De waarheid over hoe ik op fotoos sta

foto

Ik krijg best vaak complimenten over hoe ik op de foto sta. Dat ik zo goed kan poseren en dat ik een knappe katerman ben. Maar eerlijk is eerlijk, soms is het anders.

Foto

Ik ben gefoelig voor hoe ik op de foto sta. Wegens dat ik mediakater ben en wegens dat ik verkering heb en wegens mezelf want ik hou van complimenten dan moet ik vaak spinnen  dus dat is fijn.

Fotoos maken is iets dat je samen doet, tenminste voor mij wel. Mijn vrouw doet de camera en ik doe mezelf. Dus dat is gezellig.

Het gaat nou even niet over hoe goed ik kan poseren maar over dat het ook mis gaat soms. Dus iedereen die denkt Bert staat vanzelf goed op de foto dat is echt niet zo dus.

Half

Het kan zijn dat ik te snel ben voor de foto. Dan staat mijn kop er half op en ik kijk gek en het lijkt net of ik geen oren heb. Die foto staat bij dit stukje. Dus zo sta ik óók op de foto alleen mag die foto van mij nooit op feesboek omdat iedereen die dan stom vindt. En daarvoor ben ik als katerman te gefoelig.

Oefenen

Dus voor wie denkt dat op de foto gaan vanzelf lukt, dat is niet zo. Het is oefenen en de ene keer is het beter dan de andere keer dat is helemaal niet erg. Als je maar doorgaat met oefenen want dan komen er steeds meer fotoos waar je wel goed op staat en daar gaat het dan op.

Mijn adfies is dus vaak oefenen, samen de tijd nemen, erbij rieleksen en het is helemaal niet erg als je een foto ziet waarop je geen oren hebt. Want van jezelf weet je gewoon dat je die wel hebt en daar gaat het om.

 

Loesje vertelt over assie jou eigen weer beeter ga foele…

LoesjeU weet van mij eigen ben ik beezig met mij reefaaliedazieproses. Dat is weeges dat ik mij oog onstooke heb en ook weeges mij groonies niesziek zijn.

In jou mand

Assie moet reefaaliedeere lig jij veel in jou mand met lappe, dan kan jij herstelle. Maar assie jou eigen beeter ga foele wat gebeur er dan? Krijgie dan andere lappe in jou mand? Krijgie dan jou andere vis?
Van me eigen hoef ik geen andere vis, mij tonijn, garnaaale,  makkareel en mij zallum smaak mij altijd uitsteekend. En deeze week kreeg ik ook mij foorel en soms saardiene. Van me eigen vind ik mij eetpatteroon is goed. Maar jij foel wel in jou lijf dattie jou eigen beeter ga foele. Ik ga u fertelle wat er in mij wiekent gebeurde. U zal het nie geloofe.

In jou herstel

Mij vrouw moes in mij wiekent mij tonijn ferdiene. Ik vin er niks aan als mij vrouw weg ga. Van mij eigen lag ik tusse mij lappe in mij mand. Mij vrouw gaf mij liefdevol mij tot straks knuffel. Toen heb ik mij heele middag en mij afond geslaape. Assie  toch moet herstelle kan jij dat beeter doen als jou vrouw jou tonijn ferdien.
Maar in mij lijf foelde het anders. In mij slaap wilde ik renne en rolle met mij Bert in mij gras. Dattie foel er ferschuif iets in jou herstel. Jij foel jou tinteling, jou twinkeling kom terug. Jou hart wil schreeuwe van jou geluk. Toen kwam mij vrouw thuis. Zij kreeg mij kopjes met mij hart. Mij blij zijn, mij geluk. En het was nie foor mij tonijn, het was mij gefoel. Mij vrouw foelde mij meteen, zij ken mij eigen zo goed. Ik kreeg wel mij tonijn, dattie nie denk Loes heb ze eigen boofe ze eete uit getil. Jij moet wel met jou poote op jou grond blijfe staan. Anders raak jij jou eigen spoor beiser…

Mij erfaring

Maar nu kom het. Mij vrouw ga zitte in mij bank. Van me eigen vin ik wel dat moet kunne. Maar mij kop stond op eksploodeere van mij geluk. Toen ben ik boove op mij denkpaal geklomme, op mij hoogste tree. In mij lijf foelde ik mij atleetiese opleefing, jij wil in jou beweeging koome.
LoesjeMij vrouw wis nie wattie zag. Zij moes wel eeve slikke van ze emoozie. En van ze schrik want jij weet nie of mij paal mij maatje meer nog kan draage. Maar U kan op mij footoos zien, het is mij herrijsenis van mij dag. Dattie jou eigen zo goed foel dattie op jou top van jou atleeties fermooge funksiooneer. Gewoon omdat jij jou eigen weer beeter ga foele. Omdat jou hart het foel en jij wil het laate zien. Jij wil het deele, jou geluk. Assie het deel is jou geluk nog mooier, dat is nu mij erfaring.

Op mij denkpaal

Misschien heb ik wel mij uur boove op mij denkpaal gezeete. Gewoon gezeete in mij geluk. Ken U dat. Dat u zit en u zit in u eigen geluk. U straal van binne, u hart is warm. Het was mij mooiste moment van mij reefaaliedazie. En het is belangrijk. Dattie stil sta bij u gefoel en dattie weet, het is beeter dan gistere.
Nu moet ik afwachte want mij niese is onfoorspelbaar. Mij vrouw zeg, als alles zo blijf dan krijgie folgende week jou prik.
Wil u met mij hoope dat mij eigen sterker is dan mij groonies vierus. Dan groei mij geluk in mij hart en krijg ik weer fertrouwe in mij eigen. Ik fertel het u mij folgende week.
Maar ik blijf wel poosietief daar hoefie nie bang foor te zijn. En ik hoef ook geen zalluf meer.

Mij belangrijke tips foor assie reefaaliedeer:

  • tijd neeme foor jou herstel
  • poosietief blijfe
  • blij zijn met jou kleine ferbeetering
  • leeve met jou dag
  • emoozie deele
  • zachte lappe in jou mand
  • tonijn, zallum, saardiene en makkareel
  • foorel kan ook

Loesje

Waarom ik vannacht keihard miauwde

nacht
Ik ben een knuffeljongen, en ik hou heel veel van rieleksen en langzaam-aan doen dus dan heb ik soms een moment dat ik weet nou moet ik me een katerman met oer voelen.

Dat moment komt nooit als ik net een snek eet of als ik zo heerlijk zacht over mijn buik geaaid word maar het komt opeens en altijd ’s nachts. Pas had ik het weer.

Donker

Het was donker, heel donker, in de straat zag ik alleen wat lichten van de auto’s die voorbijreden en ik wist geeneens waar ze heen reden. Mijn vrouw sliep. In huis was het helemaal stil. Wegens dat het nacht was. Het duurde nog heel lang eer de dag weer zou beginnen.

Ja, wat doe je dan als kater. Je eet iets. Je loopt de trappen. Je kijkt eens in de badkamer. En dan heb je alles gedaan wat je kon doen en het is nog altijd nacht en stil en donker.

Toen kwam dat gefoel.

Spanning

Er was iets in mij aan de gang, in mijn borstkas. Dus ik ging zitten op het tapijt want er ging iets gebeuren. Het rommelde een beetje en ik had een gefoel van spanning. En ik moest me konsentreeren dat moest gewoon. Wat er in mij aan de gang was groeide en ik ging vanzelf staan, ik strekte mijn staart en mijn kop en ik opende mijn bek en kwam een KEIharde meewww!!! uit .

Daarna was de spanning weg. Ik ging maar weer zitten voor de zekerheid want misschien moest er nog een meewww uit. Van boven hoorde ik mijn vrouw roepen en ik dacht: Ik kom zometeen wel eerst moet dit.

Er kwam geen nieuw geluid. Maar ik voelde me wel anders. Sterker van binnen. Het was wegens dat ik weer mijn oer in me had gehad, dat ik eigenlijk een leeuw ben, een groot gevaarlijk dier met een lange vacht. Dat zit in me en soms moet ik dat gewoon weer even voelen.

kater Dorus over: kersemus en het asiel

asielHajjoooo iedeween.  Ikke mag fandaag weer de tiepmasjiene pakke en weer wat neerzette. Vetgaaf he?  Waar ga ik hut oofer heppe?

Folwasse

Eers oofer kersemus.  Ik hat een boom in huis. Hat!
Die isse na een week weer weg. Sjo erg.
Voorige week was ik laif oppe feesboek. Ikke wau jullie wate sien datte ik een heel folwasse reejakkie kon geefe toen er oppe-eens een boom in huis stont. Het intresseerte mij niet eens.

De sjult

Maar ja. Die stomme boom bjeef maar mijn naam woepen. Dus ikke naar de boom wopen en froeg ikke ja? Isser wat? Toen sei hij nies meer. Stom he. Dus ging ik tegen de boom aan staan. Falt ie om!! Nau van je ja!!
Ikke maakte dat ik weg kwam sodat mijn mense mij niet de sgult konne geefe.
Maar ja… uwes raaie het natuurluk al. Ik kjeeg de sjult. Frauw sag de boom wigge en wiep gelijk Dooriepoorie!!
Ik sjiep. Dorus hoorte ik. Ik sjaap!! Laat me!!

Muffin

Maar goet… ikke kjeeg de sjult. Net sowals mijn Jiekie iedewe keer de sjult fan awwes kjijg. Er lag een wekkere muffin oppe taful bij hem. En toen Sjoonmamsie evve wegwiep was er een hap offe 7 uit. En se gaf gejijk mijn Jiekie de sjult.
Ommedat hij er toefallig bij zat. Jiekie heeft fan mijn mammie sijn eetlust ge-erft. Net as ikke. Wei hep alleteit tjek in noepies en zo. Fooral op en zo. En eigeluk ook op noepies.
Ikke ben hier nu de enige kater in huis. En foor het eerst in 17 jaar toefallig ook de enige die noepies errug wekker fin. Maak me niet uit wat foor noepies.

Maar goet… nau isse de keeseboom weg. Foetsjie. Pleiterik. En ik lig met een mandje op het plekkie waar de boom stont. Huiwent. Ikke mis mijn boom.

Pippa

Maar ikke hep ook weuk nieuws hoor. Katerdag ginge we naar hut asiel toe. We heppe kluifies en lekkers foor woefers, katjes en nijntjes meegeneemt.
Hette was nog foor sinnekwaas. Maar man kon niet ommedat hij een ongewuk hat oppe werk en zijn hant/pols deet auwie. Hette dee hem nog wel pein, maar hei sjei nu gaane we.
Oppe foowtoow sjien jullie Pippa. Sei is een baaliehont. Sei woont al bij iemant. Sei kjeeg ook een katoo. En kwuifies. Ikke moes evve drukke, fandaar datte jullie mij nie sage!!

Dit was het foor deze week.
Ik sluit af met een dikke koes
Foor MammaLoes
Toedeledokie

Waarom ik boven slaap of beneden

slaap
Elke avond, als ik de laatste snek op heb en de welterustenknuffel is geweest, dan vraagt mijn vrouw: “Bertje, ga je mee slapen?” En dan moet ik een besluit nemen.

Besluit

Het besluit is eigenlijk of ik boven ga slapen op het grote bed of beneden op mijn kussen. Mijn vrouw wil dat dan meteen weten. Maar ik weet het bijna nooit.

Het is wel zo dat wanneer ze overdag lang weg is geweest dat ik dan bijna zeker weten boven slaap. Dat is omdat ik dan minder samenzijn-gefoel heb dus dat moet ik dan inhalen. Wegens dat ik me dan weer gewoon voel.

En het is ook zo dat als ik een hele lange avondknuffel heb gehad, dat is de knuffel voor de welterustenknuffel dus, dan lig ik zo goed en ontspannen dat ik niet meer opsta. Plus het is zo dat ik dan helemaal vol zit met samenzijn-gefoel. Eigenlijk kan er niks meer bij.

Ja dan is het besluit gemakkelijk. Maar het is niet altijd zo.

Gewone dag

Op een gewone dag heb ik het fijnste gefoel. Dan is mijn vrouw thuis en ze zit aan haar werktafel. Ze gaat ’s middags weg en dan komt ze op tijd terug om avondeten te maken.  En dan zit ze ’s avonds weer aan haar werktafel. Ik krijg dan mijn gewone knuffels. Ja en dan komt weer die vraag.

Dan doe ik het zo. Ik ga mee en dan doen we de laatste knuffel van de dag op bed. Als ze bijna slaapt dan ga ik weer naar beneden. Even in de vensterbank kijken naar de autolampen die zijn ’s nachts zo mooi. Een brokje eten. Wat rondlopen in het huis.

En dan ga ik weer naar de slaapkamer, om samen te slapen. Ze wordt altijd even wakker om me te aaien. Is gezellig. En dan slaap ik, soms de hele nacht en soms ook weer niet, dat ligt aan mijn gefoel, slapen is heel persoonlijk, dat vindt mijn vrouw gelukkig ook.