Alle berichten van Ollie

Waarom duurt het zo lang met de reenovazie

Op Feesboek krijg ik steeds meer de fraag wanneer de reenovazie af is en ik weet het niet, weeges niemand weet het.
Mijn vrouw ook niet.

We waren naar de flet om daar rustig te zijn en geen herrie te hebben. Toen kwamen we terug en de reenovazie was in huis maar een beetje gedaan. Nieuwe ramen in de keuken en in de huiskamer ferders niks. Maar we waren weer thuis en we gingen wennen.
Maar wennen is moeilijk als je steeds herrie in de straat hebt.
Er kwamen mannen. Soms feel met harde stemmen. Soms weinig en dan kon ik wel in de fensterbank maar zoiets blijft gefaarlijk in mijn kop. En soms was het opeens stil dan had ik helemaal geen fertrouwen want dan is het juist griezelig dat er alles kan gebeuren.

“Het gaat niet goed met jou, Ollie,” zei mijn vrouw en ze keek droefig. Weeges ik heb nou meer spanningen omdat er elke dag iets met de straat is en dus ook met mij. Spanning is dat ik anders ben, opeens wil ik geen aaien meer of juist wel of ik wil spelen of ik weet het eefe niet.
Soms kan ik in de fensterbank en dan weer niet.
Ik ben dus mijn zekerheid kwijt fan hoe is het hoe gaat de dag en wat gebeurt er.
Straks krijg ik andere druppels die helpen me bij mijn gefoel maar dat is pas folgende week.

Mijn achtergrond is moeilijk daar komt het door, dat ik eerst op straat moest leefe en toen kwam ik in het asiel en daar werd ik gepest en niemand wist dat ik allergies was, alleen toen ik hier kwam werd alles beter. Ik kreeg saai eete dus daar had ik mijn rust in.
En ik snapte het is hier rustig en elke dag hetzelfde. Daar had ik ook mijn rust in.
Dat is nou anders daar ben ik eerlijk ofer.
Mijn vrouw zegt fan we komen er saame doorheen Ollie en dat is misschien waar ik hoop het, weeges ik wil mijn leefe terug.

Waarom flink zijn gewoon moeilijk is

Ik dacht zeker weete de reenovazie is nou klaar, we zijn naar de flet geweest heel lang weeges hier was te feel herrie en toen kwamen we terug en ik was gewoon weer thuis. En ik dacht nou is het leefe weer gewoon.

Alleen de herrie ging door.
Niet de hele tijd soms niet en dan durfde ik in destraat te kijken fan wat gebeurt hier. Dan zag ik mannen lopen, ergens heen en ze kwamen terug maar ferders niks. In het begin stond de stijger hier en weeges er waren geen mannen in, kon ik gewoon in de fensterbank liggen. Ik moest wel flink zijn en dat kon ik.
Toen ging de stijger weg dat was toch fijn.
Soms ging mijn vrouw telefoneren ofer de reenovazie en ze zei niemand weet iets Ollie en ik ook niet, dus we moeten alletwee wachten en flink zijn.

Alleen ik find het moeilijk.
Flink zijn is net als met mijn eete, je eet en eet en het lukt best goed alleen dan opeens is het op en je denkt wat moet ik nou doen.
Met eete is het zo dan ga ik me wassen en erna wil ik knuffels.
En nou mijn flinkzijn op is, nou blijf ik uit de fensterbank en ik ga in huis liggen, op het tapijt, op mijn krukje en heel soms boofe op het bed maar ik durf niet meer goed in de fensterbank, daar staat weer een stijger en soms klimmen er mannen in. Mijn vrouw zegt het zijn schilders. Ik find herrie is herrie en het duurt nou al zo lang ik foel het gewoon, flink zijn lukt niet meer vanzelf zoals eerst.

Ik wil knuffels en dan kan ik er toch niet tegen. En ik roep meeww kom erbij en dan wil ik toch liefer alleen zijn. Alleen als het afond is dan ben ik weer mijn gewone zelf. En in het wiekent ook. De mannen zijn weg, er is niemand in de stijger en ik kan weer in de fensterbank en knuffels kan ik dan ook. Nou weet ik helemaal zeker reenovaazie is stom echtwaar.

Dit is mijn nieuwe gewoonte

Als binnenjongen heb ik mijn fastigheid dus dat ik weet hoe is het huis en hoe is de dag en wat gebeurt er. Hier gaat alles elke dag hetzelfde alleen ik weet elke dag hoe heet deze dag, is het gaapdag en is het wiekent. Dat is mijn baasis.

Maar een baasis alleen dat is niet genoeg als je houfast nodig hebt. Daarom zijn gewoonten belangrijk dus dat je weet dit doe ik nou en eefe later doe ik wat anders.
Ik heb een nieuwe gewoonte.

Afond

Dat is iets van de hele late afond, dus dan heb ik mijn hapje op, ik heb nieuwe brokjes gekregen en mijn vrouw zegt fan nou ga ik slapen en als er wat is dan kom je naar boven Ollie. En dan krijg ik nog eefe een knuffel.
Dan wil ik iets anders. Ik ga op mijn dekenbed trappelen en zij moet erbij liggen zonder te praten. Na het trappelen ga ik fan opzij liggen tegen haar aan dat ik haar gezicht niet zie en dan kan het, dan kan zo ofer mijn buik friemelen.
Het is dan donker en spannend en intens en ik foel alles.

Gefoel

En dan opeens is het ofer. Ik kan er niet meer tegen, ze moet ophouden en meteen, dus ik zwiep met mijn staart en ik rol weg en ik kijk fan nietdoen.
“Nou nou Olie,” zei ze de eerste keer en daarna snapte ze het.
Dat ik zofeel gefoel had dat ik moest bijkoome. Dan moet ik gewoon eefe alleen zijn, zo is dat gewoon.
Tot het weer afond is en het licht is uit dan wil ik het weer.

Ik snap niet hoe dat kan dat je opeens een nieuwe gewoonte hebt. Foor mij is juist belangrijk alles is hetzelfde en ik doe ook hetzelfde, dan heb ik oferzicht. En nou begin ik zelf met een ferandering. En ik kan er geeneens zelf helemaal tegen. Ik ben een misteerie foor mezelf.

Heeft iedereen behalve ik twee ferjaardagen?

Ik heb een probleem en mijn vrouw zegt fan Ollie dat moet je zelf weete en ik weet het niet het gaat ofer mijn ferjaardag.

Op Feesboek zei Gerrie: ‘Ik heb een beetje een verjaardag, ik woon hier vandaag 8 jaar.’ En ik dacht fan die ferjaardag heb ik geeneens. Misschien ben ik nou zielig weeges daarom. Want het is best goed en belangrijk dat je weet wanneer ging ik saame woone en dat op die dag het leefe pas echt begon dat was foor mij zo.

Ik heb maar 1 ferjaardag en dat is dus toen ik hier kwam. Eigenlijk is je ferjaardag dat je dan geboren bent maar dat weet niemand fan mij, alleen mijn moeder en als je ex-asielkater bent dan ben je je eigen weg gegaan dat is gewoon zo.
Erfoor was ik op straat en toen in het asiel kwam mijn vrouw kijken fan wie is hij, en toen ze ging zitten klom ik ofer haar heen fan wie is zij en toen wisten we het eigenlijk al, dat zei ze later ook.
Toen gingen we in de taksie naar hier het duurde heel lang maar het lukte en ik was toen thuis. Die dag zei mijn vrouw is je ferjaardag Ollie.

Maar nou weet ik Gerrie heeft twee ferjaardagen.
En ik weet niet of iedereen dat heeft behalve ik dus.

Op mijn ferjaardag kreeg ik liefe woordjes en knuffels en een gesprek dat ik het goed deed en ik kreeg ook een kadoo, wat ben ik fergeete. Misschien hoort dat elke , ik heb hier nog maar 1 ferjaardag gehad dus ik heb weinig erfaring. Ik weet niet fan gaat het elke keer zo en wat kun je als huiskaterjongen zijnde allemaal verwachten en is het gek dat ik maar 1 ferjaardag heb.
Ik wil er best twee.
Helemaal als iedereen het heeft en elke ferjaardag is weer met knuffels.

Maar dat weet ik dus niet.

Waarom ik met de bank moet oefenen

“Ollie, luister eens,” zei mijn vrouw. Ik foelde me meteen aalert. Als een vrouw zo begint dan is er iets anders dan knuffels of tijd foor een hapje. Dus ik luisterde wel maar ik dacht meteen ik wil nergens heen echt waar niet.

Daar ging het niet ofer.
Wel over de bank.
Ze zei dat we gingen oefenen met saame op de bank liggen, dat was gezellig en leuk en ook goed foor de ontspanning en al mijn vrienden deden het en froeger lag ik toch ook op de bank nou daarom dus.
Erna ging ik in de fensterbank liggen om te denken wat find ik hiervan.

Ja, froeger deed ik het ook. Toen woonde ik hier pas en ik wist geeneens waar moet ik liggen, waar kan ik dat en als ik ergens ga liggen wat gebeurt er dan en hoe is dat. Toen lag ik dus op de bank, op de hoek. Dan kon ik meteen wegspringen indien nodig en soms deed ik dat ook al was het niet nodig, dan had ik toch mijn zekerheid dat ik weg kon.
Dus de bank was fan mij.

Toch gebeurde het weleens dat mijn vrouw op de bank ging liggen. Dat kon niet. Dus ik ging dan keihard heen en weer rennen ofer de bank, nou dat snapte ze meteen dan ging ze weer aan tafel zitten en ik had mijn rust.

En later wist ik beter waar kan ik liggen en dat er dan niks gebeurt. Toen ging ik niet meer op de bank. Mijn vrouw ook al niet ik find dat netjes.

Maar nou we terug zijn van de flet is het net fan we zijn een nieuwe fase in. Ik ben sterker fan binnen en ik treen weer meer, ik durf ook naar de straat te kijken als er herrie is dus nou moet ik ook oefenen met op de bank liggen.
Eigenlijk find ik er niks aan. Maar als een vrouw iets graag wil dan moet je, dat weet ik nou al.