Na de vraag over het geven van een pil, waarop zo veel en zulke nuttige reacties zijn gekomen, dacht ik het deze keer te hebben over iets dat daar een klein beetje bij hoort. Namelijk de reismand, tas of vervoersbak voor je kat.
Drama
Bij ons thuis begint daar namelijk altijd al het drama. Wat een ellende om Pop, Beer, Mol, Bol of Keef in die tas te krijgen! Het wordt altijd een soort van gevecht, met poten weer naar binnen duwen, uitkijken dat er geen staart tussen de rits zit en vooral opletten dat de betreffende kat er niet vandoor gaat. Want dan is het helemaal een opgave om hem/haar alsnog in de tas te krijgen.
Tips
Ik heb alle tips opgevolgd die worden gegeven om een kat makkelijk in een reismand te kunnen doen – maar niks hielp. Zodra een kat zijn of haar tas ziet is het raak: paniek.
We hebben een tijd de mand in de kamer laten staan, met dekentjes erin. Allemaal prima, Mol sliep er een tijdlang graag in. Maar op de dag dat bijvoorbeeld Pop naar de dierenarts moest WISTEN Pop, Mol en Beer alle drie meteen dat het foute boel was. En was het dus weer een strijd om Pop in zijn reistas te krijgen. ALS dat al lukte, want meestal was hij hem allang gesmeerd en zat een stel tuinen verderop.
Snoepjes erin leggen werkte nooit. Bij de dierenarts kregen Pop, Beer, Mol en Bol trouwens ook vaak wat snoepjes. Die lieten ze altijd liggen in de reismand. En als ik dan nog wel eens probeerde of ze die snoepjes later op de dag bij hun brokjes wilden, visten ze ze er stuk voor stuk tussenuit en legden ze naast hun bakje, haha! De boodschap was duidelijk: die snoepjes waren besmet, en ze lieten zich niet omkopen.
Eigen tas
We doen altijd een dekentje van thuis in de mand, en een matrasbeschermer eronder. Dat is een soort grote luier. Voor het geval van een “ongelukje”, wat helaas nog wel eens voor wilde komen als iemand erg bang was om naar de dierenarts te moeten.
Het dekentje dat erin gaat is zo groot dat de kat zich eronder kan verstoppen.
Iedereen heeft bij ons zijn/haar eigen vervoerstas gehad.
Beer kreeg een grote plastic bak mee toen hij bij ons kwam wonen. Prima ding, alleen onhandig om vast te houden met maar één handvat in het midden. Beer ging in die bak heen en weer schuiven, en het viel niet mee om dat ding dan normaal vast te kunnen houden.
Popje had een geweldig handig mandje van de Hema. Iets tussen een mandje en een tas in, van stof. Toen we ontdekten hoe handig een stoffen tas is kreeg iedereen daarna zo’n ding. Niet dat dat overigens maakte dat ze het fijner vonden om er in te moeten…
Draagtas
Plastic vervoersbakken wil ik niet meer. Kever kwam in een werkelijk gigantische plastic reismand, waar hij nog met drie andere katten in had gekund. Niet te tillen, en weer dat heen en weer geschuif. Bovendien houdt hij zich met alle poten vast aan de “deuropening” en was het haast onmogelijk om hem erin te krijgen. Het hele deksel kon er wel af, maar voordat dat er weer op zat had Kever zich al uit die bak gewurmd.
Nu heeft hij dus een draagtas. Die ziet er een beetje uit als wat ook wel weekendtas heet. Het voordeel van zo’n tas is dat je je kat tegen je aan kunt dragen, omdat een tas flexibel is. Ik kon ook bij iedereen de rits een héél klein stukje open doen zodat ik ze kan aaien. Dat helpt tegen de ergste paniek.
De opening om de kat in te doen is een stuk groter dan allen zo’n klein deurtje. En gaat ook “makkelijk” dicht met een rits. Maar alsnog leek het alsof Kever ineens 8 poten heeft die zich allemaal vastklampen aan de tas, mijn been en Jeroens hand. Ik zou echt niet weten hoe je Kever in je eentje in een tas kunt krijgen.
Bol
De eerste keer dat we Bol in een reistas zetten hielden we zijn hoofd naar beneden om de rits dicht te kunnen doen. En wat deed Bol? Die schopte uit alle macht met zijn achterpoten als een soort bokkend paard recht in mijn gezicht! Goed raak, het bloed liep van mijn kin in mijn nek, haha! Ik had eerlijk gezegd bewondering voor zijn vindingrijkheid.
Bij Kever waren we dus extra op zijn achterpoten aan het letten, waardoor hij zijn kop en halve bovenlijf weer uit de tas wist te wringen. Zelfs met vier handen (Jeroen en ik) is het een hele klus om Kever in zijn tas te krijgen.
Wij hebben geen auto, dus naar de dierenarts ga ik met de tram. Jeroen gaat op de fiets en haalt mij en kat(ten) op bij de halte. Dan gaat de tas een klein stukje achterop, en lopen we naar de dierenarts.
Afgezien van Beer, die eigenlijk alleen maar af en toe een piepje gaf, was iedereen duidelijk aanwezig in de tram. Mol was het ergste, die ging zo hard loeien dat iedereen haar kon horen. Als de tram veel lawaai maakte, ging ze gewoon nog een tandje harder loeien om er bovenuit te komen.
Muziek
Ik zal nooit de keer vergeten dat ik helemaal achterin zat met Mol, die weer flink haar sirene aan had staan. Op een gegeven moment klonk door de intercom (of hoe heet dat) “Voor de mevrouw met de kat”, en werd de muziek van de Pink Panter gespeeld????Blijkbaar had zelfs de bestuurder haar kunnen horen! Uiteraard ben ik, met Mol, even naar voren gelopen om hem te laten zien wie er nou zo’n keel opzette.
Een andere keer zat ik met Pop in de tram, en zat ik zachtjes tegen hem te fluisteren dat hij zo’n mooie jongen was, dat ik trots op hem was, dat hij het geweldig deed, dat hij mijn lieverd was. Nou ja, dat soort dingen. Ineens tikte de meneer die achter me zat me op mijn schouder en zei: “Zo lief praat mijn vrouw nou nooit tegen mij!”
Waarop ik naar alle eerlijkheid heb geantwoord dat ik ook alleen maar tegen mijn katten zo praat????
Kevers reistas staat gelukkig weer op zolder, en blijft daar hopelijk een hele tijd staan.
Maar ik ben benieuwd hoe anderen dat doen. Wat voor mandje, bak of tas hebben jullie? En gaan jullie katten er zelf in, of is het een heel gedoe om ze er in te krijgen? En hoe verloopt de reis?
Mevrouw Kever
Hoi miauw daar ben ik weer. Jullie favoriete blogpoes Minnie. Foorige week sondag was het mensenopaa dag. Of nou ja zo noem ik het. Frau zegt dat het faaderdag heet maar ikke vind mijn naam mooier.
omdat ik als ik in de fensterbank zit ik zie wat waar ingegooid wordt. Nou miauw hij luisterde gelukkig. Was al ff bang dat ik moest gaan mauwen als brugman.
Laater die dag ging de son lekker warm schijnen dus ben ik lekker lang uit op de grond gaan liggen tsjillen. Tot dat ik helemaal gebakken en gebraden was. Toen ben ik om af te koelen in de wasbak gaan zitten. Eefe wat koels voelen aan mijn pootjes en aan mijn poezelige billetjes. Dat is tsjill joh en kan ikke iedereen aanraden.
ook binnen want dat hele warme weer is niks voor mij. Ineens hoorden ze een poezel krijsen en toen ze buiten gingen kijken, zat de buurpoes per ongeluk aan de verkeerde kant van de schutting. Bij ons in de tuin dus. Dat was niet heel erg handig van haar want Dropje vindt vreemde poezels niet zo leuk. Ze had een dikke staart en een hoge rug en ik ben toen ook naar buiten gerend om te kijken wat er aan de hand was. De buurpoezel is nog maar 1 jaar en snapt misschien nog niet zo goed dat ze beter in haar eigen tuin kan blijven maar ja, een vergissing maken kan natuurlijk altijd gebeuren. Mijn vrouw heeft toen de poort open gedaan zodat de andere poes naar huis kon maar we hebben wel een beetje boos tegen haar gedaan. Ze zat wel in onze tuin natuurlijk.
O ja… we hadden ook nog wat anders in de tuin. Mijn mensen hadden het over de camping. Nou daar gaan ze niet naartoe hoor maar wij hebben wel een heuse tent gekregen. Die heb ik natuurlijk al uitgeprobeerd, dat snappen jullie wel. Het is een mooie groene en als het een beetje regent, dan word ik niet nat als ik erin ga liggen. En ik kan er ook in liggen als er veel zon is want in de tent is schaduw. Dat is dus reuze handig.
Omdat ik weer helemaal beter ben van mijn gesond, en er elke dag zon is, en Mikkie niet meer zomaar mijn tuin in kan, ben ik elke dag frolijk en elke nacht ook, eigenlijk altijd wel, en mijn toeter doet het ook weer, mijn mensen zijn heel erg blij dat dat zo is, ze zeggen dat een stille Kever niet is zoals het hoort, mijn vrouw vond het wel eventjes fijn dat ze gewoon kon doorslapen toen ik ziek was, dat was omdat ik geen spieraal speelde, maar ze was toch heel blij toen ik voor het eerst weer muziek maakte in de nacht, ze zei Daar ben je weer Keef!, en mijn man zei ook dat hij er niks aan vond toen ik zo stil was, een Kever hoort nau eenmaal een toeter te hebben, PUNT uit.
Een mening
Liefde
Lieve allemaal, het is folgens mij gewoon zomer geworden. Mij kaalender zegt dat het nog geen zomer is maar mij lijf wel. De zon is er kei veel.
Allereerst moest ik meteen in de keuken gaan haaibaaien bij ooma want ik wist dat zij iets nieuws had gekocht en dat rook ik meteen toen dat blikje open ging. Mijn vrouw was er ook met haar kaamura. Om vast te leggen hoe ongeduldig ik ben, zei ze tegen mij. Ik had geen tijd om te reejageere op dees commetaar want ik rook kip! Mijn neus merkte het meteen, een lekkere kip geur. Ik lust heel graag kip dus dees herkende ik meteen.
door likken en ik smakte de saus weg. Er zaten ook kleine stukjes vlees bij met kip en rund. Dees deed ik ook weg smakken. Het waren kleine hapklare stukjes zacht vlees. Voor mijn bek was het kei makkelijk om dees weg te smakken. En eerlijk is eerlijk ik vind kip lekker en rund ook maar saame is het nog beter. Dat heeft gourmet goed gedaan. En bij de eerste likken en happen, keek ik niet eens wat ik aan het eten was omdat het zo lekker rook. Ik wist ongeveer wel wat het was behalve dan de tomaate saus. Toen ik eefe later in mijn bakje keek, zaten er ook spikkeltjes in mijn saus. Oranje en groene spikkels. En rode ook. Die vond ik ook in mijn saus. Dat zal dan de tomaat zijn geweest. Maar wat de oranje en groene daar doen weet ik niet. Mijn vrouw zei, misschien is het wel wortel. Maar ik ben toch geen knijn zoals jip en janneke van Lucky de blogger. Ik vond het wel lekker. En die groene spikkels is misschien wel wiew zodat het daarom zo lekker ruikt. Dat denk ik dan.