Filos: wist jij het, dat we zo heetten?
Bibi: nee, eerst niet, nu wel. Vertel jij het maar
Bibi
Wij lijken heel veel op elkaar. Logisch zou je kunnen zeggen want jullie zijn broer en zus. Maar dat is niet altijd zo. Dat je op je familie lijkt. Jullie hebben vast wel gezien dat wij bijna hetzelfde zijn. Van buiten dan. Want van binnen zijn we ook allebei onszelf. Ik vertel jullie een klein geheimpje. De eerste dagen van ons leven hier kon het Maria-mens ons niet zo goed uit elkaar houden. Wie is wie en wie is nou eigenlijk wie, sprak ze dan. Ze zag ons ook bijna niet omdat we bovenop een hele hoge kast zaten. Zij moest op een trapje gaan staan om iets te kunnen zien. En dan nog zag ze ons niet helemaal.
Pas nu we het huis gaan ontdekken, ziet ze ons hele lijf, met kop, poten en een staart. Ja, en dan is het niet moeilijk meer. Wij vonden trouwens helemaal nooit moeilijk. Ik ben gewoon Filos en zij is gewoon Bibi.
Filos
Ik, ben de grootste van ons twee. Dat is wel vaker zo als katermans. Wij hebben heel veel witte haren. We hebben allebei een rode staart en een rode vlek op ons lijf, aan de linkerkant. Bibi heeft ook nog een rode vlek vlak boven haar staart. En rood op haar linker pootje. Bij mij zit een vlek op en achter mijn ene oor. En allebei een paar boven onze ogen. Bibi heeft ook nog sproeten. Mijn snuitje is wit.
Het heeft een naam zo’n kleurverdeling in je haren. Wij worden harlekijntjes genoemd. Dat is dus als je wit bent met gekleurde vlekken. Die kunnen zoals bij ons rood zijn. Maar een andere kleur mag ook. Een aantal gekleurde vlekken want anders heet het weer anders. Voor het officiële moeten die vlekken ook nog op een bepaalde manier verdeeld zijn. Maar wij zijn niet van de officiële hoor, doe maar gewoon. Gewoon twee harlekijntjes.
Klinkt vrolijk he? Dat je er blij van kan worden. En zo voelen we ons ook. Relaxte, zonnige, blije katten-poezels.
Harlekijntjes van buiten en van binnen.
Lieve allemaal, me eigen vind het fijn dat ik weer op de blog ben. Er waren ook kei veel liefe reejakzies. Dat maakt me super blij. Als mienister van gefoelige saake raakt me dat heel erg en dan wordt mijn hartje kei warm.
Eefe een vraag
mij wel en ziet ze niet dat ik bij de tafel ben. Als ik dan onder de stoel door loop en zachtjes doe, dan kan ik naar binnen snieken. Snieken is langzaam ontzichtbaar als een nienja naar binnen glippen. Poot voor poot zette ik ze heel zachtjes neer zodat ze me niet hoort. Soms kan ik ook hard lopen, dan hoor je mij bijvoorbeeld van de trap aflopen. Maar nu ben ik ekstra stil en foorzichtig. Mijn kop kijkt richting de deur die op een kier staat. Mijn lijf is in sniekhouding. Poot voor poot ga ik langzaam. Niemand ziet mij.
Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen en van mij hart hoop ik dat alles goed is met u allemaal. Selluf dee ik aan bijkoome deze week want assie zo een groote eefenement heb georgaaniseer moet jij rust hebbe. Jij ben maar één poes en jij heb maar één gezond. Maar leefe ga alteit anners dan dattie in jou kop bedenk. Van mij eigen had ik mij letters al in mij kop foor mij verhaal van deze week en toen gebeur het…
Mij Bert en ik van mij eigen heb nu al een tijdje, meer dan fijf jaar verkering. Dan weet jij dinge ook al woon jij allebei bij jou vrouw. U weet wij heb onse mooderne relaazie en wij zijn tijd van leefe ver fooruit. Jij hoef nie alteit Saame op jou fensterbank te ligge, mij Bert kan zoies goed alleen. Maar wij zijn wel één tiem en u moet deze letters nie ferwarre met imtiem. Dat is onse priefee daar ben ik eerlijk ofer. Maar assie één tiem ben dan help jij elkaar ook als leefe in ze knoop raak. Bijfoorbeeld assie hoor, tegnies heb er vandaag ze zin nie in. Dan weet jij hoe laat jij leef, behalfe als jou tijd ook moodern is. Dan weet jij inees niks meer. En dan schrik jij wel want jij foel in jou hart. Jij ben zofeel afhankeluk van tegnies. Dat moetie nie wille want leefe is nie alteit tegnies. Leefe heb makkareele en leefe heb een hart!
verkering. Jij ga weer kontak maake met jou hart. Iedereen heb mij Bert gemis toen hij zonner ze innernet op ze fensterbank lag. En mij Bert mis Iedereen. Daar was mij hart heel feel door geraak, daar ben ik eerluk ofer. Onse verkering was oferal en nerges. Jij kan elkaar nie zien maar jij foel elkaar oferal. Dan weet jij verkering is sterker dan tegnies. Jij laat elkaar nie falle, jij sta op als één tiem want kontak maak jij met jou hart. Zoies leer jij pas assie met jou neus boofe op zo een feit druk. Maar van mij eigen wil ik het wel met u deele. Dat u nooit nie fergeet waar leefe om ga. Tegnies hoor foortaan bij onse leefe dat moet wij akzepteere. Maar tegnies heb geen verkering, jou hart heb verkering! Jou hart faar alteit ze eigen koers, het heb ze eigen Wiefie. En mij hart heb mij Bert, hij is tegnies en gefoelig. Dan bof jij wel!
Haai evverieboddie van allemaal.
WAKKERRRRRR
Moet ik nou alweer wakker worden?
Hajooooooooooo iedeween. Wellekom bij me gwieselinnefjoew hihihihi. Eg!!
Ze deed mij in poot prik doen en toen wisse ik niet meer want ik ben in slaap falt.
Wat isser in he leefe nu aan de poot Dorus hoor ik uwes,awwemaal nu fjaage. Nauuuu… nies. He-we-maal nies. Errug he? Ikke mag nu feel minner naar buite. Dat is ommedat hut kauwt is segge se. Naufanmeja!! As ik heel erg sta te huiwe mag ik fijf mienute. Ikke ben eigewuk een buitekat. Ikke ben buite geboore same met me bwoertje Poppy. En toen ik hier kwam woone mog ik met 11 weekjes naar buite. Sjoooooo dat was cool. Ikke mag aween nog stees niet inne nagt naar buite. Ikke fin kauwt weer stom dus. We heppe, ommedat de deur weer evve oope mog, dus ook weer een muis in huis. JIPPIEEEEE hihihihi. Nau honger ik um uit en dan komptie fanself tefoorsgijn en dan seg ik KIP ik hep je!! Hihihihi.