Omdat ik Tuinkater Kever ben is mijn tuin ook mijn huis, zo foelt dat, ik foel me in mijn tuin net zo feilig en fertrauwd als in mijn huis, en ik moet er niet aan denken om mijn tuin te missen, o dat zau ik zooo erg finden!, fandaag heb ik in mijn tuin met Pokon en Mikkie gepraat, ik ben vogels achterna gerend, ik heb van alles opzij geduwd omdat ik mijn ratje hoorde, ik heb aan alle stoelen gekrabd en ik heb keigoed kuilen gegrafen tot ik helemaal zwarte voeten had.
In huis
Zoiets kan ik in huis niet doen, daar doe ik weer andere dingen, in huis lig ik lekker warm in mijn mand bij de ferwarming, ik heb allemaal spullen om aan te krabben en ik kan bij mijn mensen in bed kruipen, dat is gezellig!, ik moet er dan ook niet aan denken om mijn huis te missen, dat ik dus altijd buiten zau wonen, veeeeeels te kaud en te nat, en je moet altijd opletten omdat er van alles gebeurt, ik zau niet rustig kunnen slapen omdat ik steeds aalert moest zijn op alles om me heen, nee ik ben heel blij dat ik een huis heb.
Slaapzak
Maar er zijn ook katten die niet in een huis willen wonen, omdat ze teveel hebben meegemaakt en hun fertrauwen in huizen en mensen een beetje zijn kwijt geraakt, zo iemand is poes Pom, Pom is een vriendin van mij, ze is een kleine zwartwitte dame en ze woont buiten in de tuin bij mevrouw Kim en poes Sam, in de zomer en in de winter, altijd!, 
ze is echt heel dapper en een klein beetje eigenwijs, maar daar ben je kat voor natuurlijk, ik heb Pom en Sam leren kennen doordat mevrouw Kim vaak letters bij de blog stuurt, en we waren meteen vrienden.
Toen ik voor mijn adopsiedag van mijn mensen een kattenslaapzak kreeg, die ik echt heel grieselig fond, wist ik dan ook meteen wie die slaapzak WEL goed zau kunnen gebruiken, Pom natuurlijk!, als je buiten slaapt heb je een warme feilige plek noodig, waar je je kan ferstoppen zodat niemand je ziet, en dat is zo een slaapzak, gelukkig waren mijn mensen het er meteen mee eens en nu heeft Pom mijn slaapzak.
Ik heb aan Pom gefraagd of ze iets over zichzelf wilde fertellen, voor op de blog, en dat wilde ze wel, hier komt ze:
Pom
Dag Kever, Pom hier. Ik ben geboren in 2006 of 2007. Samen met Vos, mijn zusje, woonde ik bij een lieve mevrouw die goed voor ons zorgde. Tot ze ziek werd en overleed. Haar zoon, die vlakbij Kim woont, “erfde” Vos en mij.
Zelf was ik liever naar de Poezenboot gegaan. Die zoon vergat meestal dat wij er waren, zodat wij aan de zwerf gingen om geen honger te lijden. Kim gaf ons te eten als wij bij haar in de tuin kwamen.
Vos is ongefeer een jaar geleden overleden aan kanker. Onze officiële eigenaar begreep er niets van. Kim en buurvrouw Yvon hebben voor een dierenarts gezorgd.
Sindsdien ben ik alleen en woon ik FullTime in Kim’s tuin. Samen met een egelfamilie die nu slaapt. Die tuin Kever, is een bende. Kim doet er nooit wat aan. Ik wel! Bemesting is héél belangrijk, vogels wegjagen doe ik ook. Ik wandel veel; de overburen vinden het gezellig als ze me zien. Ze vragen altijd hoe het met me gaat.
Binnenkomen doe ik niet. Met je slaapzak ben ik heel blij Kever, heel erg dankjewel. Voor als het nat weer is heb ik ook nog een Isobox. Van de zomer wilde grootvader egel daarin slapen hoe vind je dat? De dierenarts die hier aan huis komt zegt dat ik bij de egels uit de buurt moet blijven omdat egels vlooienbalen zijn.
Groet van Pom!
Kersmusmand
Snappen jullie nau wat een dappere dame Pom is?, ze woont helemaal in haar uppie buiten, ze is niet bang voor katten, vogels, egels, voor niemand!, alleen mensen findt ze moeilijk, en dat snap ik heel goed, gelukkig is ze bij mevrouw Kim teregt gekomen en aksepteert mevrouw Kim haar zoals ze is, dat is heel belangrijk, en ik ben heel blij dat Pom 
in de slaapzak slaapt die nu van haar is, ik fond het veel fijner om de slaapzak aan haar te geefen dan om hem te krijgen.
En weten jullie wat nau zo biesonder is?, er kwam hier een grote zak met de post en daar zat een hele mooie kersmusmand in, hij is van Tjilla van de Tj-tjes geweest, zij heeft er zelf ook in geslapen maar wilde hem aan mij geven, zooo heee en dat is me een fijne mand!, ik hoefde er helemaal niet aan te wennen, ik wist meteen dat het een goede mand is, en nu heb ik een warme plek om te slapen, en Pom ook!
Iedereen heeft een warme mand noodig, of een slaapzak of een doos of een deekentje, een plek waar je je feilig foelt, en ik hoop dat op een dag iedereen zo een feilige slaapplaats heeft, want dat is een teeken dat je THUIS bent.
En ik stuur Tjilla heeel veel beeterschapswensen, en ik tetter natuurlijk weer voor vreede!!
Lieve allemaal, vandaag is het weer Brammie-Zaterdag en nou heb ik iets te fertellen. Dat heb ik normaal ook wel maar nu ook. Fandaag ben ik alleen wegens dat mijn mensen naar het Duitseland zijn gegaan.
Het was een prachtige herfstdag, en ik lag lekker tegen de grote boom in de tuin. De zonnestralen kriebelden mijn vacht, en ik keek omhoog naar de takken die hoog boven me wiegelden. Die boom leek wel veel groter dan vorig jaar, dacht ik met mijn speelse katerkop. Want toen kon ik er geeneens bij. In plaats van te klimmen, besloot ik iets nieuws te proberen.
Opeens hoorde ik iets naast de boom. Mijn nieuwsgierige oore stonden recht omhoog, en ik draaide mijn kop naar het geluid. Daar, onder de boom, ontdekte ik een hoopje bladeren dat bewoog. Ik ging eefe zitten en daarna sprong erop af. Met alle poote omhoog en er bijna op.
Ik ben weer op mijn post dus ik doe de controle van de straat, dus de gewone straat zonder enge dingen, je moet van jezelf weete wat je aankunt en ik let ook op mijn vrouw fooral als ze slaapt. De toestand in mijn leefe is nou gewoon, maar deze week was het anders.
Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen en van mij hart hoop ik dat u week fijn was en dattie ze eigen ook fijn foel. Selluf dee ik aan bijkoome. Ik kreeg knuffels en lieve woordjes en ik dee aan rolle op mij denkpaal. Zeg mij vrouw inees, Loes ik blijf foor alteit ferlief op jou eigen.
In onse tijd van leefe is oferal reeklaame en onse jeug van teegeswoordig zie alleen maar moodel van hoe jij moet zijn van jou uiterluk. Zij zie niks van kaarakker of leefeswerk op ze aaipet. Alles draai om uiterluk en offie pas in ze plaatje. Van mij eigen heb ik nog nooit nie in zo een plaatje gepas weeges mij Maatje Meer. En ik zeg u eerluk, het maak mij eigen niks nie uit weeges ik ben er trots op. Leefe mag jij zien en mij buik straal mij heele leefe uit. Het hoor bij mij uiterluk net als mij bek. Die heb geen tande niemeer. Zoies geef kaarakker aan jou uiterluk en selluf vin ik. Assie ouwer ben mag jij zoies laate zien met jou trots van leefe. Maar mij baardje maak mij eigen tog onseeker, jij ben wel poes met verkering. Mij Bert maak ze eigen er niks nie druk ofer. Hij zeg Loes jij ben mij mooise poes van mij Feesboek. Dan bennie wel eefe stil, eg waar.
Uiterluk is moeiluk weeges iedereen heb er ze meening ofer. Maar jou eigen meening tel het mees swaar en daarom ferkoop mij visboer heel feel Swaardvis. Ook al bennie ouwer jij heb tog jou eigen meening en jou oordeel. Maar jij heb er niks nie aan weeges mij baardje gaa nooit nie weg. Het hoor bij mij eigen en mij uiterluk en nu doe ik heel feel aan aksepteere. Dan wor dinge minder moeiluk en dat is belangrijk. Daarom heb ik ook gepooseer zo dattie mij baardje goed kan zien. Assie ouwer ben kan jij nog stees dinge leere, ook ofer jou eigen…
Ajooooooooooooooo allemaal!
Simon ging goet kijke naar wat of te dat wij deede en wij deede niet in de weg loope maar wel afetoe eefe snuffele weeges je moet tog weete wat er in die doose sit!
Die moes so hart lagge dat se bijna moes huile egt eerlek waar!