Hoi lieve allemaal, het is zomer. De zon schijnt de hele dag en het is echt al kei warm buiten. Doen jullie allemaal voorzichtig met dees warmte. Dat je genoeg poeselimonade drinkt, veel dutjes doet binnen waar het koel is en niet te veel aktief bezig bent?

Bertje’s poeselimonade is poesesoep of saus met ekstra water. Dit kan je dan gewoon lekker drinken. Het is ook voor de moeilijke drinkers onder ons. Soms wil ik ook niet drinken met dees heet weer en dan is Bertje’s limonade een goede oplossing want dan lust ik het wel.

De tuin

‘s Morgens is het nog lekker fris buiten en dan mag ik meestal de tuin in. Dan kan ik me helemaal uitleven voordat het te heet wordt. Uitleven wil zeggen dat ik dan gek doe. Ik ga rennen en springen met meestal wat mauwtjes. Ook doe ik Mila vervelen. Het is plagen maar niet gemeen. Zij plaagt mij ook dus ik mag ook een beetje plagen. Afgelopen week, ik weet niet meer welke dag het was maar toen mocht ik ook naar buiten en toen wilde ik me ook uitleven. Alsof ik een kriebel in mijn billen had.
Dat heb je soms wanneer je van de bak af komt. Dat je iets voelt aan je billen, of je denkt dat je iets aan je billen voelt waardoor je ineens van de bak af wilt springen en dan even moet rennen. Sommige noemen het ook wel eens de gloeiende vijf. Waarbij je vijf minuute lang even springt en gek doet als je van de bak komt.

Struik

Dit had ik ook toen ik op die ochtend buiten was. Alleen had ik geen kriebel in mijn billen, ik wilde gewoon gek doen van binnen in mijn lijf. Het oer-gevoel was er weer. En nu wilde ik ook lekker oer doen. Ik was buiten en ik voelde van binnen dat ik iets nieuws en iets stoers wilde doen. Iets wat ik nog niet eerder gedaan heb. Ergens in klimmen. Nu heb ik binnen een krabpaal waar ik in kan klimmen dus klimmen kan ik maar ik heb het nog nooit buiten gedaan. En buiten heb ik geen krabpaal maar wat boome en struiken.
Vlak bij mijn bak heb ik een struik staan. Normaal komen daar keiveel bloeme in maar mijn vrouw heeft de struik geknipt. Nu heeft de struik alleen maar blaadjes. De struik is niet zo groot dus ik kan er makkelijk in. Dus dat is op de plenning. Ik ben oer en ik ga die struik in. Vanaf de achterdeur ren ik naar de struik toe om in een keer erin te springen. Maar voor de struik ga ik vol in de rem. Met mijn kop raak ik de struik aan. Ik ga eerst een kijken hoe ik er in moet. Het is namelijk een struik met keiveel blaadjes.

Er in

Mijn kop steek ik langs de blaadjes af de struik in om te zien waar de takjes zijn. Dan volgt mijn lijf. Mijn voorpoten zet ik als eerst op een takje maar dan. Hoe krijg ik mijn kont omhoog. Terwijl ik zo sta te denken krijg ik een idee. Ik kan springen. Dus ik hup mijn kont in de wiebel houding. Ik schud mijn billen van links naar rechts en terug. En dan richt ik op waar ik moet komen. Een, twee, hoppa! Ik spring en ik hang half in de struik want mijn achterpoote zijn vergeten om de tak te pakken terwijl mijn voorpoote al verder zijn. Ik probeer met mijn achterpoote bij te krabbelen maar het lukt niet. Mijn billen zijn te zwaar. Dus ik laat me zakken. Dan ga ik het nog maar een keer proberen want nu lukt het wel. Dat moet gewoon. Dus ik maak me klaar. Zet mijn billen in de houding en wiebel een paar keer tot ik durf te springen, en dan, hoppa! Weer een sprong en nu hang ik weer half in de struik. Folgens mij spring ik niet hard genoeg. Maar mijn voorpoote hebben een tak vast en nu krabbel ik met mijn achterpoote al wat ik kan de tak op. Na een paar minuute klimmen is het me gelukt. Ik sta in de struik en ik ben zo blij en trots dat het me gelukt is dat ik ineens gewoon een keiharde mauw los laat. Dees komt van diep van binnen, dat iedereen weet: Brammie is oer en het is hem gelukt! Trots ben ik zeker en ik blijf even trots in mijn struikje zitten totdat ik er genoeg van heb.
Daarna ben ik naar binnen gegaan om te dutten want klimmen is best zwaar werk. Zeker in een struikje.

Hoi allemaal, nu is mijn hartje weer een beetje normaal. Vorige keer was het zo spannend dat ik gewoon niet meer kon slapen maar ik deed wel heel veel eten. Ik was al een lange tijd flieft op Kever.

Mij hartje

De mooiste katerman van mijn dromen. En toen wilde ik furkeer vragen maar mij zenuw wist niet zeker of ik dat moest doen. Mij onzeker zei: ‘wat nou als hij nee mauwt’. En toen heb ik de stoute poten aangetrokken en furkeer gevraagd. Nou hebben we al twee weken furkeer en mij hartje is gelukkig. Ik vind dat liefde voor iedereen is en niet alleen voor één poes of kater. Ik vind iedereen lief en mij hartje is groot genoeg voor iedereen.

Maatje

Nou ben ik een sterk poesemeisje die zelfverzeker is. Net als mijn Kever, ik doe wat ik kan en dat maakt me sterk. Vandaag ga ik vertellen wat ik buiten in de tuin doe. Naast dat ik mijn broers in het gareel houdt, let ik ook buiten op. Wij poesenmeisjes en dames kunnen vrijwel alles zelf. Ik doe mijn poesenbest. Mijn droom is om ook een mooie maatje meer mama te worden als mijn mamavoelens Loes. Zij is de rolpoezedame van elk poesemeisje. En zeker van mij. Mijn Kever is ook een maatje meer. Dat vind ik hem zo geweldig mooi staan, dan gaat mijn hartje weer boemsie boem doen.

Tuin

Vandaag was ik opzichter van de tuin omdat er best veel hommels en bijtjes waren. Dat is mijn taak. Ik hou alle hommels en bijtjes in de gaten. Ik zorg ervoor dat ze naar de juiste bloem gaan. Dat doe ik door voor de bloem te gaan staan en te ‘mekkeren’. Mekkeren is een geluidje die wij poesen maken als er iets moois is die we als prooi zien, maar we kunnen het ook gebruiken om hommels en bijtjes te sturen. Als de hommels en bijtjes voorbij mij willen naar een andere bloem, dan mekker ik even en dan vliegen ze om. Ze durven namelijk niet voorbij mijn mekker. Ze zijn niet heel erg bang maar ze weten van: ‘we zijn een bloem te ver, omdraaien’. En zo gaan zij naar de bloem die nog pollen heeft.

Pootjes

Het is soms best zwaar werk want mekkeren kost best veel energie. Meestal sta of zit ik keurig in mijn poesemeisjes houding. Als je staat, dan sta je met je pootjes tegen elkaar in een rechte lijn. De ene poot is niet verder dan de andere. Ze zijn dus gelijk aan elkaar.
En als je zit, dan heb je je billen op de grond (ja dames!) en dan heb je ook je pootjes netjes naast elkaar. Gelijk aan elkaar en je hoofd is recht vooruit. Dat weten de hommels en bijtjes. Die zien meteen dat ik in werkhouding zit en dat ze naar de juiste bloem gestuurd worden.

Daarnaast loop ik rond in de tuin opzoek naar lieveheersbeestjes. Dit zijn kleine beestjes en die zijn oranje met zwarte stipjes op hun rug. Die stipjes zijn er zodat ik weet of ze ervaren zijn in het vliegen. Als hij of zij maar één stipje heeft, dan is het nog een jonkie. Maar heeft hij of zij er al vijf, dan is deze ervaren. De kleintjes stuur ik op pad. Deze jonkies zijn vaak verdwaalt en dan stuur ik ze de goede kant op. Dat doe ik met mijn neus. Eerst snof ik aan ze dat ze weten: ‘Tuin mama Mila is er en ze helpt ons op pad’. Daarna tik met mijn poot heel zachtjes tegen de billen aan. Net genoeg dat ze een beetje opschuiven en draaien. Ze staan dan namelijk presies goed voor de vlucht. Daarna mekker ik een keertje en dan gaan ze lopen. Ze openen hun vleugeltjes en vliegen de goeie kant op.

Zon

Naast mijn tuininspeksie doe ik ook aan zonnebaden en wellness. Met zonnebaden ga ik gewoon ergens liggen waar er veel zon komt. Deze plek is al lekker verwarmd. Dat vind ik fijn aan mijn pootjes. Dat is ook meteen wellness. Wellness voor de poesedames is dat je met je hoofd en lijf in balans bent. Dat je stressvrij bent en niet zoveel snoepjes eet.
Dat laatste is lastig bij mij want ik ben een lekkerbek en ik hou van eten. Maar door wellness kun je ook beter jagen en je taken doen en alles in de gaten houden als het nodig is. Je vacht ziet er weer glanzend uit doordat je lekker hebt gedut in de zon en je humeur wordt beter. Je gaat minder mauwen als in mopperen tegen de jongens. Maar soms is het nodig hoor!

Ik ben al weer aan het einde van de blog. Mijn hartje is vol met liefde voor iedereen, de zon schijnt en ik stuur iedereen een lief neusje. Tot de volgende keer.