Lieve allemaal deze week was biesonner weeges dieredag. Dat jij van jou eigen weer besef hoefeel goed jou leefe is. En dattie zou wille dat alle diere warmte foel in ze hart. Maar leefe is moeiluk nu weeges kriesis en inflaasie.
Mij vrouw zeg Loes iedereen knoop ze eindje aan elkaar en daarom moet wij heel feel goed oplette dat wij onse diere nie fergeet. Daar heb mij vrouw wel ze gelijk in. Onse dierevriendjes kan er niks nie aan doen dat er zofeel ruusie is. Wij moet Saame met Kever blijfe tettere foor Vreede en wij moet nie eegowissies zijn. Ook al is leefe moeiluk, deele kan jij alteit. In jou hart lig zofeel wat jij kan geefe, jou kleine gebaar maak onse weereld mooier. Daar moes ik ofer naadenke op mij denkpaal want hoe ga jij van jou eigen selluf om met deele? Jij kan Meeww zegge maar Neeww doen als jou puntje bij jou paal kom. En toen gebeur er iets in mij eigen leefe en ik doe het u nu fertelle…
Mij donnerdag
Misschien denk u nu wel wat heb Loes nou weer meegemaak? Maar het was mij Bert die zeg Loes onse scheemaa van onse blog is feranner. Mij Bert heb dinge gereegel want zoies hoor ook bij jou eigen website assie die heb. Dattie dinge regel foor iedereen en mij Bert weet hoe deze dinge werk. Hij zeg Loes, Bram is trug en hij ga weer naar ze eigen saaterdag. Maar het is nog nie deze saaterdag. Bibi en Filos wil eers ze afscheid neeme want dat ferdien zij. Zij ga nu eers wenne aan ze niewe leefe in onse land en wij wens ze heel feel geluk. Gissere heb u gesien dat onse vriendje Toby is begonne met ze eerse blog. Hij ga nu iedere woensdag ofer ze leefe fertelle. Nu fraag u ze eigen misschien af waar blijf mevrouw Kever en mij broer Oopa Floris? Mevrouw Kever stop want zij was tijdeluk zeg mij Bert. Daarom naames iedereen van onse blog, dank u wel mevrouw Kever. U heb ons allemaal heel feel mooie ferhaale fertel. Die fergeet wij nooit niemeer. Oopa Floris stop nie. Van mij eigen ga ik mij donnerdag deele met mij broer.
Mij vrouw zeg Loes ree-aa-lie-seer jij jou eigen wel wat jij zeg. Assie zo een beslissing neem dan kan jij selluf niemeer iedere week jou blog maake. Toen moes ik wel naa denke van mij eigen, maar assie deel dan deel jij. Mij broer heb ze eigen fens en hij hoor erbij. Jij weet nooit hoefeel lang mij broer zoies nog kan want ze psiegies brokkel wel af. En hij heb er zofeel plesier in ook al snap hij er nie heel feel van. Hij loop door onse huis offie ze Lijon King is, dan weet jij het is goed. Mij broer Oopa Floris krijg ze eene donnerdag en van mij eigen doe ik dan mij annere donnerdag. Dan kan jij zegge dattie dinge deel en dat is belangrijk. Jij kan jou bek fol hebbe van deele. Jij weet pas offie zoies kan assie het meemaak in jou leefe. Ik zeg u wel eerluk, mij makkareele deele vin ik nog moeiluk maar jij ben maar één poes. Iedereen moet dinge leere ook assie seeniejorpoes ben.
Vreede
Selluf vin ik assie seeniejorpoes ben dan hebbie erfaring van leefe. Dan weet jij leefe is nie foor jou eigen alleen. En wij mag allemaal in onse pootjes kneipe van geluk. Ook al is leefe nu moeiluk wij heb onse eigen thuis. Mij Doorie zeg, Mahammmm mij Oopa ga togjes nie weg? Hij is zofeel gek op ze Oopa. Waar vinnie zoies nog bij jou jeug van teegeswoordig? Dattie zofeel meeleef met ze hart. Toen heb ik wel moete opfoede. Ofer deele en nie ofer
diele. Dattie dinge nie door ze war gooi want jou jeug heb faak andere intresse. Deele is dattie nooit nie alles foor jou eigen alleen moet houwe. En hij weet nu ook dat ze Oopa nie weg ga. Zo leer hij dinge ofer leefe en Saame. In onse weereld is feel eegowissies en er is ruusie. Vreede moet jij heel fer weg gaan soeke.
Op onse blog is wel Vreede en het ga van ze eigen. Iedereen denk aan elkaar en selluf vin ik, zo hoor het ook. Mij vrouw zeg Loes jij ben heel feel goed beesig en mij broer Oopa Floris loop ze eigen pooloonaisie. Dan weet jij deele breng geluk. Wij wens Toby en Bram heel feel mooie letters die wij foel in onse hart. Dat is belangrijk!
Dank u wel
Loesje
Woef! Hallo allemaal, dit is mijn eerste keer hier op de blog. Mijn naam is Toby en ik ben een hond. Ik ben tien jaar van leeftijd en ik woon al tien jaar bij mijn vrouw. Dat is op 11 oktober. Dat is de ooma van Bram die ook blogt.
Dan is het tijd voor mijn ronde. We gaan naar buiten en in de ochtend wil ik altijd dezelfde route hebben. Dat is een rondje rond het dierenparkje en weer terug. Jaaaaaaaa leuk! Laten we gaan. Bij het parkje begroet ik iedereen. Woef! Ik blaf een paar keer zodat ik iedereen begroet heb. De kippen vliegen op en kakelen. Wandel waggel eenden snateren naar me. Deze eenden lopen heel raar en ze zijn best lang. Konijnen vluchten hun hol in als ik eraan kom. Ze vinden mijn blaf te hard. En de schapen blaten in volle glorie terug. Ik denk ook vanwege mijn koekjes. Dat zijn van die anti allergie granen dingen die zelf mijn vrouw kan eten omdat er niks in zit. De schapen vinden ze ook lekker.
over. Oh en dan heb ik ook nog een bal. Deze bal is een snackbal. Daar kunnen koekjes in en snacks. Als ik lekkere trek heb dan neem ik de bal mee naar mijn vrouw en dan laat ik haar zien wat ik wil. Ik zie dat ik bijna aan het einde van mijn blog ben en ik heb nog zoveel te vertellen. Mijn middag ronde en mijn avond ronde. Wat ik dan doe en waar ik dan heen ga. Mijn vrienden die ik tegen kom en zelfs mijn grote liefde want die heb ik. Ze is nu een prachtige ster maar ze blijft mijn vriendin. Haar naam is Maddie en ze is van ras een golden-retriever. Samen aten we peertjes bij de boom. Maar deze avonturen vertel ik allemaal in de volgende bloggen. Ik vind het heel leuk dat ik hier mag kletsen en mijn verhaal mag delen want ik praat graag.
Mauw. Wat was de Hoedjessjow weer mooi. En wat een prachtig hoedje had ik opgekregen. Fan de footoo met mensenoma en opaas Moos en Max werd ik eefe stil. Zo mooi gewoon. En nou zijn wel alweer veertien donkers en lichts ferder. Fanmijndaag is het Dierendag. De dag dat je ekstra lief bent voor alle diertjes. Nou hoor ik jullie mauwen dat dees poes tog altijd furrwend word. Mjauw mauw ja dat klopt wel. Maar op deese dag mag ik net eefe wat meer zeuren om ekstra noepies hihi.
De dag begint met Frau die me lekker knuffelt en segt hoe lief ze me find. Dan dribbel ik naar beneden en ga klaar zitten foor de oggent noepies. Normaal krijg ik er fier. Op dees spjeesjaale dag krijg ik er zes. Jammie. Daarna krijg ik nog wat knuffels en krijg ik te horen hoe mooi ik wel niet ben.
ik weet het al. Ik ga probeere of ik de deur van de MinKeef open kan krijgen. Daarfoor moet je hoog kunnen springen en een beetje kracht in je pootjes hebben.
Hoi allemaal, ben ik weer voor mijn blog van deze week. Hebben jullie allemaal genoten van de Hoedjesshow? Wij vonden het super mooi en hebben heel veel gezwaaid naar alle sterretjes. We hebben ook de poezels gezien die hier eerst woonden… onze vrouw werd er een beetje verdrietig van maar we hebben haar getroost hoor. Dat hoort gewoon als je samen bent en je ziet dat er iemand verdriet heeft. Ik denk dat jullie ook allemaal superlief geweest zijn voor jullie mensen.
En wat denk je? Komt recht daar achteraan ook haar zusje Janneke voorbij. Mijn vrouw ging naar buiten en ik moest er natuurlijk ook even het mijne van weten. Het was nog best koud maar twee konijnen los in de tuin, dat is raar. Hoe komen die nu uit hun konijnenpaleis dacht ik nog. We gingen kijken en toen zagen we het: ze hadden (alweer) een gat in het hok geknaagd en daardoor konden ze naar buiten. Kim was ook al aan het proberen om zich erdoor te wurmen maar zij is wat groter dus dat paste niet goed. Mijn vrouw wist Janneke snel te pakken maar Jip heeft heel de middag door de tuin gerend. Nu geef ik daar niet zoveel om want het is wel gezellig maar ze zat wel in mijn tent…nu ja zeg. En zeg nu zelf: wie eet er nu hout? Nu ja, de konijntjes dus.
boeit me niet zo om eerlijk te zijn. Als ik maar bij mijn kip kan.
Op de dag dat ik deze letters schrijf heb ik in mijn tuin zon gehad EN regen EN ook nog iets anders, iets dat ik niet vaak meemaak: er vielen allemaal keiharde klontjes ijs uit de lucht, ze vielen door mijn hele tuin en ook op mij!!, ik bleef zitten in het gras want ik wist niet zo goed wat ik moest doen, totdat mijn mensen me riepen en de deur voor me open hielden, ik rende heel snel naar binnen en mijn man wreef me droog met een haswand, Dat heet een washand! roept mijn vrouw, eeniewee ik vind dat altijd heeeerlijk, en ik moest er zo hard van spinnen dat mijn hele lijf mee spon, van mijn neus tot aan het PUNTje van mijn staart.
Buiten
Mijn idee