Alle berichten van Ollie

Wat vind ik van dat dekentje

Warm blijfen dat is belangrijk, iedereen weet het, helemaal en fooral nou er geen zomer is. Ik heb ferwarming thuis en een dekentje op een deken op een tapijt bij het warme maar weeges mijn poot en mijn sgouder zei mijn vrouw: “Ollie, ik heb iets.”

Nou ik meteen kijken wat het is dan. Een dekentje met zelf-ferwarming. Dat zei ze. Dus dat je dan ekstra warmte erdoor hebt, meer dan een gewone deken.
Ik fond het gek. Maar ik dacht, gewoon eefe probeere Ollie, dan weet je meer. en Streepje van Feesboek vroeg of ik mijn mening wilde geefe.

Mening

Dus ik moest op onderzoek wat is mijn mening. Eerst ging ik op die deken zitten. Het was meer een matje. Een deken is helemaal zachter. Een matje daar zit steefigheid in. Het kan ook komen omdat het matje op een ander matje lag en daaronder lag weer een matje.
Steefig is best fijn. Daarom kon ik meteen zitten en ik ging me wassen, dat is omdat ik netjes wil zijn en ook omdat ik dan in mijn kop rustiger ben, want iets nieuws dat is best spannend.
Het zitten ging best goed.
Dus later ging ik liggen. En toen hoorde ik dat het matje een beetje kraakte. Niet heel erg dat je denkt wat nou weer, ik beweeg niet maar wel dat je het hoort, ik wel. Maar ik kon wel gewoon liggen.
En toen het afond was, kon ik er ook mee spelen, dat kwam we speelden thuis met een touwtje en toen ging het touwtje onder het matje nou ik er meteen op met mijn pootje en het deed gewoon mee. Dus dat is poositief. Het foelde als gewoon, ik hoefde er niet helemaal aan te wennen.

Het matje is warm en groot en zacht. Het is groter dan mijn kussen. Dus ik kan er gemakkelijk op liggen dat is ook poosietief.
Het is alleen niet dik. Persoonlijk hou ik erfan om op een kussen te liggen en dat ik dan helemaal erin kan wegzakken of op een dikke deken dat ik zacht en wollig kan slapen.
Dus dit is best een fijn matje, ik kan er goed op zitten en ook eefe op liggen. Maar echt slaape doe ik ergens anders dus van het zelf-ferwarmen heb ik dus nog weinig gemerkt.

Tegnies

Hoe kan dat zelf-ferwarmen, dat kan ik uitleggen. Er zit spul in het matje dat maakt dat je eigen warmte boven het spul blijft hangen en dus ook in je vagt. Het spul staat op de foto.

Waarom deed ik dat nou?

Ik ben best een slimme jongen, al zeg ik het zelf, ik kan nieuwe dingen leren, als mijn vrouw iets uitlegt dan snap ik wat ze bedoelt en ik kan ook denkspeelgoed alleen ik heb daar nooit zin in weeges het is stom. Maar deze week had ik iets waarfan ik dacht waarom deed ik dat nou?

Aardappel

Het was bijna afondeete en dan hang ik altijd in de keuken, het is daar klein en ik krijg knuffels en het is warm en ik weet niet, ik foel me dan gezellig ook omdat ik weet dadelijk komt het eete. Nou het was bijna zofer en mijn vrouw deed het eete op haar bord en op mijn bord, we eete nooit hetzelfde daarom is het.
Alleen ik zag een aardappel fallen.
Deed ik niks mee.
Mijn bord was onderweg. Dus eete. Knuffels, liggen en knuffels dus de gewone afond als altijd, ik foel me tefreede echt waar ik ben een gemakkelijke kater dat is mijn mening.

Spanning

Toen het ochtend werd was er iets in mij feranderd. Ik had spanning in mijn kop en in mijn lighaam. Dat ik geeneens meer lief kon zijn. Ik mepte tegen mijn vrouw haar hand. In de badkamer waar ik alteit trappel fond ik alles stom en ik wilde weg, ik had ongeduld. Ze zei iets ofer aardappel gevallen en dat ik eraan gelikt had maar het ging langs me heen.
Die avond heb ik feels te feel gespeeld, dat kan, het kwam door de eenerzjie en de spanning die in me was, ik kon er niks aan doen ik moest gewoon doorgaan en doorgaan.
En toen ik keimoe was, toen pas wilde ik eefe een knuffel.

Gewoon

Mijn vrouw kwam bij me liggen en ze zei weer Ollie-toch. En nou kon ik luisteren naar wat ze zei. Dat was dat ik allergies fan het eete was en daardoor nou spanningen had. En dat ze dubbel ekstra goed zou opletten dat er niks op de grond fiel. En ook dat aardappel niks was voor allergiese katers. Dat wist ik wel want ik eet diejeet en toen dacht ik wel eefe waarom deed ik dat nou, dat weet ik niet.
En ze zei ook dat ik de dag erna weer gewoon zou zijn en dat was ook zo en ik heb geen spanning meer, gewoon gefoel is het beste maar als ik aardappel ruik dan fergeet ik het, dat weet ik nou wel.

Ik woon hier een jaar en hoe is dat

Froeger is nou fer weg, maar ik weet er nog wel iets ofer. Dat was het moeilijke van de straat en toen het asiel daar werd ik gepest en toen kwam mijn vrouw en ik kreeg een thuis dat was hier. En nou woon ik hier al een jaar dat is heel lang weeges ik ben pas zes jaar.

Thuis

Eigenlijk woon ik hier de laatste maanden pas echt omdat ik het gefoel heb van ja ik ben thuis. Daarvoor had ik moeilijkheden:

  • ik was allergies voor eete en niemand snapte het eerst dus ik had spanningen en eerlijk waar ook agressie dan sloeg ik mijn vrouw ik wist gewoon niet waar moet ik heen met mijn gefoel er was zoveel in mijn kop. Nou heb ik diejeet en dat is beter echt waar.
  • Ik had ook trauma fan alles wat er gebeurde, dat heb ik nog en daarom krijg ik pillies en hoomejoo-druppels dan kan ik ook erfaare wat is feiligheid.

Ik moest heel erg wennen want ik was maar een kater alleen en ik wist niet zo feel van een gelukkig leefe.

Gefoelig

Hier ben ik nog in het asiel en ik wilde meteen weete wie is die vrouw dus mijn gefoel zei al ja.

Nou toen kon ik meer leren van wat wil ik, wat kan ik en wat lukt. Dit is wat ik nou heb ontdekt: ik ben een gefoelige jongen dus gezelligheid is heel belangrijk, alleen het moet op mijn manier.
Daarom ben ik de baas van de knuffels als ik zeg ophouden dan houdt ze ook op.
En eete van haar fingers is ook gezellig.
En kopjes geefe met mijn lighaam.
En dat ik op haar hand slaap en dan weet ik we zijn saame.
En ’s avonds laat in de keuken dan wil ik knuffels en dat ze fraagt hoe mijn dag was.
En ik speel elke dag alleen nou minder weeges mijn poot, maar ik rol wel op het tapijtje. met de bal of een hengel met een flieberding, dat is ook gezellig want we doen het saame.

Dus dat doe ik ook allemaal op een dag en afond. Als het nacht is slaap ik in de fensterbank. Mee naar de slaapkamer doe ik niet ook al zegt ze fan het mag hoor Ollie. Ik heb nog steeds trauma en allergie en misschien blijft dat zo, dat weet niemand en ik ook niet, maar ik weet wel ik blijf hier foor altijd, en dat is nou mijn zekerheid dus dat is poosietief.

Mijn poot is dus nog steeds raar

Nou de forige keer dat ik ofer mijn poot schreef was het beter dat dacht ik echt waar. Ik kon gewoon lopen en met een flieber ofer het tapijt rollen dat kon ik ook. En ik wist de dokter zei fan het zit in mijn sgouder en het duurt gewoon lang.
Ik dacht niks lang het is weg.

Omhoog

Een paar dagen later zat ik toch lekkerder met mijn pootje omhoog. ‘Wat nou Ollie,’ zei mijn vrouw toen ze het zag. Ja, ik kon het niet helpen je zit vanzelf zo.
En loopen werd ook gemakkelijker met een beetje rustig met die poot.
Thuis dacht mijn vrouw al aan de dokter en daar footoos maken en toen kreeg ik gelukkig meel van Japie die zei zo gaat het Ollie en mijn vrouw las het ook en toen hoefde ik niet naar de dokter.
Ik neem nou wel elke dag nog steeds een pil. Die komt in een hapje dus dat proef ik niet en ik kan het eete, als het fies was deed ik het echt niet.

Aksepteere

Het is soms moeilijk om een rare poot te hebben. Fooral als je vrouw heel intens naar je kijkt dan weet je ze denkt aan taksies en de dokter en ik wil dat niet.
Mijn meening is dat het best gaat zoals het nou gaat. Mijn poot kan gewoon zijn of raar doen. Ik kan loopen en spelen en fan alles. Dus ik doe aan aksepteere, dat is belangrijk.
Ook is het belangrijk dat mijn poot en mijn sgouder warm zijn dus ik lig bij de ferwarming en in de zon als die er is.
Het is alleen wennen. Gisteren was ik te laat foor de badkamer de deur was dicht en die heb ik toen zelf open gemaakt, met mijn poot dus. Dat kan dus. Extra knuffels zijn fijn alleen op mijn manier dus heel zacht weeges ik ben een gefoelige jongen.
Ja en dan gaat het best, alleen ik heb toch liefer dat het weg gaat.

Hoe mijn poot beter werd

Thuis zei mijn vrouw fan Ollie nou moet je ook zeggen hoe het kan dat je poot nou beter is daar hebben je vrienden misschien wat aan. Dus dat zal ik nou doen.

Eerst

Eerst wat was ermee.
Mijn poot daar kon ik opeens niet meer mee loope. Dus ik hield mijn poot omhoog en als ik liep dan hinkte ik ja logies je gaat niet op een poot staan waar je pijn aan hebt. Ik kreeg een pil tegen de pijn.
En toen later wilde mijn vrouw eraan friemelen om te kijken heeft hij iets onder op zijn voet. Daar zat niks. En toen op een ochtend had ik moeilijke gefoelens dus ik ging in mijn eentje op de trap zitten, het was nog donker en mijn vrouw riep maar ik kon geeneens koome al wilde ik het.
Nou dat was stom want die ochtend moest ik meteen in de taksie naar de dokter. Zij ging ook aan mij friemelen maar anders aan mijn sgouder.
PIEP deed ik meteen.
Het zat in mijn sgouder. De dokter zei pillen en het gaat langzaam beter en anders terugkomen.

Nu

Nou hoe gaat het beter.
Ik moet ook zeggen dat ik allemaal spanning had door de schilders in de straat dan is je leefe toch anders.
Wat heeft mijn poot of eigenlijk mijn sgouder beter gemaakt:

  • ik nam elke dag een pil tegen de pijn dan kon ik blijfe beweege dat is toch belangrijk
    elke afond deed ik een beetje spelen, je moet het goede gefoel fasthouden ik ben pas zes jaar dan helemaal
  • thuis kreeg ik zachte knuffels en ze kwam faak bij mijn kussen liggen dus gewoon erbij zonder iets te doen daar had ik steun aan weeges ik foelde me samen en ik hoefde niks te doen
  • en ze snapte ook dat ik faak niet lief kon zijn, als je pijn in je lighaam hebt dan heb je ook spanning in je lighaam dat weet ik nou

En er was een nacht toen waren de schilders niet meer aan het raam, dat ik opeens weer kon rennen, ook ofer de trap naar boofe en ofer het bed en nou het lukte gewoon. Dus ik ben bijna beter. Ik krijg nog die pil in een hapje en ik pak mijn rust en ik heb steun van thuis dus zo is het gegaan.