Alle berichten van Ollie

Waarom ik niet alleen eet

Ik ben een kater alleen dus ik heb geen friend in huis die ook kater is of poes, dat maakt me niks uit, maar als kater alleen heb je meer regten. Dat is mijn mening.

Wat zijn mijn regten:

de deur hoef ik niet elke keer zelf open te maken, als ik er zit en meww doe dan moet mijn vrouw eefe opstaan dat is niet raar
ik heb vaarieaazie nodig in het spelen, dus soms het touwtje dan weer de flieg of de hengel, dit is ook omdat ik binnenjongen ben
knuffels hoore bij het leefe alleen als ik foel nou is het mooment
en ik wil niet alleen eete.
Misschien vergeet ik nog iets dat kan best.

Saame

Ofer eete. Ik wil dus niet alleen eete, saame is gezellig. Ik krijg mijn hapje met druppels op het dekenbed als de dag begint, dat is ook weeges mijn poot.
Dan later komt de luns. Dat eet ik alleen van mijn vrouw haar fingers of als ze het bordje ophoudt en stil erbij zit. Zo doe ik het ook ’s avonds. Alleen dan zegt ze fan Ollie ik moet eerst zelf eete.
Daar weet ik wat op.
Ik verstop me.
Boven ergens waar ze niks fan weet. Op de trap, in de badkamer, ik kan dat goed dat is mijn mening. En dan blijf ik stil tot ik hoor Ollie-Ollie, dan weet ik ze komt eraan.
Met mijn eete.
En dan wil ik wel eete en zij blijft erbij. Zo doe ik dat.

Updeet

Ik moet ook zeggen het is ook intiemiedinges. Daar ben ik nog steeds mee aan het oefenen en het is best moeilijk om diepe gefoelens te hebben. Als ik er niet tegen kan dan doe ik met mijn poot en eefe later wil ik dan toch een knuffel.
Dit is mijn updeet ofer hoe gaat het met mij. Ik heb mijn poot, mijn dingen in mijn kop maar ik heb ook gefoelens die zijn groot en fijn en ook een beetje moeilijk.

Ik ben ferandert en hoe kan dat

Zo is het ook, Ik ben ferandert en hoe kan dat nou, ik hou geeneens fan dat iets anders is, wat heb ik daaraan niks. Als alles hetzelfde is, dan snap ik mijn dag en dus het leefe ook.
Alleen dat zeg ik nou ben ik ferandert.

Badkamer

Het was dus zo dat ik elke ochtend meeging naar de badkamer, soms was ik er als eerste. Dan zat ik daar foor knuffels en ik kon fijn op de badjas liggen en na het water kreeg ik weer knuffels en soms trappelde ik ook.
De laatste tijd ga ik steeds minder mee en de laatste dagen helemaal niet meer.
Ik lig dan gewoon fijn in de fensterbank. Lekker warm. En dan krijg ik daar mijn hapje of op het dekenbed. Daar laat ik me dan ook eefe aaien. Meer hoeft niet meer. Dan laat ik dat merken met mijn pootje BAM nou dan snapt ze het.

Afond

En wat ik ook heb dat is ik meer knuffels wil als het afond is. Samen liggen op mijn dekenbed en dan stop ik mijn achterpoote in haar hand. Of zachtjes onder mijn kin dat wil ik nou ook tot het genoeg is en dat is elke keer opeens.
Dus ik ben nou meer fan de afondknuffel dan heb ik gewoon meer ontspanning, het is donker, de dag is foorbij en er is rust in huis. Het is logies en toch was ik eerst niet zo dus hoe kan dat.
Mijn poot is nog hetzelfde. Het hele koude is weg. Ik ben nog steeds zes jaar.
Mijn vrouw zei: ‘Ik weet het ook niet Ollie’.
En dat ze hoopt dat ik weer mee kom naar de badkamer maar ik mag het zelf weete.

Raar

Feranderen als je het liefer niet wil dat is toch raar en ook griezelig, weeges hoe gaat dat ferder? Waar ferander ik morgen in of de dag erna?
Ik heb echt liefer dat alles is en blijft zoals het hoort. En ikzelf ook.

Waarom erbij zijn belangrijk is

Het is nou zo dat mijn vrouw geeneens meer elke maand zegt hoe lang we al saame zijn dus het is nou gewoon en ook foor altijd zo.
Alleen het gaat nog niet fanzelf. Ik heb er werk aan en dan helemaal weeges dat ik weet dat Bert, de kater die hier eerder was, dat hij een knuffelkater was. Dat ben ik niet. Ik wil graag knuffels daar gaat het niet ofer, maar ik wil knuffels op mijn manier en op mijn moment en dat is thuis soms moeilijk.

Genoeg

Wat ik niet wil dat is meteen in de ochtend aan me zitten. Gewoon wat praten dat is genoeg. Soms eefe opzij van mijn kop aaien. Geen gekke dingen.
En ook niet ’s middags bij me op het dekenbed komen en dan meteen willen praten en aaien tegelijk. Daar kan ik niet tegen. Erbij liggen dat is genoeg.

Ofer erbij liggen wil ik nog wat meer zeggen. Dat is dat je bij elkaar ligt zonder aan te raken en zonder te kijken en al helemaal zonder te praten. Dus je doet niks en dat hoeft niet want je bent bij elkaar, je bent erbij, je bent saame.
Het is heel eenfoudig als ik het nou uitleg. Ik ben er ook al lang mee bezig thuis.
Maar dan gaat het soms ferkeerd. Gaat ze toch praate of aaien.
Erbij dat is erbij, alleen dat.

Uitleggen

Wat ik graag wil en dat doe ik ook is lighaamskopjes geefe, weeges alleen met mijn kop dat lukt nooit. Dus met mijn lighaam ga ik dan langs haar hoofd.
En ik was haar hand. En ik ga meestal ook naar de badkamer. Saame liggen op mijn kussen en dan met mijn poote in haar hand daar hou ik ook van. En zo doen we meer fan wat ik graag wil.
Knuffels dat is heel persoonlijk, iedereen is er weer anders in. En als je uit het asiel komt en je hebt het moeilijk gehad, dan duurt het gewoon lang eer je weet dit is foor mij het fijnste en zo wil ik het en dan moet je het thuis nog uitleggen.
Maar het lukt fast.
Dus ik blijf mijn best doen.

Toen waren we weer goed op elkaar

Thuis heb ik nog altijd dat we ofer elkaar leren fan wat wil ik en wat wil die ander en folgens mij blijft dat zo weeges ik ben nou anders dan toen ik hier pas was en ook door de pillies en hoe ik nou ben.

Als het afond is dan wil ik spelen met de hengel of het touwtje en dan doen we dan. Dus dat gaat goed.
Of ik wil langzame knuffels met soms praten erbij maar meestal heb ik genoeg aan de knuffel. En pas laatst toen had ik genoeg aan samen liggen. Ik lag op mijn dekenbed en mijn vrouw lag erbij dus een beetje op de deken maar niet tegen me aan, erbij is erbij en dat is dan genoeg.
Ik foelde me rustig en tefreede en dat alles goed was in mijn leefe. Toen draaide ik me om op het dekenbed want ik wilde naar mijn vrouw haar gezicht kijken en dat deed ik dus. Gewoon weeges dan heb ik een dieper saame-gefoel en zij ook dat weet ik gewoon.

Dus zo lagen we het was afond we keken naar elkaar en dit was het allerfijnste moment van de dag en ik wist straks krijg ik weer brokjes.

Maar toen stak mijn vrouw een finger uit en ze aaide mijn kop.
En ik stak mijn poot uit fan nietdoen en mijn nagel kwam in haar hand.
Weeges ik schrok het was te feel.
En toen schrok zij.
Daardoor ik ook weer.

Het is best moeilijk zoon moment. Ik foelde nou is het fijne weg hoe krijg ik het weer terug en zij foelde het ook.
Eefe later ging ze in de keuken mijn hapje maken en toen ging ik een kopje doen. En zij aaide heel zachtjes. Dat kon weer. En na mijn hapje ging ik haar hand wassen en toen wist ik, we zijn weer goed op elkaar en dat zei ze ook.
Dus nou heb ik geleerd het kan weer goed komen en zij heeft geleerd erbij liggen dat is fijn genoeg en nou foelen we ons weer rustig saame dat is poosietief.

Hoe ik door de herrie kwam

Ik ben nou weer bijgekoome maar eerlijk waar er was die nacht heel feel herrie, de hele afond al en toen werd het nog raarder en raarder en hoe dat ga ik nou fertellen ook weeges ik heb geleerd wat helpt als je spanning hebt.

Gewoon

Spanning dat is als er iets gebeurt dat je niet wil en je weet zeker dat het stom is en toch gebeurt het dat had ik door het fuurwerk. Kever was een aksie begonnen en daar was ik het helemaal mee eens het is stomme herrie de hele tijd.
Die afond ging alles eerst gewoon daar had ik steun aan omdat ik foelde misschien kan ik er tegen. Dus ik kreeg mijn eete op tijd en toen ik zelf van mijn bord had gegeten toen moest mijn vrouw erbij komen weeges ik wil dan van haar vingers eete en dat gebeurde ook. En daarna gingen we met de hengel spelen dat is nou ook mijn gewoonte. En ik slapen en zij aan de tafel. Ik kreeg mijn afondhapje en daarna brokjes. Buiten was er nieuwe herrie en binnen ging gelukkig alles zoals het hoorde.

Raar

Alleen daarna niet meer.
Mijn vrouw ging op de bank liggen met een dekbed en ze deed het licht uit. Ik riep van meww en ze zei fan ‘Wat is er Ollie?’ Nou dat er iets raars was.
We gingen slapen.
En toen hoorde ik de wekker en bijna meteen was er harde herrie buiten en het licht in de kamer ging weer aan en we gingen naast elkaar liggen op mijn kussen. Ik had moeilijke gefoelens. En ik trappelde eefe op mijn deken maar dat hielp niet. Nou toen ben ik weer op het kussen gaan liggen ik had toch steun aan dat mijn vrouw er lag en dat ze steeds zei fan Ollie wat doe je het goed.

Ik weet niet hoe lang het duurde maar toch werd de herrie buiten minder. Dus ik ging een brokje eete. Eefe rondlopen. Foelen van is het hier weer gewoon aan het worden en dat was zo. En toen mijn vrouw naar boofe ging wist ik de nacht is weer zoals het hoort.
De dag erna moest ik bijkoome.
Het gewone leefe dat is het beste ik weet het nou weer helemaal zeker.