Alle berichten van Ollie

Ferhaare ferhaare ik doe niks anders dan ferhaare

De hele tijd van de afgeloope tijd zat ik te wachten tot het lente werd en bleef, dus echt met zon en warmte en dat je weet de winter is eindelijk weg en die blijft ook zeker weete weg. En ik wist ook wat ik wilde dat is in de zon liggen en me warm en tefreede foelen.
Nou toen ging Bliksem aan de gang met die knoppen van het seizoen en nou is het lente. Alleen ik heb mijn rust niet.
Dat is stom.

Het komt door het ferhaare.
Eerst werd mijn vagt losser en ik dacht er niet ofer na, of eigenlijk dacht ik misschien ben ik slanker aan het worden dan heb ik ook minder vagt nodig dat is de natuur dus dat gaat fanzelf.
Alleen toen wist ik het weer. Als je vagt losser zit dan ga je ferhaare.
Nou is ferhaare in mijn sietuuazie raar want het duurt de hele tijd en ik weet nooit welke haare zitten wanneer los, ik heb het liefer meteen als de dag begint dan is het klaar maar zo gaat het dus niet het duurt altijd.

Nou ben ik een nette jongen dat is gewoon zo en ik heb ook kriebels in mijn vagt dus ik was me ekstra feel. En mijn vrouw helpt mee met aaien en een paar keer de borstel, tot ik opeens foel nou is het genoeg. Dan kijk ik eefe en ze snapt het meteen, anders sla ik met mijn poot want genoeg is genoeg en eigenlijk al te feel.
En het is ook zo dat losse haren kriebelen in mijn vagt. Dan heb ik mijn poote nodig en de achterpoote doen het gewoon goed dat is mijn geluk dus dat is tegen de jeuk.

Dus het is ferhaare- wassen- ferhaare- aaien – ferhaare- wassen – borstel – ferhaare. Ik find de lente heel feel ekstra werk aan mezelf daar ben ik eerlijk over. Maar de winter hoef ik niet terug, echt waar niet.

Wat is dat nou luisteren

Als kater zijnde hoef ik niet te luisteren, weeges ik ben geen hond en met luisteren bedoel ik dat mijn vrouw zegt wat ik moet doen en dat doe ik dan of ik doe het helemaal niet dat is meestal het gefal. Je hebt je eer als kater dat maakt wat uit.
Dus dat ben ik mijn vrouw nou aan het leren.

Elke afond roept ze mij in de keuken foor een knuffel. Dan kom ik dus niet. Maar ik wil wel een knuffel dus meteen als ze niet meer roept dan ga ik want dan is het mijn eigen idee en ik weet ze is nog steeds in de keuken, dus ik moet snel zijn en dat kan ik, dus zo doe ik dat.
Dan ga ik liggen tegen haar aan en dan zegt ze fan alles en ik ben helemaal tefreede.

Gezellig

Eigenlijk is het mijn mening dat mensen moeten luisteren naar katten en misschien naar alle dieren dat weet ik niet zeker.
Als ik ’s avonds toe ben aan mijn hapje ga ik bij de deur naar de keuken zitten, dus dan snapt mijn vrouw ze moet wat doen. En ’s morgens heb ik dus ook een hapje, dan kijk ik fan je kunt het nou brengen en dat doet ze dan. Het is ook weeges mijn poot maar fooral weeges mijn gefoel, gezelligheid is gewoon heel belangrijk.

Feilig

Alleen laatst toen was het anders. Het was afond en alles was stil en rustig en de leptop was uit dus ik wist nou is het Ollie-tijd. Ik had al trek. Dus ik ging bij de deur zitten.
Maar toen riep mijn vrouw van Ollie-kom-eens. Ze lag bij mijn dekenbed.
Ik weet niet waarom maar ik liep erheen. Ze klopte op mijn dekenbed en zei fan hier liggen het is nog geen tijd. En ik stapte op het dekenbed en ging liggen, maar ik zorgde wel dat ik goed lag dus dat ik alles kon zien wat ze deed en ze deed niks maar je kunt nooit weete.
Eigenlijk had ik toen gehoorzaamd.
Maar ze zei er gelukkig niks ofer.
We lagen ook gezellig saame te liggen. Er gebeurde niks, ik wist ik ben feilig en dadelijk krijg ik een hapje. En toen dacht ik, misschien kan het soms toch dat ik gehoorzaam maar zij moet het dan ook doen, zeker weete.

Weer een updeet fan mijn poot

Ik weet haast niet meer hoe was mijn leefe toen mijn poot gewoon mijn poot was maar mijn vrouw zegt dat het nou 5 maanden geleden is toen het begon.

Hout

Misschien is het mijn poot daar merk ik het aan. Of toch mijn sgouder dat er daar iets zit. Aan mijn buitenkant is niks te zien daar ben ik gewoon helemaal als ik lig.
Als ik loop is het anders. “Je hebt een houten poot Ollie,” zei mijn vrouw pas maar dat is niet zo mijn poot is mijn lighaam en helemaal geen hout.

Het gaat nou zo.
Elke ochtend heeft mijn poot eefe tijd nodig.
Dus ik ga ’s morgens haast nooit meer mee naar de badkamer. Soms erna kom ik naar de keuken daar ga ik liggen en rollen foor knuffels. En dan kan ik ook wat spelen in de kamer.
Als het afond is, doet mijn poot het weer helemaal. Dan loop ik bijna gewoon en ik kan ook gemakkelijk ofer de trap. Dan is mijn gefoel ook gewoon.
Het is geen artroosie had de dokter gezegd.
En ik krijg pillies en druppels tegen de pijn, want ik moet beweege maar ook weer niet te feel. Het duurt lang dat is mijn mening.

Pauze

Alleen nou heb ik een probleem. Ik spring in en uit de fensterbank, elke ochtend en middag en afond en ook ’s nachts. Daar ligt mijn matje, daar slaap ik, daar kijk ik naar buiten dus daar heb ik mijn leefe.
Als ik uit de fensterbak spring dan kom ik op mijn dekenbed. Dat is nou heel dik er liggend dekens op en daaronder kussens het is best hoog en het is ook zacht.
Maar springen is springen.
En als ik op het dekenbed kom dan foel ik gewoon mijn poot en dan ga ik meteen liggen en ik kan eefe geen knuffels ik heb dan pauze nodig.

Ik blijf toch springen. Maar ik foel het toch. Ik hoop dat mijn poot weer gauw gewoon mijn poot wordt, echt waar.

Waarom ik niet alleen eet

Ik ben een kater alleen dus ik heb geen friend in huis die ook kater is of poes, dat maakt me niks uit, maar als kater alleen heb je meer regten. Dat is mijn mening.

Wat zijn mijn regten:

  • de deur hoef ik niet elke keer zelf open te maken, als ik er zit en meww doe dan moet mijn vrouw eefe opstaan dat is niet raar
  • ik heb vaarieaazie nodig in het spelen, dus soms het touwtje dan weer de flieg of de hengel, dit is ook omdat ik binnenjongen ben
  • knuffels hoore bij het leefe alleen als ik foel nou is het mooment
  • en ik wil niet alleen eete.
  • Misschien vergeet ik nog iets dat kan best.

Saame

Ofer eete. Ik wil dus niet alleen eete, saame is gezellig. Ik krijg mijn hapje met druppels op het dekenbed als de dag begint, dat is ook weeges mijn poot.
Dan later komt de luns. Dat eet ik alleen van mijn vrouw haar fingers of als ze het bordje ophoudt en stil erbij zit. Zo doe ik het ook ’s avonds. Alleen dan zegt ze fan Ollie ik moet eerst zelf eete.
Daar weet ik wat op.
Ik verstop me.
Boven ergens waar ze niks fan weet. Op de trap, in de badkamer, ik kan dat goed dat is mijn mening. En dan blijf ik stil tot ik hoor Ollie-Ollie, dan weet ik ze komt eraan.
Met mijn eete.
En dan wil ik wel eete en zij blijft erbij. Zo doe ik dat.

Updeet

Ik moet ook zeggen het is ook intiemiedinges. Daar ben ik nog steeds mee aan het oefenen en het is best moeilijk om diepe gefoelens te hebben. Als ik er niet tegen kan dan doe ik met mijn poot en eefe later wil ik dan toch een knuffel.
Dit is mijn updeet ofer hoe gaat het met mij. Ik heb mijn poot, mijn dingen in mijn kop maar ik heb ook gefoelens die zijn groot en fijn en ook een beetje moeilijk.

Ik ben ferandert en hoe kan dat

Zo is het ook, Ik ben ferandert en hoe kan dat nou, ik hou geeneens fan dat iets anders is, wat heb ik daaraan niks. Als alles hetzelfde is, dan snap ik mijn dag en dus het leefe ook.
Alleen dat zeg ik nou ben ik ferandert.

Badkamer

Het was dus zo dat ik elke ochtend meeging naar de badkamer, soms was ik er als eerste. Dan zat ik daar foor knuffels en ik kon fijn op de badjas liggen en na het water kreeg ik weer knuffels en soms trappelde ik ook.
De laatste tijd ga ik steeds minder mee en de laatste dagen helemaal niet meer.
Ik lig dan gewoon fijn in de fensterbank. Lekker warm. En dan krijg ik daar mijn hapje of op het dekenbed. Daar laat ik me dan ook eefe aaien. Meer hoeft niet meer. Dan laat ik dat merken met mijn pootje BAM nou dan snapt ze het.

Afond

En wat ik ook heb dat is ik meer knuffels wil als het afond is. Samen liggen op mijn dekenbed en dan stop ik mijn achterpoote in haar hand. Of zachtjes onder mijn kin dat wil ik nou ook tot het genoeg is en dat is elke keer opeens.
Dus ik ben nou meer fan de afondknuffel dan heb ik gewoon meer ontspanning, het is donker, de dag is foorbij en er is rust in huis. Het is logies en toch was ik eerst niet zo dus hoe kan dat.
Mijn poot is nog hetzelfde. Het hele koude is weg. Ik ben nog steeds zes jaar.
Mijn vrouw zei: ‘Ik weet het ook niet Ollie’.
En dat ze hoopt dat ik weer mee kom naar de badkamer maar ik mag het zelf weete.

Raar

Feranderen als je het liefer niet wil dat is toch raar en ook griezelig, weeges hoe gaat dat ferder? Waar ferander ik morgen in of de dag erna?
Ik heb echt liefer dat alles is en blijft zoals het hoort. En ikzelf ook.