Deze week was het al een beetje lente als er zon was, ik zag in mijn tuin hele kleine groene blaadjes, er waren vogeltjes die wormen in mijn gras gingen vangen, waarom wist ik niet, maar mijn vrouw vertelde me dat ze die zelf opeten of aan hun kindertjes geven, jakkie ik moet er niet aan denken, ik heb een keer zo een worm aangeraakt en hij foelt helemaal kaud en modderig aan, dat is toch fies?, gelukkig maar dat ik geen vogel ben dat ik wormen moet eten!, de tuin is nau nog best leeg, er staan veel takken met niks eraan, mijn gras is een beetje kapoo en er zijn bijna geen bloemen, maar ik zie en ruik en foel dat alles op het PUNT staat om te gaan groeien.
Op het dak
Ik heb al een paar keer op het bankje gelegen, in de zon, heerlijk is dat, ik klim altijd op de stoel van Bolle, dat hoort nau eenmaal zo, eerst ga ik rechtop staan om aan de stoel te krabben en dan pas ga ik zitten, daarna ga ik over mijn gras rennen, en weet je wat gesellig is?, elke dag komt de zoon van Bolle langs, hij woont een heel stuk verderop, hij zit op het dak want hij kan niet meer in de tuin, mijn mensen klimmen op het kattenhuisje om hem even te aaien en af en toe krijgen we SAMEN een snekkie, ik ga binnen staan tetteren als mijn mensen niet zien dat Mikkie er is, zodat mijn mensen het weten en eventjes meekomen, als het waait of regent gaat Mikkie stiekem in de tuin naast mij zitten, ik tetter zachtjes en steek mijn neus door het gaaaaas en raak daarmee het PUNTje van de neus van Mikkie aan.
De tuin
Er waren ook dagen dat het woeide, dat vind ik een beetje eng, en het heeft veel geregend, nau dan ga ik natuurlijk niet op mijn bankje liggen, dat snap je, het was soms winter en lente op één dag leek het wel, ik wist nooit presies hoe het zau zijn als ik naar buiten ging, maar dat geeft niks, ik weet nau dat dat zo werkt met een tuin, de tuin gaat zijn eigen gang, je merkt vanzelf wel hoe het is als je naar buiten gaat, eerst vond ik het grieselig dat het buiten steeds weer anders was, maar nau vind ik dat spannend, dat is juist het PUNT van een tuin.
Kadoo
Forige lente moest ik nog wennen, maar dit jaar ken ik mijn tuin al heel goed, ik foel me thuis in mijn tuin, ik wil elke dag naar buiten, maakt niet uit of het regent of dat er zon is, dat komt omdat ik wil kijken hoe het buiten is, ik wil zien wat er allemaal is gebeurd in de tijd dat ik binnen was, ik vind het biesonder dat er steeds dingen veranderen, ik weet nau 
dat er dingen zijn waar je niet zoveel aan kan doen, dat je maar af moet wachten wat er gaat gebeuren, zo is de tuin, en het leefe, en zo is de toekomst ook, het is een ferrassing, eigenlijk is het net alsof je een kadoo krijgt, en een PUNTje van het papier optilt om te kijken wat het is.
Ik wil ook nog even mevrouw Kim heel veel lieve kopjes sturen, ze moest naar het ziekenhuis voor mensen, omdat ze knoopen in haar spieren heeft, dat doet heel erg veel pijn, en Sam mist haar, en zij mist Sam natuurlijk!, daarom stuur ik ze ook ekstrazachte neusjes, dat mevrouw Kim snel weer thuis is bij Sam!!
En ik denk de hele tijd aan Woezel en zijn mensen!!
Lieve allemaal, van mezelf ben ik ook wel trots op me eigen. Vorige week heb ik de visjes gered. Er zijn ook nieuwe visjes bijgekomen. Ze heten neejon teetraa. Folgens mij komen dees uit Sjiena. Ze zijn best klein en ze zijn blauw met rood van kleur. Ik vind ze mooi en ze zwemmen kei snel. De guppies vinden het ook gezellig nu. Oja, en er zijn nieuwe planten in de akwaariejum gezet. Dan kunnen de visjes lekker verstoppen in de planten.
Nu is het faaletijn geweest. Dat is de dag van liefe. Op dees dag denk je ekstra aan je liefe. Of dat nu een poesedame is of een mens of een woefmans, dat maakt niet uit. Op dees dag geef je gewoon ekstra als je dat kan. Sommige kunnen het niet en dan is het fijn als ze het wel krijgen. Mijn vrouw kwam langs voor knuffels. Dat doet ze altijd. Maar op faaletijn is het anders. Mijn vrouw’s oom is op dees dag een ster geworden. Het is nu presies twee jaar geleden dat hij een ster is geworden. Soms is dat nog moeilijk vanwege de emoozies. Net als de vrouw van Minnie, zij heb haar moeder een ster zien worden, dat is soms heel moeilijk. En als mienister van gefoelige saake hoort dit erbij.
dat de appelboom allemaal kleine knopjes heeft. Ze zijn heel klein en ze zijn groen van kleur. Ik heb geleerd dat als er knopjes komen en er komen blaadjes, dan gaat het lente worden. Zo weet ik dat het bijna lente is. De wolken hebben in dees maand natuurlijk ook nog andere plannen.
gehaald. Zij lag naas mij makkareele, zij bederf nie. Maar assie jou week ferder ben in jou leefe dan moet jij kijke welke letters jij nog kan gebruike. Ik zeg u eerluk, nie alles uit jou frieser kom er fris en fruitig uit van ze eigen. Die letters kan jij dan beeter weg doen.
Faalentijn
Wij heb Faaletijn nie noodig van ze eigen.
Haai piepeltjes van overal en nergens,
Wakker!
Piepeltjes ik ben er weer.