Alle berichten van Chef

Katrientje over: in het trappenhuis lopen

trappenHallo, daar is ikjes weer.  Vandaag ga ik het over het trappenhuis hebben.  Ik mag van kleins af aan in het trappenhuis komen. Althans… zolang de buitendeur beneden dicht is.

Ik mog altijd zelf lopen, zolang ik maar op dezelfde verdiepje bleef waar ik woon. Maar dat verpestte ikzelf door naar zolder te racen. Drie verdiepingen omhoog dus.
Manpersoneel kwam dan achter me aangerend en ging boos tekeer tegen mij. Ooooh zo niet leuk. Als hij mij dan optilde, toen ik op zolder was, zat ik heel vrolijk met hem te praten. Mekmek hier, mjahmjah daar. En spinnen dat ik deed. En om het af te maken gaf ik het ene kopje na het andere.
Nam niet weg dat ze steeds zeiden dat ik een klein snertkatje was.

Twee opsies

Dus had ik twee opsies. Of nooit meer op mijn geliefde trap, of op de arm van vrouw. NOU JA!!! Hoe moet je hier nou uit kiezen?
Opsie één auwt of ze kwestjon. Noo wee. Dus dan maar opsie twee, maar wel onder protest.

Lopen

Toen zus Catoo nog bij ons was hoefde zij niet te kiezen. Zij zou trouwens nooit opsie twee hebben gekozen. Zij was dan enorm bang. Dus zij mocht wel in het trappenhuis lopen. Zij liep nooit weg. Zij was het braafste meisje van het nest. Tot ze een keer, ongezien, langs de benen van een personeel glipte en een half uur in het trappenhuis zat.
Kreeg ze alleen stout voor te horen hoor. Sjohey… dan zat Catoo te mekkeren dat ze nooit stout was. Ik zei toen: ooooh wat kan jij liegen. Jij bent lief stout en ze pikken alles van je.
Ikjes ben stout stout en krijg te horen dat ik een snertkat ben.

Naar boven

Maar goed… ook ik ben een paar keer langs hun pootjes naar boven geglipt. En dan hoor ik Katrientje, kom naar beneden.
En dan zeg ik nee.
Wel potverdorie, kom naar beneden!!
NEE, ben je doof!!
Nou… dan moet je ze zien hoor. Dan rennen ze omhoog en zeggen ze en nu naar beneden. Nou…als ik geen rode billies wil hebben dan doe ik maar wat ze willen. Wat een zeurpietjes zeg!! Guttegut.
Soms denk ik echt of ze me in huis hebben gehaald om tegen mij te kunnen mopperen.
Maar goed….ik mag op de trap, maar alleen op het armpie. Dan kijk ik ergens naar en vrouw loopt er naar toe zodat ik het beter kan zien of ruiken. Ik mag dan op de arm blijven zolang als man bezig is met mijn bak.

Nou, dit was het weer voor deze week.
Veel liefs en een kusje

Katrien (eksper in trappenklimmen)

Met je tong slingeren ik kan het

Vroeger stak ik nooit mijn tong uit. Zelfs niet voor de foto. En nou kan ik het opeens heel ver en heel goed, dat mijn tong gewoon slingert. Wat is er gebeurd?

Wennen

Voor iederen kat is het weer anders om uit het asiel te komen in een huis. De een voelt zich meteen goed. Ik moest heel erg wennen en ik voelde dus ook spanningen die gingen eruit door heel veel te spelen, vooral lintje onder de lap. Daarna kon ik slapen. De eerste tijd was echt een tijd om mijn basis hier te vinden. Dat ik me thuis kon voelen.

Rieleksen

Toen ik ontdekte dat ik hier kon rieleksen, voelde ik me super. Dat ik op een eigen kussen van Xenos gewoon de hele dag kon hangen en niksen, ik vond het heerlijk. En ik had een eigen deken. En een eigen doos, en een eigen ligbankje en tapijtje en boven een eigen dekbed en weet ik wat allemaal. Dan voel je in je  ex-asielkaterhart dat dit ook jouw huis is, echt eerlijk waar.

Begin

Volgens mij is het in die tijd begonnen. Dat ik af en toe zo ontspannen was dat ik mijn tong niet meer terug deed helemaal. Mijn vrouw maakte dan een foto, ja, toen begon het al.

Maar verder gebeurde er niks. Tong. Foto. Tong. Foto.

Slinger

Ik snap ook niet waarom mijn tong nou zo vaak helemaal ver slingert. Het is een lekker gevoel dat je los en ontspannen en oer bent. Maar die tong moet wel terug dus daar moet ik op letten.

Gisteren heb ik een verhalenwedstrijd  Tong Uit Je Bek op Feesboek gehouden. Nou ik wist niet wat ik zag, wat kan dat op verschillende manieren. Ook dat je je tong scheef naar buiten doet in een krul, hoe het kan snap ik niet.

Dus daar ga ik nou op oefenen dan kan ik een kunstje!!

kater Bolle over: binnenstebuiten

buitenNu het feest van het jaar voorbij is, met al dat knallen, mag ik gewoon weer naar buiten. De ochtend na dat feest heb ik lekker op mijn terras gezeten en over mijn land uitgekeken.

En ik ben blij dat ik weer kan patroejeren in mijn tuin.
Ik ben een echte buitenkat. Maar de andere katten van de blog zijn binnenkatten.
Toen dacht ik ineens hoe zit dat nou precies, met binnen of buiten. En waarom zit dat zo.

Roepen

Ik mag zelf altijd naar buiten. Ik heb daar ook mijn eigen deurtje voor.  Mijn mensen hebben mij nog nooit verboden naar buiten te gaan.
Met het feest van dat geknal blijf ik uit mezelf al binnen. Ik blijf eigenlijk ook altijd in mijn tuin. Of vlakbij, op het dak van het schuurtje.
En als mijn mensen me roepen, dan kom ik.
Het heeft wel even geduurd voordat ik snapte wat ze bedoelden. Dan hoorde ik mijn vrouw roepen of fluiten, en dan dacht ik “wat is er allemaal aan de hand?” Maar na een tijdje had ik door dat ze dan graag wilden dat ik naar ze toe kwam. Dus dat doe ik nu. Meestal.

Buiten

Ik ben geen kat die veel op avontuur gaat, dat vind ik veels te eng. En ik heb al genoeg avonturen beleefd toen ik nog buiten woonde.
Maar mijn mensen hebben gehoord dat als ik binnen moet blijven, ik de hele boel kapot maak. Dat ik dan een sloper word. Omdat ik bang ben dat ik gevangen word. En dat er iets gaat gebeuren. Iets engs, en iets met pijn.
Gelukkig dus maar dat ik bij mijn mensen altijd naar buiten mag!

Binnen

Popje en Molletje en GroteBeer, die nu prachtige sterren zijn, mochten ook bijna altijd naar buiten. Maar soms niet. Met storm, of met dat feest van dat het een jaar is, of als ze naar de dierendokter moesten en niks mochten eten, dan moesten ze binnen blijven.
Mijn mensen zeggen dat dat altijd een drama was.

Deurtje

Mol legde zich er wel bij neer. Maar ze was boos, en wilde geen knuffels van mijn mensen.
GroteBeer heeft een keer stilletjes het luikje open gepeuterd en was ineens verdwenen. Hij ging altijd overal krabbelen om een gaatje te vinden om toch naar buiten te kunnen.
Als ze ’s nachts binnen moesten blijven kon niemand slapen. Want Pop en Beer gingen de hele tijd mauwen en over het bed (en mijn mensen) heen lopen. En aan het deurtje krabbelen. En tegen het deurtje aantrappen. En aan de ramen peuteren. En aan mijn mensen peuteren.

Popje

En Popje, die arme Popje, die werd ZO vreselijk bang.
Popje was heel lief en knuffelig. Hij sliep met zijn voorpootjes om de nek van mijn vrouw heen, of bovenop mijn man. En het was een heel vrolijk ventje, zegt mijn vrouw.

Als hij maar gewoon naar buiten mocht. Dan kwam hij om het half uur even naar binnen om een knuffel te halen, en ging dan weer naar de tuin in.
Maar als hij binnen moest blijven, werd hij echt superSUPERbang. Hij kwijlde zich dan helemaal onder, liep met zijn tongetje naar buiten heel hard te hijgen en ging zich in hele kleine hoekjes verstoppen.
Hij was niet meer te bereiken, voor niemand. Hij was alleen maar één grote klomp angst.
Pop bleef de hele tijd dat hij binnen moest blijven zo bang. Dat was echt heel erg verdrietig, zeggen mijn mensen. Ze moesten er altijd stilletjes van huilen. En nu nog steeds, als ze er aan denken. Want dat wil je natuurlijk niet, dat iemand zo bang is!

Zelfs de dierendokter zei dat het niet goed was om Pop binnen te houden, als hij zo angstig was.
Met dat geknal moest het wel. Maar als hij ziekjes was, of pijn had, niet. En hij had best wel eens pijn, omdat hij niet zo handig was. En dus viel, of bleef haken aan iets. Mijn mensen noemden hem altijd een brokkenpiloot. Terwijl hij volgens mij helemaal geen vliegtuig had!

Straat

O ja, en ik snap best dat het ook belangrijk is waar je naar buiten gaat.
Ik kan hier de tuinen niet uit, dus ik kan gelukkig niet de straat op ofzo. Want dat is gevaarlijk, dat weet ik wel heel zeker.

Eigen verhaal

Ik denk dus dat het zó zit: voor veel katten is het binnen veilig, maar je hebt ook katten die zich alleen veilig voelen als ze naar buiten mogen. Sommige katten willen niet eens naar buiten, en andere katten niet naar binnen. Het komt denk ik door wat je gewend bent, als kat. Door wat je hebt meegemaakt in je leven.
En dat is voor elke kat weer anders.
Elke kat heeft een eigen verhaal.
En mijn verhaal is dat ik naar buiten wil. Maar niet als het regent!

Ik heb weer ander eten gekregen

eten

Weet u nog van die ene kater die aan de sportbrokken ging? Ja, dat was ik. Lekker spul, op zich. Maar opeens had ik er genoeg van.

Eigenlijk had ik helemaal genoeg van al dat sporteten. Ik voelde me elke dag een beetje meer bleeh, maar nou weet ik dat het ook kwam door andere dingen.

  • er zat spul in om rustig te worden in je kop en dat is fijn maar je kunt ook sloom worden en dat is niet zo fijn dus eigenlijk wou ik dat spul niet meer
  • ik heb een beetje overgegeven omdat ik tegen mijn zin in at
  • mijn vrouw begon te lezen over eten zonder suiker en spul erin, koolhiedraaten zegt ze en graan hoeft ook niet, toen keek ze opeens heel intens naar mij en ze zegt Bert we gaan het anders doen. En ik lag net weer lekker.

Zalm en tonijn

Die middag zette ze een bordje met nieuw eten voor me neer. Dan kon ik proberen of ik het wat vond. Het was van Natures en er zat zalm en tonijn in. En kip.

Het rook best goed.

Eten lukte ook, en ik heb bijna het hele bordje leeg gemaakt.

Maar niet helemaal. Het is best stevig, heel anders dan soep ofzo. Dus je bent langer dan gewoon bezig met kauwen en smakken, dus dan ga je vanzelf goed op je bord kijken van waar ga ik nou een hap van nemen. Netjes eten lukt dus niet.

’s Avonds kreeg ik de rest van het zakje plus wat van mijn gewone eten. Dat heb ik laten staan. Ik vond de zalm en tonijn het lekkerste, maar daar zat ik best vol van. Dus toen kreeg ik dat ook niet helemaal op.

Afslanken

Wegens dat ik nog moet afslanken, krijg ik nou vaker dit eten. Dat is omdat ik het lekker vind en omdat het gezonder is wegens die koolhiedraten. En geen suiker en geen graan. Er is ook bief, dat krijg ik ook. Ik wist geeneens dat gezond eten ook zo lekker kon zijn.

Oja en ik ben nou veel minder sloom, gisterochtend heb ik met de muis keihard gespeeld.  Mijn vrouw moest meedoen van me en ze zei dat het maanden geleden was.

Loesje vertelt over de beste wensen

beste wensen

Vandaag is me nieuwe jaar net begonnen, me vrouw zeg dat het een paar dagen oud is. Ik hoop dat alles snel weer gewoon is en ook rustig.

Vorige week heb ik me vuurwerk worksjop gedaan, dat iedereen veilig ze nieuwe jaar in kan gaan. Ik vond het wel belangrijk om te kunnen helpen want als U weet wat u moet doen van U eigen is er minder angst. En ik vond het ook spannend om te doen want het was wel me eerste worksjop. Als poes sta je dan toch maar in ze spotlicht en ik ben ook bescheiden. Ik ben het nog niet gewend al die aandacht voor mij eigen, maar ik heb het toch gedaan.

Veel emozie

Op de dag van mijn worksjop heb ik veel geslaape en me vrouw had gelukkig genoeg tonijn in me huis gehaald. Ik had veel spannende emoozie en ik voelde ook veel zeenuw. Dan smaak me tonijn altijd nog beter. In me worksjop zaten vier oefeningen, dat was best moeilijk en veel. Iedereen heb goed meegedaan. Ik was voor me eigen het meest trots op me laatste oefening, die van me kip. Toen kon ik wel losgaan met me eigen. En ik was er ook aan toe want het heb ook veel gekost. Dan is honger normaal, als je hard werk van je eigen.

De daage na me worksjop was ik wel moe, me vrouw heb me ook met rust gelaten. Ik heb veel geslapen en me meedietaasie gedaan. Ik moest nadenken en me jaar was ook bijna om. Dat is toch anders want je weet niet wat het nieuwe jaar gaat brengen. Voor mij eigen hoef een nieuw jaar niet want ik heb het best goed in me oude jaar. Maar ik ben een moderne poes en me vrouw zeg ook, dan moet je wel mee.

Wennen

Ik vind het wel wennen en ik voel mij eigen ook best onzeker. Dat ik niet goed weet wat ik kan verwachten. En het begon al met de harde knallen. Ik vind er niks aan en gelukkig kon ik me oefeningen nog herinneren.

Me broer Floris zat in ze kast en ik ben er maar bij gaan zitten. Zusje zat onder me bed en me vrouw was werken. Me oudjaarstonijn had ik al op, dan kan ik het wel langer volhouden.

Lief

In me hart dacht ik wel aan me Bert, dat is zo als je verkering heb. Dan denk je ook aan ze ander. Ik deed me verkeringsmeedietaasie, dan ben je met je hart bij de ander die je dan niet kan zien. Ik deed wensen dat alles goed was met me Bert en dat hij ze veiligheid heb bij ze vrouw. Ik dacht wel, assie ze druppels van Bach maar heb genome. En me soolzusje Katrien, zij heb een zwak hart en ze heb er niks van gehoord. Ze zeg dat ze doof is en ze wis er niks van. Of Jip, ze vrouw heb een groote bunker voor ze veiligheid gebouwd. Kleine Kyana, zij heb ze eerste nieuwe jaar. Ik voelde best veel zorg. En ik dacht ook aan me vrouw, want zij is belangrijk in mij hart.

Ik dacht aan iedereen die mij lief is, ik voelde mij eigen overlopen van me emoozie. Dat was mij mooiste moment van hoe mij jaar begon. In mij hart met al mij vriendjes.

Wensen

Toen me vrouw thuiskwam van ze werk kregen we eerst knuffels en daarna me nieuwjaarstonijn. Me vrouw vroeg of ik nog wensen had voor me nieuwe jaar? Ik moest daar wel over nadenken want me jaar was nog maar net begonnen. Ik vind wensen mooi van ze eigen, dat je voor iemand anders iets moois wil. En het kan ook voor je eigen, maar daar moest ik dus over nadenken.

Ze eigen geluk

Voor me nieuwe jaar wens ik voor me eigen dat ik me hele jaar verkering met me Bert mag hebben. Hij is mij grote liefde dat heb U misschien al wel gemerkt. Zonder me Bert is me jaar geen jaar. Als ik mij eigen nog verder kan en durf te ontplooien dan vind ik dat ook fijn. Dat ik nog een kursus kan geeve of een worksjop? Misschien krijg ik wel me eigen website net als me Bert heb.
En me grote droom is dat ik me eigen boek schrijf, maar dan moet ik nog wel veel meer ontplooien. Misschien heb ik dan nog een ander nieuw jaar nodig?
Als poes vind ik toch liefde en vriendschap belangrijk en dat er knuffels zijn. Me Bert en me soolzusje Katrien, zij horen ook in me nieuwe jaar. En alle andere vriendjes en lieve mensen van me Feesboek, ik voel ik ben een rijke poes. Me hart zit vol met mooie emoozie en die neem ik allemaal mee me nieuwe jaar in.
Voor iedereen die ik ken of die ik nog niet ken van me eigen, wens ik dat het nieuwe jaar mooi mag zijn. En ook voor me visboer want die verkoop me tonijn en me garnaale.
Dat iedereen ze eigen geluk mag vinden en als u het moet zoeken. Het zit in U hart. Dat is altijd zo, ook in ze nieuwe jaar!

Liefs van Loesje