Hoi lieve allemaal, deze week is precies mijn week en vorige keer was ik extra omdat de mensen oma van Japie een ster geworden is. Sturen jullie nog extra knuffels naar hen allemaal? Dat vinden ze denk ik erg fijn want ze hebben heel veel verdriet nu. Zeker omdat het bijna Kerstmis is en dat vond mensen oma altijd zo fijn en dan waren ze allemaal samen.
Thuis
Heel eerlijk, ik vind Kerst prima omdat mijn mensen dan ook thuis zijn. Op die dagen kunnen ze geen extra brokjes gaan verdienen en dat hoeft natuurlijk ook niet. Mijn man is zelfs nog langer thuis dus dat vind ik super fijn want dan ga ik op de bank slapen of samen met hem televisie kijken. Voetbal vind ik soms super spannend en dan ga ik wel eens kijken waar de bal blijft. Ik pas nog steeds achter de televisie door dus dat is handig. Ik was toch vorige week bij de witte jas geweest he? Is mijn cijfer weer veranderd maar ze was er niet boos om. Ik was eerder twee ons minder en nu weer drie meer dus zoveel verschil maakt het dan uiteindelijk ook niet. Ze zei alleen iets over minder snekkies maar daar doe ik niet aan mee natuurlijk.
Hetzelfde
Met Kerst zijn er wat andere dingen in huis dan anders. Het zijn maar kleine dingen dus dat vind ik niet zo heel erg. Ik zal het eerlijk zeggen: ik vind het eigenlijk het fijnste als alles iedere dag hetzelfde is. Dat we ’s morgens lekkers krijgen als mijn mensen wakker zijn, dat we knuffels krijgen en een keertje naar buiten kunnen. Dat soort dingen dus. Dingen die je eigenlijk als katermans altijd doet. Dat betekent dat alles in huis hetzelfde is en ook blijft. Alleen in deze tijd komen er wat dingen extra bij. Zo heeft mijn man een touwtje opgehangen om alle kaarten die we gekregen hebben op te hangen. Dropje heeft al geprobeerd het los te maken maar het hangt nogal hoog dus dat is nog niet gelukt. Mijn man denkt ons te slim af te zijn maar hij weet misschien nog niet dat wij ook heel goede ideeën kunnen bedenken en door samen te werken het touwtje misschien wel los krijgen. Op de foto kun je mij zien met de kaarten die we al gekregen hebben. Ik heb natuurlijk wel meegeholpen met de enveloppen open maken want daar zijn scherpe nagels zeer geschikt voor.
Op de stoel
Iets kleins dat anders is nu, is dat ik veel op de stoel lig waar mijn vrouw op zit als ze aan de laptop werkt. Ik help graag mee, dus ik neem daar ook plaats om haar te assisteren. Dat kan ik heel goed en ik duik uiteraard ook nog gewoon op het bureau of op het toetsenbord want dat ben ik nu eenmaal gewend. Eigenlijk is alles hetzelfde gewoon echt het fijnste maar ik kan ook wel aan nieuwe dingen wennen. Zoals een nieuwe mand of doos, of kerstspulletjes in huis. Onze kerstsokken hangen er ook al weer. Als we lief zijn (en dat zijn we altijd natuurlijk) krijgen we misschien wel wat extra lekkers. In die sokken want die zijn speciaal bedoeld om cadeautjes in te doen. We hebben ook een kleine boom, maar geen echte trouwens. Dropje probeert er soms van te eten maar dat is niet zo’n goed idee. Ik wilde niet met de boom op de foto maar je kunt wel wat leuke dingen zien die we nu extra hebben. Met die ronde dingen kun je trouwens goed spelen, ook al is dat niet helemaal de bedoeling maar ze moeten nog opgehangen worden. Aan zo’n zelfde touw als de kaarten zeg maar.
Wensen
Wat ook anders is, is Molly trouwens. Zij moest deze week ook al in de mand, net als ik pas. Maar zij hoefde niet naar de witte jas maar naar de borstelmevrouw. Ze heeft nu een super zachte jas en is veel kriebelhaartjes kwijt. Vrees niet, ze is bepaald niet slecht in haar vachtje komen zitten want ze heeft nog genoeg haartjes over maar ziet er nu op haar best uit. Helemaal klaar voor de feestdagen zeg maar. We wensen iedereen fijne feestdagen en hopen dat jullie allemaal gelukkig zijn en het fijn hebben! Voor iedereen die het extra nodig heeft, veel knuffels en kopjes. We hopen dat het komende jaar heel fijn mag worden voor iedereen en dat er niet zoveel vuurwerk komt. Daar schrik ik namelijk altijd zo van. Iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar en tot dan. Ik wil het dan ook eens over goede voornemens hebben. Ik zal dan ook uitleggen wat dat precies is.
Knuffels van Lucky en maak er samen wat moois van in deze tijd.
PS vergeten jullie niet om volgende week het kerstverhaal te lezen op de blog?
Omdat ik Tuinkater Kever ben is mijn tuin ook mijn huis, zo foelt dat, ik foel me in mijn tuin net zo feilig en fertrauwd als in mijn huis, en ik moet er niet aan denken om mijn tuin te missen, o dat zau ik zooo erg finden!, fandaag heb ik in mijn tuin met Pokon en Mikkie gepraat, ik ben vogels achterna gerend, ik heb van alles opzij geduwd omdat ik mijn ratje hoorde, ik heb aan alle stoelen gekrabd en ik heb keigoed kuilen gegrafen tot ik helemaal zwarte voeten had.
ze is echt heel dapper en een klein beetje eigenwijs, maar daar ben je kat voor natuurlijk, ik heb Pom en Sam leren kennen doordat mevrouw Kim vaak letters bij de blog stuurt, en we waren meteen vrienden.
Vos is ongefeer een jaar geleden overleden aan kanker. Onze officiële eigenaar begreep er niets van. Kim en buurvrouw Yvon hebben voor een dierenarts gezorgd.
in de slaapzak slaapt die nu van haar is, ik fond het veel fijner om de slaapzak aan haar te geefen dan om hem te krijgen.
Lieve allemaal, vandaag is het weer Brammie-Zaterdag en nou heb ik iets te fertellen. Dat heb ik normaal ook wel maar nu ook. Fandaag ben ik alleen wegens dat mijn mensen naar het Duitseland zijn gegaan.
Het was een prachtige herfstdag, en ik lag lekker tegen de grote boom in de tuin. De zonnestralen kriebelden mijn vacht, en ik keek omhoog naar de takken die hoog boven me wiegelden. Die boom leek wel veel groter dan vorig jaar, dacht ik met mijn speelse katerkop. Want toen kon ik er geeneens bij. In plaats van te klimmen, besloot ik iets nieuws te proberen.
Opeens hoorde ik iets naast de boom. Mijn nieuwsgierige oore stonden recht omhoog, en ik draaide mijn kop naar het geluid. Daar, onder de boom, ontdekte ik een hoopje bladeren dat bewoog. Ik ging eefe zitten en daarna sprong erop af. Met alle poote omhoog en er bijna op.
Ik ben weer op mijn post dus ik doe de controle van de straat, dus de gewone straat zonder enge dingen, je moet van jezelf weete wat je aankunt en ik let ook op mijn vrouw fooral als ze slaapt. De toestand in mijn leefe is nou gewoon, maar deze week was het anders.
Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen en van mij hart hoop ik dat u week fijn was en dattie ze eigen ook fijn foel. Selluf dee ik aan bijkoome. Ik kreeg knuffels en lieve woordjes en ik dee aan rolle op mij denkpaal. Zeg mij vrouw inees, Loes ik blijf foor alteit ferlief op jou eigen.
In onse tijd van leefe is oferal reeklaame en onse jeug van teegeswoordig zie alleen maar moodel van hoe jij moet zijn van jou uiterluk. Zij zie niks van kaarakker of leefeswerk op ze aaipet. Alles draai om uiterluk en offie pas in ze plaatje. Van mij eigen heb ik nog nooit nie in zo een plaatje gepas weeges mij Maatje Meer. En ik zeg u eerluk, het maak mij eigen niks nie uit weeges ik ben er trots op. Leefe mag jij zien en mij buik straal mij heele leefe uit. Het hoor bij mij uiterluk net als mij bek. Die heb geen tande niemeer. Zoies geef kaarakker aan jou uiterluk en selluf vin ik. Assie ouwer ben mag jij zoies laate zien met jou trots van leefe. Maar mij baardje maak mij eigen tog onseeker, jij ben wel poes met verkering. Mij Bert maak ze eigen er niks nie druk ofer. Hij zeg Loes jij ben mij mooise poes van mij Feesboek. Dan bennie wel eefe stil, eg waar.
Uiterluk is moeiluk weeges iedereen heb er ze meening ofer. Maar jou eigen meening tel het mees swaar en daarom ferkoop mij visboer heel feel Swaardvis. Ook al bennie ouwer jij heb tog jou eigen meening en jou oordeel. Maar jij heb er niks nie aan weeges mij baardje gaa nooit nie weg. Het hoor bij mij eigen en mij uiterluk en nu doe ik heel feel aan aksepteere. Dan wor dinge minder moeiluk en dat is belangrijk. Daarom heb ik ook gepooseer zo dattie mij baardje goed kan zien. Assie ouwer ben kan jij nog stees dinge leere, ook ofer jou eigen…