Lucky over de tafel en over de parasol

parasol Hallo poezenvrienden en personeel, deze week ben ikke, Lucky dus, weer aan de beurt op de blog. Mijn vrouw heeft nogal veel werk op de laptop en daarom mag ik nu om de week bloggen. Dat vind ik ook wel fijn hoor en nu komt iedere andere maandag katermans Japie wat vertellen. Zijn verhalen vind ik erg leuk om te lezen en jullie vast ook wel. Japie is ook een vriend die nu blogt dus dat is super gezellig en hij kan het al heel goed!

Op tafel

Nou, we zijn dus inmiddels een poosje verder en het verhaal van de tuin, het zwembad, de tegels, de zandbak en de planten heeft weer een vervolg gekregen hoor. Mijn man heeft vakantie en toen het een dag niet zo tropisch was, heeft hij alle gras (we hadden lang en kort gras met vreemde sprieten erin en het zag er nogal raar uit, dat vond ik zelfs want ik ging er niet eens meer liggen dus dan weten jullie het wel) weggehaald. Nu hebben we een nieuwe grote zandbak maar dan op een andere plek als eerst. Ik moet wel zeggen dat ik het ideaal vind zo hoor. Ik kan nu een plasje doen waar ik maar wil en mijn mensen gaan iedere dag een rondje met een schepje door het zand om te kijken of er nog poepjes liggen.
Zo blijft het lekker schoon en kunnen wij graven zoveel we willen. Ik denk dat ik de konijntjes ga vragen of ze samen met mij willen graven. Dat lijkt me wel gezellig. O, en deze zandbak gaat nooit meer weg. Die blijft nu zo en er komen alleen nog wat plantjes bij voor de gezelligheid.

In onze tuin staan twee tafels. Soms gebruiken mijn mensen ze allebei maar meestal maar eentje tegelijk. Op de ene tafel staat een bloembak zonder plantjes. Die is nog heel nieuw. Als het regent komt er water in en dat vind ik heel speciaal om te drinken. Mama-poes Molly drinkt altijd water van de bovenkant van de stoelen en de tafel, dat laatste heb ik ook maar eens geprobeerd deze week. Het is echt lekker water moet ik zeggen. Ik gebruik de witte tafel in de tuin voor van alles. Ik drink er nu dus water maar ik kan er ook heel goed op liggen. Als ik mijn poten dan lekker ver uitstrek, kom ik zowat over heel de tafel heen te liggen. En mijn staart ligt dan soms zowat nog over de rand. Zo groot ben ik dus echt!

Parasol

Als er veel zon is, komt de parasol boven de tafel te staan zodat we in de schaduw kunnen liggen. Dan slaap ik er wel eens een hele poos bovenop. Gewoon omdat dat fijn is. Nu waren mijn mensen deze week een keer een hele lange dag weg. Echt heel lang en dat vind ik nooit zo fijn want ik heb het liefste dat ze thuis zijn. Het was mooi weer toen ze weg gingen en ook nog toen ze thuis kwamen, dus ik lag op de tafel buiten te slapen. Ik sliep zo vast, dat ik ineens wakker schrok toen ze de deur naar buiten weer open deden. Pff… ik had ze helemaal niet gehoord toen ze er weer waren. Dat was best wel even schrikken moet ik zeggen hoor. Niet dat ik bang van ze ben maar ik had helemaal niks in de gaten en ineens waren ze er weer. Ze hadden een grote tas waar ik toen maar even in ben gaan liggen nadat ik deze besnuffeld had. Altijd eerst even kijken of het veilig is natuurlijk.

Nu heeft het hier deze week zowaar eens een keertje of twee geregend. Dan is een tafel buiten ook heel handig. Daar kun je namelijk ook eronder in plaats van erop gaan zitten. Dat deed Molly al langer maar nu hebben we er ook samen gezeten tot het weer droog werd. Ik vond het wel een beetje spannend maar ik ben mooi blijven zitten tot het niet meer regende, want ik houd er niet van als ik nat word. Ik vind water wel spannend, zoals in het zwembad, maar mijn vachtje houd ik toch liever droog als dat even kan.

Veel knuffels van Lucky voor iedereen en speciaal voor de mevrouw van sterretje Zwawi. En vriendje Noa: niet meer knoopjes eten hoor! Tot over twee weekjes allemaal.

Kever heeft een mening over donkere PUNTjes

donkere Forige week lag ik lekker in mijn tuin in de struiken te soeselen, toen ik ineens stemmen hoorde, er kwamen zomaar twee mensen de tuin in!, en dan bedoel ik dus niet mijn eigen mensen, die waren er ook hoor, maar daar ben ik natuurlijk aan gewend, mijn mensen en die andere mensen gingen op het terras zitten, ze praatten rustig en die andere mensen hadden mij niet eens gezien, dus ik bleef liggen waar ik lag, ook al was ik aalert en stond ik op het PUNT om weg te rennen als dat noodig was.

Ons huis in

Alles ging prima, maar na een tijdje liep mijn vrouw naar achteren in de tuin om iets te laten zien, de vreemde meneer liep mee, en weet je wat mijn vrouw toen deed?!, ze zei Ik zie iemand liggen in de planten, en daarom keek de meneer in de planten en hij zag mij!, we keken elkaar twee tellen aan en toen begon ik te rennen, met mijn buik over de grond donkere en mijn haaren recht overeind, zo bang was ik dat die meneer mij ging vangen, dat gebeurt me niet nog een keer!, ik rende keihard ons huis in, het laatste dat iedereen van mij zag was het witte PUNTje van mijn staart.
Binnen verstopte ik me onder de tafel, maar dat leek me niet feilig genoeg, dus ik ging ergens anders naartoe en daar bleef ik, even later toen de mensen weg waren ging mijn man me zoeken, hij keek onder de tafel, daar was ik dus niet, hij keek onder het bed en daar zag hij me ook niet, hij keek oferal maar zag me niet, hij riep mijn vrouw dat hij mij niet kon vinden en of ze kwam helpen zoeken, hij was best een beetje over zijn stuur, hij was helemaal bang dat ik per ongeloos met die mensen tegelijk de deur uit was gelopen, mijn vrouw zei dat ik dat nooit zau doen, ze keek in de woonkamer, in de slaapkamer en ook nog eens onder het bed en zag daar ineens de PUNTjes van mijn ooren.

Kusjes

Ik had me helemaal tussen een kist en het stofzuigding gepropt dat onder het bed staat, zo bang was ik, je kon me bijna niet zien, O Keefie het spijt me zo! zei mijn vrouw, en dat die mensen vrienden waren van mijn mensen en dat ze me nooit iets zauden doen, ik bleef toch onder het bed, mijn mensen gingen op de grond liggen en zeiden steeds mijn naam, en mijn vrouw ging miouwen, net als ik dat doe, daarom durfde ik wel weer te foorschijn te komen, ik kreeg heel veel knuffels, mijn vrouw ging me borstelen dat ik me weer fijn foelde, ze zei steeds sorrie, dat ze niet goed had nagedacht, en ze gaf me kusjes op het PUNTje van mijn neus.

Het ferleeden

Die middag was ik nog een beetje nerfeus, elke keer als ik iets hoorde dook ik in elkaar,
maar in de afond was ik weer mezelf, ik had weer het fertrauwen dat alles goed was in mijn donkere leefen, ik wist weer dat ik Kever ben, dat ik bij mijn mensen woon, in ons huis, dat ik heel veel lieve vrienden heb, en dat er niks grieseligs is, mijn toeter deed het weer en ik was weer frolijk, dat ben ik eigenlijk altijd hoor!, alleen zit ergens diep in mij nog een heel klein donker PUNTje van het ferleeden.

En ook

En ik blijf natuurlijk tetteren voor vreede, net zolang tot er geen ruusie meer is!, en ik stuur mevrouw Truke heeeeeeel veel ekstrazachte kopjes, en ik zwaai fanafond naar Zwawi, die weer SAMEN is met haar zus Vlekkie!!

Bram en zijn zomerspesjal (2-2)

zomerspesjal Lieve allemaal, het is best even geleden dat ik dees blog heb gemaakt. Het is deel twee van  een zoomerspesjal. Hierin kijk ik terug op hoe het gegaan is. Waarom dees blog? Omdat het laat zien hoe fijn ik mijn roetiene vind. Dat was toen al en dat is nu nog steeds. Ook in de zoomervakanzie vind ik roetiene het beste.

Hoe het nou is

Het warme weer vind ik het fijnst aan mijn lijf en de avondklok is dan langer. Dan mag ik veel langer buiten zijn dan de lampen aan zijn. Als het kouder wordt dan moet ik naar binnen als de buitenlampen aangaan. Dat is zodat ik niet in het donker ben want dat kan best gefaarlijk zijn. Maar in de zoomer is dat niet.
De akwaariejum is er niet meer. Er is nu een andere, eentje waar ik niet op kan slapen. Nu slaap ik veel bij mijn manspersoon op zijn warme buik, dat is ook nog eens zacht. En ik zomerspesjal krijg altijd kriebels en kusjes wanneer ik bij mijn mansperoon op zijn buik ligt. Vaak doen we dan saame dutte. Eerst kriebelen en friemele en dan slapen. Heerlijk!
Ik hou nog steeds van de bijtjes en de hommels. Die vind ik gewoon mooi. Van me eigen ben ik een bloemejonge en vind ik natuur gewoon kei mooi. Zeker hommels met van die zachtje kontjes die dan zoemend in een bloem zit.Soms wil ik ze nog wel eens pakken maar dan weet ik ook al weer dat ik dat niet mag omdat ze dat niet fijn vinden.
Aan het eind van dees jaar hoop ik dat er niet zoveel knal spul is, dat vind ik nog steeds heel eng. Net als vele van jullie. Het doet gewoon pijn aan mijn oren. Ik weet wel waar ik me kan ferstoppe, dat is altijd goed om te weten. Gelukkig is het zoomer en kunnen we lekker genieten van het warme weer en de mooie bloemen. Ik hoop dat iedereen een fijne zoomer heeft!

Normaal

Hoi lieve allemaal, het is mijn tweede blog in het nieuwe jaar. En ik vind het heel fijn dat alles weer normaal wordt. Er is geen knal spul buiten want die herrie vind ik echt eng. Het maakt me heel bang. Ik raak dan in paniek en mijn lijf weet dan niet wat het moet doen. Gelukkig past mijn vrouw goed op me dat ik niet buiten ben dan. Ik ben blij dat dat weg is nu.

Warm

Het was heel moeilijk afgelopen periode. Ik lag op de akwaariejum om warm te worden. Deze is altijd aan omdat de visjes warm moeten blijven. Het zijn warmwater visjes. De hele bak wordt dan warm en dat vind ik heel fijn. Vooral als ik het een beetje koud heb. Daar lag ik te denken over van alles en nog wat. Soms doe je dat als katermans zijnde. Dat je even tjekt hoe alles is gegaan en hoe je er voor staat. Een aantal dingen veranderen wat ik heel fijn vind. Ik zal je vertellen wat. Het is zo dat het afgelopen jaar de korste dag heeft gehad. Nou, dat is mooi want dat wil zeggen dat de dagen nu langer worden en dat de zon vaker en langer komt. En dat betekend ook voor mij dat mijn avondklok straks weer soepel wordt. Nu moet ik om zes uur in de avond binnen zijn. Het is dan donker. Binnenkort mag ik langer buiten, tot acht uur in de avond. Dat vind ik fijn. Het weer wordt warmer. Nu nog niet hoor. Eerst is het nog winter. Daar heb ik ook nog wat over te zeggen. Ik was gisteren buiten en toen was het echt kei koud. Er was nog geen sneeuw of ijs maar zo koud was het wel. Over twee maanden wordt het warm. Dat weet ik omdat de kalender elk jaar aangeeft wanneer het lente wordt. Bij mij zegt de kalender dat het Maart moet zijn voor de lente. Het is nu Januari en daarna komt Februari en dan zegt de kalender Maart. Mijn vrouw heeft even geholpen met de spelling omdat het moeilijke woorden zijn.

zomerspesjal Roetiene

Zodra het warmer wordt gaan de plantjes ook weer groener worden en dan komen er ook weer bloemetjes. Dat is mooi. Dan zijn er weer kleurtjes en je ziet de bijtjes weer rondzoemen. Ik doe ze niks omdat ik weet dat ze kunnen steken maar ik vindt ze heel mooi om te zien. In onze tuin staat een hele grote struik met roze bloemen. Nu zie je het niet maar als het lente is wel. Daar komen heel veel bijtjes op af. Ze vinden de bloemen lekker ruiken. Dat maakt alles zachter vind ik. Iedereen is dan blij dat er weer zon is en dat er bloemen zijn. Het maakt je vrolijk. Mij ook. Ik mag dan zoveel meer. Ik mag dan langer buiten blijven, in de tuinstoel slapen en gewoon in mijn struik zijn als kontrooleur van de tuin. Voor nu blijf ik nog even op de akwaariejum maar binnenkort kunnen we weer in de tuin. Dat is fijn. Als alles weer normaal is zoals altijd. Daar hou ik van. Normaal en roetiene.

Ik weet niet hoe ik terug moet veranderen

veranderenFolgens mij is het tropies nu weg, maar ik foel het nog een beetje in mijn vacht en het zit nog een beetje in mijn huis maar het is toch ook weer zo dat het weg is. Maar mijn gewone leefe heb ik nog niet.
Want ik weet niet hoe ik terug moet veranderen.

Beneden

Toen het tropies kwam ging ik beneden slaape, dat was koeler maar het was ook eenzaam daar ben ik heel eerlijk ofer. En nou kan ik weer gewoon op de slaapkamer, dat heb ik gemerkt. Gisteravond liep ik er rond en ik herkende alles, de dozen en de kast en het bed en het grote kussen voor het bed dat er helemaal alleen voor mij ligt. En mijn vrouw lag gewoon in bed en ze vroeg: “Bertje, kom je ook?”
Ja, nee, ik weet het niet, dacht ik, straks is het weer keiwarm en dan moet dat weer uit mijn vacht en het is al zo lang keiwarm. En ik heb heel veel ferhaard maar ik heb nog steeds heel veel vacht.
Dus toen ging ik weer beneden slaape.

Oferdag

En oferdag dan heb ik soms zon in de vensterbank, gisteren ook al. Ik keek ernaar en opeens foelde ik van is dat wel ferstandig Bertje.
Wegens datzelfde van dan komt het hele hete weer in mijn vacht dat wil ik niet.
Dus ik ging maar heel eefe in de vensterbank, omdat iedereen op Feesboek zei probeer het nou kan het. Het was een raar gefoel.
Ik lig nou nog steeds het liefste tussen de twee waaidingen in, of voor het ene waaiding waar koele lucht uit komt. Maakt niet uit of ze aanstaan of niet. Het is een goede plek om te liggen, dat weet ik door het tropies dus voor mijn zekerheid blijf ik er gewoon liggen.

Mijn kop

Het tropies heeft rare dingen met mijn kop gedaan dat weet ik. En nou moet ik misschien terug veranderen naar hoe mijn leefe voor het troopies was alleen weet ik nog niet hoe dat moet.

Loesje vertelt over waar ik aan denk tijdes mij hesstel

mij hesstelLieve allemaal hier ben ik weer en deze week moes ik zofeel diep naadenke ofer mij letters. Assie selluf bijna troopies ben smelt jou letters in jou kop. En mij vrouw zeg Loes jij ben ook nog beesig met jou hesstel.

Dan foel jij, in jou kop lig al jou letters door ze war maar jij moet er wel iets van maake. Dan kan jij het beste fertelle ofer waar jij nou sta in jou leefe? U weet van mij gezond ben ik heel feel ziek gewees en ik zeg u eerlijk. Hesstelle assie troopies ben is moeiluk. Mij vrouw was heel feel besorg om mij eigen en mij Bert zeg, Loes assie jou eigen fasthouw houw aan mij Hitteplan kom alles goed. Mij Bert denk alteit mee sellufs assie nie op ze fensterbank lig weeges troopies. Dan kan jij zegge dattie echt heel feel verkering heb. Onse verkering is klimaatproef zeg mij vrouw maar daar heb ik mij ferstand nie van.

In jou kop

Assie zofeel moet hesstelle maak jij nie zo heel feel mee. Jij ben in jou eigen weereld en jij leef fooral in jou kop. Jij denk na ofer wat jij allemaal heb meegemaak, jij doe ferwerke. Ferwerke hoor ook bij jou hesstel. Jij moet nie alleen jou kragt in jou poote trugvinne. Jij moet ook weer fris worre in jou kop. Daarom moet jij ferwerke. Dattie jou moeilukke gefoeles ze plekje geef in jou hart en in jou kop.
mij hesstelBijfoorbeeld mij trouwmaaties erfaaring toen ik fol van mij dierree onner mij groote bed lag. Mij vrouw heb mij eigen toen onner onse bed uit gehaal en ik moes mee naar mij dokter. Toen kon ik foele mij vrouw vin het ook moeiluk maar soms is paaniek sterker. Jij denk dattie jou veilige plekje heb maar jou vrouw vin jou eigen alteit en oferal. Ik zeg u eerluk, sinsdien kom ik selluf niemeer zofeel boofe. Het heb twee week geduurd zeg mij vrouw. Toen heb ik eefe boofe gekeeke waar mij vrouw was. En foorige week heb ik mij heele meeter ofer mij bed geren. Maar boofe vin ik nog moeiluk. Zoies moet jij ferwerke en het hoor bij hesstel.

Fijne gedachte

Maar jij moet poosietief blijfe en foor jou hesstel heb jij ook fijne gedachte noodig. Anners ferlies jij jou eigen en wor leefe moeiluk. Ik dee ook denke aan mij verkering Bert en hoefeel geluk jij heb assie zo een knappe katerman in jou leefe heb. Mij Bert die van ze eigen graag Meen Koen wil zijn. Mij vrouw zeg Loes,  Meen Koen is onse Annold Swatsenegge onder de katermanne. Selluf ken ik die nie, daar ben ik eerluk ofer. Maar mij Bert vin groote poote en zo een mooie kop van vagthaar heel feel in-druk-wekken. En hij treen erfoor assie eraan denk. Selluf zie ik zoies naatuurluk ook want ook al bennie seeniejorpoes, jij bennie blind van jou oog. Maar foor mij eigen is mij Bert mij knappe katerman en hij is heelemaal goed zo assie is. Maar assie zofeel verkering heb als wij van ons eigen dan laat jij jou verkering alteit in ze eigen waard zijn.

Japie

En assie dan zofeel denk omdat jij lig te hestelle van jou eigen kom jij ook weer trug bij jou ree-aa-lie-teit. Maandag heb wij kennis gemaak met onse niewe blogger en het is Japie van BBB.
En nu kom mij trots. Japie is van ze eigen half Meen Koen en mij Bert heb Japie selluf gefraag. Dan hebbie wel zo een groote hart want zoies lig tog gefoelig. Dan ben jij trots als poezevrouw en zoies mag jij ook fertelle. En ik wil ook Japie ze suukses wense want hij hoor wel bij onse jeug van teegeswoordig. Dan moet jij leefe nog leere maar jij durref al wel jou afontuur te fertelle. Lieve Japie hoop dattie ons allemaal van ons eigen omfer blaas met jou letters. Wij ga jou allemaal onse steun geefe en alles kom goed.

mij hesstelZachte kopjes

En toen kwam ferdrietig niews en assie Moeder ben van alle Sterre moet jij daar feel aan denke. Onse poesedinnetje Zwawi van tante Truke heb dinsdag haar koffertje gepak en zij is ofer ze Reegeboogbrug gegaan. Lieve Zwawi jij ben bijna agtien jaar geworre van jou leeftijd en jij ben nu bij jou zusje Vlek. Als Moeder van alles Sterre beloof ik dattie zo een mooie hoed krijg en jij wor nooit nie fergeete. Wij ga met onse Hoedjessjoow heel feel naar jou eigen swaaie. En wij denk ook heel feel aan tante Truke, zij heb nu feel ferdriet. Lieve tante Truke u krijg mij zachte kopjes van troos en iedereen denk aan u met ze hart.

Dank u wel,

Loesje