Dag liefe frientjes, ik ben Oscar! Ik ben al een paar weken op Bert zijn Feesboek, maar nu vroeg hij mij te gaan bloggen. Wist nog geeneens wat dat was bloggen, maar nu blog ik dus. Ik ben een blauw-grijze seeniejor kater van 19 jaar. Oud hè?!
Ik hep nierfaalen en dat betekent dat mijn nieren niet meer beeter kunnen worden. En als het heel slecht gaat worden met mijn nieren dan slaap ik gewoon in. Zo is dat! Maar ik hoop toch nog een poosje mee te kunnen, want nu is mijn leefe weer fijn.
Mijn ferleeden
Wat ik mij goed kan herinneren is dat ik een aantal jaren geleden gevonden ben in een huis wat leeg was. Er stonden wat eetens- en drinkbakjes, dat was alles. Mijn baasje en frouwtje gingen ineens verhuizen en ik denk dat ze mij fergeeten zijn. Zo heb ik daar een poosje in dat leege en koude huis gewoond, en ik werd ziek. Ik werd maager en mijn fagt werd lelijk. Kreeg ook nog zweere in mijn bekkie en rotte tande.
Op een dag kwamen er mannen met een grote kooi en hebben ze mij gefangen. Zij brachten mij naar het Dierenhospitaal in Den Haag. Ik was toen al 16 jaar. Nou, daar waren de mefrouws en meneeren lief. Ik kreeg een hok met een warme mand, en ik kreeg mediesijnen en eete. Toen ik aangesterkt was werden mijn rotte tande getrokken, maar daar heb ik niks van gemerkt hoor. Het was even lastig met eete, maar ik werd gauw beeter. Toen kreeg ik bij de dierendokter een groot onderzoek en zeiden ze dat mijn nieren niet 
goed meer werkte.Dat hep je vaak als je seeniejor bent. Ik heb er een poedertje voor wat over mijn eete gaat en je proeft er niks van.
Op een dag hoorde ik dat ik bezoek kreeg van een oude man. Hij was eensaam en wilde gezelschap. Zodoende ben ik bij hem terecht gekomen in een echt huisje. Ik hield feel van mijn oude baas en hij van mij. Ik lag de hele dag op zijn schoot en deden we dutten saame. Zo hebben we fijne jaaren doorgebracht. Maar mijn oude baasje werd ziek en kon niet meer beter worden, hij is toen gestorven. Het is pas geleden hoor. Ik was zo ferdrietig dat ik geen baasje meer had. Ik was weer alleen en kon ook daar niet meer blijven wonen. Toen kwamen er weer mannen met een kooi en werd ik weer naar het dierenhospitaal gebracht in Den Haag. Ik herkende het direct van de forige keer toen ik daar zat. Maar ja, ik kreeg eete en drinke en knuffels, maar ferdrietig was ik, heel erg.
Nieuw huis en een frouwtje
Omdat mijn ferdriet niet oofer ging hadden de mefrouws van het Dierenhospitaal een plannetje en mocht ik een poosje uit logeren gaan om alles te ferwerke, Ik miste mijn baasje zo! Toen was er een mefrouw, Corine heet ze, en zij had erfaring met oude ferdrietige katers. Op een dag kwam zij bij mij kijke in het dierenhospitaal, en ze zei tegen mij: liefe Oscar kom jij een poosje bij mij logeren? Nou, ze leek mij wel lief, dus ik kroop ik vol fertrouwen in de reistas. Ik kreeg mijn voer mee en mediesijnen en hup daar gingen we. 
Dat was wel heel spannend en moest ik per ongeluk in de reismand plassen.
Ik woon nu al 6 weeke in mijn nieuwe huisje bij frouwtje. Ze heeft mij alles ferteld over de oude Stokkie-Stefan die dit jaar over de reegenboogbrug is gegaan. En dat ze daarna heel ziek was geworden en lang in het ziekenhuis heeft gelegen en een longoperaazie heeft gehad. En dat ze thuis moet refaliederen en daarom heel feel tijd had om mij in huis te nemen en knuffels te geven.
Nou, zo is het ook allemaal gegaan. De eerste dagen in mijn nieuwe huis moest ik heel feel slaape. Frouwtje had sagte musiek aan met fogelgeluiden. Ik was zo moe van alle emozies.
Op een dag zei frouwtje: kom maar Oscar, wij gaan eefe heel feel aan jou overleden baasje denken. Toen deed ze een kaarsje aan en nam ze mij op schoot en toen hebben we saame een beetje gehuild toen we aan baasje dachten en naar het kaarsje keken. Toen hebben we baasje bedankt dat ik zo liefdevol bij hem heb mogen wonen een paar jaartjes.
Ik ging opknappen hoor. Kreeg heel feel knuffels en lekker eete. Op een dag zei frouwtje tegen mij: Oscar ik heb heel fijn nieuws foor jou. Ik vind jou zo lief en je mag hier voor altijd blijven woone en de mefrouws van het Dierenhospitaal zijn zo blij voor je.
Ik kon het bijna niet geloofe joh, maar nu woon ik hier echt! En fijn dat het is! Mijn ferdriet om baasje heb ik kunnen verwerken en is het oofer. Nou, dat wilde ik gewoon eefe fertellen aan jullie allemaal!
Hajoooooooo iedeween. Hier isse hij weer… uwes raasende en reisende rieporrer die innefjoewt. Dit keer ben ik digger bij huis gebweefe. Ikke was bij me Jiekie en besloot om me niggie Bliss te innefjoewe. Wasse bes lassig hoor, want Bliss is een beetje klassedame. Hihihi. Se denk dat se Marie uit de arissokets is. En so wens se ook benaadert te worre. Hihihihi.
-Sgaam je je wel eens foor je frauw? Je mag me alles segge hoor. Se kwijg het tog nie te leese. Hihihi.
en weer gaan. Oooooh en met hellowien was ik me toch een partij gesjokke!! Ikke weet niet eens waarom. Maar opmijeens hat ik somaar een dikke staart hihihihi. Frauw seg dat ik me aanstel. Dat ik om nies een plumoo opsteek. Heel soms heppik nog las fan me oogies. Dan sit me manmeneer tege me frauw fan kijk effe naar sijn oogjes. En dan kijk me frauw en dan maak ik dat ik weg kom. En dan speele se heel meen. Frauw pakt me roode lezerliggie en lokt me. Dan gaat se door hut huis loope ermee. Nau, ikke tjap er natuurlijk in en se lok me naar de keuke en hoppa… se hep me. Dan wor ik naar de woonkaamer getilt. Uwes weet… ikke weeg seefe.fier kiewo. Hihihihihihihihihihihihihihi. Se gaa op de bank sitte en hauwt me in haar dwieduppele jujutsiegweep. En dan luk het haar ook nog me oogje oope te hauwe sowdat me manmeneer er 1 of 2 false traanendrupjes in kan dwuppe. En dan mag ikke weer gaan. Maar dan komp het… ikke kwijg dwie snekkies. JAMMIE.
Hoi lieve allemaal, hier is de rood witte katermans weer. De zomer is nu wel echt voorbij en in de tuin vallen veel blaadjes van de bomen en struiken. Ik vind dat altijd wel leuk om naar te kijken. Soms is er een heel harde woei en dan vliegen er veel blaadjes tegelijk rond. Dan is het net als sneeuw die valt maar dan met bladeren. De blaadjes aan de bomen krijgen eerst een andere kleur in de herfst en daarna vallen ze naar beneden. Mijn mensen laten veel bladeren liggen in de tuin want dat is goed voor de egeltjes. Die kunnen daar dan mooi met hun snuitje doorheen snuffelen en eten zoeken en misschien gaan ze wel deze winter in hun nieuwe egelhuisje slapen. Ik hoop het echt want egeltjes zijn leuk.
Mijn vrouw moest een paar keer brokjes gaan verdienen en dan gaat ze op de fiets weg. Ze had een keer een soort raar ding over haar jas aangedaan, dan word je minder nat zei ze tegen me. Nou, ik vond het maar een vreemd iets. Het was van een soort flapperspul gemaakt en het ritselde nogal. Net als een plastic zak zeg maar. Ze had er een naam voor maar ja, die ben ik natuurlijk alweer vergeten. Ik weet wel dat ik zo’n ding niet hoef te hebben want als er veel druppels vallen, blijft deze katermans gewoon binnen. Misschien gaat ze nog een keer een ander ding kopen tegen de regen, met een jas en een broek dus ik hoop maar dat die minder raar kraakgeluid maken.
weet ook nog wel een goede manier om fijn te slapen. Je kunt het beste zo gaan liggen zoals jij fijn vindt. Ik lig soms met mijn pootjes gestrekt, dan ben ik heel lang.
Soms lijkt het alsof ik altijd bij mijn mensen heb gewoond en mijn mensen bij mij, maar toch is dat niet zo, ik woonde eerst ergens anders, hoe dat was kan ik me niet meer zo goed herinneren, dat geeft niets want die tijd is toch al foorbij en die mensen hebben me zomaar in de steek gelaten!, ik leef gelukkig ook niet meer op straat waar ik bang was en steeds honger had, en ik ben ook niet meer in het asiel waar ik me ferstopte, nee: ik ben nau thuis.
Anderhalve week geleden woonde ik presies drie jaar hier, dat was natuurlijk een biesondere dag en die hebben mijn mensen en ik gevierd, ik heb een ekstra snekkie gekregen, een doos met kadoos van mijn Brammievlinderleeuw en mijn Milamuis en hun vrouw, lief hè?, een nieuwe slaapzak waar ik niet in durf, en meeltjes en kaarten, zooo heee ik was helemaal blij!
Trakteeren
Lieve allemaal, afgelopen week was het Hallowien en dat is wanneer er enge dingen komen. Dat klinkt ook eng maar dat is het niet. Hallowien is wanneer er allemaal pompoentjes gesneden worden tot mooie smoeltjes.
Vandaag heb ik een meega lekkere snektest gedaan. Nou ja, het is eigenlijk geen snek voor mij of voor dieren maar voor mensen. En ik denk dat iedereen het wel kent. Het was mijn eerste keer dat ik dees heb geprobeerd. Het heet ‘de bitterbal’. Het is een rare naam omdat dees helemaal niet bitter is dus dat snap ik niet.
Toen leerde ik dat het een bitterbal was. Nou ik vind ze kei lekker. Ik hoefde daarna niet naar de bak zoals met de fla maar eerlijk is eerlijk, het is eigenlijk niet goed voor ons katers en poesen. Mijn vrouw vertelde dat het een deegje is met vlees wat gemengd is met kruiden en wat andere dingen waardoor het niet zo gezond is. Als je het een keertje probeert is het niet zo erg maar je moet dees niet elke week eete want dan kan je wel naar de bak moeten. Van mij krijg dees bitterbal een vijf. Dat is wegens dat het lekker is maar niet gezond. Van je eigen gezond zijn is het belangrijks dat je goed beweeg en gezond eet voor je lijf.