Jong en vitaal.
Wat zeg je?
Ben ik twintig jaar?
Piepeltjes Oopa is twintig jaar!
Haalekieddeekes!
Horen jullie dat?
Keivet!
En hoe lang zit ik al met deze jas opgescheept?
Wat?
Twintig jaar?
Die is gek.
Hee piepeltjes Oopa heeft de mot in zijn vacht.
Whaaaa haaaa.
Gekke vacht.
Hoezo kammen?
Oppa weet één ding heel zeker.
Aan mijn vacht geen polonaise.
Polonaise is voor de uhm…
Precies.
De poezedames.
Ik zeg pootje omhoog!
Pootje naar links,
Pootjes naar…..
Precies!
En gaan met die banaan.
Gek gedoe allemaal.
Ja ja ik ga al dutten…

vacht Wakkerrrrr
Ben ik in beeld?
Loes ik ben er weer.
En nu?
Wat?
Vertellen over mijn vacht?
Piepeltjes er is niks mis met mijn vacht!
Dat gezeur de hele tijd!
Ik ben er klaar mee!
Hoezo moet ik nog beginnen?
Volgende vraag…
Bai de weej,
Vroeger hè….
Oopa zat er altijd warmpjes bij.
Hee Oopa had grote poten en een dikke vacht.
Een grijsbruine vacht met zwarte strepen.
Luister piepeltjes
Zo worden ze niet meer gemaakt.
Vraag maar aan de poezedames.
De leedies smulden ervan.
Liep Oopa over de schutting.
Hoorde ik ze krijsen die poezedames.
Echt wel.
En Oopa was nooit te beroerd om een poot om iemand heen te slaan.
Je moet ze warm houden die dames.
Luister jonge Katermannen.
Luister naar Oopa.
Vroeger deden wij nog klimmen en klauteren.
Keigoed voor je poten maar ook voor je vacht.
Zonnetje op je Kuif.
Oopa kreeg spontaan een krul in zijn snor.
En de poezedames waren voor het uitzoeken.
Oopa heeft er wat uitgezocht kan ik jullie vertellen.
Tegenwoordig zit de jeug met de poten op de
uhm…
Loes wat doet de jeugd?
Wat?
Sweipen op de tablet?
Wat moet Oopa daar nou weer mee?
Gesweip allemaal.
Luister jonge Katermannen.
Geen gezeik tussen de poezedames.
Vacht goed poetsen, iedere dag.
Haartjes in de Kuif.
Strikkie erom.
Met een knappe vacht maakt niemand je iets.
Nooit geen kou
En genoeg plek voor de poezedames.
Gooi die uhm… huppeldepup aan de kant.
Hup de natuur in.
Goed voor de pietamietjes!
Whaaaaaa haaaaaaa pietamientjes!
Daar geloofd toch niemand meer in.
En nou hup poetsen die vacht.
En de Kuif niet vergeten!
Oopa gaat slapen.
Loes staat mijn mand klaar?
Eens even mijn vachtje erin rollen.
Loes…
Loehoes?
Waar ben ik??

vacht Hoezo moet ik wéér wakker worden?
Ik lig hier toch niet voor niets?
Moet mijn vacht op de foto?
Ik dacht het niet.
Niet zonder Oopa!
Wat zeg jij nou Loes?
Is mijn vacht dunner geworden?
Staan mijn haren uitelkaar?
En waar bemoei jij jouw eigen mee?
Mijn vacht is uhm…
Mijn vacht is mijn vacht.
Hoezo loopt er een streepje door?
Nou moet jij eens goed luisteren Loes.
Natuurlijk loopt er een streepje door.
Ik ben een uhm…
Oopa is een echte…
Ja ja leeuw.
Oopa de Leeuw!
Whaaaa haaaaa.
Hee Oopa heeft geen Kuif.
Oopa heeft een uhm…
Sjips, Loes hoe heet die kip nou?
Wat?
Hanekam?
Piepeltjes lissen toe Oopa.
Hie has ee Haaaaanekam!
Keivet!
Hee je kunt de jeugd wel uit Oopa halen
Maar de kippen niet!
Whaaaaaa haaaaaaa!
Loesjeh hoor je die..?
Wat nou haarballen?
Ja natuurlijk spuugt Oopa haarballen.
Oopa zegt floep en hup daar gaat er weer een.
Whaaaaaa haaaaa
Gekke haarballen.
Maar doont bie in de wurrie
Oopa zit er warmpjes bij.
Hoezo verlies ik overal plukken haar?
En wat heb ik gedaan?
Eroverheen gepinkeld?
Hee het zijn wel MIJN haren!
Daar ga ik zelf in liggen rollen ja.
Oopa blijft er fris bij.
Gezeik altijd!
vacht Piepeltjes Oopa gaat er weer van tussen.
Oeps….
Tegen de krabdinges aan gepinkeld!
Staart helemaal nat!
Loes…
Loehoes!
It wassent mie…

Toedeledokie

Vraag het aan Doorie en een gefoelig onderwerp

gefoelig onderwerp Hajoooooooooooo iedeween. Hier is hij weer… uwes reisende rieporrer EN onnersoeker. Deese keer geen innefjoew maar weer een seg het teege Doorie.
Deese keer hep ikke aan fjientjes een seeriejeuse fjaag gestelt. 1 waar ik, tot op de dag fan fanmijdaag boos oofer ben. Dat dat mij was ooferkoome. De sjande. De furrneedring.
We gaan het oofer knikkeren hebben. Hakkietakkie weg saakie. Onse tjos.

Eerluk

Meesal gaat het knikkergebeuren goet. Maar!! Soms gaat het ook fauwt en dat furrhaal kun uwes ook leese. Neefie Jaapiejoo, fan BBB, was hier errug oope en eerluk oofer. Uwes krijg ook het horrorfurrhaal fan me woeffjient Khumba te leese en me goejste fjientje Garry fanne instagram. Uwes ken mij furrhaal al. Bij mij ging awwes goet hihihihi. En ik kweeg sellufs katdootjes fanne de famielie BBB.

We gaan nu beginne met neefie Jaapiejoo. Me kolleega blogger die gissere er was. Hihihihi
Neefie Jaapiejoo hep aan sijn knikkergebeure een naare herinnering oofergehauwe. Toen Japie gefint wert was hij siek. Heel siek. Hij hep daar al een keer eerder oofer furrteld in sijn innefjoew die ik eerder fan hem af nam. Hij hat kwiebeltjes in zijn longetjes. En die kwiebeltjes sorgde erfoor dat hij opsijneens stopte met aademen. Sniksnik. Neefie Jaapiejoo wert door de diertjesdokker teruggehaald. Uwes kun nu sijn gwieselfurrhaal lese:

Japie

Het is me toch wat. Er is weer een vraag gesteld. Pas geleden door Oom Bert. Nu door Dorus, de interfjiewer van deze blog. Dorus is benieuwd hoe ik het vond om gecastrdringes te worden. Eerlijk gemiauwd heb ik daar geen actieve herinnering aan. Het enige dat ik nog weet, is dat ik bij een poortje stond met m’n negenlevenskaart. Kniptang was driftig aan het tellen of de poort naar de Regenboogbrug open moest. Aan de andere kant van die brug zag ik een heleboel stralende furriends. Ik wilde op ze af rennen, het zag er zo mooi uit daar. Ze stonden als gekken te zwaaien, voor mij een teken om naar ze toe te gaan en in hun poten te vliegen. Maar ze wilden mij helemaal niet zien. ‘Ga terug,’ riepen ze, ‘het is jouw tijd nog niet!’ Ook Kniptang schudde nee.
Toen ik weer thuis was, vroeg mijn grote broer hoe het was gegaan. ‘Bij mij was het een fluitje van een cent,’ meowde Foppe. Ik heb mijn bek gehouden. Hoe kon ik uitleggen wat ik had meegemaakt?! De lekkere hapjes heb ik me wel goed laten smaken.
We gaan nu hef furrhaal fan fjientje Khumba leese.
Bij hem ging awwes, net as bij mij, goet. Uwes kun nu sijn gwieselfurrhaal leese hihihihi
Het was een mooie herfstdag in november 2021.
Korte J deed haar schoenen en jas aan, terwijl ik nog geen koekje en ook geen ontbijt had gekregen. Dat was heeeeeeeel vreemd. Compleet verward ging ik toch mee naar buiten. Jaaaa want ik dacht, we gaan naar mijn park om te rennen en spelen tussen de bladeren en eikeltjes.
Tot op de dag van vandaag heb ik daar spijt van.We liepen richting mijn park. Maaaaaaar toen liep Korte J de verkeerde kant op, zomaar opeens!! Al snel had ik door dat we naar de dierenarts gingen. Ik ging harder lopen want bij de dierenarts hebben ze lekkere koekjes en het is daar leuk! Eerst op de weegschaal en dan een koekje, is een traditie. Dus ik sprong op de weegschaal, maar ik kreeg geen koekje, geen kruimel, niks!!
Nou ik vond het allemaal erg verdacht hoor!! En toen stond ik opeens op de metershoge tafel, kreeg een prik en me voelde me suf worden en ging slapen. Ik droomde van al mijn mooie meisjes.
Na een paar uur werd ik wakker. Geen idee wat er was gebeurd, ik voelde wel een leegte maar wist niet precies hoe of wat. Ondertussen kwam Korte J me halen, alsof ze mij jaren niet had gezien zo blij was ze. Met de bakfiets en we gingen naar huis. Ik was nog erg suf en thuis ben ik gaan slapen. Ik droomde over een bowlingballen en toen schrok ik wakker.

gefoelig onderwerp Ik durfde bijna niet te kijken, maar het was echt waar. Mijn bowlingballen waren eruit gehaald!! Het enige wat er nog was waren lege theezakjes. Horror!!! En ik had een opblaasbare bumper op mijn nek. Maar mijn gevulde zakjes waren leeggelopen. Het was weg, foetsie!! Wat een drama was dat! Zonder overleg hadden ze dat gedaan!! Hakkietjakkie!! Tot op de dag van vandaag ben ik daar zwaar teleurgesteld over en dat levert extra koekjes op dus ik blijf er zielig over doen.
Na tien dagen mocht ik alles weer doen, rennen, spelen, zwemmen maar ik zwem niet. Al snel kwam ik er achter dat er ook een voordeel aan is, omdat ik kilo’s minder balast meesjouw, kan ik veel sneller rennen. Gelukkig kreeg ik ondersteuning van de leegtheezakkiesclub, waar ook mijn vriendje Dorus van het Balkon tegen zijn zin lid van is. Iedere keer tijdens de volle bolle maan komen we samen.

Grote zorgen maakte ik me over al mijn meisjes, zouden ze mij nog aantrekkelijk vinden?? Maar ze vinden mij juist nog leuker dan in mijn gevulde tijd. Jaaaa ik ben gelukkig woestaantrekkelijk gebleven!! Maar wees dus gewaarschuwd: Krijg je ‘s morgens geen eten, dan moet je mijn verhaal niet vergeten!!

Garry

Me fjientje Garry fan Instagram met sijn horrorfurrhaal:
Mijn moeder, ik noem haar ma, (net als bij de Flodders) is weggelopen voordat ze gesteriliseerd werd. Toen kwam ze oa mijn vader tegen. Het schijnt gezellig geweest te zijn want ze liep 1ste kerstdag weg en zat in de eerste week van Januari in de tuin. Schor en ze weet weinig meer van het gebeurde. Misschien had iemand wat in haar water gedaan? Enfin mens had een vermoeden dus ze hoefde even nog niet naar de witte jas, ma werd dikker. En ze heeft al zware botten maar nu was het echt mega. Toen werden mijn broertjes en ik geboren. Grijs broertje en ik mochten blijven wonen in ons geboortehuis. Eigen schuld, dikke bult zei mens. Maar dat gaat niet nog eens gebeuren, want er zijn zoveel katten zonder huis en zonder mens. Dat beviel mij niks. Ik was natuurlijk hartstikke jong en naïef. Wist van niks. Ma wilde er nog tussenuit piepen, maar omdat er 4 voorgangers vergiftigd zijn van mens, mogen wij niet los lopen buiten.
Mens had uitgevogeld dat de ene duurder was dan de ander. Niks leuk, dat klinkt leuk maar dat was niks leuks, dat uitvogelen van mens. Er kwam geen vogel aan te pas! Op een dag stond er een soort doos van kunststof in de kamer. Mijn broertje kroop er in en toen deed mens het deurtje dicht! Ze stopte ma er bij. Toen kwam een tante van mens met net zo’n doos. Maar die rook naar andere kat! En ik had natuurlijk al gezien wat er met ma en broertje gebeurde, mooi dat ik daar niet inloop. Ben niet gek. Maar mens pakte me gewoon en stopte me er in! Ik wilde er gelijk uitkruipen toen de tante met haar voet tegen het deurtje duwde. Zo onbeschoft!! Daar zat ik dan. Broertje en ma zaten nog samen. Ik zat alleen. Toen gingen we door de toverdeur, waar het lekker naar vanalles ruikt en waar vogels los vliegen. Maar dat was van korte duur. Ik werd in dat ding gestopt waar de mensen ook wel eens in gaan zitten en dan rollen ze weg met dat ding. Het maakte lawaai en bewoog. Ik vond het doodeng.
Ik rook wel mijn moeder en broertje door de vreemde kattengeur heen. En dat ding waar we inzaten, rook ook nog maar hond! Gelukkig geen hond te bekennen, wel hondenharen. Na een tijdje bewegen stopte de tante. Ze haalde de 2 dozen naar buiten. Frisse lucht!! En ging een groot mensenhuis in. Het rook daar niet pluis! Ik dacht dit is dan zeker het spookhuis waar kittenmensen het over hadden, iets van een kermis of zo?
Waren mijn ballen weg! ???? Foetsie…gewoon weg!
Ik was nog wat Dizzy dus ik dacht, ik ben niet goed wakker. Van de terugrit weet ik ook weinig. Ik kwam thuis en toen ik goed wakker was wist ik dat dit geen nachtmerrie geweest was. Mens vertelde dat ik haar allerliefste doebiedoebie was en verwende me flink. (Ma en broer ook). En toen snapte ik het. Ik ben uniek. Er kan gewoon niemand zo mooi, lief, stoer en schattig zijn zoals ik. Daarom mag ik me niet voortplanten natuurlijk.

Mij konkwuusue

gefoelig onderwerp Nau nau nau. We sjijn aan het eint gekoome fan dit horrorfjaag het aan Doorie.
Ikke kan 1 konkwuusue tjekke… er wor nies aan ons fjaagt en we worre gewoon meegenoome!!
Hoe was jouwes tijt tusse de foorige bwog en deese hoor ik uwes segge? Furrmoejent!! Oh oh oh… die gemeene hittegolf. Ikke at amper nog wat. Ikke durf te wedde dat ik nu onner de seefe kielo weeg. Weet uwes wat me mense seide? Oooooh dat is niet errug. Niet errug? Oooooh hoe durrefe se dat te segge!! Ikke kon met gemak wel een pont afvalle seide se. Ikke hep frauw op passende wijse gestjaft met een flinke hap!! Sal haar leere!!
Me sjoondogger pjinses Noa was ophaareens siek weest. Se at zo goet as nies. Haar frauw, tante Emmy, was swaar onnerust. Noa ging iedewe dag naar de dokker maar se wert maar niet beeter. Sniksnik. Tot opeens de dokker sag wat er aan de poot was. Noa hat een knoop doorgeslikt!! Naufanjeja!!! De knoop wert er sonner ooperaasie uithaalt toen Noa een slaapie deed en deselfde dag foelde se sig weer helemaal de auwe. Oooooh we waare superbwij awwemaal. Nooit meer doen Noa!!! Heel taut!!

Follegenne keer heppik weer een innefjoew hoor. Maar ommedat hellowien er aan komp hep ik daarna speesiejaale innefjoews. Met alleen maar swarte katten. Hihihihi. Cool he? Ikke wil aan iedeween laate sien dat wij, zwarte katten, gewoon leuke en mooie katten sijn.
Wei bwenge geen ongeluk maar juist geluk!!

Nau nau nau. We sjijn aan het eint gekoome fan dit horrorfjaag het aan Doorie.
Ikke kan 1 konkwuusue tjekke… er wor nies aan ons fjaagt en we worre gewoon meegenoome!!
Hoe was jouwes tijt tusse de foorige bwog en deese hoor ik uwes segge? Furrmoejent!! Oh oh oh… die gemeene hittegolf. Ikke at amper nog wat. Ikke durf te wedde dat ik nu onner de seefe kielo weeg. Weet uwes wat me mense seide? Oooooh dat is niet errug. Niet errug? Oooooh hoe durrefe se dat te segge!! Ikke kon met gemak wel een pont afvalle seide se. Ikke hep frauw op passende wijse gestjaft met een flinke hap!! Sal haar leere!!
Me sjoondogger pjinses Noa was ophaareens siek weest. Se at zo goet as nies. Haar frauw, tante Emmy, was swaar onnerust. Noa ging iedewe dag naar de dokker maar se wert maar niet beeter. Sniksnik. Tot opeens de dokker sag wat er aan de poot was. Noa hat een knoop doorgeslikt!! Naufanjeja!!! De knoop wert er sonner ooperaasie uithaalt toen Noa een slaapie deed en deselfde dag foelde se sig weer helemaal de auwe. Oooooh we waare superbwij awwemaal. Nooit meer doen Noa!!! Heel taut!!

Dit was het foor deese keer.
Oooooh oopa was sijn insending furrgeete hihihi.
Hier is sijn horrorfurrhaal:

Verhaal van Oopa

Wat?
Waar gaat dit over?
Mijn wat?
Daar praat ik nie over!
Ik ben meneer Pickwick nie!

De ballen!

Oopa

Ik sluit af met een dikke koes
Foor mij MammaLoes
Toedele…. Wat seg uwes mamsie? WAT? Nauuuuu. Nee!! Nauhoor!! Maar mahammmmmm, het sijn MIJN innefjoews!! Oke dan!! Tot oofer 2 week iedeween hihihihi
Dorus