Ik heb het op.
De eerste keer, het was 1 druppel.
Tenminste dat zegt mijn vrouw, ik weet alleen dat ik ’s avonds een likwitsnek kreeg het was kip, en ik at dat meteen op, het is lekker spul en op is op.
Tefreden
“Dat ging heel goed, Bertje,” zei mijn vrouw, en we gingen aan de knuffel. Ik lag tefreden op mijn zijkant en zij aaide me en ik moest spinnen en ik wist gewoon dat zij ook tefreden was.
Dan begin je goed aan de nacht, hoor. Als je thuis rust en freede hebt.
Ze ging naar het grote bed en ik bleef beneden nog eefe na-liggen.
Ik at een brokje of wat.
En toen foelde ik van wat zal ik doen.
Dus ik naar boven, gezellig erbij.
Later werd ik wakker en ik had zin in dingen. Of nee ik wist gewoon dat ik dingen moest doen. De straat daar had ik al heel lang niet echt naar gekeken. Dus ik naar beneden en hop, de vensterbank in.
Superdupergoed
De nacht is anders als je dan controle moet doen. Ik heb licht in de straat van de lampen dus ik zie genoeg. Er komen soms mensen langs en die lopen anders dan oferdag dus dan moet ik intens kijken wat je weet het nooit. En als ik niks zie, dan moet ik helemaal opletten want dan kan er opeens iets komen.
Toen kwam er iets alleen het was in huis. Mijn vrouw kwam naar beneden ze liep door de huiskamer en ze ging naar de badkamer, dat doet ze elke nacht.
“Zo Bertje,” zei ze.
Ik moest alweer bijna spinnen.
Erna toen ze weer in de slaapkamer was, toen deed mijn gevoel WHOESH en ik sprong uit de vensterbank, rende over de trap echt keihard en ging op bed liggen snurken en alles was goed, alles was eigenlijk superdupergoed, zo foelde dat.
Na het dutje
Dus die ochtend erna was ik best moe.
Maar na een dutje wilde ik met de soundmous spelen en de kleine muis. Ik had er zin in. Ook in mijn brokjes.
Mijn vrouw zegt het komt van die olie. Maakt mij niet uit. Als het in een snek komt en die is lekker, dat neem ik die snek.
Mevrouw Bert
De dokter schreef voor een flesje van het merk HempOne. (ongeveer 20 euro) Het kan via iets lekkers gegeten worden maar ook – als dit moeilijk is – via de huid. Dan een druppel in de vacht doen.
Haai evverieboddie from de piepeltjes
WAKKERRRRRRR
Hoezo wakker worden?
Naar het bos
Soms was er een ander woef en die wilde ook mee van de berg af. Maar als pup ga je niet zo snel en de woefvriend die dan mee van de berg afging, rende veel harder. Ik deed wel altijd kei mijn best om de woefvriend bij te houden. Dan blafte ik heel hard van ‘hee niet zo snel, wacht op mij’. En na het spelletje deden de woef en ik vaak samen nog verder spelen. Zo leerde ik van deze woef hoe je een tak het best in je bek kon pakken maar ook hoe je in zandhopen kon graven. Dat waren leuke tijden. En als kleine pup paste ik overal makkelijk in. Dus door de struiken rennen en verstoppen ging heel makkelijk. Ik mag niet vergeten dat ik heel goed was in van de berg afrennen maar mijn mens moest mij daarna vaak naar huis dragen omdat ik zoooo moe was dat ik in slaap viel. Nu kan ik heel ver lopen en ik vind het heel fijn om te rennen. Maar wat een verschil tussen pup zijn en nu, woef!
Hajoooooooooo iedeween. Hier is hij weer… uwes raasentsnelle rieporrer Doorie die met sijn roose flauwepauwerrrauwtoo rontreist foor adembeneemende innefjoews.
Heppuwes een muis gefange? Offff opge-eet?
Nau nau nau. Wat een innefjoew seg. Heppuwes ook so genoote? Hihihihi
Zo, nu alle gebeurtenissen over de start van mijn leven bekend zijn, kunnen we het eens hebben over de dagelijkse gang van katzaken. Dat het purrrrfect met me gaat, hoef ik niet meer te miauwen toch?! Dat was allemaal toen. Nu zit ik lekker hoog – en soms droog – boven in mijn boom.
alle blaadjes eraf en laat koude storm mijn haren alle kanten opwaaien. Soms vallen er grote druppels en wordt mijn jas kletsnat. Het deert me niet. Die wordt vanzelf wel weer droog als ik onder het dekbed kruip. Mijn mens is daar minder blij mee.
Mens