Alle berichten van Chef

Minnie en haar laatste blog van dit jaar

dit jaarLieve diertjes dit is de laatste blog die ik mauw. En foor iedereen die nou van schrik hun noepie uit hun bekkie laat vallen. Nee uw favoriete poes gaat niet stoppen hoor. Het is de laatste blog fan dit jaar. Folgenne week is Doorie en daarna is het Kerssemus. En iedereen weet als het Kerssemus is dan heeft Loesje haar Kerstblog. Ik ben zo benieuwd. Jullie ook.

Meow Jaar

De folgenne keer dat ik een blog mag mauwen dan is het alweer Meow Jaar geweest. Dat is wel meer een mensending hoor. Om een jaar af te sluiten en dan weer een nieuw jaar te beginnen. Foor mij is leefe gewoon leefe. Alleen als ikke jaarig ben dat fin ik een belangrijke datum. Want dan krijg ik feel noepies en katdootjes. Oh enne fier oktoober diertjesdag isse ook een leuke dag.
Hmm ik woon al iets te lang saame met Frau denk ik dat ik deese mensen gewoontes oofergenomen heb hihi. Nou is lekker ferwend worden sowieso altijd wel leuk. Als er lekkere noepies uitgedeeld worden dan ben ik altijd wel fan de partij. Of ik zeur er gewoon om als ik er zin in heb. Soms krijg ik dan wat en soms ook niet.
Oofer zeuren gesproken. Deese blog komt niet uit zichzelf op de laptop. Ik mauw en Frau typt. Maar wat me nou bij het mauwen fan deese blog is ooferkoomen. Jullie kunnen het op een van de foto’s zien.

Apparaat

Ik mauw de blog eigenlijk altijd op de dag met de zon erin naar Frau. Zo dus ook twee dagen geleden. Ik had er zin in en was al froeg klaar gaan zitten. Fraagend keek ik haar aan. Keek naar de laptop die nog in de hoes zat en weer naar haar. Ze begreep me niet. Ik kreeg een aaitje oofer mijn koppie.
dit jaarToen ging ze de trap op naar boofe. Ik er achteraan. Dribbel dribbel hop zo omhoog. Ikke zag dat ze natje fagjes uit dat apparaat aan het halen was. Ik zei mauw. Geen reaksie. Nog maar een keer mauw. Gelukt, ze keek om. Ik ben bezig met de was Min. Ja miauw dat zie ik ook wel. Maar hoe zit het met mijn blog? Ik kreeg te horen dat we dat later gingen doen. Pff nou okee vooruit.
Ben op de grote mensenmand gesproken om maar ff een dutje te gaan doen. Eerst een draai naar links toen een draai naar rechts en toen lag ik goed. Staartje onder mijn agterpootjes en een foorpootje oofer mijn oogjes. Zo doezelde ik lekker weg.

Toen ik wakker werd deed ik meself ff goed uitrekken. Daarna sprong ik van de mensenmand af en dribbelde ik de trap af naar beneden. Ik was er helemaal klaar foor om mijn blog te gaan mauwen. Ik liep de woonkamer in en keek naar de bank. Mooi. Ze zat al met de laptop op schoot. En dan ook nog eens met die heerlijke zachte fliesdeeke eronder. Snel klom ik op de bank. Ik probeerde op schoot te klimmen. Wil je op schoot meisje? Nou kom maar dan. Dat zei ze. Mauw mauwde ik een beetje geirriteerd. We gaan toch nu mijn blog mauwen? Weer die aai over mijn koppie. Toen keek ik naar het scherm.

dit jaarWachten

Daar stond geen wit fel waar ze normaal altijd mijn gemauwde letters typt. Nee ze was aan het geemen! Nou fan mijn ja! Ik mauwde dat ze tog geen jeugd fan teegeswoordig meer is? Nou ik kon mauwen wat ik wilde maar ze moest en zou dat ene leffel halen. Toen ben ik maar gaan spinnen. En wachten. Gelukkig was ze na een tijdje uitgespeeld. En toen konde we fan start. Het resultaat hierfan zijn jullie nu aan het leese of misschien krijg je het foorgeleese. Dat kan ook.

Ikke wil jullie allemaal fijne feestdagen en een heppie mew jeer wensen. Hopelijk zonder al te feel boemies. Ook blijf ik nog altijd door tetteren foor freede!

Pootje van Minnie

Lucky ofer de witte jas en pakjes

pakjesLieve allemaal, deze keer ben ik Lucky er weer! Ik moet echt even wat kwijt over de witte jas hoor. Dit was dezelfde mevrouw dokter als de vorige keer, toen ik zo moest niezen dus ik kende haar nu al wel een beetje.

Ze is heus lief en ze praat zachtjes, ik kreeg ook een aai en hoefde deze keer niet eens mijn mandje uit. Ik ben niet ziek hoor, maar krijg ieder half jaar een prik tegen kriebelbeestjes. Dat was nu echt precies een half jaar geleden (dat is best veel dagen en donkers maar ik vond het toch snel gaan eigenlijk) dus ik was weer aan de beurt. Op zich vind ik dat allemaal niet zo erg hoor want zo’n prik, daar voel ik niet veel van.

Wachten

Maar goed, we komen aan bij de witte jas en waren netjes op tijd. Het was al donker dus dan is het best spannend in het blik met wielen want dan zie je buiten heel veel lichtjes. Eenmaal bij de witte jas, kwam er een spoedgeval binnen. Dat is wanneer een beestje heel snel hulp nodig heeft, dus die mocht natuurlijk eerst. Ik was al uit mijn mandje gehaald maar ja, wat doe je dan als katermans die even wachten moet? Dan kruip je er natuurlijk gewoon weer in. Dus ik lag tamelijk relaxed in mijn mandje terwijl het andere dier geholpen werd en dacht nog, misschien vergeten ze me wel. Niet dus want een poosje later kwam de witte jas terug. Mijn mensen hadden intussen van dat vieze bruine water te drinken gekregen, ik niks. Eigenlijk ook niet zo eerlijk als ik erover nadenk nu.
Die prik, dat was niet erg maar toen vond ze het nodig een pil in mijn bekje te proppen. Daar had ik dus even helemaal geen zin meer in en toen heb ik de witte jas gebeten. Het ging eigenlijk best wel per ongeluk maar ze was niet boos en mijn mensen ook niet. Ze snapten het wel. Ik mocht daarna nog heel snel op het ding met cijfers die laten zien hoeveel je weegt en toen meteen in mijn mand. Dat vond ik het fijnste want dan mag je weer naar huis. Ik hoop dat het beestje dat zo ziek was en eerst mocht, ook weer beter geworden is.

Pakjes

In deze tijd van het jaar is het belangrijk om samen te zijn en aan anderen te denken. Dat is altijd belangrijk maar nu het soms koud en vaak donker is, is het speciaal en het is ook al snel Kerst. Dan moeten mensen zeker aan elkaar denken en dingen voor elkaar doen is het fijnst. Mijn vrouw kreeg deze week pakjes met de post. Er waren er al eerder gekomen (het was natuurlijk ook pakjesavond, zo noemen ze dat als Kattenklaas komt) maar nu komt de postbode mevrouw vaker. Dan brengt ze veel kaartjes in de bus. Daar staan onze namen dan ook vaak op, dus die zijn ook voor ons. Dat maakt het super speciaal. Mijn vrouw gaat iedere dag in de bus kijken of er wat in zit en we hebben gelukkig een grote brievenbus. Ze heeft zelf ook kaartjes geschreven, onze namen mogen er ook op! Als mensen aan anderen denken, is dat fijn. Dat vind ik speciaal.
We hopen veel kaartjes te krijgen en eerst was ik wel eens bang van de postmevrouw maar nu niet meer hoor. Het is bijna iedere dag dezelfde en soms zwaait ze naar ons. Nu ja, als ze ons ziet natuurlijk. We hebben trouwens een grote doos gekregen, die leek wat op de doos die katlega Japie pas had en waar hij wel een feestje in kon geven. Die van ons rook erg lekker en ik ben er eerst op gaan zitten en toen de doos eenmaal leeg was, gewoon erin. In de doos zaten allemaal van die gedroogde grassprietjes in een zak, dat was wel een kleine teleurstelling want die lusten we echt niet. De konijntjes wel. Dat was eigenlijk net zo als bij Japie want daar waren al die sprietjes natuurlijk voor Magnum en Pita. Maar goed, zo’n pak hooi ligt wel lekker zacht en warm moet ik zeggen, dat is dan weer een voordeel.
Enne…toen alles werd uitgepakt, bleken er nog een heleboel snacks onderin de doos te zitten. Dus aan ons is zeker ook gedacht maar dat wisten jullie al dat wij verwend zijn en worden. We hebben ook een doos gehad met daarin een nieuw vriendje…ze ligt in de hangmat. Dat mag ze van mij wel. Misschien kennen jullie haar wel van de televisie want daar komt ze soms ook op.

Kopjes

Voor iedereen veel knuffels, alvast fijne feestdagen mocht ik voor die tijd niet meer op de blog komen, en voor alle mensen en dieren hoop ik dat ze gelukkig zijn en we sturen heel veel kopjes aan iedereen die het nodig heeft! Wees lief voor elkaar!

Kopjes van Lucky en de rest

Kever heeft een mening over iemand missen (fillum)

missenMijn tuin ferandert elke dag en dat hoort ook zo, Dat is de natuur zegt mijn vrouw altijd, en forige week had de natuur ineens witte flokken gemaakt, ze fielen heel stilletjes naar beneeden, met miljoenen tegelijk en toch hoorde je ze niet, ik liep er doorheen en als ze op mijn haaren kwamen foelden ze nat aan, maar niet als reegendruppels, ze foelden zachter en ook kauder, op de grond bleven ze liggen en alles om me heen werd steeds witter.

Mikkie

In de afond liep ik door mijn gras en dat maakte geluid, het deed knerp knerp knerp, ik kreeg hele kaude voeten en oren, toch bleef ik een tijdje buiten, dat hoort nau eenmaal als Tuinkater, en bofendien was Mikkie er ook gewoon en ik wilde hem niet in de steek laten, Mikkie stond op het schuurtje en ik tetterde Hallo, heb je het ook zo kaud?
Soms is Pokon ook op het schuurtje, of in de tuin van de buren, maar hij moet nog wennen aan de natuur en als het reegent of kaud is blijft hij thuis, hij is nog niet zo een erfaren jongen als Mikkie en ik!, Mikkie is er altijd, al sinds ik hier kwam wonen, jullie weeten toch dat hij de zoon van Bolle is en dat hij froeger bij zijn pappa op bezoek kwam?, ik wil liefer niet dat hij in mijn tuin of in mijn huis komt, maar hij hoort wel flakbij te zijn, in de tuin van de buren of op het schuurtje, we zijn tuinvrienden, en we zien elkaar elke dag en elke missenafond.

Tot ik een paar daagen geleeden op een ochtend naar buiten ging en het dak van het schuurtje leeg was, ik fond het niet leuk maar ik maakte me nog geen zorgen, in de middag ging ik weer kijken, maar Mikkie was er niet, ik tetterde naar mijn mensen, of ze mee wilden komen om Mikkie te roepen, dat deden ze maar het hielp niet, mijn vrouw zei dat Mikkie nog wel zau komen, ik zat bij mijn gaaas te kijken en ik toeterde Mikkieieie!, de tuin van de buren bleef stil, er bewoog niks, elke keer als er een blaadje fiel keek ik snel of het Mikkie was, maar het waren alleen maar blaadjes.

Moe

In de afond was hij nog steeds niet geweest, en heel laat op de afond ook niet, ik was er beetje van in de war, mijn vrouw zei dat het kwam door de witte flokken, dat Mikkie een heel eind moest lopen om bij mij op het schuurtje te zitten, en dat hij thuis lekker warm in zijn mandje lag te slapen, maar wat had ik daar aan?, ik wilde Mikkie zien en spreken, ik wilde rennen en dat Mikkie dan kijkt hoe keihard ik kan rennen, en dat we dan allebei een kouwstik krijgen, want zo hoort het te zijn, ik bleef maar naar buiten gaan, totdat ik moe was, mijn mensen waren al gaan slapen en het was helemaal stil in mijn huis en mijn tuin, ik foelde me een beetje ferdrietig.

Pokon

De folgende dag ging ik in de ochtend naar buiten, en wie zat daar op het schuurtje?, mijn Mikkie!, en wie liep er stiekem in mijn tuin?, Pokon!, zooo heee ik was helemaal blij, ik toeterde keihard naar mijn vrouw, dat ze naar buiten moest komen, ze tilde Pokon op en zette hem weer op het dak, naast Mikkie, efen later was Pokon weer in mijn tuin en tilde mijn vrouw hem weer op, en zo ging het nog een keer, het was keigezellig, Mikkie kreeg heel veel knuffels van mijn vrouw, we deelden een kouwstik en alles was zoals het hoort, de zon scheen een beetje en de witte flokken waren weg, Mikkie bleef heel lang op het schuurtje en ik bleef heel lang buiten, ik zat op mijn stoel en was frolijk, Pokon rommelde in de tuin van de buren, de zon scheen en mijn tuin foelde kaud maar mijn hart was weer warm.

Op de fillum kunnen jullie horen hoe ik Mikkie roep, het was van de zomer, maar zo doe ik dat ook in de winter, en daarna zie je Mikkie en Pokon en mij van een paar daagen geleeden, mijn vrouw zegt Sorrie dat mijn tuin zooooo eeen puinhoop is!!

(tekst gaat door onder video)

Ik blijf tetteren voor vreede, elke week weer!
En ik denk aan Tjilla dinsdag, als ze naar de dokter moet voor een ooperaatsie!

Bram fertelt meer over Sinnerklaas

SinnerklaasLieve allemaal, afgelopen dagen waren kei spannend. Het is namelijk zo dat Sinnerklaas met zijn pieten hier zijn en dat betekent dat we de schoen kunnen zetten. In mij vorige blog deed ik voor hoe je dat doet. Mijn schoen had een tekening voor Sinnerklaas en een wortel voor het paard Ozosnel.

Kadootjes

Ik kwam vanmorgen beneden en het is echt zo, er zaten allemaal kadootjes in mij schoen! Mijn staart ging meteen bibberen van dat ik blij ben. Zelfs mijn achterpoote deden mee trappelen. Zo blij was ik vanmorgen.
SinnerklaasZie je mij? Ik sta bij mijn schoen en ik ruik aan de schoen. Ik weet zeker dat ik Sinnerklaas ruik. Ik weet alleen niet hoe Sinnerklaas ruikt. Ik ruik kipsmaak. Maar wat een mooie kadootjes. Wat zat er in mijn schoen? Er is een kadootje met een mooie Sinnerklaas verpakking. Daar zitten mijn faavooriete sneks in. Wel twee zakjes met sneks voor mijn tanne met kipsmaak! Dees is mijn aller faavoorietste!! Die lust ik elke dag een heleboel. Die kraken zo lekker tussen mijn tanne en dan proef ik de kipsmaak. Heerlijk.

Ik heb van Sinnerklaas vier zakjes sneks in totaal gekregen. Allemaal voor mijn tanne met kipsmaak. Nou weet ik zeker dat Sinnerklaas mij kent en mijn friende ook! Er is dus nog meer. Zo heb ik likwit snek in mij schoen gevonden, ook met kipsmaak. En er was een vis met wiew. Mila moest meteen even mee kijken naar de wiew.
Oh en er is nog een vis met wiew. Er zijn twee vissen die allebei wiew hebben. De ene vis is heel zacht en daar moet je man of vrouw wiew in doen en de andere vis is helemaal wiew van zichzelf. Hij heb ook feere aan zijn staart. Ik wist geeneens dat vissen feere hebben maar ik vind dees vis kei tof en hij ruikt super lekker. Mijn gefoel zegt dat ik oer wordt als ik daar veel aan ruik. Misschien doe ik dat straks even.

SinnerklaasSoep

En als laatste vond ik een zakje met soep in mij schoen. Dees heeft ook kipsmaak. Ik denk dat Sinnerklaas mij tekening heel erg mooi vind omdat ik zoveel gekregen. En ik denk dat Ozosnel de wortel ook lekker vond. De wortel was gewoon helemaal weg. Er lag een ieniemienie kruimeltje op de grond van de wortel. Ik weet zeker dat Ozosnel het had opgelikt als hij het zag.
En toen riep mijn vrouw me ineens. ‘Brammie, kom je proeven? Wat is dit dan? Mijn vrouw kwam de keuken uit met twee schaaltjes. Een voor Mila en een voor mij. Mila stond al klaar want die weet dit soort dingen altijd. Die ruikt dat kei goed volgens mij. Oh en toen kwam de geur in mij neus. Kippensoep!

Het is de kippensoep van Sinnerklaas, met spikkeltjes! Nou moet ik even snekken lieve allemaal. Want zo dees kadootjes uitpakken en allemaal spannende dingen, daar krijg ik best trek van. En al helemaal als er ineens kippensoep met spikkeltjes voor mijn neus komt. Dan gaat mijn neus het bakje achterna. Mila is al aan het smikkelen. Ik wil ook! Mijn vrouw zet het bakje op tafel neer waar ik lekker kan smikkelen.
Mijn vrouw heeft trouwens ook Sinnerklaas kadootjes gehad. Alleen niet zoveel. Maar dat is omdat zij alleen mij geholpen heeft met mij tekening en niet zelf een tekening heeft gemaakt. En we hadden samen de wortel voor Ozosnel bedacht. Mijn vrouw kreeg sjookoola en pepernoten met een smaakje. Dees vind ik niet lekker. Het is kaaraamel met zout. Bah. Doe mij maar kippensoep met spikkels! En sjookoola mag ik niet hebben, dat is niet goed voor ons katers en poesen.

Knuffels

Na het opslurpen van mijn kippensoep kreeg ik nog een boel kusjes op mijn kop gepland en werd ik nog stevig vast gehouden en geknuffeld. Normaal zou ik een beetje mopperen op mijn vrouw maar nou niet wegens dat Sinnerklaas er nog steeds is. Ik hoop dat jullie ook iets moois in je schoen hebt gekregen of zult krijgen.
Ik ben heel nieuwsgierig en lees het graag!
Tot volgenne week.

Opeens een nieuw kussen op de bank

kussenEr was iets anders dan gewoon op de bank. En mijn vrouw deed ook al raar. Ze keek naar de bank, dan naar mij en dan weer naar de bank. En ik had net mijn afondeete op dan wil ik rust aan mijn kop en tijd om uit te buike.

Kussen

“Kom maar Bertje,” zei ze en ze ging bij de bank liggen. Dat was gewoon. Dus ik dacht dan is het vast gewoon dus ik hop op de bank en toen zag ik het. Een nieuw kussen. Het lag achter mijn gewone kussen en daarnaast heb ik een opspringstukje dat is lager en daarnaast had ik dus het nieuwe kussen.
Nou was ik onderweg naar op de bank en dan kan ik nooit goed omkeere. Draaien is moeilijk foor mij dat heb ik ook op de trap.
Dus ik liep door en zo kwam ik op het kussen terecht en ik stond er en kreeg zacht aaien, dus wat doe je dan als knuffelkater zijnde, dan ga je liggen en dat deed ik dus.

Het lag best fijn, eerlijk is eerlijk. Alleen ik bleef wel aalert, want een nieuw kussen, dat weet ik nooit zeker, er kan opeens iets mee zijn. Het hielp ook dat het aaien doorging.
Eefe later ging ik er toch af. Het was genoeg afontuur geweest en ik ging naar mijn krukje bij de werktafel, daar heb ik dekentjes en kussens op dus ik lig er alteit goed. En ik slaap er lekker.

Nacht

Die nacht was ik beneden en mijn vrouw lag in de slaapkamer. Toen kon ik in alle rust naar het kussen kijken. Eefe aan ruiken. Ofer nadenken kan ik er iets mee. Oefenen met liggen, want ik lig nooit zomaar meteen goed. En ergens bij het oefenen moet ik zomaar in slaap zijn gevallen want toen de dag begon werd ik daar wakker.
En toen wist ik het ook. Het kussen is goed. Iets nieuws kan dus ook iets fijns zijn, dat foelde ik toen. De nacht erna sliep ik er weer op en alle nachten erna ook. Ik was meteen gewend ik wist niet dat zoiets kon.