In mevrouw Piraat heb ik een allerbeste nieuwe furriend gevonden. Ze is supertrots op haar meowe extra naam. We hebben blijken ook nog allebei dezelfde hobby: eten! Werkelijk waar, haar kleine kaakjes gaan 23 uur per dag op en neer. Dat moet ik eens proberen. Zeker weten dat het weegding dan op hol slaat. Hele bergen gedroogde grassprieten knaagt ze weg. Bergen die veel groter zijn dan Pita zelf. Wat me opvalt is dat ze er amper van groeit. Ze is klein en ze blijft klein. Zo anders dan bij mij. Als ik extra veel brokjes eet, wordt mijn buik alleen maar dikker. Misschien moet ik dat spul van haar ook eens proberen.
Niet te vreten
Zou Mo gedachten kunnen lezen? Want op de dag dat ik me heb voorgenomen over te stappen op een hooidieet komt er een megagrote doos binnen. Het kartonnen gevaarte zit stampensvol geurig, gedroogd gras zit. Het ruikt furrukkulluk. Gretig neem ik een paar happen. Ik kauw en kauw en kauw, maar hoe ik ook slik, die droge sprieten zijn niet weg te krijgen. Daar gaat mijn goede voornemen. Katzijdank heb ik niemand iets gemiauwd over mijn dieet, zodat ik direct weer overstap op brokken.
Speelding
De doos staat even later zonder inhoud in de gang. Binnenin is het zo groot dat ik makkelijk al mijn furriends uit kan nodigen voor een feestje. Dat zou wel heel tof zijn. Want ik heb genoeg redenen om het leven te vieren. Zal ik KeverT vast vragen om een speciaal spiraallied te maken? Als door een wonder jubelt mijn grote broer niet tegen het karton. Een uniek moment, waarop Mo besluit dat de doos voorlopig mag blijven. Ze frunnikt er wat aan met een scherp ding en tovert er klapdeuren en een paar ieniemienie raampjes in. De voorbereiding voor het feest *) kan beginnen.
Koppie van Japie
*) Feest: het is twee jaar geleden dat ik onvrijwillig in mijn nekvel ben gegrepen. Alleen maar omdat ik het huis van de Stekels had gekraakt. Als je wilt weten wat er toen allemaal gebeurde, kun je dat teruglezen in mijn eerste furhalen:
www.huiskaterbert.nl/japie-en-van-blok-naar-blog/
www.huiskaterbert.nl/japie-hoe-het-sprookje-verder-gaat/
www.huiskaterbert.nl/japie-vertelt-leefden-ze-nog-lang-en-gelukkig/
www.huiskaterbert.nl/jape-vertelt-zo-kom-ik-aan-mijn-naam/
Dat moment bleek de ommekeer in mijn leven. Vanaf toen had ik een thuis, een eigen familie, een naam en heeft Oom Bert me zelfs gevraagd om medeblogger te worden. Alle reden om het te vieren.
Beloofd is beloofd, dus fandaag fertel ik wat mijn mensen hebben gedaan met jullie tips tegen kramp in mijn poot, het begon al op de afond van mijn forige blog, toen kroop mijn vrouw steeds onder het grote bed door, mijn man stond naast het bed, hij tilde het omhoog en dan deed mijn vrouw iets wat ik niet kon zien, ik werd er nerfeus van en klom op mijn footuil, daar ben ik feilig en kan ik alles goed zien, na een heleboel gedoe waren mijn mensen eindelijk klaar, ze riepen me maar ik bleef op mijn stoel zitten, mij te veel drukte en gedoe met dat bed!, ik heb dus op mijn footuil geslapen, in de ochtend ben ik nog OP het grote bed gesprongen om bij mijn mensen te zijn, en ik merkte wel dat ik hoger moest springen.
Bed
Plofjes
Hoi allemaal, ik hoop dat jullie een fijn wiekent hebben. Dit keer is mijn blog wat anders want er gebeurde namelijk iets. Meestal schrijf ik op een maandag of dinsdag of soms nog op een woensdag maar nu was er niks. De inspieraazie was weg! En ik wist niet waar die heen was gegaan. Dus toen was ik een beetje in paniek want ik ben best onzeker van mezelf. Daar ga ik het ook nog een keertje over hebben hoor maar nu gaan we het hebben over knuffels.
het niet meer. Bertje vertelde me dat dat heel normaal is dat het altijd een keertje kan gebeuren. Gelukkig is hij altijd kei slim en weet hij precies hoe de dingen gaan. Dat vind ik heel fijn want Bertje gaf me een hele goeie tip! Knuffels! Wat zijn mijn allerfijnste knuffels?. Nou, daar kan ik zeker wat mee want die heb ik nu ook gewoon nodig. Want ik vind het best eng als de inspieraazie zomaar vertekt. Dan is mijn kop leeg of in de war en dan is mijn lijf onrustig alsof ik de hele tijd op en neer wil lopen.
Mijn nummer 1 is altijd mijn faafooriete knuffel geweest. Het is een hele veilige en warme knuffel. Bij deze knuffel wil ik gewoon bij mijn vrouw zijn. Of beter gezegd, op mijn vrouw zijn. Het allerfijnste is wanneer ik op haar buik/borst lig en dat ze me dan vasthoud met haar armen. Dat ik haar voel met mijn lijf en dat ik weet dat ik veilig ben. Dat ik lekker lam kan zijn en gewoon niks in mijn kop hoeft te hebben. Dat ik haar hart kan horen en mee kan snurken. Meestal krijg ik nog een dekentje over me heen zodat ik ingepakt ben en dat vind ik kei fijn. Dan voel ik me soms nog een beebie kat die bij zijn mama mag liggen. Want zo voelt het voor mij, mijn mama. Dan ben ik warm en rustig en dan kan ik droomen en bewegen in mijn droomen en dan voel ik mijn vrouw die me vasthoud en soms kusjes plant op mijn kop. Dat is het allerbeste. In het hier en nu met mijn vrouw samen en geen zorgen aan je kop of in je lijf. Heerlijk! En omdat ik hier zo rustig van wordt als ik er over schrijf, is mijn inspieraazie terug! Nou, wat een afontuur zo.
Op feesboek zie ik wat mijn vriendjes allemaal doen aan saame zijn. Op schoot liggen. Onder het dekbed slaape. Of soms helemaal op hun man of vrouw hangen. Eerlijk waar dat kan ik allemaal niet. Maar ik kan wel iets anders.
Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen en deze week wil ik u fertelle ofer iets heel feel moeiluk. Assie mij eigen een beetje ken dan weet u, Loes houw van eete. Loes houw van sneks, van garnaaale, van tonijn, van makkareele, van zaagvis, van kibbeldinge maar kaabeljouw mag ook assie die heb. Loes heb ze groote leefeswerk en daar heb ze heel ze leefe aan gewerk. Daarom is het ook ze leefeswerk. Maar toen kwam inees de dag en ik zeg het u eerluk. Mij eete smaak mij eigen niemeer. Toen wis mij vrouw, Loes is ze eigen ferloore!
Aaie
bijwerke en hij heb het nooit nie eerder meegemaak. Maar selluf zit ik er wel mee en mij eetlus fergaa. Zoies wil jij nooit nie meemaake maar jij heb er niks nie ofer te zegge. Het is moeiluk maar het kom ook goed. Daar moet jij alteit in geloofe. Maar selluf vin ik zoies wel belangrijk dattie er eerluk ofer ben. Ook al is het kwesbaar. Dat iedereen weet, zoies kan gebeure assie meediesijn neem.