Alle berichten van Ollie

Waarom erbij zijn belangrijk is

Het is nou zo dat mijn vrouw geeneens meer elke maand zegt hoe lang we al saame zijn dus het is nou gewoon en ook foor altijd zo.
Alleen het gaat nog niet fanzelf. Ik heb er werk aan en dan helemaal weeges dat ik weet dat Bert, de kater die hier eerder was, dat hij een knuffelkater was. Dat ben ik niet. Ik wil graag knuffels daar gaat het niet ofer, maar ik wil knuffels op mijn manier en op mijn moment en dat is thuis soms moeilijk.

Genoeg

Wat ik niet wil dat is meteen in de ochtend aan me zitten. Gewoon wat praten dat is genoeg. Soms eefe opzij van mijn kop aaien. Geen gekke dingen.
En ook niet ’s middags bij me op het dekenbed komen en dan meteen willen praten en aaien tegelijk. Daar kan ik niet tegen. Erbij liggen dat is genoeg.

Ofer erbij liggen wil ik nog wat meer zeggen. Dat is dat je bij elkaar ligt zonder aan te raken en zonder te kijken en al helemaal zonder te praten. Dus je doet niks en dat hoeft niet want je bent bij elkaar, je bent erbij, je bent saame.
Het is heel eenfoudig als ik het nou uitleg. Ik ben er ook al lang mee bezig thuis.
Maar dan gaat het soms ferkeerd. Gaat ze toch praate of aaien.
Erbij dat is erbij, alleen dat.

Uitleggen

Wat ik graag wil en dat doe ik ook is lighaamskopjes geefe, weeges alleen met mijn kop dat lukt nooit. Dus met mijn lighaam ga ik dan langs haar hoofd.
En ik was haar hand. En ik ga meestal ook naar de badkamer. Saame liggen op mijn kussen en dan met mijn poote in haar hand daar hou ik ook van. En zo doen we meer fan wat ik graag wil.
Knuffels dat is heel persoonlijk, iedereen is er weer anders in. En als je uit het asiel komt en je hebt het moeilijk gehad, dan duurt het gewoon lang eer je weet dit is foor mij het fijnste en zo wil ik het en dan moet je het thuis nog uitleggen.
Maar het lukt fast.
Dus ik blijf mijn best doen.

Toen waren we weer goed op elkaar

Thuis heb ik nog altijd dat we ofer elkaar leren fan wat wil ik en wat wil die ander en folgens mij blijft dat zo weeges ik ben nou anders dan toen ik hier pas was en ook door de pillies en hoe ik nou ben.

Als het afond is dan wil ik spelen met de hengel of het touwtje en dan doen we dan. Dus dat gaat goed.
Of ik wil langzame knuffels met soms praten erbij maar meestal heb ik genoeg aan de knuffel. En pas laatst toen had ik genoeg aan samen liggen. Ik lag op mijn dekenbed en mijn vrouw lag erbij dus een beetje op de deken maar niet tegen me aan, erbij is erbij en dat is dan genoeg.
Ik foelde me rustig en tefreede en dat alles goed was in mijn leefe. Toen draaide ik me om op het dekenbed want ik wilde naar mijn vrouw haar gezicht kijken en dat deed ik dus. Gewoon weeges dan heb ik een dieper saame-gefoel en zij ook dat weet ik gewoon.

Dus zo lagen we het was afond we keken naar elkaar en dit was het allerfijnste moment van de dag en ik wist straks krijg ik weer brokjes.

Maar toen stak mijn vrouw een finger uit en ze aaide mijn kop.
En ik stak mijn poot uit fan nietdoen en mijn nagel kwam in haar hand.
Weeges ik schrok het was te feel.
En toen schrok zij.
Daardoor ik ook weer.

Het is best moeilijk zoon moment. Ik foelde nou is het fijne weg hoe krijg ik het weer terug en zij foelde het ook.
Eefe later ging ze in de keuken mijn hapje maken en toen ging ik een kopje doen. En zij aaide heel zachtjes. Dat kon weer. En na mijn hapje ging ik haar hand wassen en toen wist ik, we zijn weer goed op elkaar en dat zei ze ook.
Dus nou heb ik geleerd het kan weer goed komen en zij heeft geleerd erbij liggen dat is fijn genoeg en nou foelen we ons weer rustig saame dat is poosietief.

Hoe ik door de herrie kwam

Ik ben nou weer bijgekoome maar eerlijk waar er was die nacht heel feel herrie, de hele afond al en toen werd het nog raarder en raarder en hoe dat ga ik nou fertellen ook weeges ik heb geleerd wat helpt als je spanning hebt.

Gewoon

Spanning dat is als er iets gebeurt dat je niet wil en je weet zeker dat het stom is en toch gebeurt het dat had ik door het fuurwerk. Kever was een aksie begonnen en daar was ik het helemaal mee eens het is stomme herrie de hele tijd.
Die afond ging alles eerst gewoon daar had ik steun aan omdat ik foelde misschien kan ik er tegen. Dus ik kreeg mijn eete op tijd en toen ik zelf van mijn bord had gegeten toen moest mijn vrouw erbij komen weeges ik wil dan van haar vingers eete en dat gebeurde ook. En daarna gingen we met de hengel spelen dat is nou ook mijn gewoonte. En ik slapen en zij aan de tafel. Ik kreeg mijn afondhapje en daarna brokjes. Buiten was er nieuwe herrie en binnen ging gelukkig alles zoals het hoorde.

Raar

Alleen daarna niet meer.
Mijn vrouw ging op de bank liggen met een dekbed en ze deed het licht uit. Ik riep van meww en ze zei fan ‘Wat is er Ollie?’ Nou dat er iets raars was.
We gingen slapen.
En toen hoorde ik de wekker en bijna meteen was er harde herrie buiten en het licht in de kamer ging weer aan en we gingen naast elkaar liggen op mijn kussen. Ik had moeilijke gefoelens. En ik trappelde eefe op mijn deken maar dat hielp niet. Nou toen ben ik weer op het kussen gaan liggen ik had toch steun aan dat mijn vrouw er lag en dat ze steeds zei fan Ollie wat doe je het goed.

Ik weet niet hoe lang het duurde maar toch werd de herrie buiten minder. Dus ik ging een brokje eete. Eefe rondlopen. Foelen van is het hier weer gewoon aan het worden en dat was zo. En toen mijn vrouw naar boofe ging wist ik de nacht is weer zoals het hoort.
De dag erna moest ik bijkoome.
Het gewone leefe dat is het beste ik weet het nou weer helemaal zeker.

Nou alweer iets ofer mijn poot

Ik find het stom om nou alweer iets ofer mijn poot te zeggen maar het is steeds anders en het is nog niet ofer en misschien hebben anderen er ook wat aan.

Dus ik moest weer naar de dokter. Ik kreeg elke dag een pil in mijn eete tegen de pijn en het moest gewoon weggaan maar het bleef toch. Soms kon ik gewoon lopen en dan weer niet.
En een keer sprong ik uit de fensterbank en nou ik kwam neer op mijn poot en ik riep MEWW. Mijn vrouw kijken. En ze zegt fan dit is niet goed we gaan naar de dokter.

Kneuzing

Ik had een andere dokter. Ze keek naar mijn tanden, ze friemelde aan mijn vagt en ik had spul op dus ik was helemaal kalm maar ik wist toch ik wil naar huis. En erna heb ik dat ook geroepen dat kwam ook op de film.
De dokter zei fan alle katten komen op hun poote terecht. Dat wist ik zelf ook.
Alleen er kan ook best zomaar opeens iets mis gaan dat je kneuzing hebt.
Een foto hoefde niet weeges dan moest ik ekstra komen en ze zei ik heb geen botbreuk.
Dus een kneuzing.

Baalans

Toen konden we weer naar huis. Mijn vrouw had een tas fol nieuwe pillies. En ik mocht spelen en rennen en rusten alleen de dokter zei niet hoe faak dus ik dacht nou kan alles weer. Maar toen kreeg ik ekstra pijn. Alles is te feel nou. Ik moet baalans finden.
Met de krant schuiven dat kan.
Op mijn deken liggen en tegen de hengel met feere slaan dat kan ook.
Een beetje met het touwtje lukte ook.
Keihard rennen dat kon weer niet ik foelde erna meer pijn.

Het duurt nou al maanden en ik wil graag beter worden. De ochtend is moeilijk dan wil ik weinig. Ik bescherm mijn poot dan ook. De afond is gemakkelijker dan loop ik bijna gewoon dus er is niks stuk in mijn lighaam. Dat is het goede nieuws.

Toelichting
Ollie kneusde iets in september. Hij kreeg dagelijks Onsior. Nu neemt hij een combinatie van Novacam en twee keer een dosis 0.5 Gabapentine vloeibaar. De combinatie werkt extra pijnstillend.

Ik ben dus nog steeds te dik

Toen ik hier kwam wonen toen was ik een kleine slanke kater, echt waar, er is nog een foto dat is het bewijs. En toen kwam een ferandering.

Eerst kwam dus dat ik allergies was voor feel eten, en ik moest wennen aan ander eten, en het allergies moest uit mijn lighaam dat gaat niet vanzelf dat duurde gewoon heel lang. Toen bleek ik heb ook trauma fan toen in het asiel en ervoor de straat dus ik deed wel rennen maar dat was door onrust in mijn kop.
Nou en toen was ik ook nog niet te dik echt niet.

Alleen daarna kwam het. Toen leerde ik meer fan wat is ontspannen, hoe gaan knuffels, waar kan ik liggen en hoe is dat dutjes daar doen.
Dus toen at ik lekker van mijn diejeet en ik rende minder. Eigenlijk feel minder. Dus toen ben ik dikker geworden. De dokter zei hij moet op diejeet.

Nou en mijn vrouw zei toen Ollie we gaan elke dag aan beweging doen en dat deden we. Ik kreeg speelgoed om te rollen en om te vangen en te rennen en eerlijk waar het was superleuk.
Dus toen werd ik vanzelf minder dik en ik kon langer spelen en langer rennen het was superleuk.

Maar wat gebeurt er ik spring op een dag raar uit de fensterbank en toen deed mijn poot ook raar en het zat in mijn schouder, dat zei de dokter ook. Weeges ik moest er weer heen. Niks aan was dat. En toen ging ik natuurlijk niet meer de hele tijd rennen.
Soms wel en dan foel ik mijn poot.
Soms niet en dan foel ik misschien word ik nou weer dikker.

Het leefe is helemaal niet gemakkelijk als je een paar dingen hebt. Maar mijn vrouw zei fan het gaat om balans Ollie en dat is wel zo, denk ik, weeges Belle zei het eerder dus dan is het zo. Af en toe speel ik en soms pak ik mijn rust. Wat balans is daar ben ik nou mee aan het oefenen. Ik hoop dat ik weer dunner kan worden. Weeges het rennen.