Als kater zijnde hoef ik niet te luisteren, weeges ik ben geen hond en met luisteren bedoel ik dat mijn vrouw zegt wat ik moet doen en dat doe ik dan of ik doe het helemaal niet dat is meestal het gefal. Je hebt je eer als kater dat maakt wat uit.
Dus dat ben ik mijn vrouw nou aan het leren.

Elke afond roept ze mij in de keuken foor een knuffel. Dan kom ik dus niet. Maar ik wil wel een knuffel dus meteen als ze niet meer roept dan ga ik want dan is het mijn eigen idee en ik weet ze is nog steeds in de keuken, dus ik moet snel zijn en dat kan ik, dus zo doe ik dat.
Dan ga ik liggen tegen haar aan en dan zegt ze fan alles en ik ben helemaal tefreede.

Gezellig

Eigenlijk is het mijn mening dat mensen moeten luisteren naar katten en misschien naar alle dieren dat weet ik niet zeker.
Als ik ’s avonds toe ben aan mijn hapje ga ik bij de deur naar de keuken zitten, dus dan snapt mijn vrouw ze moet wat doen. En ’s morgens heb ik dus ook een hapje, dan kijk ik fan je kunt het nou brengen en dat doet ze dan. Het is ook weeges mijn poot maar fooral weeges mijn gefoel, gezelligheid is gewoon heel belangrijk.

Feilig

Alleen laatst toen was het anders. Het was afond en alles was stil en rustig en de leptop was uit dus ik wist nou is het Ollie-tijd. Ik had al trek. Dus ik ging bij de deur zitten.
Maar toen riep mijn vrouw van Ollie-kom-eens. Ze lag bij mijn dekenbed.
Ik weet niet waarom maar ik liep erheen. Ze klopte op mijn dekenbed en zei fan hier liggen het is nog geen tijd. En ik stapte op het dekenbed en ging liggen, maar ik zorgde wel dat ik goed lag dus dat ik alles kon zien wat ze deed en ze deed niks maar je kunt nooit weete.
Eigenlijk had ik toen gehoorzaamd.
Maar ze zei er gelukkig niks ofer.
We lagen ook gezellig saame te liggen. Er gebeurde niks, ik wist ik ben feilig en dadelijk krijg ik een hapje. En toen dacht ik, misschien kan het soms toch dat ik gehoorzaam maar zij moet het dan ook doen, zeker weete.

Ik ben een kater alleen dus ik heb geen friend in huis die ook kater is of poes, dat maakt me niks uit, maar als kater alleen heb je meer regten. Dat is mijn mening.

Wat zijn mijn regten:

• de deur hoef ik niet elke keer zelf open te maken, als ik er zit en meww doe dan moet mijn vrouw eefe opstaan dat is niet raar
• ik heb vaarieaazie nodig in het spelen, dus soms het touwtje dan weer de flieg of de hengel, dit is ook omdat ik binnenjongen ben
• knuffels hoore bij het leefe alleen als ik foel nou is het mooment
• en ik wil niet alleen eete.
• Misschien vergeet ik nog iets dat kan best.

Saame

Ofer eete. Ik wil dus niet alleen eete, saame is gezellig. Ik krijg mijn hapje met druppels op het dekenbed als de dag begint, dat is ook weeges mijn poot.
Dan later komt de luns. Dat eet ik alleen van mijn vrouw haar fingers of als ze het bordje ophoudt en stil erbij zit. Zo doe ik het ook ’s avonds. Alleen dan zegt ze fan Ollie ik moet eerst zelf eete.
Daar weet ik wat op.
Ik verstop me.
Boven ergens waar ze niks fan weet. Op de trap, in de badkamer, ik kan dat goed dat is mijn mening. En dan blijf ik stil tot ik hoor Ollie-Ollie, dan weet ik ze komt eraan.
Met mijn eete.
En dan wil ik wel eete en zij blijft erbij. Zo doe ik dat.

Updeet

Ik moet ook zeggen het is ook intiemiedinges. Daar ben ik nog steeds mee aan het oefenen en het is best moeilijk om diepe gefoelens te hebben. Als ik er niet tegen kan dan doe ik met mijn poot en eefe later wil ik dan toch een knuffel.
Dit is mijn updeet ofer hoe gaat het met mij. Ik heb mijn poot, mijn dingen in mijn kop maar ik heb ook gefoelens die zijn groot en fijn en ook een beetje moeilijk.

Het is nou zo dat mijn vrouw geeneens meer elke maand zegt hoe lang we al saame zijn dus het is nou gewoon en ook foor altijd zo.
Alleen het gaat nog niet fanzelf. Ik heb er werk aan en dan helemaal weeges dat ik weet dat Bert, de kater die hier eerder was, dat hij een knuffelkater was. Dat ben ik niet. Ik wil graag knuffels daar gaat het niet ofer, maar ik wil knuffels op mijn manier en op mijn moment en dat is thuis soms moeilijk.

Genoeg

Wat ik niet wil dat is meteen in de ochtend aan me zitten. Gewoon wat praten dat is genoeg. Soms eefe opzij van mijn kop aaien. Geen gekke dingen.
En ook niet ’s middags bij me op het dekenbed komen en dan meteen willen praten en aaien tegelijk. Daar kan ik niet tegen. Erbij liggen dat is genoeg.

Ofer erbij liggen wil ik nog wat meer zeggen. Dat is dat je bij elkaar ligt zonder aan te raken en zonder te kijken en al helemaal zonder te praten. Dus je doet niks en dat hoeft niet want je bent bij elkaar, je bent erbij, je bent saame.
Het is heel eenfoudig als ik het nou uitleg. Ik ben er ook al lang mee bezig thuis.
Maar dan gaat het soms ferkeerd. Gaat ze toch praate of aaien.
Erbij dat is erbij, alleen dat.

Uitleggen

Wat ik graag wil en dat doe ik ook is lighaamskopjes geefe, weeges alleen met mijn kop dat lukt nooit. Dus met mijn lighaam ga ik dan langs haar hoofd.
En ik was haar hand. En ik ga meestal ook naar de badkamer. Saame liggen op mijn kussen en dan met mijn poote in haar hand daar hou ik ook van. En zo doen we meer fan wat ik graag wil.
Knuffels dat is heel persoonlijk, iedereen is er weer anders in. En als je uit het asiel komt en je hebt het moeilijk gehad, dan duurt het gewoon lang eer je weet dit is foor mij het fijnste en zo wil ik het en dan moet je het thuis nog uitleggen.
Maar het lukt fast.
Dus ik blijf mijn best doen.