Samen weet je meer – hoe kan Loes zo lang mogelijk gezond blijven EN genieten van haar eten?

nierdieet Vorige keer vroeg Mevrouw Bert zich af of Bert ooit op schoot zou durven en/of willen. Er waren veel reacties. Waaronder eentje van Bert zelf, later in de week: dat hij het nog niet wist of hij het ooit gaat doen! Maar wie weet schrijft Bert op een dag een blog dat hij zo heerlijk op schoot heeft gelegen.
Weer heel veel dank voor iedereen die heeft meegedacht.

Nierdieet

Vandaag is de vraag van Mevrouw Loes, de vrouw van onze eigen Loesje Huispoes.
Zij schrijft dat Loes chronisch nierfalen heeft, en dat bij de laatste bloeduitslagen bleek dat de nierwaarden weer verhoogd zijn.
Loes is, zoals waarschijnlijk bekend, geen echte fan van haar nierdieet. Op dit moment probeert Mevrouw Loes haar één keer per dag nierdieet (natvoer) te geven en één keer per dag gewoon natvoer aangemaakt met Ipaktine, wat de nieren ontziet. Dat gaat de ene dag beter dan de andere. Brokjes eet Loes graag, maar de dieetbrokjes lust ze heel wisselend.
Loes weigert doorgaans al het eten waar iets chemisch doorheen zit, dus toevoegingen aan haar eten zijn lastig.
Hoewel Loes gek is op paté lust ze van haar nierdieet alleen paté van de merken Integra Protect en Beaphar, ondanks dat Mevrouw Loes al van alles heeft geprobeerd.

Gelukkig en gezond

Uiteraard wil Mevrouw Loes zo lang mogelijk gelukkig en gezond bij zich houden. Op het moment is het balanceren tussen dat gelukkige en dat gezonde, waarbij kwaliteit van leven voor Mevrouw Loes op één staat. Zonder de gezondheid van Loes uit het oog te verliezen.
Mevrouw Loes is benieuwd of andere mensen nog tips of adviezen hebben, en zegt dat alle ideeën welkom zijn, ook vanuit totaal andere invalshoeken.

Ik waag me niet aan de medische kant van chronisch nierfalen, en het hoe en waarom van een nierdieet. Die kennis heb ik uiteraard niet.
Maar ik herken heel goed het probleem dat Mevrouw Loes hier schetst. Zeker bij chronische ziektes is het een moeilijk vooruitzicht dat je kat voortaan altijd of nooit meer iets moet of mag. Er zit vaak een wereld van verschil tussen wat medisch gezien het beste zou zijn voor je kat, en wat je kat zelf wil. Wat doe je dan? Hoe kun je zorgen dat je kat zijn of haar medicijnen of dieet binnen krijgt, zonder dat het een gevecht wordt?

Een goed nierdieet bevat minder eiwitten, fosfor en zout dan gewoon eten, en is juist rijk aan vitamine B en goede vetzuren.
De meeste katten vinden nierdieet veel minder lekker dan “gewoon” eten.
Daarbij komt dat katten met nierfalen een beetje misselijk kunnen zijn, wat eten niet echt aantrekkelijk maakt. Katten redeneren bovendien dat ze misselijk zijn geworden door wat ze gegeten hebben. Vaak willen ze daardoor iets niet meer eten na het één of twee keer wel te hebben gegeten.
En ze hebben een goed geheugen. Dat hebben ze ook nodig om te overleven in het wild. Als katten in het wild één keer iets hebben gegeten dat bedorven was of mogelijk giftig maken ze die fout niet nog een tweede keer. Dat zou dodelijk kunnen zijn. Maar helaas geldt dat ook voor eten waar bijvoorbeeld een vieze pil in zat. De eerste keer zullen ze het misschien nog eten, maar daarna (een hele tijd) niet meer. Want vies = mogelijk giftig!
En omdat katten zo goed kunnen ruiken is het bijna onmogelijk om ze te foppen met iets door hun eten.

Over en door het eten

Er bestaan allerlei middeltjes die je over of door ”gewoon” eten kunt doen, om te zorgen dat het beter is voor nierpatiëntjes. Inderdaad Ipakitine, en vaak wordt ook Fortekor genoemd. Dat zijn fosfaatbinders. Er zijn hiervan meerdere middelen en merken te verkrijgen. Via de dierenarts, maar ook op websites als Dierapotheek.com en MedPets.nl.
Ik zag dat er wel tien verschillende soorten drankjes of poeders zijn om over het eten te doen. Helaas zijn al die spullen behoorlijk aan de prijs, en is het natuurlijk altijd maar de vraag of Loes ze gaat (en blijft!) eten.
Ik zou ook zeker eerst de dierenarts vragen of Loes het mag hebben!

Als Loes echt geen nierdieet meer wil eten is seniorenvoeding een mogelijkheid. Die is over het algemeen beter voor de nieren, en in ieder geval minder slecht dan gewone voeding.
Het is belangrijk dat Loes genoeg vocht binnen krijgt. Dus nat voer is eigenlijk het beste, eventueel nog met wat extra water er doorheen. En veel drinkbakken door het hele huis heen, of eventueel een waterfonteintje.
Soms kan het ook helpen om natvoer even op te warmen in de magnetron. Dan ruikt het sterker (bah????) en dat kan zorgen dat Loes het toch gaat eten.

Wij hebben zelf twee katten met chronisch nierfalen gehad; Grote Beer en Molly.
Grote Beer kreeg nierbrokjes van Trovet. Dat was het eerste proefzakje dat ik openmaakte en het viel meteen in de smaak. Daarnaast at hij ook andere brokjes, tegen haarballen.
Molly at ook de Trovet-brokjes. Speciaal natvoer weigerde ze pertinent. Dus kreeg ze het natvoer dat ze altijd had gehad, met Ipakitine er overheen. En ze kreeg Semintra door haar natvoer, via de dierenarts. Semintra vermindert de eiwitten in de urine. Mol heeft het altijd redelijk goed gegeten. We hebben ook Pronefra geprobeerd, maar dat lustte ze niet.
Mol en Beer waren allebei rond de 16 toen bij hun seniorenonderzoek bleek dat ze chronisch nierfalen hadden. Beiden waren erg eigenwijs, en erg gehecht aan wat ze altijd hadden gegeten. Dus wij hebben een soort middenweg gezocht tussen het ideale dieet volgens de dierenarts en het dieet dat Beer en Mol ideaal vonden.

nierdieet

Blijven eten

Het allerbelangrijkste is dat Loes eet. Dat geldt voor elke kat. Niet eten is heel schadelijk voor katten, en vreemd genoeg juist extra voor dikke katten. Nou is Loes natuurlijk net zo min dik als Kever dat is, maar toch 😉
Waarschijnlijk zal het nodig blijven om verschillende merken en soorten eten af te wisselen. En om iets een tijdje te geven en het dan op te bergen en te vervangen door iets anders.

Op MedPets.nl zag ik een proefpakket met allerlei kleine verpakkingen van verschillende merken nierdieet. Voor €16,95 is dat misschien leuk om te proberen.
Je kunt ook altijd allerlei merken een mail sturen om te vragen om proefzakjes van iets. Want elke keer meteen 2 kilo, of 20 blikjes is ook zoiets…

Ik hoop dat Loes haar levenswerk zo mooi rond kan houden, dat ze gezond blijft en van haar eten en haar leven kan blijven genieten.
En ik hoop op heel veel tips!

Mevrouw Kever

Ook een vraag?
Ook een vraag om tips en advies? Mail de vraag naar huiskaterbert@xs4all.nl, dan maakt mevrouw Kever er een mooi stuk van voor op het blog.

Minnie over wat ze meemaakte in haar week

week
Hoi allemaal. Daar ben ikke weer. De poes der poezen oftewel jullie allerste eigenste Minnie! Ik heb deze week een aantal dingen meegemaakt en daar ga ik nu oofer miauwen.

Tsjillen

De week begon met Frau die mijn rust kwam verstoren in de vensterbank. Degene die voor aan de straat zit. Ik lag net lekker te tsjillen in de zon. Toen deed ze het ding wat voor het raam hangt een stuk omhoog. En ging ze er allemaal poppetjes neer zetten. Dat is leuk om te zien, Minnie. Nou ik moest in mezelf echt keihard miauw lachen. Want denk je nu echt dat ik die poppetjes zo laat staan. Nee joh! Je kan daar lekker tegenaan tikken en zelf ook mee pootballen. En ook met mijn staartje als ik zwiep zwiep doe dan keil ik ze er lekker af. Op de footoo deed ik trouwens alsof ik zelf een poppetje was hihi.
week Een paar dagen later kwam er water uit de lucht maar er was ook zon. Toen zag ik allemaal kleurtjes buiten in de lucht. Dat is nou een Regenboog, zei Frau. Aan het einde staat een pot met goud wordt er gezegd. Nou toen heb ik haar even fronzend aangekeken. Wat moet ik nou met een pot met goud. Ikke heb liever een pot met brokjes. En toen ging ik eens goed nadenken. Want het is een regenboog. Dus ik dacht als ik nou heel goed kijk misschien kan ik dan wel zwaaien naar een van mijn friendjes. En jahoor. Moos stond bovenaan de regenboog. Hij zwaaide terug en mauwde dat ik het goed doe als mantelpoes. En dat hij trots op me is. Nou daar ging ik helemaal van spinnen. Daarna ben ik in slaap gedoezeld lekker in de zon. En toen ik wakker werd ging ik naar de keuken want het was inmiddels tijd geworden voor mijn natvoersoep.

Boemies

Die wasbak in de keuken is trouwens net zo leuk en groot en fijn als degene in het vorige huis. Ik kan er lekker in zitten. En dan waterdruppeltjes van de bodem aflikken. Of een beetje likken van de kraan die een stukje aan staat. En als ik naar rechts kijk zie ik de tuin en kan ik toch nog de fogultjes voorbij zien vliegen. En die zien mij dan niet hihi dus kan ik lekker naar hartenlust er tegen kwetteren.
week Als laatste wil ik het nog eefe hebben oofer boemies. Want ikke dacht bijna dat ze hier in ons furrever huisje in de straat niet waren. Tot een paar daage geleden ik ineens BOEM hoorde. Zucht! Toch ook hier boemies. Niet zo heel veel achter elkaar maar toch wel 1 of 2 per dag. En dat find ikke gewoon NIET leuk. En de hond hier verder op ook niet. Want die hoor ik dan woe woe woe huilend blaffen. En zelf gaat mijn hartje dan veel harder kloppen. Dan moet ik toch wel weer heel hard spinnen om mezelf rustig te krijgen. Gelukkig doet een fijne knuffel of lekker mogen sabbelen wel wonderen. Maar het zou toch fijner zijn als alle twee beners nou eens ophouden met al die boemies. Ik ga denk ik daarvoor op de barikatten en prootesteere. Wie doet er mee? Zo fijn als je niet ermee ophoud dan krijg je met mijn vlijmscherpe nageltjes te maken. Dat helpt vast!
Nou dit was het weer voor deze keer. Lieve kopjes voor alle katjes en poezen. En knuffels voor hun mensen.
Poot, Minnie.

Lucky vertelt over assisteren

assisteren Hoi allemaal, daar ben ik weer voor deze week. Ik wil jullie eerst bedanken dat jullie ook geduimd hebben en pootjes hebben gedraaid voor alle poezels die zich niet zo lekker voelen. We duimen nu ook extra voor ons vriendje Oliver die iedere dag een prikje moet om gezond te blijven en natuurlijk denken we ook aan alle andere beestjes (en hun mensen) die wel wat extra steun gebruiken kunnen.

Dropje

Ik heb deze week toch weer wat spannends beleefd. Het was buiten best wel koud maar Dropje ging er toch uit en toen zag ze wat. Ik vond het natuurlijk super interessant om te gaan kijken wat ze ontdekt had en wat denk je? Er zat een muisje in de tuin. Zij heeft het muisje gevangen en ik heb haar geassisteerd daarbij. We hebben toen heel goed samengewerkt. Vrouwtje vond het wel wat sneu voor muisje maar ze was ook trots dat wij het samen gedaan hadden. En ja, we blijven natuurlijk wel poezels! Maar dat we samenwerken, is heel belangrijk.

Waken

Ik kan dus heel goed de andere katten hier assisteren. Daar wil ik nog wat meer over vertellen. Als Dropje en Molly bijvoorbeeld slapen of in de tuin zijn, dan ben ik de assistent waak-kat. Ik zit dan aan de andere kant van de kamer op de vensterbank en houd alles daar heel goed in de gaten. En als er gevaar dreigt, ga ik recht achter Dropje zitten zodat ik haar direct helpen kan. Dan weet ik zeker dat haar niks overkomt. Het is een belangrijke taak om te kijken of de post komt en of er honden op straat zijn en zo. Die willen we echt niet binnen hebben natuurlijk. Honden vind ik prima, maar niet in mijn tuin of huis hoor.

Pakjes

Ik kan ook heel goed mijn mensen assisteren. Zo zorg ik er altijd voor dat alle pakketjes die binnen komen, eerst goed gecontroleerd worden. Je weet immers maar nooit of er misschien wel iets voor ons in zit. Ik besnuffel alle pakjes, enveloppen en bij voorkeur de inhoud ook goed. Zo weet ik of het allemaal klopt. Pakjes met groene banden of pootafdrukjes vind ik het beste want daar zit wat voor ons in. Zoals lekkere kauwsticks of een grote zak met brokjes. Omdat we met zijn drietjes zijn, krijgen we altijd een grote zak en soms zelfs wel twee tegelijk. Ik inspecteer alle pakketjes en als ze de doos leegmaken, dan controleer ik die uiteraard ook nog. Niets zo fijn om in te liggen als een doos en die moet natuurlijk zo snel mogelijk naar mij ruiken. Dan is het echt mijn doos geworden! Ik steek overal mijn neus in, zeggen ze dan. Dat doe ik ook echt. Als er visite is, steek ik bijvoorbeeld ook mijn snuit in hun tas. Ik lig ook graag op dozen. Niet te lang want die liggen soms tamelijk hard dus daarna ga ik snel in een mandje of op een zacht kussen.

Engelands

Vrouwtje zegt dat ik haar Personal Assistant ben. Geen idee wat dat betekent want ik kan geen Engelands, maar Molly wel want zij is een kruising Britse Korthaar. Dus vraag ik het maar aan haar als ik het niet helemaal snap. Zij is mijn mama en van haar leer ik heel veel. Ik ben een super assistent als vrouwtje moet werken. Dan ga ik op het toetsenbord liggen en typ ook letters (net als nu), ga voor het scherm liggen of op alle spulletjes die ze net nodig heeft. Dat is nog eens goede hulp, dat zegt ze toch altijd! Enne, ik zorg er voor dat ze op tijd pauzeert. Dat is een heel belangrijke en voorname taak als kater. Ik leer ook nog voor mantel kater. Ik vind het fijn om te knuffelen en dan kan ik lekker bij mijn mensen zijn. Doen jullie dat ook graag?

Een dikke knuffel van Lucky voor jullie allemaal

Kever heeft een mening over genoeg knuffels

knuffels

Toen mijn mensen me ophaalden in het asiel wisten ze niet of ik het fijn vond om te knuffelen, maar ik kroop meteen de eerste nacht tegen mijn vrouw aan, ze sloeg haar arm om me heen en ik ging keihard brommen, zo hebben we toen een tijd gelegen, daarna heb ik dat nooit meer gedaan, het was om te zeggen dat ik blij was dat ik een famielie had gekregen, en toch moest ik in het begin wel een beetje wennen aan knuffels, ik ging altijd bijten of krabben als mijn mensen me iets langer aaiden, niet echt heeeeeeel erg hard hoor!, maar je kon wel bloederige PUNTjes van mijn tanden of mijn nagels in hun vel zien.

Wangen

Daarom waren mijn mensen de eerste tijd foorsichtig, ze aaiden me steeds maar kort en alleen op mijn hoofd, want als ze me achteraan mijn rug aaiden werd ik boos, gek hè want dat vind ik nau juist helemaal top!, ik bijt en krab allang niet meer, alleen soms bij het spelen, maar dat is per ongeluk, en ik ben een echte knuffelbips geworden folgens mijn mensen, eigenlijk zeggen ze knuffelkont, maar dat vind ik niet netjes voor op de blog, ik vind alle soorten knuffels fijn en het mag ook over mijn hele lijf, mijn vrouw pakt een paar keer per dag mijn wangen tussen haar handen en doet MWAHMWAHMWAH, hele grote klapzoenen op mijn hoofd, dat deed ze bij Pop, Beer, Mol en Bol ook en die vonden dat net zo fijn als ik!, mijn vrouw zegt altijd niks moet behalfe kusjes, en dat vind ik best een goed PUNT.

Netjes doen

Ik ben heel erg bang van ruusie en harde stemmen, dat vind ik zo grieselig!, als ik iemand buiten hoor schreeuwen kruip ik onder het bed, ik doe zelf ook nooit lelijk tegen andere katten, dat je gromt of blaast ofzo, als ik een andere kat zie tetter ik gewoon Wie ben jij? Ik ben Kever!!, ruusie is nergens goed voor, ik vind dat iedereen gewoon netjes tegen elkaar moet doen, Loes had deze week en forige week zulke mooie letters gemaakt over je gedraage, en ik ben het helemaal met haar standPUNT eens.

Anfelop

Als mijn mensen een arm om me heen slaan en me aaien kruip ik tegen ze aan en doe mijn hoofd tegen hun hoofd, ik geef neusjes en kleine likjes, soms bijt ik heeeeeeeeel zacht, dat is om te zeggen dat ik mijn mensen lief vind, en dat ik wil dat ze mij ook lief vinden, ik wil zeker honderd keer per dag horen en foelen en zien dat mijn mensen me lief vinden, en ik laat het ook zeker honderd keer per dag zien, mijn mensen zeggen weleens dat ik nooit genoeg knuffels kan krijgen en dat is ook zo, en nau heb ik een plan bedacht: als iedereen die een knuffel van mij wil een anfelop naar mij stuurt dan doe ik daar knuffels in en stuur de anfelop naar jau toe, als je de knuffels uit de anfelop hebt gehaald kan je knuffels voor mij erin doen en hem weer terug sturen!, zo krijgen we allemaal ekstra knuffels, en dan hoeft er geen ruusie meer te zijn toch?, als je knuffelt kan je niet boos zijn, en als je niet boos bent hoef je geen ruusie te maken, PUNT uit.

Bram over het leven bij hem thuis

het leven
Hoi lieve allemaal, vorige keer kwam mijn vrouw op bezoek en toen ging de peereboom ineens verhuizen. Er kwamen fraage over hoe het nu zit met mij en met mijn vrouw. Op mijn feesboek heb ik het al een beetje uitgelegd en er is ook een blog geweest over het verhuizen. Omdat er misschien nieuwe mensen bij de blog zijn gekomen vertel ik het nog een keertje. Dan is niemand in de war met hoe ik het nu doe.

Heel kloos

Lang geleden woonde mijn vrouw bij haar moeder en broer saame. In deze periode werkte mijn vrouw ook bij een dierenasiel. Daar kwam ik terecht. Ik was toen nog een kitten en de dierenambulance heeft mij op straat gevonden en toen naar het dierenasiel gebracht. Daar het leven leerde ik mijn vrouw kennen. Zij heeft mij verzorgd. De vorige poes van mijn vrouw was een ster geworden en mijn mensen vonden het heel stil in huis. Mijn vrouw is direct naar het dierenasiel gereden en daar heeft ze mij gehaald. Toen kreeg ik dus een huis met mensen. Omdat mijn vrouw niet presies wist hoe het zou gaan met huizen en wonen en al die dingen, heeft mijn vrouws broer mij geadopteerd. Ik ben dus saame met mijn vrouws broer. Of te wel, mijn manspersoon. Door de jaren heen zijn we allemaal heel kloos met elkaar geworden en vond ik ook dat we allemaal saame konden zijn en doen.

Saame

Mijn vrouw is saame met mij maar ook met Mila, mijn gevonden zusje. Het is niet zo dat we maar één baas hebben want dat kennen we niet. Er zijn drie personen, Ooma, manspersoon en mijn vrouw die mij verzorgen en knuffelen. Ik ben dus niet alleen en dat vind ik echt heel fijn. Daarom wil ik ook niet verhuizen saame met mijn vrouw. Hoewel ik haar wel mis, vind ik het zo prima. Ik heb ook een roetiene met dees mensen. Mijn ooma is altijd vroeg wakker en die zorgt ervoor altijd dat ik ‘s morgens moes krijg van goermet. Meestal is het kipsmaak omdat ik dat lekker vind. Maar ooma zorgt er ook voor dat ik alles proef. Dus ik heb ook wel eens vis of garnaale of ineens rund. Mila en ik deele een kuipje moes saame. Daarnaast heb ik ook gewoon brokken en sneks. Die geven ooma, mijn manspersoon of mijn vrouw om de beurten.
Mijn manspersoon zorgt ervoor dat ik naar de dokter ga als ik moet gaan. Als ik een vakzienaazie nodig heb of als ik iets aan mijn tannen heb dan ga ik saame met mijn manspersoon. Mijn manspersoon is ook voor de dutjes. Hij heeft een super zachte buik waar ik lekker op kan dutten. Dat heb ik wel eens verteld in een blog hoe dat gaat. Dat ik dan sta te zeuren en dat hij me dan optilt en vervolgens op zijn buik neerlegt. Dan gaat mijn motortje meteen draaien.

Teerapie

Mijn vrouw zorgt voor de tjek. Doet Brammie nog alles en wat heeft Bram allemaal gedaan. Saame zijn we gefoelig en praate we heel veel. Over van alles en nog wat. Zo praate we als er ferdriet is doordat er een vriendje een ster is geworden of als iemand boos is. Maar ook als er kei blij nieuws is, dan deele we dat ook. Mijn vrouw zorgt er ook voor dat ik genoeg kusjes op mijn kop krijg en dat ik goeie knuffels krijg. Het is een teerapie voor mij en voor mijn vrouw. Het is wennen voor ons allebei dat we niet meer saame woone maar we blijve altijd saame, hoe dan ook. En natuurlijk ook voor blog want anders kan ik niet bloggen. Mijn vrouw houd het schermtijd in de gaten. Dat ik niet teveel achter de peecee zit want dat is niet goed voor je ooge. Maar dat je saame op afstand kan woone, kan best!