De alleroudste kat ter wereld ooit

 Hier zit de legendarische Creme Puff, ooit de alleroudste poes ter wereld. Ze werd …  hou je vast… ze werd 38 jaar en drie dagen oud.

Hoe oud kan een kat worden? Zo oud als Creme Puff is een uitzondering. Maar door goede verzorging,  een fijn thuis en een dosis geluk kan een kat best om en nabij de twintig jaar worden.

Record

Creme Puff werd geboren op 3 augustus 1967. Ze was een binnenpoes, wonend bij Jake Perry, een man in het Amerikaanse Texas.  Pas op 6 augustus 2005 ging ze overde Regenboogbrug. Met dat lange leven kwam ze in het Guiness Book waarin zoveel wereldrecords staan.

Jake Perry had nog een andere kat: Granpa (grootvader). Deze kater werd ook behoorlijk oud, namelijk 34 jaar en twe maanden. Hij werd in 1964 in Parijs geboren en ging in 1998 over de Regenboogbrug. Granpa was lange tijd houder van het wereldrecord oud-worden.

Jammer genoeg zijn er geen dieptegesprekken met Jake Perry of de dierenartsen bekend, want anders wisten we meer over de levensstijl van deze oude katten.

Senior

Tegenwoordig is een kat vanaf zo’n acht jaar een senior. Maar of een kat daarmee ook oud is, dat is een heel andere kwestie. Het senior-idee is natuurlijk ook bedacht door alle fabrikanten van katteneten, die speciale lijnen op de markt brengen met een prijskaartje eraan. Doe een beroep op het liefhebbend hart van de kattenmens, en die schaft zoveel mogelijk aan.

Zorg

Een seniorkat heeft wel wat meer aandacht nodig op het medische vlak. Wees alert op te veel slapen, dat kan vluchtgedrag zijn om bijvoorbeeld pijn te vermijden. Overleg met de dierenarts over artrose en nierproblemen, hoe vroeger je erbij bent, hoe meer je kunt doen aan pijnbestrijding.  En eh… ook katten op leeftijd houden van spelen, al zijn ze vaak minder wild dan jonkies.

 

Een groot pluspunt van de oudere kat is dat hij of zij meer gericht raakt op mensen. Met andere woorden, de knuffeltijd duurt langer.

 

 

(bron: WIkipedia)

“Tijger was mijn redding” interview

 “Tijger was mijn redding,” schreef Joke de Munck mij.  Haar man ging over de Regenboogbrug en toen hielp Tijger haar. Ik vroeg om een interview.

Nou moet ik eerst zeggen dat Tijger ook over de Regenboogbrug is gegaan. En Joke woont nou met Felix. Maar aan Tijger denkt ze heel graag terug en dan voelt ze zich van binnen warm.

 

Hier komt mijn eerste vraag. Hoe hebben Tijger en u elkaar ontmoet?

Tijger was ongeveer vier maanden oud toen hij bij mijn zus is aangelopen, maar daar hadden ze een grote hond. Dat ging echt niet samen. Die hond heeft zelfs een stukje van Tijgers staartje afgebeten.
Nadat Tijger daar de hele dag in een boom had gezeten bracht mijn zus Tijger op zaterdagavond 11 september 1999 in een doos bij ons. Mijn man was er eerst niet zo blij mee. Het was de bedoeling dat Tijger naar zijn zus ging, want zij had een boerderij. Maar na één nacht bij ons was ook mijn man totaal voor Tijger gevallen.
Tijger was ontzettend bang en heel eenkennig, maar met veel geduld en liefde werd hij heel eigen aan ons.

Dat is supergoed gegaan! Wat maakte dat u een bijzondere band kreeg?

Wij hebben geen kinderen en mede daardoor werd Tijger ons ‘zunke’ in huis. We hebben ontzettend veel plezier van Tijger gehad, zeker van zijn kattenstreken. Wat een gepuzzel was het ’s morgens met het behang om het weer allemaal op de plaats te krijgen. Alle cadeautjes die Tijger mee naar huis bracht, levende muizen, regenwormen, takjes, vogeltjes, zelfs een libelle.
In 2008 is mijn man overleden. Tijger was mijn redding, want voor hem moest ik nog opstaan en zorgen. Ik weet niet of ik het zonder Tijger gered had, menig traantje heeft hij van mij opgevangen.
Er staat zelfs een foto en een pootje van Tijger bij mijn man op de grafsteen. Zo belangrijk was hij voor ons.

Ik snap dat wel. Je kunt elkaar helpen en dat voelt dan gewoon heel goed. Hoe was dat voor Tijger en u?

Tijger heeft mij zoveel troost en kopjes gegeven. Het was zo fijn dat er iemand op mij wachtte als ik thuis kwam. ’s Avonds lag Tijger altijd op mijn buik op de bank en daar hebben we beiden heel erg van genoten.
Ik heb Tijger veel geknuffeld, gevoerd en voor hem gezorgd, zeker toen hij wat ouder werd en gebreken kreeg. Hij kreeg last van blaasontsteking en had de nodige ongelukjes. Met speciaal voer ging dat weer een tijd goed. Door artrose kon Tijger steeds moeilijker springen en ik tilde hem dan op als ik het zag dat hij ergens op wilde.

En toen ging Tijger ook over de Regenboogbrug. Laat hij nog wat merken aan u?

De laatste maanden kreeg Tijger epileptische aanvallen en dat was echt hartverscheurend. Ik heb hem nog medicijnen gegeven, maar hier werd hij suf en doodongelukkig van. Toen Tijger zelf aangaf dat hij geen pilletje meer wilde, heb ik de dierenarts thuis laten komen.
Het was de moeilijkste beslissing van mijn leven. Ik heb bewust van Tijger afscheid genomen. Dit heb ik niet bij mijn man kunnen doen, want hij is totaal onverwachts op 51 jarige leeftijd overleden.
Op 11 juni 2015 is Tijger thuis op mijn schoot voor altijd ingeslapen en er rolde een traantje weg.

Tijger is in mijn tuin onder een poezenbeeld, waar hij altijd naast zat, begraven.
Heel af en toe gaat er een vlinder op het beeld zitten, zou dat toch een teken zijn?

Volgens mij wel.  Bent u nou weer gelukkig met Felix?

Twee maanden was er geen leven meer in huis. Het was voor mij geen thuis meer. Ik ben toen een paar keer naar het asiel gegaan en daar heb ik Felix gezien, hij kwam meteen naar mij toe.
Felix is heel anders dan Tijger, onstuimiger en hij trappelt heel veel, echt een allemansvriendje.
Tijger was echt mijn kat, heel eenkennig en ook erg slim, maar heel schuw naar vreemden.
Natuurlijk ben ik gelukkig met Felix, want hij is zo lief en toch mis ik mijn Tijger nog steeds.

 

 

Dankuwel voor dit interview en dat u zo openhartig bent. Daar hebben veel andere mensen iets aan!!

 

Schilders en bang zijn en wat je dan moet doen

kat is bang Over schilders en bang zijn en wat je dan moet doen.  Ik heb nou schilders voor het huis. Ze hebben hekken tegen de ramen gezet en ze praten. En ik ben daar raar van. Dat ik eigenlijk bang ben, dat is het.

Dat heb ik op mijn Facebook verteld. Andere katten zeiden dat ze ook bang waren van schilders en van herrie.

Dus nu ga ik vertellen wat je dan kunt doen.

Hulp

Als je bang bent, dan heb je hulp nodig. Dat is gewoon zo. Bang is dat je het niet alleen kunt, daarom ben je ook bang. Dus hulp maakt je minder bang. Ik kreeg zachte knuffels van mijn vrouw. Aaien over mijn lichaam. Daardoor werd ik rustiger van binnen. Dat ik weer een beetje kon ontspannen. Volgens mij was het voor haar ook goed, want de schilders waren met z’n allen en wij zijn maar met ons tweetjes. Dus mijn eerste tip is hulp zoeken bij je eigen mensen.

Gewoon

Wat best moeilijk is en toch belangrijk dat is zo gewoon mogelijk doen. Dus ik ging op mijn kussen liggen waar ik altijd op lig en ik moest wel steeds naar het raam kijken maar ik lag wel op mijn gewone kussen en dat was toch fijn. En ’s avonds at ik gewoon mijn eten, ook al ging dat niet zo gemakkelijk als anders. Wanneer je gewone dingen blijft doen, dan voel je dat je nog je gewone leven hebt. Dat is mijn tweede tip.

Wachten

Mijn derde tip is wachten tot het moeilijke waar je bang voor bent weg gaat. Dus proberen te gaan slapen of naar iets anders te kijken. Ik kan dit niet goed, dat zeg ik eerlijk, maar ik weet wel dat het belangrijk is. Persoonlijk heb ik het meeste aan zacht aaien en dat mijn vrouw bij me blijft en  dat er nog gewone dingen zijn.

Oja, als je erg bang bent dan helpen druppeltjes van Bach.

 

Hamlet VII werkt nu in het hotel

Uit het leven van Bert, , , , ,

   Daar ligt Hamlet de zevende. Sinds een paar maanden is hij de kater van het beroemde Algonquin Hotel in New York. Dat hotel heeft altijd een hotelkater.

Traditie

Het is mooi om zo’n traditie te koesteren. De vaste gasten weten wat ze kunnen verwachten, en ze komen misschien ook juist voor een hotel dat zo goed is dat een kat zich er thuis voelt. Het is toch een aanbeveling voor een hotel, winkel of huis, wanneer er een dier gelukkig is.

Naam

Dat Hamlet de zevende Hamlet in de reeks van hotelkatten is, behoort ook tot de traditie. Elke mannelijke kat heet Hamlet. Er waren er dus zes katers voor hem. De poezen die in het hotel werken, dragen de naam Matilda.  Een paar maanden geleden ging Matilda de derde met pensioen. De vacature die toen ontstond, werd door een nieuwe Hamlet gevuld. Op de foto is te zien dat hij al helemaal ingewerkt is.

Begin

Leuk om te weten is deze traditie begon met een kater die Billy heette. Hij was de allereerste hotelkater. Dat was in de jaren 1930. Een paar dagen nadat Billy over de regenboogbrug was gegaan, wandelde er een kater het hotel in met het plan om daar te blijven. Dat was Rusty.

Ter ere van de beroemde hotelgast en acteur John Barrymore, werd Rusty omgedoopt in Hamlet. Dat kwam omdat Barrymore in zijn rol van Hamlet destijds onvergetelijk was geweest. Zo begon de traditie.

Katten

Alles bij elkaar geteld heeft het hotel nu twaalf katten gehad. Zes katers die elke de naam – of eigenlijk een titel – Hamlet droegen en drie poezen genaamd Matilda.

Hoeveel mensenlevens zullen deze hotelkatten hebben aangeraakt? Hoeveel gasten gingen naar huis, met de herinnering aan een uur met Hamlet of Matilda? Een hotelkater kan veel goeds doen voor mensen, kijken, kopjes geven, luisteren.

(Bron: Marriott.com)

 

 

Laatste dag schrijfwedstrijd van de dierenkrant

  Hoi allemaal, het is een spannende dag vandaag en dat is zo, omdat het bijna de laatste dag is van de schrijfwedstrijd.  Ik bedoel de schrijfwedstrijd van de dierenkrant ’t Lopend Vuurtje.

Dus  u kunt vandaag en morgen nog insturen. Hoe en wat staat op deze pagina: klik en kijk

Jury

Djoeke en ik zitten in de jury van de wedstrijd. Zij is best een strenge poes en ik ben een gemakkelijke kater dus samen zijn we eerlijk.  En Djoeke is de hoofdredactrice van de dierenkrant, dus zij vindt net als ik dat alle dieren er mogen zijn en mogen meedoen.  Dus ook als je hond of vis bent of weer iets anders. Dat geldt voor de dierenkrant bedoel ik. De wedstrijd is voor mensen. Maar ook dieren hebben iets ingestuurd.

Veel

We hebben al best veel inzendingen gekregen, bijna dertig. Die gaan Djoeke en ik nou allemaal lezen en beoordelen en dan moeten we beslissen wie de wedstrijd heeft gewonnen. Dus dat is nog best moeilijk. Want ik wil dat iedereen wint en dan zegt  Djoeke tegen mij dat kan niet Bert, een wedstrijd is een wedstrijd.

Oproep

Als u denkt nou ik wil meedoen, dan komt hier hoe het gaat:

Dierenkrant ’t Lopend Vuurtje: houdt een schrijfwedstrijd
Jury: Huiskater Bert en Djoeke Poes
de prijs: een prachtige pen met inscriptie

De bekende digitale dierenkrant ’tLopend Vuurtje bestaat in maart één jaar. In de dierenkrant schrijven katten, vogels en andere dieren over hun leven en wat ze meemaken. Want: we zijn er voor iedereen, wat voor dier je ook bent. Dus de dierenkrant is er ook voor mensen, al schrijven die minder. Mensen komen wel vaak in de verhalen van onze reporters voor. Wij weten dat mensen zoogdieren zijn dus ze horen er ook bij.
Speciaal om mensen te helpen, houden we dit jaar een schrijfwedstrijd. Het onderwerp is: schrijf je mooiste dierenverhaal. Het moet dus positief zijn en het liefste echt gebeurd. Dus heb je bijvoorbeeld een dier waar je heel veel van houdt, hebben jullie samen iets fijns of iets bijzonders meegemaakt, zijn jullie al honderd jaar samen of langer, maak er een mooi verhaal van en stuur het aan ons. Dan lezen wij het. Het mooiste verhaal wint de prijs.

Voorwaarden
Het verhaal moet minstens 300 woorden zijn en niet langer dan 500 woorden. De jury bestaat uit twee katten maar we zijn eerlijk dus als het over honden gaat, lezen we ook. Inzenden voor 15 maart. Je krijgt uitslag op 31 maart.
Degene die het mooiste verhaal schreef, krijgt een supermooie Parker-pen met inscriptie. En het verhaal komt in de Dierenkrant met het juryrapport erbij. De andere inzenders krijgen antwoord.

Inzenden: Meer informatie:
https://www.facebook.com/kranttlopendvuurtje/
hoofdreactie: Djoeke Poes
huiskater Bert: huiskaterbert@xs4all.nl