Dus ik zat diep achter de kastjes

kastjesAls huiskater zijnde woon je natuurlijk in het hele huis, en het is dan ook stom vind ik dat ik niet op de berging mag komen dat is toch ook mijn huis? Maar het mag niet. Misschien is dat de allerfeiligste plek van mijn vrouw net zoals ik ook een allerfeiligste plek heb.

Monteur

Die van mij is achter de kastjes.
Als ik daar lig, kan er niks gebeuren.
Het is een lange rij met kastjes en daarachter hangen gordijnen dus dat is twee keer bescherming tegen een monteur.
Daarom zat ik er gisterochtend.

Eerst leek er niks aan de hand. Ik kreeg gewoon mijn ochtendsnek en de knuffel en liefe woordjes dus dat was goed.
Alleen toen foelde ik iets. Toen ik naar mijn vrouw keek, wist ik dat het haar gefoel was en dat er iets ging gebeuren. Ze zag me kijken en zei: “Ja Bertje, er komt een monteur naar de lamp kijken. Die is misschien stuk en ik kan het niet zelf maken. Dus we hebben hulp nodig. Het moet veilig in huis zijn.” En ze zei nog veel meer iets over de elektriek maar toen zat ik al helemaal diep en ver achter de kastjes. Verstopt.
Veilig.

Hobbiehoek

De monteur kwam en ik hoorde zijn stem. Hij was er al eerder geweest. Dat was poosietief want toen ging hij weer weg en ik hoefde niet mee. Je weet het nooit met monteurs.

Hij deed wat met de lamp, die kon opeens weer aan, ik zag het licht ook komen waar ik lag.
Ze gingen praten.
En toen hoorde de monteur de trap af lopen naar de voordeur, die ging open en weer dicht en toen kwam mijn vrouw weer terug de kamer in.
“Kom je, Bertje?” vroeg ze.
Maar Bertje is niet gek!! Voor de zekerheid bleef ik nog een hele poos achter de kastjes. Pas toen ik echt van binnen wist: nou kan het, toen liep ik de kamer in. Op de krant in mijn hobbiehoek ging ik me zitten wassen. Wat een gedoe als je zo aan de dag begint, eerlijk echt waar voor mij hoeft het niet een monteur in huis.

Loesje vertelt over assie weer naar buite mag…

buiten
Lieve allemaal van mij hart wil ik dank u wel zegge dattie mij foorige week zofeel steun heb gegeefe van mij gedicht foor mij Bert. Het was mij eerse gedicht van mij leefe maar soms moet jij jou nek langer maake en jou liefde laate sweefe. Ik zeg u eerluk, van mij eigen was ik onseeker. Assie jou nek lang maak kan jij gekwes worre. En ik was ook onseeker van mij Bert ze ree-akzie.

Mij katerman

Jij wil jou katerman van jou hart ferrasse en jij wil nie dattie van ze schrik van ze fensterbank val. Maar mij Bert zeg Loes zoies heb ik van mij leefe nog nie gehad en mij Bert is wel seeniejor van ze leeftijd. Dan weet jij, hij heb er heel feel jaare op moete wachte. Mij hart werd zofeel warm en u gaf mij eigen ook kompliemente. Toen heb ik mij heele avond ligge rolle van mij geluk in mij denkpaal. En mij vrouw gaf mij knuffels en ik kreeg ook garnaaale. Soms is liefde mooier dan jou gedicht en kan jij spinne tot jou nacht valt.

naar buitenIn jou hart

Maar jij kan wel naas jou denkpaal ligge rolle van jou geluk, jou werkelukheid mag jij nooit nie fergeete. Onse vriendje Woezel wer heel feel ziek en wij heb allemaal onse pootjes gedraai foor beeterschap van zijn gezond. En van mij hart moet ik ook feel denke aan mevrouw Kim van onse dinnetje Sam. Zij foel ze eigen al weeke nie zofeel gezond want ze heb knoope. Maar zij stuur wel letters van ze ree-akzie op onse blog. Dan wor jij wel heel feel geraak in jou hart. Lieve mevrouw Kim hoop dattie heel feel snel beeter ben. Dattie weer kan geniete van alles en van onse dinnetje Sam. Ik geef ook kopjes aan meneer Buurman want hij zorg al weeke heel feel goed foor mevrouw Kim en Sam. Dan weet jij dattie jou goede buurmeneer heb en zoies mag jij ook welees in jou letters fertelle. Soms hebbie alleen laawaai van jou buurmeneer. Maar soms heb jij iemand met zó een groot hart. Dan weet jij dattie geluk heb want zo een goede buurmeneer kan jij nerges nie koope. In mij famielie heb mij oom Peter meneer Oomie Kron op besoek. Hij zeg Loes ik vin er niks aan maar jij heb er niks ofer te zegge. Mij Oom Peter zit nu met meneer Oomie Kron saame in ze kaarantênne. Selluf denk ik dattie dan liefer alleen ben. Daarom doe ik kopjes stuure foor troos.

Houvast

Maar toen zeg mij vrouw inees, Loes iedereen mag weer naar buite. En zij mag weer feesse en zij mag weer bij elkaar op besoek. Van mij eigen lag ik in mij denkpaal maar buite was zofeel harde woei, jij kan jou vrouw nie eens ferstaan. Mij vrouw zeg het is mevrouw Eunies en zij is ze weg kweit. Dan denk jij wel moetie dan zofeel laawaai maake. Waarom is onse weereld buite zofeel van ze slag? En ook al ben ik binnepoes van mij eigen, jij denk er tog ofer na. Onse groote mieniser van de mense maak ze eigen ook zorge. Maar jij kan er niks van ferstaan als mevrouw Eunies zofeel hard blaas om jou huis. Dan kan jij roepe wat jij wil, jou letters flieg met woeikracht tien om jou oor. Jij mag blij zijn als jou makkareel nie uit jou bakje waai.
Soms is leefe als jou storm en waar heb jij dan houfast assie jou eigen letters nie kan hoore? Onse vriendje Bram zeg zaterdag in ze blog dattie lente in ze lugt zie hange! Toen heb ik wel naar boofe gekeeke maar misschien heb onse lente ze eigen wel bedacht. Ik moet u eerluk zegge van mij eigen heb ik geen ferstand van lente. Assie Tuinkater ben dan hebbie zofeel meer ferstand van buite dinge. Dan kan jij reegeworme fange en jij ruik dat jou naatuur ferander. Selluf ruik ik fooral of mij makkareele fers zijn en wanneer mij tijd is om te eete. Dan weet jij dat jou biejoloogiese klok nog steeds goed funkziooneer. Jou eigen naatuur waai nie met iedere wind mee, jij kan alteit fertrouwe op jou oer.

Foorbeeld

naar buitenMaar jij foel wel jou weereld ferander. Jou naatuur is net zofeel onrustig als mense die heel feel binne heb geseete. En mij erfaring is, assie eruit moet dan moetie eruit. Maar jij fraag jou eigen wel af, heb mense nog wel fassoen? Heb zij nog wel respek foor elkaar? Selluf vin ik iedereen kan een foorbeeld neeme aan onse vriendje Kever. Hij krijg iedere dag besoek van Bolle ze zoon Mikkie en zij doe foorsichtig neusjes geefe. Dan ga jij niet ofer jou grens, jij heb respek foor elkaar. Selluf vin ik het mij mooie gedachte dattie alteit foorsichtig ben met elkaar. Jij hoef jou eigen nie op te dringe of jou footoo te stuure. Jij kan ook saame tettere of jij vang jou reegeworm foor elkaar. Jij kan saame sneks eete of jij eet jou sneks alleen. Assie allemaal weer naar buite mag hoef jij onse weereld nie te bestorme offie Eunies ben, daar wor niemand blij van in ze hart. Onse weereld moet ook wenne aan iedereen want assie elkaar lang nie heb gesien dan is wenne belangrijk. Jij hoef nie te blaase naar elkaar maar jij doe als Kever. Jij ben vriendeluk en jij geef jou foorsichtige neusje. Dan kan jij Saame opniew ondekke hoe jij ferder moet? Misschien durf onse lente ze eigen dan wel te laate zien en krijg onse weereld ze hart trug.

dank u wel,

Loesje

Fabeltje of niet: is elke kat een jager?

jagerKatten zijn geweldige dieren. Ik zou zelf niks nadeligs over ze kunnen bedenken.
Maar veel mensen hebben er moeite mee dat katten jagen. En elke kat vangt en eet nou eenmaal vogels, want dat is hun instinct.
Tenminste, dat hoor je vaak. Maar is dat eigenlijk wel zo?

Een kat vertoont zowel instinctief als aangeleerd gedrag.
Instinctief gedrag is aangeboren gedrag. Het is gedrag dat elke kat van nature vertoont.
Aangeleerd gedrag is gedrag dat een kat eerst moet zien bij iemand anders. En dan moet leren door het zelf te oefenen en te herhalen.

Nuttig

jager
Bolletje met gras

Wilde katten jagen om aan hun voedsel te komen. Ze eten vooral muizen en ratten.
En dat was nou nét de reden dat mensen katten ooit hebben gelokt, door ze voedsel en onderdak aan te bieden.
Vanaf het moment dat mensen aan landbouw gingen doen werden katten nuttige dieren. Vooral toen er genoeg voedsel was om te kunnen bewaren. Om te voorkómen dat alle voorraden werden opgegeten door muizen en ratten liet men katten rondlopen.
Vanaf die tijd zijn katten duizenden jaren gebruikt als muizen-en rattenvangers.
De eerste katten die met mensen samenleefden waren nog vooral afhankelijk van wat ze zelf vingen. En daardoor overleefden alleen de katten die het beste konden jagen. Deze katten werden als heel waardevol gezien, en hun kittens werden verkocht voor hoge bedragen.
De huiskat heeft dus duizenden jaren specialisatie op jagen achter zich. En waarom? Omdat dat handig was voor mensen.

Katten zijn obligate carnivoren. Dat wil zeggen dat ze vlees nodig hebben. En dan ook voornamelijk vlees. Zonder de voedingstoffen die ze uit vlees halen kunnen katten blind worden, holle botten krijgen, en uiteindelijk overlijden aan hartfalen.
Katten in het wild jagen gemiddeld 12 uur of meer per dag. En dat zal ook wel moeten, willen ze genoeg te eten vangen.

Huiskatten

Maar hoe zit dat dan met huiskatten, die gewoon een bakje brokjes hebben staan?
Al in 1920 zijn er (nogal dubieuze) onderzoeken gedaan waarbij groepen kittens meteen na de geboorte bij hun moeders werd weggehaald, en door mensen werd opgevoed. Andere groepen kittens mocht wel bij hun moeders blijven.
En wat bleek?
De katten die door mensen werden opgevoed konden niet jagen. De katten die bij hun moeder opgroeiden konden dat wel. Tenminste, ALS de moeder een jager was.

jager
Beer heeft veren gevangen

Er zijn verschillende manieren om het woord jagen uit te leggen.
Je kunt zeggen dat het betekent dat je prooien achterna zit en probeert te vangen. Maar je kunt er ook mee bedoelen dat je die prooien vangt én doodt.
Instinctief proberen katten iets dat op een muis lijkt te vangen. Kijk maar naar huiskatten die op een balletje, veter of stoffen muis “jagen”.

Maar het doden van een prooi moet een kitten worden geleerd door de moeder. Dat doet een moederkat door voor haar kittens een levende prooi mee te nemen. En door die prooi vervolgens met een nekbeet te doden. De kittens mogen daar op een gegeven moment zelf mee oefenen. Waardoor ze leren hoe ze een prooi kunnen doden en eten.
Kittens van een moeder die niet jaagt, of kittens die zonder moeder zijn opgevoed, zullen dus wel jagen. Maar niet doden. En ze hebben vaak ook geen idee dat een vogel of een muis eetbaar is!

Sommige mensen zien katten als sadisten, omdat ze spelen met een prooi. Maar dit zogenaamde spelen (aantikken met een poot, oppakken en in de lucht gooien, enzovoorts) is een manier om uit te vinden hoe gevaarlijk een prooi is voor de kat zelf. Een rat kan bijvoorbeeld flink bijten. En door dat “spelen” vermoeit een kat zijn prooi, waardoor hij minder risico loopt.
Dat spelen zie je ook bij katten die niet weten hoe ze een prooi niet kunnen doden. Ze hebben instinctief iets gevangen, en weten dan eigenlijk niet wat ze er mee moeten doen.

Maar er zijn ook huiskatten die jagen en doden, terwijl ze net een bakje brokjes achter de knopen hebben.
Dat komt omdat jagen voor een kat niet direct met honger is verbonden.
In het wild heeft minder dan 50% van de jachtpogingen succes. En er zijn periodes met weinig prooidieren. Als katten zouden wachten met jagen tot ze honger hebben, lopen
ze het risico om te sterven van de honger. Daarom jagen katten als ze een prooi zien, dan is het eten maar vast binnen.

Andere huiskatten jagen omdat ze steeds hetzelfde eten krijgen. In het wild eet een kat 10 tot 20 keer per dag een kleine prooi. En die prooi kan een vogel zijn, een muis of een hagedis, of nog iets anders. Sommige huiskatten jagen dus voor variatie in hun voedsel, of omdat ze thuis maar één of twee keer per dag te eten krijgen.

Cadeautjes

jager
Pop met veren

De katten waar ik mee heb samen gewoond waren allemaal heel anders, wat jagen betreft.
Grote Beer was een hele goede jager. Hij doodde zijn prooi met een nekbeet, en at hem vervolgens op. In het restaurant waar hij eerst woonde, hadden ze hem een belletje om gedaan. Om vogels en muizen te waarschuwen. Dat getingel is gekmakend voor de kat zelf, en het is niet duidelijk of muizen en vogels er van schrikken. Bovendien weten slimme katten, zoals Beer, precies hoe ze moeten lopen zonder dat dat belletje tingelt.
Beer schudde alleen voor onze keukendeur even met zijn hoofd, zodat wij wisten dat hij er zat.
Pop was een goede jager, en at zijn prooien ook op. Helaas wilde hij ons altijd even laten zien wat hij gevangen had. En dat ging nog wel eens mis. Daardoor hebben we meerdere levende vogels in huis gehad, en ook muizen en kikkers. Meestal konden we die weer gezond en wel naar buiten brengen. Verder bracht hij ons altijd regenwormen, nachtvlinders en rupsen. Omdat hij die zelf toch niet lustte, haha!
Mol was een heel goed jaagster, maar deed het eigenlijk niet vaak. Alleen toen ze nog niet bij ons woonde en dat wél graag wilde, kwam ze ons elke dag een levende vogel brengen. Wie zou er tegen zo’n aanbod nou nee kunnen zeggen…????
Als Mol iets gevangen had en ik ging naar buiten en stak mijn hand uit, legde ze het beestje (levend en wel) in mijn hand.
Ons Bolletje kon binnen tien seconden een muis of een rat vangen en doodbijten. Zonder er mee te “spelen”, meteen hóp. Hij heeft dan ook jarenlang buiten moeten overleven. Wij hebben een keer een jonge rat van hem gekregen. Verser dan vers, en om zelf mee te oefenen…
Maar Bol heeft nooit, maar dan ook nooit, een vogel iets gedaan. Hij leek niet geleerd te hebben dat vogels prooidieren zijn. In de zomer zaten vogels vaak op nog geen meter afstand van hem, en hij keek niet op of om. Alleen als ze te brutaal werden dribbelde hij er wel eens op af, om te laten merken dat het wél zijn tuin was.
En wat zal ik eens zeggen over Kever? De gigantische kater die zich meteen onder het bed verstopte, toen ik hem een filmpje met een vogel op de iPad liet zien. Of die doodsbenauwd naar binnen kwam rennen als er een koolmeesje overvloog. Maar die ons dan toch vier levende jonge ratjes heeft gebracht.
Inmiddels ziet hij vogels trouwens wel als iets om achterna te zitten. Maar dan op zijn eigen manier. Dus al vrolijk tetterend en toeterend. Voorlopig hoeven prooidiertjes zich geen zorgen te maken!

Blote voeten

jager
meneer Tandjes gaat bijna iets vangen

Volgens recente schattingen kan nog maar 40 tot 60% van de huiskatten in Nederland jagen en doden.
Daarbij komt nog dat het grootste gedeelte van de prooien die een kat vangt uit knaagdiertjes bestaat. Zelf vind ik dat net zo zielig, maar voor veel mensen zijn vogels “zieliger”.
Er zijn tegenwoordig dus ook heel veel katten die geen idee hebben dat ze een muis of een vogel echt zouden kunnen vangen, laat staan dat ze ze zouden doden en opeten.
Ik ben zelf ook niet altijd blij geweest als ik in een afgekloven muis stapte. Vooral niet als ik op blote voeten liep. En we probeerden prooien altijd te redden, als dat nog kon.
Ik ben zelf een strikte vegetariër, en wil geen enkel beest eten. Maar ik zie jagen op en doden van prooien als iets wat bij katten KAN horen. Iets dat bovendien heel lang door mensen is gestimuleerd en aangemoedigd, met fokken en al. Dus hoe zou ik ze dat kwalijk kunnen nemen?
En wie weet kan over honderd jaar geen enkel kat meer jagen.

Ik ben benieuwd hoe anderen hier over denken!
Heb je een kat die alles vangt wat los en vast zit, of heb je een kat die angstig zit te kijken naar een grote spin?
Heb je wel eens cadeautjes van je kat gekregen? En ben je daar blij mee?

Mevrouw Kever

Minnie over de kaart, puuge en de woei

woeiHoi lieve poezen en mensenvriendjes. Frau en ik willen jullie heel erg miauw bedanken voor de mooie kaart die wij hebben gekregen. Dat vonden we heel erg fijn.

Puuge

Ook van Frau haar brokjesverdiencollega’s heeft ze een kaart gehad. En van de brokjesbaas mooie bloemen. Die bloemen vond ik zelf errug leuk en vooral lekker. Er zaten allemaal verschillende groene blaadjes aan. Dus ik lekker smikkelen. En daarna moest ik puuge. Dus Frau zegt ik zet de bloemen in de MinKeef en ik doe de deur dicht. Nou van mijn ja! Je snapt dat ik foor de deur miauw mauw miehiejauw heb gedaan. Nou en dat kan ik best lang volhouden hoor. Tot Frau er gek van werd en toen deed ze de deur oope. Ik meteen naar de bloemen en de blaadjes toe rennen natuurlijk. Smikkel smakkel. En daarna weer puuge. Toen moest Frau lachen. Sukkel zei ze en iets oofer een ezel en een steen. Geen idee wat dat laatste is hoor. Ikke fond het fooral fijn dat Frau nog lachen kan in dees moeilijke tijd.
Mensenoma vond de blog en alle katjes die er op miauwen heel leuk om te leese. En ook dat we een katbinet nu hebben en dat ik minister prresident ben vond ze leuk. Gelukkig ben ik prrofesioneel mantelpoes en kan ik er dus heel goed foor Frau zijn.

Mantelpoes

Ikke zorg dat ik de hele tijd bij haar in de buurt ben. Als ze zit ga ik op schoot of ik lig in het mandje ernaast. Wanneer ze naar de plaats met de kastjes en eete gaat dan loop ik met haar mee. Deed ik wel vaker want je weet maar nooit of je een snoepje krijgt. Maar nu doe ik het dus altijd. Ik geef haar dan kopjes tegen haar benen aan zodat ze weet dat ik bij haar ben. Ook als ze op de mensenbak gaat dan ga ik mee of ik ga voor de deur liggen. En als het donker is dan zorg ik dat ik saame met haar naar boven trippel zodat ze goed kan slaape. Als ze dan in de ochtend wakker wordt dan lig ik tegen haar aan. Soms ligt ze langer dan normaal op de groote mensenmand. Dan ga ik eefe aan haar ruiken of ik tik zachtjes met mijn pootje op haar wang. Met nageltjes in natuurlijk! Want anders doet het pijn. En dat zou niet lief van mij zijn. Ja, ik ben een hele goede mantelpoes al miauw ik het zelf.

Woei

Als laatste wil ik het nog oofer de woei hebben. Pfff die mag van mij wel eens een keertje ophouden hoor. Het foelt al zoooo lang dat het woeit. Frau zegt dat het fanmijndaag ophoud. Dus dat zal egt wel miauwfijn zijn.
Heel veel kopjes en liefe miauwtjes van mij Minnie en van Frau en Mensentante Sab en Mensenopa.

Lucky vertelt over spelen met een schoenveter

schoenveterHoi allemaal, hoop dat iedereen de super storm van vorige week goed doorstaan heeft. Hier was buiten de regenpijp losgeraakt maar verder niks aan de hand. Er waaide wel verschrikkelijk veel door de tuin en de boom voor in de straat heeft wat takken laten vallen, maar is gelukkig niet zomaar omgevallen.

Dat kan best als het heel hard waait zeggen mijn mensen. Het is wel een grote en zware boom maar met een harde storm kunnen zelfs die omvallen. Ik moet wel zeggen dat mijn ervaring met storm niet zo fijn is. Ik kom niet eens buiten dan hoor maar ik vind het vooral niet fijn dat die harde woei zoveel geluid maakt en dan schrik ik steeds overal zo van. Hebben jullie dat ook?
Nu hoop ik dat het heel het jaar niet meer zo wordt hoor. En ook dat iedereen zonder schade uit de storm geraakt is. Ik was heel erg opgelucht toen mijn manspersoon thuis kwam in de storm. Ik ben dan nogal ongerust als hij er niet is. Dat heb ik ook met Dropje als zij de tuin uit gaat. Dan ben ik pas rustig als ze er weer is. Dat hoort zo als katerbroer. Als iedereen weer veilig binnen is, kan ik pas goed slapen. Wat ik ook nog wilde vragen: willen jullie ook allemaal mee duimen en pootjes draaien voor vriendje Woezel? Hij is erg ziek en wilde niet meer eten maar het lukt nu toch al een beetje. Dus hopen we dat het snel beter met hem gaat natuurlijk.

schoenveterVeter

Goed, mijn avontuur is wel een beetje bijzonder deze keer en het was eigenlijk niet zo leuk ineens. Ik heb jullie al wel eens verteld dat ik erg graag met veters speel, hè? De eerste keer dat ik een veter voor mijzelf kreeg waarmee ik mocht spelen, had mijn vrouwtje net nieuwe gekocht. Ze had er eentje stuk en toen had ze twee nieuwe nodig omdat ze anders verschillende had en dat is raar in schoenen, zei ze. Ik zie dat probleem niet maar mensen dus wel. Toen ze de veter uit de schoen haalde, zag ze dat ik die leuk vond en mocht ik hem hebben om mee te spelen. Dat is dus echt heel erg leuk. Soms speel ik zelf met de veter. Dan pak ik die goed vast in mijn bek en ren ermee rondjes door de kamer. Of ik verstop hem ergens. Onder het kleed is een heel goede verstopplek, moet je weten. En als ik er klaar mee ben, hangen we de veter weer op het kartonnen huis zodat die niet kwijt kan raken.

Kwijt

Weet je wat er een keer gebeurde? Dat vond ik heus erg hoor. Op een dag was ineens mijn veter spoorloos. Daar was ik heel verdrietig van want toen kon ik er niet meer mee spelen. Mijn mensen denken dat ze hem misschien per ongeluk door de stofzuiger hebben laten opeten maar dat weten ze niet zeker. Maar geen veter hebben is echt niet leuk want dat betekent ook dat ik niet meer samen met mijn manspersoon kan spelen.
Nu heb ik nog wel meer speelgoed natuurlijk maar als we samen met de veter spelen, beweegt hij er heel hard mee en probeer ik er steeds achteraan te rennen om deze te pakken te krijgen. En als dat dan lukt, is dat natuurlijk helemaal super. Soms vliegt de veter schoenveterhoog door de lucht en spring ik er achteraan! Of ze leggen die in mijn mand maar dat vind ik niet leuk dus dan haal ik hem er meteen weer uit. In de mand slaap ik, die is niet voor veters natuurlijk. Nu is samen spelen ook echt heel leuk. Soms doet Dropje ook mee en dat maakt het nog beter.

Maar goed, veter kwijt dus wat nu? Na lang zoeken en nog steeds niks vinden besloot mijn vrouw om nieuwe veters te gaan kopen maar dat was nog niet zo eenvoudig want juist op die dag was de veterswinkel dicht. Dus verder gezocht maar ze kon er geen vinden. Omdat ze het me beloofd had dat ik er kreeg, was ik best wel teleurgesteld natuurlijk maar de dag daarna is het wel gelukt.
Toen kwam ze thuis en had veters bij zich. En nu heb ik een zakje met maar liefste vier hagelnieuwe veters erin en kunnen we samen spelen. Eentje ervan hebben we natuurlijk al gebruikt, dat snappen jullie wel dat ik daar echt niet op kon wachten. En als er nu per ongeluk eentje kwijtraakt, dan heb ik gewoon nog drie reserve dus daar kan ik lang mee doen. Dat vind ik heel erg fijn. En deze zijn echt allemaal voor ons om te spelen, niet om in schoenen te doen. Na het spelen ben ik soms heel erg moe. Dat kunnen jullie wel zien op de foto trouwens.

Dikke knuffel van Lucky voor jullie allemaal