Alle berichten van TegnieseDienst

Belle over de week en het faalentijnskadoo

Dag liefe frientjes,
Zoef zoef zoefie, 2 weeke weer foorbij gefolgen en ik kruip weer achter de aaipet. Wij hadde probleeme met de internet en dat was toch lastig.

Moodem

Hoewel we meer kwalletie-time nemen met minder Faceboeken en zo, kan je niet zonder de aaipet. Gelukkig is die niet kapot, maar het zat hem waarschijnlijk in de moodum zoals frouwtje mij furrtelde.
Ze zei, fanmiddag komt er een surrvice-monteur hier in huis en die meneer gaat kijke of hij de probleeme met het internet kan oplossen. Het kan zo zijn Belle, dat die meneer keihard belt, maar daar kan ik niets aan doen. Die meneer weer niet dat jij hier woont Belle en dat jij schrikt van keihard bellen. Ik was dus foorbereid.
Nou, inderdaad die meneer kwam met feel herrie binne, maar ik was allang geflugt naar de slaapkamer en in het opbergvak achter het bed gekroope. Het was ook nog onder eetenstijd, maar gelukkig was hij gauw weer weg. Kom maar foor de dag hoor Belle, de surrvise-monteur is weg en jij krijgt eerst je diner! Nou, dat was errug lekker, natvoer doet frouwtje altijd eefe warrum maake en leg ze het kuipje eefe in heet water. Dat is beeter foor je buik zeg ze dan.
Het internet doet het weer Belle riep ze, we hebbe een nieuwe moodum gekreege. En ik zag dat de groene liechies branden deeje, en dat betekent dat alles goed is. Op die oude moodum hadden we ineens allemaal andere kleuren, rode en roze en blauwe knipperlichies, dat ding was totaal doorgedraai

Lawaai

Forige week hadden we ook lawaai. Jullie weete ik woon in een hoge flat. Belle we krijge fan de week keiharde herrie boofe ons hoofd. Wat nou weer dach ik. De buurman krijg een nieuwe badkaamer en errugens anders in flat komp een nieuwe keuken. Het is aangemeld op het diegietaale scherm in de hal en ik zag het. En ik furrtel het je Belle, dan weet je het alfast dat je niet zo kan dutten als normaal.
Nou die boor begon al froeg om halluf 9 in de ochtend, we waare net wakker. Het heeft bijna de hele dag geduurd en telkens weer prrrrrrrr, grrrrrrrrr, prrrrrrr. Het keiharde geboor kwam zellufs boofe de draaiorgel uit die op de weekmarkt stond. Kan je nagaan, die draaiorgel speel ook keihard, maar dat vinden we juist gezellig. Maar ja frouwtje zei, we moete eefe een paar daagies doorbijte. Daar snap ik niks fan, want ik bijt nooit meer sinds ik hier woon.
Gelukkig was het na een dag of 2 rustuger en deeje ze niet meer iedere keer achter elkaar boore. Ik geloof zellufs dat het nu helemaal klaar is.

Belle brokjes

We hadden nog wat. Frouwtje zeg, Belle je ben ongemerrukt te dik geworden, we moeten er nu eg seeriejeus wat aan gaan doen. Toen ik hier pas kwam was ik feel wilder, ik rende wild en speelde wild, ik was gewoon enthouwsiejast. Niet dat ik dat nu niet meer ben hoor, maar ik ben gewend in huis en aan mijn frouw, en is alles rustigur geworden en hep ik mijn plek. Ik speel heus nog wel hoor, maar lig ik ook vaak gewoon lekker op de warrume teddiepleet.
Ik ben niet meer gaan eete hoor want frouwtje geef mij afgepas, maar mischien hep ik gewoon de bouw dat ik wat steviger ben. Dat had ik trouwens al in het dierenhospitaal waar ik toen zat. Dus ik ben gewoon zo, maar nu dan toch iets dikker. Maar zou het ook niet door de winter koome?
Nou het internet dee het weer goed en frouwtje zat te swaajpe. Belle ik geloof dat ik een goed merk kattenbrokkies heb gefonden zodat je wat kan afvallen, en ze dee bestellen. Fan de week kwam er weer zo’n groote doos binne. Dit keer nie fan Zoeplus, nee het was van een ander merk. Kijk eens Belle zei frouwtje, je eige footo staat op de zak kattenbrokkies, wat leuk is dat he ? Je heb nu je eigen merk! En ja hoor ik zag het, dat was ik die op de zak stond, Belle brokkies!
Kan dat nou, dacht ik, ik weet fan niks ? Maar ja die zak ging oope want Belle zei ze, ik hoop wel dat je je eige merk brokkies lus. Ik dook gelijk mijn snuffert in die zak en ja ze roken lekker. En toen kreeg ik de brokkies in mijn voederbak. Nou die waren eggie waar heel lekker en kraake dat ze deeje, ze waren zo op. Ik zei miaaaw en keek naar die zak.
Maar frouwtje zei, foor nu is het genoeg Belle, het zijn afvalbrokkies foor je diejeet en morgen gaan we de maatbeeker gebruiken en beginne we met je treeningsprogamma. Dus die zak lekkere knaakbrokkies ging in de kast en op slot!

Faalentijnskadoo

Ik krijg een faalentijnskadoo heef ze geseg. Het is iets leuks en kan ik er mee speele. Het is ook om ekstra in aksie te koome. Het hoort bij het treeningsprogamma. Speeltjes hep ik genoeg. Ook ouwe speeltjes van Stokkie-Stefan en Oscar, maar ook nieuwe speeltjes. Het rooie lichie, daarfan kom ik fan de bank en de kattentunnel daar sjees ik met een noodgang doorheen, fooral als frouwtje er snekkies ingooi. Een nieuw kadoo is altijd spannend. Komt er weer een groote doos of is het kleiner ? Het is nog geen faalenstijnsdag, maar ze heef het alfast besteld zei ze omdat het soms lang duur. Ik moet dus afwachten, maar dat geef nie want wat komp dat komp.

Tullupe

Zo kijken we uit naar fijne dingen, faalentijnsdag dus met het kadoo, de hiejacinten en de tullupe, de zon, en is frouwtje dese maand jaarug. Dat ga se fieren en is er vast ook iets leuks en lekkers foor mij. Jullie horen het in de folgende blog liefe frientjes.

Zorruge julliedat je het warrum hep binne en lekker ligge doe in de zon als die schijnt, en een frise neus haale doe op het balkon of in de tuin?! En een knuffel op zn tijd en lekker eete?! Meer hebbie niet nodig om tefreede te zijn is mijn meening. En hierbij sluit ik af !

Feel warrume pootjes en een knuf fan,

Belle

Japie zat in de lift

Wauw miauw, toffe furriendjes, ik kan het wel van de daken schreeuwen. Alleen kom ik met geen mogelijkheid mijn dak op. Dat loopt schuin af. Voor ik op de nok ben, schuif ik honderdduizend keer naar beneden. Zeker met de gladheid van de laatste tijd. Daarom miauw ik het hier.

Zal ik het zachtjes doen? Tuurlijk niet! Dit moet iedereen kunnen horen: MUISBEZORGD ZIT WEER IN DE LIFT. Tof, hè?! Allemaal door jullie aanmoediging.
Oeps, het was niet zo potig om zo hard te schreeuwen. Mijn mens komt polshoogte nemen. Met ogen vol donkere kringen kijkt ze me streng aan. ‘Geen muizen meer, Japie. Je weet wat ik heb gezegd. In ons huis komen enkel mensen en katten. Alle andere dieren zijn veel liever buiten. Ook als het koud is. Ik wil geen enkele muis meer in huis. Ook geen ratten. Ook geen vogels. Die moeten allemaal buiten blijven! In huis alleen maar katten. Knoop dat in je oren!’ Haar tirade liegt er niet om. Met mijn allerliefste smoel knik ik braaf en denk ondertussen terug aan een kattastische tijd, die begon met een bibberende veldmuis. Die kan ik toch niet in de kou laten zitten?!

Muis in huis

Wat is dat toch met vrouwen. Nu komt tante Cato zich er ook mee bemoeien. ‘Dat was toch de muis van je broer, als ik me niet vergis? Zijn snorharen hebben in tijden niet zo geglommen van trots.’ Beschaamd laat ik mijn kop hangen. Ik kan wel miauwen dat ik heb meegeholpen, maar eerlijk is eerlijk, het was Foppe die em mee naar binnen bracht èn losliet in de woonkamer. Daarna heeft hij het beest met zijn leven bewaakt, urenlang, tot Mo uit haar werk kwam. Wel was het stom van hem om niet aan te komen rennen, toen de voerbakken werden gevuld. Anders was die muis nooit op tijd ontdekt en hadden we die nacht urenlang speelplezier gehad. Niet dat het uitmaakt. Het feest is meer dan goedgemaakt.
Moet ik het nog hebben over die ene vogel die slap in mijn bek hing? Ik zal er kort over zijn. Liever denk ik niet terug aan dit moment. Mo liep al in pyjama toen ze me er mee binnen zag komen door het luik. Voor ik me onder de tafel kon installeren om het dier vol veren te ontleden, had ze me al opgepakt en met vogel en al via de voordeur op straat gezet. Ik hoorde haar nog net zeggen voor ze de deur achter me dicht deed: ‘Ik heb het je al zo vaak gezegd, Japie, géén dieren in huis! Je eet em buiten maar op.’ Op dat moment had ik sneller moeten rennen. Ik was net een fractie te laat. Nog voordat ik mijn poot tussen het luik kon proppen, hoorde ik het slot hermetisch dicht gaan. Daar stond ik dan met een slappe vogel tussen mijn kaken in de vrieskou.

Grote Bruine Knoeperd

Nee liever heb ik het over mijn trots, een grote bruine knoeperd met een isolatielaag waar je u tegen miauwt. Mijn mens was extra vroeg naar bed gegaan na de zoveelste slapeloze nacht. Niet door mij hoor. Mijn broer en tante moesten zo nodig de boel op stelten zetten met maaginhoud die minder lekker viel. Hadden ze maar iets moeten bestellen bij Muisbezorgd in plaats van dat vlees uit een zakje eten.
Hoe dan ook, Tante Cato en Foppe hadden zich bij ons mens op het matras in de woonkamer genesteld. Daar was het lekker warm. Ze waren alle drie diep in slaap toen ik op kousenpoten binnenkwam met een nieuwe furriend gehuld in een diepdonkerbruine jas en een meterslange robuuste staart. Het was nogal een gesjouw met zo’n bakbeest in mijn bek. Om bij te komen, liet ik hem los. Eventjes maar. Geloof mij, dat kun je beter niet doen in de buurt van je slapende mens.
Zo was op slag wakker, knipte het licht aan en wist gelijk hoe laat het was. Half één, om precies te zijn. Zwijgend pakte ze haar beddengoed, bracht het naar boven in de ijskoude slaapkamer waar een gemene oostenwind door de kieren gierde. Ze kwam terug om de status van mijn GBK te bestuderen en knoopte daarna de gordijnen omhoog. ‘Sorry’, zei ze tegen het beest met zijn grote bruine kraalogen, waarom dat snap ik niet zo goed. Voor ze de deur dicht deed, liet ze me weten dat ik het zelf maar moest opknappen. Daar zat ik dan, samen met mijn vangst. En had de tijd van mijn leven. Zo rond de klok van vijf was het gevecht beslecht.
En kwam ik als winnaar uit de bus. Als dat geen opsteker is voor Muisbezorgd weet ik het niet meer.

Koppie van Japie

Kever heeft een mening over lekker slaapen

Ik heb ook een muis om te knuffelen!

Soms ben ik ferbaasd over mezelf, echt waar, ik durf de laatste tijd steeds meer nieuwe dingen en het lijkt wel alsof het nooit op haudt, elke week doe ik weer iets anders nieuws, ik find het keispannend en helemaal fantasties!

Binnen

De meeste nieuwe dingen doe ik binnen in mijn huis, omdat ik daar meestal ben, mijn tuin is nog steeds te kaud om er lang te zijn, daarom ferzin ik van alles in mijn huis om toch afontuuren mee te maken, want anders find ik het een beetje saai worden, zo zonder mijn tuin.

Iets waaraan ik nog niet veel feranderd had sinds ik hier woon (en dat is al meer dan fijf jaaren!!) is waar ik slaap, ik sliep ALTIJD in één van mijn twee kersmusmanden die ik van mevrouw Tj-tjes heb gekreegen, of ik sliep op het grote bed als mijn mensen er ook bij waren, en heel soms sliep ik op de bank.

Ik had al ferteld dat ik de laatste tijd weleens tegen mijn man aan kruip in bed, maar ik kan eigenlijk wel zeggen dat ik dat nau elke nacht doe, ik lig dan ook altijd met mijn hoofd op zijn beenen, en ik slaap heerlijk zo, mijn vrouw is een beetje jaloers en wil heel graag dat ik ook op háár beenen slaap, maar zij beweegt de hele tijd, ze draait en staat ineens op en komt dan weer terug, dat is veels te onrustig voor mij, zo kan ik niet slaapen!, folgens mijn vrouw kan zij niet slaapen door mij, omdat ik steeds toeter of spieraalmuziek speel, maar dat is iets heel anders en dat heeft hier niets mee te maken.

Oferdag

Sinds een paar daagen doe ik iets dat ik nog nooit had gedaan: ik ga ook oferdag op het grote bed liggen!, het begon er mee dat ik foordat mijn mensen gingen slaapen, in de afond, alfast op het grote bed ging liggen, en dat befiel me zo goed dat ik het steeds meer ging doen, en nau heb ik mijn eigen deekentje gekreegen om op te liggen, hoe finden jullie dat?

Mijn mensen zijn helemaal antoesjast, ze zeggen dat Grote Beer, Popje, Molly en Bolle ook altijd oferdag op het grote bed sliepen en dat het fijn is dat ik nau de traadietsie foorzet, ze maken footoos van me en komen me steeds knuffels geefen, allemaal heel gezellig natuurlijk, maar ik probeer dus te slaapen, nau ja het zal wel wennen hoop ik, en dan word ik niet steeds meer lastig gefallen en wakker gemaakt.

Nieuwe bank

Ik ben best heel benieuwd naar wat ik allemaal nog ferder ga durfen en doen, de weereld ligt voor me oopen nau ik zoveel durf en zoveel onderneem (zo noemen mijn mensen dat), wie weet wat er nog allemaal gaat gebeuren, ik heb mijn mensen hooren praaten over een nieuwe bank en ik weet nau al dat ik daar keigoed aan kan gaan hangen en draaden aan kan gaan trekken, dat foel ik gewoon, maar mijn vrouw froeg me of ik niet eens wilde probeeren om slank te worden, dat is ook nieuw en spannend findt ze, gelukkig hoorde ik dat niet goed want toen was ik net in slaap gefallen op het grote bed.

***

Ik tetter nog steeds voor vreede, ik blijf doorgaan zolang het noodig is!
En ik stuur iedereen die iemand mist hele zachte kopjes.

Joep denkt na over het derde Weilandfeest

Nou, ik heb me vorige week heel wat op de hals gehaald door mijn spontane idee voor het zelf kweken van met kaas gevulde Weilandmuizen te delen in m’n vorige blog… O, er was best wel wat belangstelling van mijn vrienden voor hoor, maar praktisch gezien leek m’n plan toch wel wat meer poten in de aarde te hebben dan ik bij stilgestaan had.

Personeel (1)

Om te beginnen kreeg ik vorige zaterdag al een heel bedenkelijke blik van m’n personeel toen ik m’n blog doormauwde, dus toen die verstuurd was zette ik m’n meest onschuldige blik op en maakte me met opgeheven staart snel uit de poten om in de vensterbank boven de verwarming in de grote slaapkamer te gaan liggen om straatcontrole tussen het dutten door te doen.
M’n personeel liet het maar even zo, maar ik voelde gewoon aan m’n snorharen dat ze heus nog wel een keer terug zouden komen op mijn idee.

Weilandmuizen

De hele zaterdag heb ik lekker liggen dutten tussen m’n ontbijt, lunch en diner door, en ik was al aan het berekenen gegaan hoeveel lades in de grote vriezer nodig zouden zijn om m’n krakend verse gevulde Weilandmuizen in op te slaan.
Natuurlijk ontbraken ook de gebruikelijke dagelijkse knuffels en aaien niet, al leek m’n personeel een beetje afwezig tijdens het spelen met de hengel en ‘t oefenpartijtje pootballen. Ik zag gewoon aan ze dat ze ergens mee zaten, dus ik ben ‘s avonds even netjes tegenover ze op de salontafel gaan zitten en heb ze indringend aangekeken. Net zo lang tot de hoge mauw er eindelijk uitkwam.

Personeel (2)

Ze vroegen of ik een grapje had gemaakt over de gevulde Weilandmuizen, want ik wist toch ook wel dat er op dat moment nog geen enkele muis in ‘t weiland te vinden was. Die zaten nog allemaal lekker in hun warme holletjes onder ‘t gras te wachten op de lente. Ik mauwde terug dat het nu misschien nog wel een beetje vroeg was om m’n plan uit te voeren, maar dat ik over een paar weken toch wel wilde gaan starten zodra m’n vrienden van Muisbezorgd tijd hadden om te komen helpen. En toen bleef het even stil. Muisstil. Dus ik besloot me tussen hen in op de grote bank te netstelen, iets wat ik nog nooit eerder gedaan had maar eigenlijk best wel katfortabel en warm lag, en wachtte geduldig op wat er nog meer zou gaan komen.
Na een diepe zucht vroeg Junior of ik een idee had hoeveel kaas er nodig zou zijn om alle Weilandmuizen tot aan het Derde Grote Weilandfeest van kop tot staart te kunnen vullen. En of ik wist hoe duur een kilootje kaas tegenwoordig was en of ik wel genoeg zakgeld over had na alle sponsoring van goede doelen vorig jaar, om m’n komende project te kunnen bekostigen.

Kaas

Daar lag ik dan, met m’n bekkie vol tanden, want daar had ik helemaal nog niet over nagedacht. M’n personeel had altijd wel een blokje kaas in de koelkast liggen, dus ik was er gewoon van uit gegaan dat ik daar makkelijk wel een paar stukjes van zou kunnen krijgen. En als zij dan af en toe een blikje van de bovenste plank uit mijn voorraadkast zouden gebruiken om hun brood mee te beleggen, kon ik met hun kaas de muizen gaan voeren. Dat leek me best een hele aardige ruil, want Senior had zelf wel ‘s gezegd dat hij de inhoud van zo’n blikje best lekker vond ruiken wanneer hij het in m’n etensbak lepelde.
Terwijl ik dit mauwde keek ik van Senior naar Junior en weer terug, en zag dat hij ‘t helemaal niet zo’n goed idee vond als ik een blikje uit m’n eigen voorraadkast zou ruilen voor een paar plakjes van hun kaas.

Een beetje teleurgesteld legde ik m’n kop tussen m’n voorpoten en dacht na terwijl ik kriebels en aaien kreeg. M’n personeel at toch zelf ook wel ‘s kip of tonijn, en ze aten kaas. En dat was purrrcies wat er ook in m’n blikjes van de bovenste plank zat, dus ik zag het hele probleem niet zo.
Intussen had Junior de leptop op schoot gezet en begon druk te tikken terwijl ik nog in gedachten verzonken was om een oplossing te bedenken. Want ik kon zelf niet echt bij de kaas in de koelkast, en als dat al zou lukken en m’n moeder zou er achter komen dat ik kaas zou stelen van m’n personeel dan zou ze op hoge poten naar m’n huis komen om me, zo groot als ik nu ben, alsnog een flinke draai om m’n oren te geven omdat ze me als beebie kittenkatertje toch netjes heeft opgevoed.
De moed begon me langzaam in de stiletto’s te zinken. Misschien kon mijn plan om gevulde kaasmuizen te serveren wel helemaal niet doorgaan.

Geld

Ineens werd ik opgepakt en achter de leptop gezet. Junior had opgezocht of weilandmuizen eigenlijk wel kaas eten, maar dat blijken ze dus helemaal niet lekker te vinden. In plaats daarvan zei de leptop dat ze wel dol zijn op pindakaas omdat dat voor een muis lekkerderder ruikt dan kaas. Ik tilde m’n kop op en bedacht me dat als ik de weilandmuizen van kop tot staart zou kunnen vullen met pindakaas, dat ik dan zakgeld zou kunnen besparen op liters pindasaus wanneer de muizen krakend vers van de barbeknoei af zouden komen tijdens ‘t Weilandfeest.
Tegen die tijd had ik m’n vakantiegeld toch ook weer binnen en kon ik dus plakjes kaas kopen om ook cheesemouseburgers op ‘t feest te maken, en dat zou een aanwinst voor de catering kunnen zijn.

Sponsor

Ik kan je mauwen, zo somber als dat het vorige weekend begon, zo stralend is de week daarna verlopen. Ik heb intussen ook al een pindakaassponsor gevonden, dus zodra de eerste muis z’n neus boven de grond steekt ga ik testen of de leptop gelijk had. Ik kijk alweer uit naar het Derde Grote Weilandfeest!

Stevige poot en zachte kopjes,
Joep

Jajim en Frou Frou: toen de sneeuw terug kwam

Frou Frou

Miauw lieve lezers, wat waren we optimistisch laatst he, over de bijna-lente? Jullie zullen vast allemaal in jullie tuin, jungle of op je balkon gemerkt hebben dat de winter terug is gekomen. Misschien hadden we toch niet te vroeg moeten miauwen, of zou het daar niet door komen?

Bevroren regen

Jajim: “Net toen we dachten; ‘nog even en we kunnen de purrasol binnenkort weer uitklappen’ gebeurde het. Op een ochtend toen we wakker werden, lagen alle daken en balkonnetjes bedekt met een laag zachte witte vlokken als een soort dikke donzen deken. Alles klonk anders, zachter. Zelfs in de drukke winkelstraat waar we wonen was het stil. Vinden wij als binnenpoezen niet gek, want wie wil er nou naar buiten als alles bedekt ligt met koud spul?
Ik miauwde naar onze mensenbroer om te vragen wat het eigenlijk was. ‘Het is bevroren regen’ legde hij uit, en daarmee wist ik genoeg. Ik houd niet van bevroren regen.”

Spelletje

Frou Frou: “We waren furrbaast dat de winter terug was, het zou toch lente worden? We kunnen ons redelijk goed aanpassen als er maar een zonnestraal is om in te liggen of als er warme dekens en badjassen zijn, daar niet van. Daar zijn we dus maar snel in en onder gekropen om ons op te warmen. Opwarmen waarvoor? Nou, voor ons nieuwe spel. Het heet ‘vang de vlok’ en je hoeft er niet eens voor naar buiten. Gelukkig niet zeg, dan zouden we koude kussentjes krijgen. Nee, door de vlokken banjeren is iets wat meer aan Willem besteed was, die ging door weer en wind naar het balkon om op onderzoek uit te gaan als er iets furanderde.
Goed, ons spelletje dus, ‘vang de vlok’ – het lijkt best simpel. Je gaat bij het raam zitten als de bevroren vlokken vallen en als ‘ie binnen pootbereik is ga je ‘TIK’ met je poot tegen het glas. Als je de vlok hebt ‘aangeraakt’ dan furdien je 3 punten en elke 12 punten zijn goed voor één snackie.”

Jajim

Jajim: “Waarom pas na 12 punten, vragen jullie je af? Ik vroeg het aan onze mensenbroer en hij refureerde naar ons vorige blog. Dat is waar ook, we moeten een beetje denken aan de zomerjas waar we over een aantal weken aan gaan beginnen. Vooruit, het spelletje is leuker dan dat de snackies belangrijk zijn. We zijn al blij dat we ze niet buiten hoeven te vangen.”

Frou Frou: “Onze grote broer Willem was echt een held met dit soort weersfuranderingen. Hij miauwde er geen toontje lager van of het nou regende, sneeuwde of waaide – hij ging altijd naar buiten om te kijken of alles in orde was. Nu zou hij de verse sneeuw van de bloempotten hebben gegeten en voorzichtig, stap voor stap, door de sneeuw hebben geslopen. Het balkon moest elke dag bewandeld worden, hij was nou eenmaal een tijd lang een zwerfkater geweest en die kunnen dat. Mij en Jajim niet gezien hoor, wij vinden kijken meer dan genoeg. Bovendien hebben we ons supurr leuke spelletje ‘vang de vlok’ en daarmee is zo’n koude binnendag helemaal niet meer zo saai.”

Wat doen jullie als het sneeuwt? Gaan jullie je tuin, balkon of jungle furkennen of blijven jullie ook liever binnen?

Zachte furwarmende kopjes,
Jajim en Frou Frou