Alle berichten van TegnieseDienst

Minnie kijkt terug en vooruit

Hoi liefe friendjes en friendinnetjes daar ben ikke weer met de laatste blog van dit jaar. De folgende keer als ik weer met en tegen jullie mauw dan is er alweer een nieuwe jaar. En wat is er feel gebeurd weer he dit jaar.
Zelf ben ik twaaluf van mijn cijfer geworden. Ik gaf toen een suuper partie in de MinKeef hihi. Met bakken fol met noepies en schaaltjes fol met likwit sneks. Ja je kon het met recht een knalfuif noemen.

Tefreede

Wat later in het jaar moest ik ineens iets doen wat ik al jaren niet meer had hoeven te doen. Zelluf op bezoek gaan bij de witjas in de mand. Want de aanhuiskom witjas was er mee gestopt. Dus nou moesten we naar een ander en die komt dus niet bij je thuis. Nou en dat was me de beleving wel hoor. Want we moesten ook nog in een groot ding op veel wielen. Frau roept dat dat een bus heet. Oh ok miauw.
Toen ik dat allemaal overleeft had toen kwam er wel iets leuks. Deze nieuwe witjas fond mij er namelijk helemaal niet als twaaluf uit zien. Hij dacht acht of neege. En me cijfer van me gewicht daar was die ook heel tefreede oofer. Maar omdat ikke een dame ben hou ik dat cijfer gewoon lekker foor mezelf hihi.
Helaas zijn er ook wat katjes een ster geworden dit jaar. En in de mensen wereld ook. Naar hun ga ik fanaafond en met kerssemus keihard zwaaien met mijn pootje. En mijn staartje doet ook mee. Zodat ze weten dat ook al zijn ze oofer de reegeboog brug dat wij ze niet furrgeete zijn. Want jullie doen ook wel mee toch?

Kopjes

Dan spoele we nu ff door naar deese week. Dus de week die net afgeloope is. Want Frau kwam op de dag met de woens erin feel eerder thuis dan normaal. Dus ikke zei miauw ben je ziek? Nee dat was niet het gefal zei ze. Er was gedoe bij waar ze brokjes furrdiend. Lang furrhaal kort gemiauwd ze kan daar in het nieuwe jaar niet meer brokjes gaan furrdienen. Dus toen gaf ik haar maar een hele lange dikke knuffel. Zo met mijn pootjes om haar heen. En ik gaf haar een paar kopjes.
Ik miauwde dat ze foor mij altijd de beste zal blijven en dat het fast allemaal wel weer goed zou komen. Ze keek me aan en ik zag dat haar wangen nat werden. Wat ben je toch een lief poesje Minnie. Dat zei ze. En toen hebben we nog een heel tijdje fijn met elkaar zitten knuffelen.
Ikke wil iedereen die dit leest en iedereen die ook mee schrijft met de blog heele fijne feestdagen wensen en een super miauw goed jaar! Met hopelijk lekker feel noepies foor iedereen.

Miauw dit was het weer foor deese keer. Uiteraard blijf ik ook nog altijd keihard meetetteren foor freede! En ook in het nieuwe jaar zal ik daar mee door gaan. Jullie doen toch ook mee?

Pootje van Minnie

Lucky over de gezelligheid thuis

Hoi allemaal, als jullie dit lezen is het al een heel eind richting Kerst. En ik moet zeggen, ik vind het wel wat deze tijd van het jaar. Kijk, dat het buiten kouder en natter is dat hoeft voor mij dan niet per se maar ik vind het wel gezellig dat er nu veel lichtjes zijn en dat het buiten super druk is met vogels die voer komen eten.

Vorige keer had ik toch verteld van die muis bij de vetbolletjes? Het moet hier niet gekker worden want we krijgen momenteel echt vreemde vogels op bezoek. Vogels bestaan in allerlei soorten en maten heeft mijn vrouw uitgelegd, net zoals dat je ook verschillende katten hebt. We hebben nu een vogel gezien met een rode buik en die was aanzienlijk groter dan de meeste vogels die hier komen. Het is een specht weten we nu, we hebben het opgezocht met behulp van Google.
Die kunnen ook heel hard op bomen en zo timmeren met hun snavel dus een vetbol blijkt geen probleem voor ze te zijn. Wij vonden het bijzonder in ieder geval.

Oppas

Ik had toch verteld dat mijn mensen een paar dagen weg zouden gaan he? Nou, we zagen er wel een beetje tegenop en zij zelf ook maar het is allemaal goed gegaan gelukkig. Wij hebben netjes op het huis gepast en goed gekeken of het allemaal in orde was maar op de zondag dat ze er niet waren, kwam er iemand naar ons kijken. Kijk, als de bel gaat dan schrikken we dus en schieten we weg. Moos meestal naar de kelder of naar de kamer waar de laptop staat en ik ga dan naar boven, want bij Molly en Dropje is het veilig en dan zijn we Saame. Maar nu was het anders. Er kwam iemand die we al kennen en vaker gezien hebben en dat is de vrouw van mijn zusje Ginger. Als zij komt, heeft ze vaak snoepjes bij zich en krijgen we knuffels dus dat is prettig.
Omdat ze nu niet hoefde aan te bellen maar de sleutel van de deur had gekregen van onze mensen, schrokken we niet zo erg en ze zag zelfs nog een zwart staartje en witte pootjes boven weg schieten, dat was Molly. Dat is op zich al heel bijzonder want zij laat zich niet vaak zien aan andere mensen, zeg maar gerust eigenlijk nooit. Maar goed, ineens stond onze oppasmevrouw binnen en dat was niet erg want toen we haar hoorden in de keuken, zijn Moos en ik er meteen daar naartoe gegaan want we kregen lekkers. Jullie kunnen op de foto zien dat we daar samen (want samen sta je per slot van rekening sterk) op staan te wachten. Dat hebben we heel netjes gedaan en onze mensen kregen de foto en waren supertrots op ons dat we het zo goed deden.

Thuis

Nadat we ons te goed hadden gedaan aan het lekkere voer, zijn we allebei in een mandje van de krabpaal gaan slapen en daar heb ik nog knuffels gekregen ook. Dat staat op een filmpje, dat proberen we er de volgende keer bij te doen. En we kregen sowieso allebei aai over onze bol, dat vinden we altijd prettig. Onze mensen vinden het fijn dat we het zo goed gedaan hebben toen ze er niet waren maar ze zeggen nu dat ze het zo nog wel eens kunnen doen. Dat hoeft dan weer niet per se van ons want we vinden het toch nog gewoon het fijnste als ze er wel zijn. Ook al ging het heel goed en was de mevrouw van Ginger heel lief voor ons. Ze heeft zelfs onze bakken nog uitgeschept, dat is toch geweldig want er gaat niks boven een frisse kattenbak natuurlijk.
Met Kerst zijn we hier gezellig allemaal samen thuis. We wensen iedereen heel fijne kerstdagen en het maakt niet uit hoe je het doet, of je het viert of er gewoon niks aan doet maar zorg ervoor dat het gezellig wordt en zoveel mogelijk Saame, want dat is het beste van allemaal. We hopen dat er nergens harde knallen van het vuurwerk komen de week daarna en we wensen iedereen alle goeds voor het nieuwe jaar! Knuffels van ons, namens
Lucky

Kever heeft een mening over zelfst-andig zijn

Toen ik net bij mijn mensen woonde was ik heel erg bang dat ze me weer weg zauden doen, of dat ze zelf weg zauden gaan en dat ik alleen achter zau blijfen, daarom liep ik ze oferal achterna zodat ik alles in de gaaten kon hauden, ik was bij alles wat ze deden, fooral bij mijn vrouw, want die had ik het eerst gezien in het asiel, en zij zat met mij op de achterbank van de outoo van mevrouw Irma toen we naar huis reeden.

Slaape

Ik lag of zat altijd bij mijn vrouw op het buro, ik had daar een eigen mandje, als ze tee ging zetten of naar het twalet ging liep ik mee, en dan liepen we weer terug naar het buro, in de afond zat ik bij mijn mensen op taafel als ze hun eeten aten, en in de nacht sliep ik onder het grote bed, want OP bed slaapen durfde ik nog niet, de eerste weeken durfde ik oferdag niet eens te slaapen, want stel je voor dat mijn mensen dan stiekum weg zauden gaan zonder dat ik het merkte?!, of dat ik iets faut deed waardoor ze me niet lief meer zauden finden, oooo dat zau erg zijn!

Dat kon ik natuurlijk niet folhauden, en dat deed ik dus ook niet, maar het was tot een paar weeken geleden wél zo dat ik nooit zomaar in mijn upje ging slaapen in de slaapkamer, ik tetterde altijd of mijn mensen mee gingen en me eerst wilden knuffelen en me lekker in wilden stoppen met deekentjes, zo wist ik tenminste dat het goed was dat ik ging slaapen.
Als mijn mensen weg waren geweest en weer thuis kwamen liep ik altijd meteen naar ze toe, om te laaten zien dat ik er nog ben, want je weet maar nooit: misschien waren ze dat fergeeten in de tijd dat ze weg waren, dat kan best en dan had ik een probleem.

Mand

Maar een paar weeken geleden gebeurde het een keer dat mijn man froeg Waar is Kever? en dat hij zag dat ik zomaar zelf in mijn mand was gekroopen en zachtjes lag te snurken!, dat van dat snurken geloof ik niet hoor, folgens mij doe ik dat nooit, maar de rest is waar: ik was gewoon in mijn eentje gaan slaapen.
Een andere keer kwamen mijn mensen thuis na een paar uur weg te zijn geweest en kwam ik niet kijken, ik lag in mijn mand onder het bed en ik sliep, en ik BLEEF slaapen, wel twee uur lang, mijn man is een paar keer komen kijken of ik nog aademde, zo bang was hij dat er iets met me was, omdat ik bleef slaapen!

Fertrauwen

Maar er was niets engs aan de hand, er was juist iets goeds gebeurd: ik heb het fertrauwen gekreegen dat mijn mensen altijd weer terug komen, dat ze me nooit achter laaten, dat ze van me hauden en dat ik feilig ben, en daardoor kon ik zo lekker blijfen knorren.
Mijn mensen zijn helemaal trots op me, ik kreeg heel veel kompliementjes dat ik zo zelfst-andig ben geworden en dat ik zoveel durf, en dat ik zelf kies wat ik ga doen, ze finden me een katerjongen met een eigen leefen, een grote folwassen katerjongen, en mijn vrouw zei Ga je nau binnenkort op kamers woonen?, maar dat was een grapje, gelukkig maar want ik blijf liefer gewoon thuis woonen.

****

Als kat weet ik heel goed dat het over een paar daagen kersmus is, en dat dat een feest is, maar ook dat niet iedereen dat zo foelt, sommige mensen en katten zijn allenig of hebben ferdriet, dat is moeilijk, ik hoop maar dat jullie weeten dat we allemaal Saame zijn hier op de blog, en dat ik aan jullie denk en jullie heel veel zachte kersmus-knuffels stuur, ik zau best iedereen ECHT kopjes will geefen maar dat kan niet, en als ik eerlijk ben zau ik dat ook niet durfen, daarom stuur ik jullie mijn knuffels zo, fia de blog, ik hoop heel erg dat jullie ze foelen!

En ik tetter ekstrahard voor vreede!!

Joep en de dingen van Kerssemus

Wat gaat zo’n week toch hard hè… Misschien komt ‘t wel omdat ik overdag veel geslapen heb. In een vensterbank, op ‘t grote bed, in verschillende stoelen, op de bank. En natuurlijk in m’n ribbeldingmandje, of boven in m’n cactuskrabpaal of lekker rustig in m’n villa onder de eettafel.

Want zoals al eerder gemauwd, ik heb duizend-en-één plekjes om lekker te dutten in m’n huis. Soms val ik ook gewoon in slaap op de vloer onder de kleine tafel, nadat ik met m’n ketnipmuis heb gespeeld. Eigenlijk kan ik overal wel slapen denk ik.

Donker

Volgens m’n personeel komt dat vanwegens de donkere dagen voor kerssemus, omdat het ‘s morgens nog laterderder licht wordt en ‘s avonds eerderder donker dan de weken hiervoor. Dat hoort allemaal bij de tijd van ‘t jaar zegt m’n personeel en daarom hebben we nu ook al die kleine lichtjes in huis, omdat zij dat gezelliger vinden dan de gewone lampen aan doen.
Maar mij maakt dat eigenlijk helemaal niks uit, omdat ik als volwassen katermans helemaal geen moeite heb met donker, want ik ren gewoon achter de snekkies aan die in de donkere gang worden gegooid en die krijg ik ook altijd te pakken. Maar dat is voor m’n personeel toch wat anders, want hullie kunnen niet alles zien wat ik zie.
Als zij iets kwijt zijn moeten ze toch altijd ‘t grote licht aan doen om ‘t weer te kunnen vinden. En omdat ik vaak geen idee heb wat ze zoeken, kan ik ze ook niet helpen behalve als het iets is wat op de grond is gevallen en eetbaar is.
Dan inspecteer ik natuurlijk eerst of ik het misschien zelluf lust, maar dat is zelden het geval. Dus dan ga ik er maar bij zitten, of ik tik er wat met m’n poot tegen, totdat m’n personeel ziet dat ik ‘t al lang gevonden heb en dan ruimen ze ‘t zelluf op. Want ik ben natuurlijk niet de hulp in de huishouding hier, al kan ik prima m’n eigen etensbakjes zo mooi glanzend schoonlikken dat ze daarna gewoon de kast weer in kunnen.

Rare dagen

Eigenlijk zijn de dagen voor kerssemus hier in huis best wel raar. M’n personeel is druk bezig met allerlei dingen die nog moeten gebeuren, en dat geeft mij de tijd om lekker ongestoord te kunnen dutten.
En als ik dan even wakker ben omdat ik trek heb in wat te knabbelen of een slokje water is er ook altijd wel tijd voor knuffels, kroelen, aaien en lieve woorden, want ik kom helemaal niks te kort hoor. Zelfs voor spelen met de hengel of een potje pootbal saame wordt tijd gemaakt, maar ik zal blij zijn als alles hier in huis weer in z’n dagelijkse ritme terug is. Want kerssemus, daar heb ik eigenlijk niet zo heel veel mee.
Ik hoor ‘t ook van de buurtkatten wanneer ik die ‘s nachts toevallig tegenkom, want bij hun in huis is ‘t nu ook anders dan op de andere dagen van ‘t jaar. De meeste zijn al wat ouderder dan dat ik ben en hebben dit soort dagen dus al vaker meegemaakt. En zij mauwen over een huis vol met tweebeners die ze niet kennen, tafels met eten en drinken waar ze niet mogen aanzitten en papiersnippers en linten waar ze niet mee mogen spelen.

Boom

Ze mogen zelfs niet in de boom klimmen of die grote bollen er uit tikken, of slingers naar beneden trekken. Dus m’n buurtkatvrienden vragen zich elk jaar weer af wat de lol dan is van een echte boom in huis en komen, zeker nu het best nog niet echt koud is ook ‘s nachts, weer buiten. En dat is heel gezellig, want we klimmen dan lekker op schuttingen en scherpen onze stiletto’s aan echte bomen die stevig in de grond staan.
Dit jaar wordt ‘t de derde keer dat ik kerssemus meemaak, en ik ben blij dat het bij mij thuis heel anders gaat dan bij de buren in de straat. Want m’n personeel en ik, we vieren geen kerssemus met heel veel anderen in huis maar zijn gezellig met z’n drietjes zonder allerlei drukte. Dat is omdat het voor ons eigenlijk het hele jaar door al kerssemus is, ook al branden er niet altijd kleine lampjes of staat er een nepboom op tafel.
Waar ik trouwens ook helemaal geen belangstelling voor heb, want ‘t is maar een kleintje en ik vind ‘m best wel een beetje neppig ruiken dus ik blijf er lekker bij uit de buurt.

Lief

Want bij mij thuis vinden we dat je eigenlijk alle dagen van een jaar door lief kan zijn voor anderen, ze helpen en af en toe verwennen met zomaar een katdootje of een zachte aai of lieve woorden. Of je nou een hengel of een glanzende mol of een lekkere snek of een krakend verse muis deelt, het hoeft helemaal niet groot te zijn of heel veel brokjes te kosten, ‘t gaat er om dat het vanuit je hart komt wat je kunt delen.
Niet alleen met iedereen die je lief is, maar ook met anderen die best wel wat extra hulp of aandacht kunnen gebruiken. Omdat saame zijn niet alleen maar in twee dagen gepropt hoeft te worden maar het hele jaar door gewoon kan. De wereld zou er een heleboel liever en zachterder van worden als we de kerssemusgedachte het hele jaar door vast kunnen houden.

Voor nu wens ik, ook namens m’n personeel, al mijn lieve blogvrienden en -vriendinnen alvast een hele mooie week toe, en ik hoop dat we saame in het nieuwe jaar 365 kerssemusdagen kunnen vieren. Ook als die boom en de lichtjes alweer in de kast of op zolder staan.

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Frou Frou en Jajim over kattenkwaad

Miauw lieve lezers, we hebben weer nieuwe letters gemaakt en die gaan we met jullie delen. Je zou het echt niet denken maar we halen weleens kattenkwaad uit, het is bijna niet te bevatten maar het is echt zo. De mensen noemen het kattenkwaad en dat is vast om een reden.. dus wij proberen af en toe toch aan de furwachtingen te voldoen. En soms gaat het purr-ongeluk.

Stiekem

Frou Frou: “Het was op een lange, lange nacht weet ik nog.. het duurde en duurde voor onze mensenbroer de grote mand uit kwam. Eigenlijk furlangde ik naar knuffels maar hij lag in een diepe slaap, dat weet ik omdat hij lag te knorren. Wat moet je dan? Nou, toen moest ik mezelf zien te furmaken. Het duurde immers nog een heeele lange tijd voor het licht zou worden, zoiets voel je als poes.
Nou heb ik iets met tuinieren. En dan niet alleen plantjes bijsnoeien, nee, ik was ook net begonnen met een cursus van planten furpotten. Het was dus al lang donker en onze mensenbroer was naar zijn grote mand.. De nacht was nog niet zo lang geleden pas begonnen en ik wist al, het duurt nog een tijd voor we weer kunnen knuffelen. Dus ik furveelde mij een beetje, liever was ik Saame wakker gebleven.
Nou had ik het geluk dat de volle maan net genoeg licht naar binnen scheen zodat ik zag dat de plant die ik al een tijdje op het oog had, binnen pootbereik stond. Met nadruk op stond. De vetplant zoals die heet, stond op een boekenplank, toen nog. Het was geen grote klim, één tree omhoog en een uitgestoken poot om mee te hengelen en ik had de plant te pakken. Alleen viel het uit mijn pootjes en lag ‘ie prompt op het laminaat, allemaal zand er omheen.. dat was niet helemaal volgens plan. Ik wilde alleen maar even van dichterbij kijken wat voor groen spul het purrcies was wat in die pot zat. Als poes wil je ook weleens wat nieuws ontdekken toch? En je moet wat, tijdens die lange nachten… Bovendien, die keer ging het even niet volgens mijn idee maar oefening baart kunst zegt mensenbroer altijd.

Purr ongeluk

Nou zal ik miauwen, al miauw ik het dus zelf, dat ik eigenlijk een hele rustige en brave poes ben. Heel soms doe ik wel aan kattenkwaad, soms purr-ongeluk en soms ook omdat het zo heet. Maar van mijzelf ben ik echt lief en ook rustig en gooi ik geen plantjes van planken af. Het was puur en alleen voor mijn educaasie dat ik dacht van misschien kan ik kijken wat het is, of kan ik het eten of bijsnoeien. Dat bijsnoeien kan ik dan weer heel goed en dat doe ik altijd in de lente en zomer. Dan hebben we lavendel en rozemarijn op ons balkon en die furzorg ik. Iemand moet het doen. Maar dat is niet stout want die planten staan goed binnen pootbereik en niet op een plank waar ze van af vallen en ze groeien er beter van denk ik. Alleen ging het nou eigenlijk over katten-boevigheid dus de rest van het tuinieren is nu niet zo purrlangrijk.

Soms doe je als lieve en rustige poes of kater of gemberneutrale poezenkat ook weleens iets wat niet jouw bedoeling was. Zou het daarom kattenkwaad heten? Het woord blijft wel een gek iets hoor want als je kattenkwaad uithaalt, hoef je niet per se kwaad te zijn volgens mij.

Of onze mensenbroer boos was toen hij met het slaap nog in de ogen in de potgrond stapte? Welnee, boos worden op ons is toch onmogelijk. Bovendien had ik mijn meest onschuldige blik opgezet, zo van “ik weet van niks” en liep ik heel nonchalant de andere kant op.

Jajim en de bank

Nou heeft mijn grote zus ook een speciale vaardigheid waar ze al veel jaren voor getraind heeft. Ze kan heel goed krabben. Aan alles wel maar een favoriet is de bank. Dat noemt ze her-decoratie en ze is ondertussen expert en heeft een neus voor details. Het is zelfs gelukt om de vulling uit de bank te halen en de bank heeft ook een hele andere uitstraling nu. Eentje van een echt kattenhuis miauwt ze zelf, en toevallig zijn we dat. Als onze mensenbroer ons aan het werk ziet zijn de reacties furschillend. Met de plantjes is alles best en komen er zachte kriebels door mijn vacht. Bij Jajim zie je zijn ogen soms een beetje groeien en slaat hij de armen om haar lijfje om haar bij de plafond krabpaal te zetten. ‘Dáár mag je krabben’ zegt ‘ie dan. Maar een hobby is een hobby dus als hij even ergens anders is, dan gaat de her-decoratie gewoon verder natuurlijk.

Wij zijn benieuwd of jullie ook weleens aan kattenkwaad doen. Laten jullie het weten in de reacties? Misschien kunnen Jajim en ik daar nog inspiratie van opdoen.

Zachte kopjes,
Jajim en Frou Frou