Alle berichten van Chef

Veilig is een arm om je heen

Ik ben nou weer bijna normaal na al het vuurwerk. Bijkomen gaat bij mij langzaam, dat is gewoon zo. Er was hier heel veel herrie en toen heb ik ook iets geleerd.

Op de bank

Mijn vrouw zei dat er net als vorig jaar vuurwerk was dus dat de avond anders dan gewoon was. Ik merkte het ook. Ze ging geeeneens op tijd naar bed. In plaats daarvan pakte ze een deken en ze ging op de bank liggen. Doet ze anders nooit. Ik moest er de hele tijd naar kijken ook al omdat er buiten knallen klonken.

Ik had verse valeriaan in mijn speelgoed gekregen en Bach druppels in mijn avondsnek genomen dus in mijn kop was het wat rustiger. Raar vond ik het wel.

Kussen

En toen opeens kwamen er heel veel knallen en mijn vrouw werd wakker en ze zei: “Bertje, kom op je kussen liggen.” Ik hopte er meteen op. Ze legde een arm om me heen en ik voelde me veilig maar eerlijk waar toch had ik van binnen de bibbers.

Buiten ging de herrie door. Ik keek niet naar het raam maar ik zag toch allemaal flitsen. En er waren harde knallen, ik schrok elke keer. Maar dan voelde ik de arm van mijn vrouw. Die was warm en stevig  en helemaal om me heen dat ik gewoon zeker wist dat er niks met mij kon gebeuren.

En ik voelde ook dat mijn vrouw voor mij zorgde en dat ze van mij hield.  Daar had ik steun aan dus zo kon ik blijven liggen.

Boven

Veel later dan anders gingen we naar de slaapkamer. Zij op bed en ik op bed. Er waren weer rare flitsen en ik wist niet wat ik moest doen. Toen legde mijn vrouw een hand op mijn heup en we lagen te liggen en soms keken we naar elkaar. Zo hebben we gewacht tot het buiten rustiger werd zodat we binnen konden gaan slapen.

Het was heel raar en ook moeilijk, maar een arm om je heen dat is voor iedereen fijn en voor mij ook.

Katrientje vertelt: mijn terugblik op 2018

terugblik

Halloooo, daar is jullie prinsesje weer.  Vandaag ga ik terugblikken over 2018. Het jaar waarin ik eindelijk mijn feestboekje kreeg. Maar omdat ikjes minderjarig ben moest ik mijn personeel als auwders opgeven. Ooooooh zo erg.

Dokter

Ook moest ik twee keer naar de dokter. Zo belachelijk gewoon. Ik weet toch zelf wel of ik ziekjes of niet ziekjes ben?

Ook werd onze Bertje wel twee keer geopedingest.
Ooooh wat waren dat spannende dagen. Wat super was, was dat iedereen Bertje steunde. Iedereen zat vrolijk mee te wiewen. Soms wist ik niet eens meer op welke planeet ik liep. Zo knettertje stoont was ik. Ik zag alleen maar roze olifantjes. Knap, want ik heb niet eens een roze olifant.
Ook vriendje Jip moest naar de dokter voor een ooperaasie. Ook voor hem zaten we te wiewen. Allememaggies… ikjes wist niets meer. Ik had mijn wiewmuis waarschijnlijk tegen mijn neus aangeplakt, zo knetter was ikjes. Ik leek wel een sjunkje. Ook Vlekje van tante Truke moest naar de dokter. Ooooh het oogje was ziekjes. Maar het is weer goed hoor.

Leefunsverhaal

Ergens in augustje maakte ikjes een grappige opmerking. Wat als iedere katgenoot zijn of haar leefunsverhaal zou opschrijf doen en dat we dat in een heus echtjes papieren boek zouden stoppen. Zou dat niet koel zijn? En opeens ging het van grapje naar een echt haalbaar iets!!
Een hoop katten doken achter de tiepelmasjiene. Ooooh ik had mokken met kattenmelk naast die van mij staan om maar allert te blijf. En nog wat we zijn ermee bezig.

Zomer

Wat was het heet deze zomer zeg. Ooooh en het allergemeenste was dat ik snachts niet eens op mijn balkon mocht slaap. Omdat ik één keer naar beneden was gevallen zestien jaar geleed. Ik kreeg eten op balkon, zo lekker. En ook werd ik een keer aangevallen door een weps.

Vrouw stond toevallig op balkon. Ze zag het gebeuren en beschermde mij. Echtjeswaar…. ik deed die stomme weps niet eens wat.
Want jaren geleden was ik al een keer geprik door een stomme bij, en daar had ik mijn lesje echt van geleerd. Vrouw redde me van die weps door hem een flinke hersenschudding te slaan met een krant.

Blog

Ook mocht ik van Bert elke week een blog gaan schrijf op zijn sijt. Daarin kan ik dingen van mij afschrijf doen. Over hoe ik de wereld zie of de ellendige ellende die ik met mijn personeel beleef.

Tante

Ook werden Loesje en ik tante van bebiepeuterkleuterpoes Kyana.  Ooooh wat waren we blij toen onze Kyana geboren werd. Samen met haar twee broertjes Kiss en Kyan. Ooooh, en toen kwam het verschrikkelijke nieuws. Kleine Kiss werd een prachtig sterretje en niet lang er na kleine Kyan ook.
We zullen ze nooit vergeten. Schijn maar mooi als sterretjes kleine lieverds.

Nou….dit was het weer voor deze week.
Veel liefs en kusjes

Katrientje (schrijfstertje van beroep) (en prinsesje) (en tante)

Aaien helpt altijd tegen alles behalve soms

aaien

Als knuffelkater hou ik van aaien. Voor elk moment van de dag en soms ook ’s nachts is er een andere aai. Zacht aaien met een beetje friemelen heb ik graag na het eten. Ben ik naar de bak geweest dat wil ik een stevige hand met gesprek. Over mijn kop heb ik het liefste een of twee vingers, niet meer.

Als je een knuffelkater bent dan betekent dat niet dat je alle knuffels altijd goed vindt. Het betekent dat je verstand van knuffels hebt. En dat je er precies in bent. Het is net als mensen die heel graag eten, die lusten ook niet altijd alles.

Rustig

Aaien helpt mij ook om rustig te worden. Zacht en langzaam en dan heel soms een lief woordje erbij. Ik begin te gapen, ik rek een pootje uit, ik zucht en dan wil ik in slaap doezelen en dan moet ze erbij blijven voor de gezelligheid. Want ik slaap wel maar ik weet dat soort dingen toch. Daar ben ik knuffelkater voor.

Spanning

Alleen als ik schrik dan wil ik niks aan mijn lichaam.  Hoor ik een knal dan moet ik opletten en tegelijkertijd wil ik dat niet want ik vind het eng. Dus dan heb ik spanning. Omdat ik twee dingen tegelijkertijd voel. Dat is moeilijk. En dan kan ik er eerlijk waar niks meer bijhebben. Dus ook geen aaien. Ik moet dan wachten tot het weer kan.

Bijkomen

De spanning komt heel snel maar gaat heel langzaam weg. Daarna moet ik bijkomen, en dan wil ik zacht aaien van kop tot staart en terug. Maar dan geen gekus op mijn pootjes of gefriemel met mijn staart, wat mijn vrouw zo leuk vindt om te doen. Ik kijk even van: hè-gets, en dat snapt ze meteen.

Vorig jaar waren er heel veel knallen en nou ook en zo komen we er doorheen, dat we op elkaar letten en mijn vrouw zegt ook met hulp van Boven.  Ik hoop dat we allemaal veilig blijven en dat we kunnen bijkomen.

kater Bolle over: als het een jaar is

een jaar

Morgen begint weer het geknal en geflits waar alle dieren die ik ken bang voor zijn. Mijn vrouw vertelde me dat het met een jaar te maken heeft. Dat het feest is.  Maar dan snap ik nog steeds niet waar dat lawaai voor nodig is.

Nieuw jaar

En bovendien: het is al vaker geweest, dat geknal. Is het dan elke keer weer opnieuw een nieuw jaar? Nee toch, dat kan haast niet!
Ik moet zelf binnen blijven als het weer die avond van dat feest is. Dat wil ik ook, want het is dan eng buiten.
En gelukkig KAN ik binnen blijven.
Maar stel nou dat je geen binnen hebt? Dat je een vogel bent, of een muis, of een zwerfkat?
Dan kun je nergens heen. Ik weet wel zeker dat je dan heel bang bent. Dat weet ik zo zeker omdat ik zelf bang zou zijn, en door iets wat mijn mensen me hebben verteld.
Het gaat over de GroteBeer.

Grote Beer

GroteBeer

De GroteBeer woonde hier voor mij. Hij is nu een prachtige ster, samen met Popje en Mol.  Zij woonden hier met zijn drietjes.
Beer was heel groot en heel stoer en heel wijs. Hij was de baas van alle tuinen.

Popje, Beer en Molly mochten als het dat gedoe met dat jaar was vanaf dat het donker werd niet naar buiten. Net als ik.
Op een keer ging Beer om half drie in de middag nog eventjes de tuin in. Mijn vrouw zag hem het schuurtje opklimmen, en een beetje rondlopen. Even later, toen ze in de badkamer was, hoorde ze een knal. Van dat vuurspul. En een krijs. Ze ging meteen naar buiten om Beer te roepen.
Die kwam niet.
Een kwartier later riep ze weer.
Niemand.
Nog een kwartier later, nog steeds niemand.
Pop en mijn Molletje waren gelukkig binnen, en die moesten ook meteen binnen blijven.
Mijn mensen zijn toen bij iedereen aan gaan bellen, of ze naar Beer mochten zoeken.
Ze hebben de hele middag en avond gezocht en aangebeld. Ze hebben in schuurtjes gekeken, ze hebben op balkons gestaan, ze hebben op daken gekeken.
Maar ze konden Beer niet vinden.

Bezoek

Midden in de nacht, net voor het geknal echt heel hard werd, zijn ze weer thuis gekomen om bij Pop en Mol te zijn. Mijn mensen moesten de hele tijd huilen. Ze dachten hele erge dingen, die mijn vrouw me niet wilde vertellen.
Mijn man is later ’s nachts nog gaan kijken in een huis dat leeg was, of Beer zich daar misschien verstopt had, maar nee.
Uiteindelijk zijn ze helemaal verdrietig naar bed gegaan.
Ze hadden het kattendeurtje zo gemaakt dat er wel iemand naar binnen kon, maar dat Pop en Molletje niet naar buiten konden.
Op half 7 in de ochtend maakte mijn man mijn vrouw wakker en zei dat er bezoek voor haar was.
Het was de GroteBeer, hij was weer thuis gekomen!!!
Je snapt wel dat iedereen heel blij was!
Je kon niks aan Beer zien, hij had geen bloed ofzo. Maar hij was heel erg geschrokken en heel erg moe.
Beer heeft toen de hele dag geslapen in zijn doos, op het grote bed. Met naast hem brokjes en lekkere hapjes waar hij af en toe van at. En hij kreeg ekstraveel kusjes.

Verstopt

Beer had zich dus de hele middag en avond en nacht verstopt, ergens in de tuinen. Terwijl het ook nog regende! Zo bang was hij geweest omdat er vlakbij hem geknald was.
Mijn vrouw zegt dat ze nooit te weten zijn gekomen of het knallen bij Beer ekspres was gedaan, of per ongeluk.
Maar dat kan toch niet, dat iemand ekspres een kat zo bang maakt?

Veilig

Met Beer is gelukkig alles weer goed gekomen.
Maar er zijn ook katten en honden die zo schrikken van al dat lawaai dat ze heel hard wegrennen en de weg naar hun huis niet meer kunnen vinden. Voor dieren die buiten wonen is het helemaal supereng, want die kunnen nergens heen.
En er zijn ook mensen die het eng vinden. Mijn man heeft iets met zijn oren, en hij is bang voor lawaai.  Dus ik vraag hem morgen of hij samen met mij in mijn doos wil zitten. Want daar zijn we veilig.

Feest

Ik vind dat dat knallen en flitsen op moet houden. Ik vind het stom, dat het gebeurt. En ik vind het zielig voor alle dieren!
Het kan toch nooit feest zijn als dieren en mensen bang zijn? Ik weet heus wel wat feest is.
Feest is dat je gelukkig bent, en dat je samen bent, en dat er lekker eten is. En knuffels. En dat je zo blij bent dat je moet rennen!
Ik hoop maar dat het feest-van-dat-het-een-jaar-is, ooit een feest wordt voor alle dieren, en ook voor alle mensen!

Wat moet je doen als je bang bent en je wilt je veilig voelen?

Ik ben een grote kater die er heel stoer uitziet, al zeg ik het zelf, maar ik ben best snel bang. Dus daar heb ik ervaring mee. Ik ga vertellen wat ik doe om me veilig te voelen.

En ik hoop dat iedereen die een tip heeft reageert. Dan hebben we straks een helehoop tips en dat helpen we elkaar.

Ik begin met mijn tips.

Onzeker

Wanneer ik voor het eerst bang was, weet ik niet meer. Volgens mij zat het altijd al in me. Ik voel me onzeker. Dat ik van binnen zo klein ben in mijn hart. Net of ik heel veel dingen van het leven niet geleerd heb die voor andere katten gewoon zijn. Ik was heel bang in het asiel vooral in het begin en toen ik hier kwam wonen was ik ook gespannen dat kwam ook door bang zijn.

En weet u wat het is als je onzeker of bang bent, dan heb je hulp nodig. Hulp van anderen of van jezelf.

Hulp

Dit is wat mij helpt als ik bang ben:

  • dat ik een rustige plek heb alleen voor mij. Dus als er een monteur komt en ik ga onder de tafel, dan mag er niemand bijkomen ook niet ervoor.
  • dat mijn vrouw een normale stem heeft, dus niet dat ze hoog gaat praten maar gewoon rustig daar heb ik houvast aan.
  • valeriaan in iets waarmee ik kan rollen, dit van hiernaast is van Jacob Hooy en dat koopt mijn vrouw dan bij de drogist. Het is dus valeriaanwortel. Supergoed spul.
  • vroeger had ik spul van Bach Rescue Remedy dat werkte ook goed
  • samenzijn dus dat ik weet dat mijn vrouw er is en dat ik haar kan zien, ik hoef niet meteen te aaien

Bijkomen

Als ik niet meer bang ben, voel ik nog wel dat ik het ben geweest. Dan moet ik bijkomen. Een beetje rondlopen, hier kijken, daar ruiken, gewoon tijd voor mezelf om te voelen dat alles weer gewoon is.

Ja, en dan wil ik wel aaien. En gesprekjes met dat ze dan haar lieve stem heeft. En bankhangen en samen slapen en als ik dan wakker wordt, dan is alles weer zoals het hoort te zijn en ik ook.

Oproep

Dit waren mijn tips. Nou doe ik een oproep. Wie heeft er een tip om minder of niet meer bang te zijn? Wat kun je doen om je veilig te voelen?