Alle berichten van Chef

Nou het slapen weer voor het fijne gefoel is

slapen

Gisteren was er opeens heel veel regen, ik vond het eng maar ook fijn want ik wist: nou gaat het tropiese weg. En dan is slapen weer echt fijn.

Mijn oer

Toen het tropies was, heb ik heel veel geslapen. Ik lag onder de werktafel van mijn vrouw, onder een vensterbank, voor het waaiding en haast nooit in de vensterbank. Het was slapen vanuit mijn oer-gefoel, dat ik wist: dit is nou het beste om te doen.
En dan doe ik dat dus.
Maar echt dat je zegt, wat supergezellig, dat was het niet.
Mijn kussen op de de bank was te warm, daar kon ik geeneens op liggen.

Het fijnste

Supergezellig was aan het einde van de avond, na mijn snek, dat ik met mijn vrouw voor de ventilator lag en dat ze me over mijn kop aaide en achter mijn oren en dat ik tegelijk wind in mijn vacht had en dat het raam open stond en er kwam lucht van buiten. Dat was het fijnste van elke tropiese dag.
Toch heb ik liefer mijn gewone leefe, echt waar.

Samen

In mijn gewoone leefe is slapen voor het fijne gefoel van binnen. Dan snurk ik of ik hang op mijn kussen en af en toe ben ik even wakker en dan zegt mijn vrouw: “Wat hebben we het goed samen, hè Bertje?” en dat is waar dus dab slaap ik weer verder.
En ik slaap dan ook op bed, maar toen het tropies was niet. Te warm. Dan ging ik soms op de planken van de slaapkamer liggen dan was ik toch een beetje samen.

Gewoon

Gisteren kwam die regen en nou ben ik aan het oefenen om weer mijn gewoone leefe terug te vinden. In huis is het nog warm, maar anders en minder. De lucht van buiten is beter. Eten is gemakkelijker. En het slapen begint weer dat echte fijne te krijgen.

Eerlijk waar, ik hou van de zon en de warmte. Maar dat tropiese duurde te lang en nou foel ik: het gewone leefe is het allerfijnste leefe.

Loesje vertelt over assie jou nierdiejeet niemeer zo lekker vin…

nier

Deze week was mij week troopies, dattie zofeel zon heb dattie niemeer op jou balkon durref te koome. Jou oor zou op jou kop ferbrande en jou bontjas zou ferschroeije. Dat moetie nie wille want jij wor er nie gelukkig van. Jij zou eigeluk jou bontjas uit wille doen maar wie ben jij dan?

Zofeel zon

En ga jou vrouw jou eigen nog wel herkenne assie zonder jou bontjas aan door jou huis ga renne. Mij vrouw zeg dattie misschien nog wel meer schrik van mij renne dan dat ik mij bontjas buite laat ligge. Dan moetie maar denke dat jou vrouw ze eigen grapjas nog aan heb, of zij heb ze eigen laate steeke door de zon.

En assie zofeel zon heb dan kan jij best door jou war raake. Dan moet jij het jou vrouw maar fergeefe en denke, zij heb tefeel zon gezien van ze eigen. Feel mense en diere heb het nu slecht, zij heb last van zofeel zon. Jij ben er nie op foorbereid. Jij moet inees meer drinke en jou vrouw zeg, jij moet het rustig aan doen Loes. Van mij eigen doe ik het alteit rustig aan. Assie nie beeter zou weete dan denk jij, Loes is zoomer-proef. Ik zeg u eerluk, van mij eigen kan ik goed teege zofeel zon maar er was toch ies waar mij vrouw wel van schrok. En zij had het nog nooit eerder meegemaak.

Niewe werkelukheid

U weet van mij eigen heb ik mij groote passie foor mij eete. Het is mij ofertuiging dat assie goed eet, jij jou mooise buik van jou weereld krijg. Daar kan jij trots op zijn want nie iedereen heb zo een mooie buik. Sellufs mij dokter heb eindeluk toe moete geefe dat mij nierbuik onweerstaanbaar is want hij heb gezeg, Loes hoef geen slankbrokke meer. Dan denk jij, jij ben vrij en jij kan jou rest van jou leeve eete wattie wil.
Maar dan kom jou werkelukheid om jou hoek kijke. Jou eigen niewe werkelukheid. Jij heb zieke niere en jij moet jou rest van jou leefe nierdiejeet eete. Ik zeg u eerluk, zofeel niewe werkelukheid dring pas laater tot jou door. Assie zin heb in tonijn met garnaale in sjelei, of jij heb zin in jou makkareele in tomaatesaus, of jou saardiene van jou visboer. Jou buik foel ze begeerte maar jou vrouw zeg Loes, vandaag  krijgie runderpaatee van jou niere. En jij heb het twee daage erfoor ook moete eete en drie daage erfoor en jou buik kan jou runderpaatee niemeer zien! Wat doe jij dan?
Jij loop gewoon achter jou vrouw aan jou keuke weer in en jij zeg Meeoow! Want jij weet, Meeoow kan jij alteit zegge.

Uitspreken

Assie Meeoow zeg dan weet jou vrouw, Loes wil ze eigen uitspreeke. Dat is belangrijk, dattie jou eigen uitspreek. Hoe kan jou vrouw anners weete wattie wil zegge? En jij kan wel jou nierdiejeet hebbe, jij tel van jou eigen nog gewoon mee.
Daar heb ik wel mij eigen in moete oferwinne, moet ik u eerluk zegge. Jij wor er toch onseeker van assie groonies ben en jij krijg jou spesiejaale eete. Van mij eigen had ik alteit mij Loesjesdiejeet. Mij vrouw zeg alteit; Loesjesdiejeet is dattie alles mag eete maar nie alles hoef te weete! Maak mij niks uit, mij Loesjesdiejeet was alles eete en dan uitbuike. Dan weet jij wie jij ben en hoe jij het doe. Jij weet jou eete is alteit lekker en jij kan jou eigen erop ferheuge. Dattie op jou denkpaal lig en jij weet, als jou vrouw die spesiejaale beweeging maak dan kom jou eete eraan. En jij wor nooit teleurgestel. Dan krijg jij fertrouwe en dat is belangrijk.
Toen kreeg ik inees ander eete en ik heb mij best gedaan. Van mij eigen heb ik alle smaake van mij nierdiejeet geproef en mij vrouw heb toen al mij lekkere smaake in mij huis gehaal. Jij heb er niks aan om fiese smaake nierdiejeet in jou huis te haale, daar moet jij gewoon eerluk ofer zijn. Alleen hebbie dan nie zofeel keus en jij krijg heel vaak jou sellufde eete. En jij zie op jou feesboek al jou vriendjes soep krijge weeges dattie ook troopies heb en jou buik ga trille van jou begeerte. Dan kom er een dag dattie denk: hebbie niks anners? En jij zeg Meeoow??

Het moeilukke spul

Ik zeg u eerluk, mij vrouw is heel erreg geschrokke. Zij heb het nooit eerder meegemaak, dan schrik jij. Zij zeg Loes en wat nu? Heb het te maake met dattie nie zofeel faariejazie heb, of heb het te maake met troopies. Jou eete smaak toch anners assie seefe-en-dettig graade heb.
nierGelukkig heb mij vrouw van mevrouw Bert en van mevrouw Bolle nog tips gehad, foor mij eigen. En het heb niks met mij buik te maake. Daar ben ik wel blij om want jij kan het nooit weete. Maar zij heb mij vrouw ze tip gegeefe van spul wat jij door jou gewoone eete kan doen. U kan het op mij footoo zien en mij vrouw spel het foor u: Ipakitine. Selluf vin ik het best best moeilukke letters. Maar mij vrouw doe het moeilukke spul nu door mij gewoone eete en zij zeg, Loes het onnersteun jou niere. Dat jou niere nie alles van ze eigen hoef te doen. Zij krijg nu hullup van mij moeilukke spul.
Ik moet u zegge, in eerse instansie fertrouwde ik mij eete nie. Toen zeg mij vrouw, Loes het kom van jou Bert en van Bolle. Dan ga jou bek heelemaal oope en jij heb nog nooit zofeel lekker ge-eete met moeiluk spul erdoor. Jij weet assie iemand kan fertrouwe dan is het jou verkering Bert en jou vriend Bolle. Dank jullie wel dattie mij eigen zofeel hellep en steun geef. Nu kan ik weer geniete van mij eigen eete. Mij vrouw zeg, Loes ofer een tijdje probeer wij wel offie jou nierdiejeet weer lus.

Selluf ben ik daar nog nie zo seeker van maar jij wil jou vrouw nie teleurstelle. Dan kan jij maar één ding doen, jij zeg Meeoow! Want Meeoow kan jij alteit zegge…

Loesje

Foor Nigel

Nigellieve Nigel mij laaste letters van deeze week zijn spesiejaal foor jou eigen. Jij ben deze week inees ofer ze Reegeboogbrug gegaan. Iedereen is heel feel geschrokke van ze hart. Jij was biesonder. Assie Fierdaagse wandeling had dan kon iedereen met jou kroele. Jij was lief foor iedereen. En jij deelde onse verhaale van mij Bert ze website so faak op jou eigen feesboek. Jij dee het vanuit jou hart.
Nu bennie inees een ster geworre. Wij ga jou heel erreg misse lieve Nigel. Dank jou wel dattie onse vriend was en jij zal het alteit zijn. Heel feel sterk zijn foor jou famielie en foor Lotje en Boris.
Naames ons allemaal van mij Bert ze website, dank jou wel lieve Nigel en wij vergeet jou nooit,

Loesje

 

Dit blijf ik eten na het tropiese

Het is keiheet of het is tropies en ik hoor dat het nou bijna over is. Maar ik heb nou nieuwe gewoonten waarvan ik zeg: dat blijf ik doen.

Water in eten

Heel soms drink ik uit mezelf maar het beste drink ik als er water in mijn eten zit. Dat klinkt raar maar het kan wel.  Soep dat is eten en drinken tegelijk. Met het tropiese krijg ik elke middag soep  met kip of tonijn of weer wat anders erin dus dat blijf ik doen. Superlekker dat je zoiets op de middag hebt.

In mijn avondeten doet mijn vrouw extra water. Dat maakt mij niet uit, zolang het een beetje is. Ik eet met pauze en in die pauze doet ze er weer water bij. Neem ik gewoon mee naar binnen wegens dat het water naar avondeten smaakt dus dat kan het. Het maakt me niet uit zei ik dus als ze er straks mee stopt dan is het ook goed.

Avondsnek

Ik krijg elke avond een snek, dat is al sinds de eerste dag dat ik hier woon. Het komt omdat Tim, de kater die hier voor mij woonde, ’s avonds altjd een snek kreeg met zijn meedicijnen erin, dus dat moest een superlekkere snek zijn anders at hij niks. Ik krijg dat dus ook alleen zonder meediecijnen, alleen snek. Daarom zeg ik: bedankt Tim.

In die avondsnek zit geen ekstra water maar ik krijg nou de hele tijd spul uit het staafje. Niks mis mee. Alleen straks wil ik wel weer snoepjes of een kauwstaaf in stukken, dan heb je toch je avondsnek maar die is net even anders.

Gewoonte

Dat ik een jongen van vaste gewoonten ben, dat weet iedereen die mij een beetje kent. En nou heb ik er nieuwe gewoonten bij en dat is vooral elke middag soep. Stukken kip. Tonijn. Dat blijf ik eten als het tropiese weg is, zeker weten van wel.

poes Minnie vertelt over toen ik twee keer vast zat

vastWat een warmte zeg. Op dit soort dagen baal ik er wel van dat mijn vachtje geen rits heeft zodat ik die even uit kan doen. Wat zou dat fijn zijn zeg! Gelukkig heeft frau wel zo’n waai ding dus daar lig ik dan nu ook vaak voor.

Normaal ben ik heel actief, maar nu eventjes niet. Ik heb zelfs niet met mijn muizen gespeeld. Kunnen katten eigenlijk zweten? Als dat zo zou zijn dan zou ik vast een heel badje vol hebben gezweet inmiddels.

Mijn verhaal

vastIk had Loesje laatst beloofd om mijn verhaal over twee keer vast zitten te vertellen. Dat was nog in het vorige huis. Je kon daar in de natte kamer met een grote sprong hop op de vensterbank komen. En dat met een klein hupje door het raam met een klein hupsje op iets wat frau afdak noemt. Dat hadden alle huizen daar. Veel te hoog om vanaf te springen dus vandaar dat ik wel op de afdakjes daar mocht lopen. En het leuke was dat ik het hele huis zo rondom kon lopen en dan via het raam bij de slaapkamer aan de andere kant weer naar binnen kon gaan.

Roepen

Jullie weten inmiddels dat ik een ondernemend poesje ben, dus op een gegeven moment had ik dat in de rondte lopen van mijn eigen huis wel gezien. Dus ikke ging op furkenningstocht hihi. En ik merkte dat je nog best ver kon lopen. Tot het bijna ophield. Je kon met een laatste sprong een beetje naar beneden bij het laatste huis komen en daar genoot ik lekker van het uitzicht en de zon. Waar ik alleen niet aan gedacht had, was dat als je naar beneden springt, je ook weer omhoog moet. En dat ging dus niet. Stom! Nou daar zat ik dan. En toen ging het nog regenen ook! Ik mauwen en mauwen en mauwen. Niemand hoorde me… Of toch wel. Ineens hoorde ik frau roepen: Minnieeee waar ben je??? En even later hoorde ik mensenkitten ook roepen. Dus ik weer mauwen. En zei weer roepen “waar ben je nou?”. Ze hoorde me dus wel maar zagen me niet.

In de steeg

Nou lekker dan, dat heb ik weer, dacht ik. Toen kwam manmeneer thuis en die hoorde ik zeggen dat ze in de steeg moesten gaan staan voor een beter uitzicht op de achterkant van de huizen. En ja hoor, toen zagen ze me eindelijk! Inmiddels regende het superhard en schaamde ik me zo. Ik nat, zij nat, we waren allemaal verzopen katjes. Maar er was dus nog een probleem. Het huis waar ik bovenin vast zat, die mensen waren niet thuis. Gelukkig had de mefrau van het huis er naast mij inmiddels ontdekt en riep poesje poesje kom maar, spring maar. Ik dacht “ja doei” veel te hoog voor mijn poezelige pootjes.

De trap

Toen is manmeneer de trap gaan halen. En die mochten ze in de tuin van de mefrau neerzetten. Toen durfde ik wel te springen want toen was het nog maar een klein stukje. Daarna werd ik in de armen van frau gelegd. Ik drukte mijn nagels stevig in haar armen vastzodat ik goed vast zat en toen zijn we zo naar huis gelopen. En voor iedereen die denkt, nou die Minnie heeft na deze ervaring er wel van geleerd? Nou nee hihi. Ik heb een tijdje later wéér op diezelfde plek vast gezeten. Gelukkig voor mij wisten mijn mensen nu precies waar ze me konden vinden. Frau vond me een sukkeltje maar trooste me wel. Manmeneer vond het geloof ik wat minder leuk. Ik heb frau toen maar heel veel kopjes gegeven. Waar we nu wonen mag ik niet meer naar buiten. Teveel plekken waar ik vast kan zitten en te veel auto’s. Dus ben ik nu een huispoes geworden. Ik ben niet zielig hoor, want in dit huidige huis is een trap om keihard vanaf te rennen en bovenin allemaal balken om overheen te lopen.

Lief

Gelukkig vind frau me heel erg lief. En ook best wel ondeugend. Zoals laatst dat ik een heel lief kopje trek maar ondertussen haar eten probeer te jatten. Zoals de dieren van BBB laatst al zeiden, met Minnie is het nooit saai!
Iedereen sterkte met de warmte en heel veel pootjes en kopjes!!!

Wat ik durfde met de doos op de slaapkamer

doos

Ik had mijn vrouw naar bed gebracht en zij sliep maar ik niet. Dus ik ging op het bed zitten en keek rond in de slaapkamer. Wat kon ik doen?

Kast

Er verandert bij mij in huis haast niks en dat is goed. Dan hou ik het overzicht. Een hele tijd terug kwam er een kast op de slaapkamer. Ik kon er niet tegen, echt niet. Maar toen op een dag rook de kast gewoon en ik zag een handdoek op een plank. Daar ging ik op liggen en sinds die dag ben ik niet meer bang voor de kast. Soms spring ik er gewoon in en uit, dat durf ik nou ook.

Doos

Vanaf het bed kan ik alles zien. De kast dus. En ook de tafel en onder die tafel staan dozen daar zitten boeken in. Ik zag dat er een grote doos open stond. Open?
Ik sprong van het bed, liep in het donker naar de tafel en klom op de eerste doos, wat helemaal niet gemakkelijk was. Eraf, er weer op, er weer af, maar ik wilde het. Toen naar de tweede doos. En met een sprong was ik in de grote doos en ik wist meteen hier zitten boeken in want die had ik onder mijn poten.

“Bertje, wat ben je aan het doen?” vroeg mijn vrouw. Ze deed het licht aan en keek naar mij. Ik keek terug van niks aan de hand. Ze deed het licht weer uit.

Toen heb ik gewoon een tijdje gezeten waar ik zat. Onder de tafel in een doos met boeken. Het was anders dan anders en ik vond het een beetje raar. Want ik wist van Feesboek dat er heel veel katten zijn die van dozen houden maar ik wist niet meer wat ze dan doen.

Tapijt

Dus nou ja, toen ben ik maar weer uit de doos gegaan. Ik ging op het tapijt voor het bed liggen om na te denken over het afontuur, want dat was het. Want ik was toch in de doos gegaan en al ben ik nog steeds geen dozenjongen, ik durfde toch wel iets meer en dat is belangrijk in het leefe, dat je iets durft.