Het is dus zo, dat ik ’s nachts op bed slaap en uit het raam kijk en soms lig ik ook in de vensterbank op de overloop. Dan kijk ik hoe de dag begint. Daarna spring ik eruit. BONK.
Geluid
Dat BONk kan ik niet helpen.
De overloop is van hout en er liggen geen kleedjes of kussens dus nou ja, een kater van vijf kilo en nog wat die springt, ook al is het best laag, die kater maakt met zijn vier poten een geluid, vooral als het nog best vroeg is, dan is alles stiller.
Vanmorgen dus weer.
Uit de slaapkamer kwam een stem: “Bertje?”
Ja, wie anders. Maar goed. Ik loop dan altijd even richting slaapkamer dat ze ziet dat ik het inderdaad ben.
Mijn vrouw vroeg: “Kom je even op bed?”
Ik dacht aan mijn brokjes, en ging de trap af. Want ik eet het liefste mijn brokjes ’s nachts en dit stukje van de ochtend was nog een beetje nacht, dus vandaar.
Even later kwam mijn vrouw ook.
De dag was begonnen.
Nacht
Die plek in de vensterbank boven is biesonder. Er ligt een handdoek voor mij dus ik weet zeker dat ik er ook mag liggen. Ik ga er alleen heen als mijn vrouw in bed ligt te slapen dan zijn we toch een beetje samen.
Soms zie ik de maan.
De sterren.
Er zijn geen mensen en geen foguls.
Er is gewoon nacht en de nacht is mooi.
Daarna spring ik uit de vensterbank.
Nou dat hoor je en mijn vrouw roept dan: “Bert!” Het klinkt anders dan gezellig op bed komen. Maar ik weet wat ik moet doen. Eefe mijn kop om de deur steken. Dan gaat het altijd hetzelfde.
Ze zegt eerst: “Kan het wat zachter?” En daarna: “Nu ga ik weer slapen.”
En zo weet ik, als huisdier zijnde helpt het om even te staan en te blijven luisteren en dan komt het weer in orde, BONK of niet.
smaak mij eigen nog steeds of ik dertien ben, of agt. Mij Bert is ook feertien van ze leeftijd en hij zeg, Loes nu heb wij nóg meer verkering. En mij hart moes zofeel straale want nóg meer verkering is mij hartewens. Mij vrouw zeg, maar lieverd hoefeel verkering wil jij hebbe? Dan kan jij merke, mij vrouw heb geen ferstand van verkering. Assie verkering heb dan weet jij, jij wil alteit meer. Mij streefe is nu seefetien of nog meer, daar denk ik nu ofer na met mij hart.
mij Doorie en hij heb ze mamsie zofeel ferwen. Toen wer ik weer ferleege want mij Doorie ken ze mamsie zofeel goed. U kan het op mij footoo zien. Ik kreeg mij eigen Leijon-King. En mij vrouw kreeg ook kaadoos maar die snap ik nie want mij vrouw moet nog feertien worre. Gelukkig waare wel al mij sneks foor mij eigen, dan foel jij wel het is jou eigen feesdag. En mij vrouw gaf mij nog een groote kaadoo en het was van Kever en ze mense. Jij weet eigeluk nie wat jou eigen oferkom. Toen mij vrouw ze tegnies had opgelos zag ik zofeel kaarte en lieve letters op mij eigen Feesboek. Mij vrouw zeg, Loesje iedereen denk aan jou. Toen heb ik van mij ferleege zijn weer makkareele weggewerk want U heb mij allemaal zofeel ferwen. Jij kan jaarig zijn maar ik was wel heel feel jaarig van mij eigen. Zofeel lieve letters is een kaadoo foor mij hart, want in mij buik zat mij makkareel. Daarom zeg ik, dank u wel. Feertien jaar worre is heel biesonder. Jij krijg er ook meer verkering van.
Nu ben ik al langer dan drie daage feertien. Ik weet nie of u van u eigen nog weet hoe u ze eigen foelde toen u net drie daage feertien was van u leefe? En misschien moet u het nog worre van ze eigen, net als mij vrouw. Dan hebbie geen erfaring en kan u het mij eigen ook nie fertelle. Selluf vin ik het wel spannend want jij ken jou feertien nog nie. Mij vrouw zeg, Loes jij ben nu nog meer seeniejorpoes. Daar moet ik nog ofer naadenke. Wat ik wel graag wil is nóg een grotere buik van mij eigen. Mij vrouw denk dat dat geen proobleem ga zijn. Dan kan jij toch met meer rust in jou hart feertien zijn. Lieve iedereen van mij eigen wil ik wel nog zegge. Misschien is feertien wel mij niewe dertien maar dat doe ik u pas fertelle als ik weer een nieuwe leeftijd krijg. Wanneer dat is weet ik nie maar mij vrouw zeg, Loes jij merk het van selluf. Daar fertrouw ik nu op want mij vrouw heb het gezeg. Daarna ben ik tusse mij papier en mij kaadoos in mij slaap gefalle. Mij vrouw zeg het was in Kooma, maar daar ben ik selluf van al mij jaare nog nooit gewees.
Ik ben een kater die weet wat hij wil en dat is goed, zegt mijn vrouw, alleen vind ik het zelf gek dat het zo helemaal opeens kan veranderen. Dat had ik deze week met de propjes.
poepen in de tuin van een andere kat, nee miauw dat doe je gewoon niet.
Wasbak
Steun
Mijn oordeel