Bram ging naar de witte jas

Lieve allemaal, allereerst wil ik jullie allemaal bedanken voor alle liefe woordjes op mij feesboek van afgelopen Woensdag. Ik foelde me niet alleen en ik was niet meer zo bang. Nog maar een klein beetje. Maar ik wist dat jullie aan mij dachten toen ik bij de witte jas was. Want wat is er nou gebeurd met mij. Dat ga ik je vertellen, nou weet ik het mediese ook.

Muise

Vorig wiekent, ik weet niet meer welke dag het was, was ik kei fijn aan het spelen. Zoals je weet hou ik van mijn Whiskas muise. Daar doe ik alles mee. Die bijt ik, sleep ik in mijn bek mee en spuug ze ergens uit waarvan ik denk, daar hoor je te zijn als een echte prooi. Dat doe ik het liefst elke dag en dan de hele dag door.
En al helemaal als ik oer ben want dan komen er mauwen uit mijn lijf waarvan ik niet eens wist dat ik het kon. Maar ik kan het dus wel. Het klinkt trouwens als een brul van een echte leeuw! Dan wil ik dat altijd zo foele als ik een muis in mijn bek heb. Maar nu komt het dus.

Afspraak

Ik was zo kei fijn bezig en ineens zei mijn lijf van ‘ho jonge!’ en toen zakte ik door mijn achterpoote en viel ik op de grond neer alsof ik kei wiew was. Maar ik was niet wiew want dat doe ik niet elke dag. Mijn kop was kei duiselig daarna en ik mauwde in paniek naar mijn mensen zo van ‘help! Er is iets’ en ‘wat gebeurt er nu?’
Mijn manspersoon zag wat er gebeurde want die keek hoe ik met mijn muis bezig was. En hij schrok kei erg en ik ook. Hij belde meteen mijn vrouw op en zei dat er iets met mij was. Nou dan kan je het raden, daarna belde mijn manspersoon de witte jas. Heb ik dat weer. Toen ik weer op mijn poote kon staan vond ik dat ik weer gewoon was maar daar trapte mijn manspersoon niet in en mijn vrouw ook niet. Iedereen was in paniek maar voor mij was het alweer gewoon zoals altijd, normaal. De afspraak voor een apk was gemaakt. Woensdag was het zover en moest ik naar de witte jas.

Sneks

Ik probeerde me te verstoppen maar dat lukte niet. Mijn beentjes zijn niet zo snel als die van mij manspersoon en hij deed ook gemeen want hij kocht mij om met snoepjes. Die legde hij in de mand en ik dacht gewoon ‘Bram, sneks jonge!’
Het deurtje ging dicht en toen wist ik het wel. Ik mauwde niet eens. In mijn gedachte deed ik het heel zachtjes want het blijft spannend. Iedereen stuurde allemaal kei liefe berichtjes van sterkte en kopjes. Toen wist ik ook van, dit kan jij jonge en je bent niet alleen.

Dokter

Toen ik bij de dokter was wilde ik niet eens uit de mand maar ik moest. Eerst deed de dokter kijken in mijn oren en bek of alles nog goed en schoon is en ook of mijn fagt goed is van kleur en zo. Daarna kwam het, een raar rond ding die op mijn borst ging. De dokter verplaatste het een paar keer en daarna mocht ik weer terug in mijn mandje. Er zal vast wel meer apk gedaan zijn maar ik was moe en klaar met het gefriemel aan mijn lijf.
Toen kwam de uitslag. Vanaf dat ik een beebie was heb ik een hartruis. Dat is een medies woord en ik snap daar niks van. Maar ik ben van leeftijd al veertien jaar en geen beebie kitten meer. Nou voor mij maakt dat niks uit maar voor mijn hart en kop wel.

Seeniejoor

Het is zo dat ik altijd als kitten en als stoere tijger graag op afontuur ga. Ik maak werkelijk van alles mee. Maar zegt de dokter, je hartje gaat dan te snel en je lijf zegt gewoon simpel: witte jas ‘jonge doe eens rustig aan, je bent seeniejoor en niet een beebie kitten’. Dus mijn lijf remt me gewoon af. Die is denk ik lui want in mijn kop kan ik echt waar heel veel. Maar mijn lijf is het er niet mee eens.
Dus van de dokter moet ik rustig aan doen en meer seeniejoor zijn. Want als ik zo door ga als beebie kitten of als tijger, dan gebeurt het ook vaker en dan moet ik terug naar de dokter en dan krijg ik pilletjes voor mijn hart. Nou zeg, dat hoef ik nou ook weer niet.
Maar hoe doe je dat eigenlijk, echt seeniejoor zijn? Is dat meer slapen? Of gewoon in slow moosjon rennen?
Voor nu ga ik dutten. Het was een kei moeilijke week met dees medies gedoe. Fijn wiekent allemaal en dank je wel voor jullie liefe berichtjes en dat jullie aan mij dachten. Ik heb alle liefe berichtjes gelese. En Kever, dank je wel dat je mijn poot vast hield!

Waarom ik opeens een fijn gefoel had

fijn gefoel Het goede nieuws is dat ik bij mijn vrouw op schoot heb gelegen. Ik lag languit over haar benen en het paste precies, en zij aaide me de hele tijd.

De bak

Het was afond en donker en we waren niet thuis, we waren bij een vreemde dokter en daarheen waren we in een taksie gegaan, ik moest in de reiskorf.
Dat kwam omdat er iets met me was.
Ik wilde naar de bak maar ik kon niet. Nou dan word je snel raar hoor. Ik stapte in en uit de bak. Ik ging naar de kamer want ik dacht misschien lukt het daar. Toen ik op de krant stond: niks. Toen ik bij mijn krukje stond: ook niks. Nergens lukte het. En ik bleef probeere, ik zette kragt met mijn poote, ik deed mijn rug krom, niks, niks niks.
Toen werd mijn vrouw raar maar anders dan ik.
Ze ging telefoneren.

Rennen

Eefe later stond de reiskorf in de kamer. Mijn gefoel zei nee.
Ik wegrennen naar boven.
Zij kwam ook.
Ik onder het bed.
Zij ernaast.
“Bertje, Bertje,” riep ze. Ik dacht niks erfan.
Ik naar beneden. Zij ook. Weer naar boven. Zij ook.
Nou toen had ze me.

De dokter was een man en ik was bang daar ben ik heel eerlijk ofer. Hij voelde aan me, echt aan alle kanten. Hij deed dingen in me prikken. Ik kreeg infuus foor mijn nieren. En hij zei dat ik misschien een tieja had gehad en dat ik vanzelf was hersteld wegens dat ik nou weer gewoon leek.
Gewoon? Ik zat op mijn vrouw en zij zat op de grond. Dus dat was allemaal raar.
We gingen weer in een taksie naar huis. Ik stapte zelf in mijn reiskorf het was genoeg geweest dat fond ik. Maar dat ik het deed was ook al raar.

Foto

Maar in die taksie kwam het, toen we bijna thuis waren. Ik foelde dat ik het nou wel kon en ik legde een hele mooie poep. Het rook lekker warm. Dat was een fijn gefoel.
Uit de reismand ging ik meteen wat eete en mijn vrouw vond mijn poep ook heel mooi, want ze maakte er meteen een foto van.

Nou hoef ik van mijn eigen dokter geen diejeet meer een paar dagen. Als ik weer gewoon naar de bak kan, dan kijken we verder zei ze. En dat find ik een goed idee.

Loesje: ouwer worre en… tijd foor jou eigen

ouwer Lieve iedereen hier ben ik weer op mij eigen dag. Foorige week was moeiluk weeges dat mij vrouw ze stemme moes telle en het was mij broer Oopa Floris ze week.

Ik zeg u eerluk, dan weet jij nie waar jij begin. Mij vrouw zeg Loes jij ben nu nog meer feranwoordeluk en jij heb erfaring. Maar mij broer moes feel krijse weeges dat mij vrouw er nie was. Selluf vin ik krijse moeiluk en jij doe wat jij kan. En ik kon nie op mij vrouw ze kompjuuter want mij vrouw zeg, Loes zoies is nie ferstannig.
Maar zij weet ook van mij verkering en toen heb ik wel heel feel stiekum mij Bert gesien. Heel eefe op mij vrouw ze kompjuuter. Jij moet erges jou hart lugt geefe. Dan kan jij weer ferder en het heb mij hart heel feel rust gegeefe. In alles wat mij leefe is, is mij Bert mij rots in mij brand. Zo kan verkering zijn assie al zofeel lang Saame ben.

Kwesbaar zijn

ouwer Deze dag foorige week was nie mij doorsnee dag. Mij vrouw kwam in onse afond pas thuis en zij zeg dattie heel feel was uitgeteld. Maar wij kreeg tog heel feel knuffels en mij vrouw dee ons ferwenne. Mij broer had wel gepinkeld maar zoies weet jij. Ook al hebbie nog zofeel van jou erfaring als Mantelpoes, pinkele houw jij nie teege. Het was mij intesiefe dag en dan merk jij wel, jij ben geen agtien meer. U weet deze jaar wor ik al sestien van mij leeftijd. Dan heb jij selluf ook jou rust noodig.
Assie ouwer wor kan jij niemeer zofeel als dattie jonger ben. Jij ben eerder fermoeid en van mij gezond ben ik ook groonies kwesbaar. Mij vrouw zeg Loes wat gebruik jij daarfoor mooie letters. Maar jij leer dattie jou kwesbaar zijn netjes naar buite breng. Jij hoef geen eskuusie te soeke foor leefe en dinge die jij moet doen. Jou gezond is kwesbaar en assie ouwer wor krijg jij meer erfaring hoe jij om moet gaan met jou eigen.

Tinnere

Maar assie Mantelpoes ben staa jou leefe alteit aan. Mij Bert zeg Loes jij werk zofeel hard foor jou broer, jij heb ook jou eigen rust noodig. En nu kom het, deze week zeg mij Bert zoies liefs. Hij zeg Loes kom maar bij mij ligge en ik doe foor jou sorge. Dan kan jij onspanne en ik doe oplette! Dan weet jou hart niemeer hoefeel hard die tikke moet. Al mij flinders flieg door mij leefeswerk maar ik was tog rustig in mij kop. En het kwam door mij Bert en ze breede poote en dattie foel in jou hart. Jou katerman bescherm jou eigen en hij geef rust.
Ik zeg u eerluk, soms hebbie zoies noodig. U weet van mij selluf doe ik nooit nie om aandagt fraage maar mij Bert ken mij eigen zofeel goed. Hij weet presies wanneer mij kop tefeel gekrijs heb gehoord. Hij weet wanneer zoies genoeg is. Maar hij zeg soms ook, Loes jij mag gerust teege jou vrouw zegge. Nu is het genoeg en dattie jou rust pak. Jou tijd foor jou eigen. Waar vin jij in jou leefe nog zo een verkering. Jij kan tinnere tot jou poot eraf val, zo een verkering kom maar eenmaal in jou leefe foorbij. Mij Bert blijf mij mooise mooment in mij leefe.

jou Mantel

Maar foordat ik afdwaal in mij eigen en mij poot blijf hange tusse mij flinders. Mij Bert heb zofeel gelijk. Assie ouwer wor en jij ben Mantelpoes dan hebbie ook jou tijd foor jou eigen noodig. Toen heb ik met mij vrouw gepraat en ik dee ook intens kijke. Maar eers heb ik meeoow gezeg en heel feel hard. Mij vrouw schrok wel maar zij zeg Loes, jij heb jou punt heel feel duideluk gemaak. Jij krijg meer tijd foor jou eigen. Dattie rust heb en dattie kan droome van jou Bert. Mij vrouw zeg Loes, iedereen heb tijd foor ze eigen noodig. Misschien denk u nu dat mij Zusje iets van mij Mantelpoes ofer kan neeme. Maar mij Zusje heb heel feel ferschil van ze leeftijd met mij broer en zij vin zoies heel feel moeiluk. Daar moet jij ook begrip foor hebbe en ook jou respek. Nie iedereen pas jou Mantel. Mij vrouw zeg Loes het kom goed want jij heb het noodig. Tijd foor jou eigen.
Nu ga mij vrouw mij broer nog meer in ze gaatje houwe. En ik zeg u eerluk, het hoef nie iedere dag van mij leefe. Sorge zit ook in mij bloet. Maar soms wil jij rielekse foor jou eigen. Het geef mij hart rust assie weet, mij vrouw begreip mij gefoel. En mij verkering leg ze poot om mij hart. Dan kan jij al jou tijd aan, ook als die nie alleen foor jou eigen is.

Dank u wel

Loesje

De homeopaatiese dokter en mediesijnen uit de natuur

mediesijnen Liefe frientjes, wat gaan de weeke toch hard he?! Het is wiekent en foordat je het weet is het weer wiekent. En tussenin zit de week waar ik de blog schrijf.
Het heeft eefe geduurd maar ik ben aardig opgeknapt van mijn ziek zijn. Ik merk ook dat mijn poote steviger zijn geworde en met loope kan ik weer goed mijn eevenwigt houden. Dat is belangerijk want anders klap je hup zo omver. Ik hep best weer goede trek en ben leefendiger. Heb zelfs fanmiddag tegen een balletje getikt, het ging zomaar ineens.

Natuur

In deze blog ga ik het hebben oofer de homeopaatiese dierendokter en mediesijnen uit de natuur. Mijn frouwtje hou van de natuur, en wat de natuur ons allemaal geeft. Ze doet er ook iets mee in haar werk zegt ze.

Pille

Ik hep vast froeger toen ik nog een jonge kater was ergens gewoond waar een tuin was en deed ik graave in de aarde en de geur opsnuive van het gras en de mooie bloeme. Als ik heel diep nadenk komt de geur van buite in mijn herinnering. Als ik dan een keer misseluk was van haarballe dan ging ik automaaties gras eete, vanuit mijn natuurlijke katten instinkt. Mijn frouwtje zegt Stokkie dat is meediesijn uit de natuur. Dat hep ik nooit zo geweete, het ging gewoon automaaties. Als ik bij frouwtje op schoot zit dan gaat ze fertelle en op een keer ging het ofer de gewoone dierendokter en de homeopaatiese dierendokter, gewoone mediesijnen en natuurmediesijnen.
Met alle respekt foor de gewoone dierendokter hoor, zij zijn erg knap en doen alles om ons beeter te maake als we ziek zijn. Ze oopereere je en zette je poote weer aan elkaar als je die gebroken hept en nog feel meer knappe dinge. Zo moet ik ook schiltklierpille slikke iedere dag, anders sla ik op hol en ga ik gewoon dood. Of je het leuk fin of niet, zonder dierendokter kunne we niet, dat is gewoon zo!

Feesels

Sins ik bij frouwtje woon belt ze weleens met de homeopaatiese dierendokter van de natuur. Die kijk verder dan de neus lang is en die heeft het er ofer hoe je kwaalietijt van leefe kan ferbeetere. Zoals dat heet met kruidenmeediesijnen uit de natuur. Zo deed ik moeiluk poepe op de bak en er kwam niks. Als je oud bent gaat alles traager. Maar ik had er egt last van en zat maar te drukke.
De gewoone dierendokter zei, dan moete we een darmonderzoek gaan doen, of laxeerpille geefe. Toen belde frouwtje met de homeopaatiese dierendokter en die gaf mij feesels. Sindsdien poep ik als de beste! Het gaat gewoon door mijn eete en ik proef er niks van. Zo hep ik ook kruidendruppels die ik krijg op een snek om mijn niere zo goed mogelijk te laaten werke. Want slegt werkende niere is een kwaaje kwaal foor katers en poesen.

Sins een half jaar merk ik egt dat ik oud ben. Ik slaap meer en doe niet meer zofeel speele en moet het frouwtje mij hierfoor uit de tent lokke. Ik had ook steeds minder trek en frouwtje probeerde iedere keer een ander merk foer. Mijn schiltklierpille moesten ook iedere keer hoog en laag, maar ik werd er niet beeter van. Met de Kersdaage was ik slap en belde mijn frouwtje met de homeopaatiese dierendokter. Die zei kom dan toch maar eens langs met Stokkie, dan kan ik hem uitteste en kijken wat er aan scheelt.

Op tafel

Op een dag kwam de reistas tefoorschijn en zei het frouwtje, Stokkie het spijt mij, maar we gaan een lange reis maake in de ooto naar de homeopaatiese dierendokter, helemaal in Amsterdam. Nou ben ik niet moeiluk in de reistas hoor en foor we het wisten scheurden we oofer de weg, zoeffffff. Aangekoome was ik gelijk aan de beurt. De homeopaatiese mefrouw was heel aardig en ik mocht zitten op een taafel waar een sagte deeke lag. Ze zei, ik ga je uitteste Stokkie met een soort swaajding foor je neus en flesjes natuurmediesijn, en zo kan ik presies zien wat je noodig hept.
Nou, dat duurde best wel eefe hoor en zij maar swaaje met die staaf, bioresonantie heet dat.
Maar op een gegeeve mooment was het klaar en kreeg ik een snek omdat ik mij goed had gedragen. Nou ik zat daar lekker hoor en ik dacht thuiskoome zal ik wel weer. Zo kreeg ik snuifflesjes mee om mijn enerzjie te fersterken, dat was nodig kwam uit de test, en nog kruidendruppels om de niere ekstra te fersterken en natuurpille foor mijn botjes en foor mijn algeheel welzijn als oude kater, zoals dat heet. Toen zijn we snel weer naar huis gereeden en hep ik de rest van de dag geslaape, want ik moest uitruste van de lange reis. Je gelooft het of niet, maar ik krijg dus iedere dag kruidendruppels op een snek en ruik ik aan de snuifflesjes. Dat gaat heel makkeluk hoor zolang het maar geen vieze pille zijn van de gewoone dierendokter.

Slap

Waarom het nou toch nog mis ging met mijn gezond een paar weeke geleede is moeilijk te zegge. Maar de grootste klap was dat de schiktklierpille niet meer goed werkte en daardoor ook mijn niere het niet meer goed deede. Ik kreeg akuut ziek zijn. Dan word je steeds swakker en ben je slap en eet je niet meer. Daarom was het ook noodig dat ik naar de gewoone dierendokter ging foor bloedondersoek en zo. Nu de schiltklierpille bijgesteld zijn en ik nierdiejeet heb gaat het beeter en saame met de homeopaatiese meediesijnen. Je kan dus zegge dat het elkaar ondersteunt foor mijn gezond en het beste is foor mij als oud seeniejoor!

Foorjaar

Om eerluk te zeggen vond ik deze blog een beetje moeiluk om te schrijve, want je wil niet de gewoone dierendokter foor de kop stoote en aan de andere kant geen zweeferig ferhaal vertelle oofer de natuurdierendokter, want ze helpe allebij als je ziek bent. Ik hoop dus dat het begrijpeluk om te leese. Ik wilde het toch graag fertelle.
Nu wacht ik op het foorjaar en zon. Daar worden we allemaal blij van.

Tot de folgende blog liefe frientjes !

Minnie over haar wiekent

wiekent Miauw. Ik find mijself best een gelukkige poes. Over 8 donkers word ikke alweer 10 jaar. Dat beteekent dat ik alweer bijna 8 jaar Saame met Frau ben. Zij voelt egt als mijn mamma en ikke ben haar liefe mooie meisje. En dan is er natuurlijk nog mensenoopaa. Dat hij sofaak komt is egt so fijn. Als ik dit miauw sodat Frau het kan tiepen dan is het de dag met de son erin. Gisteren was de dag met de saater er in. En daar ga ik wat oofer furrtellen.

Naar beneden

Poesjes hebben geen hoorlooge of katlender. Tog weet ik meestal wel welke dag het is. Als dat kleine kastje niet vroeg ring ring doet dan weet ik dat het de dag met de saater er in is. En dat betekend saame uitslaape! Lekker saampjes kroelen en genieten. Dat is egt sooo fijn.
Nou en toen ik zo heerlijk lag te genieten zag ik dat de son steeds meer ging schijnen. Niet door de gorredijnen heen want dat kan niet maar wel helemaal boofe in waar een stukje geen doek ervoor heeft. Dus toen mauwde ik teege meself hup Minnie opstaan. Want als er son is dan kan je lekker warm worden in de fensterbank.
wiekent Ik zat te tjsillen in de fensterbank in de warmte en ik deed ook meteen kontrolle. Toen hoorde ik dat Frau op ging staan. Ik sprong uit de fensterbank want ze ging het doek wat foor het raam bij het wasrek hangt ook omhoog doen. Soo hee wat een son scheen daar. Dus ik ging hop op de wasmasjien en toen hop in het mini fensterbankje zodat ik daarna op het wasrek kon klimmen. Ik krulde me lekker op zodat ik in de warmte kon gaan liggen slaape.
Folgens mij heb ik egt wel een heele tijd daar geleege. Tot dat ik ineens de foordeur hoorde gang. Ik stapte snel op de mini fensterbank, sprong op de wasmasjien en daarna op de grond. Snel reesde ik de trap af. Ikke ging so snel, foelde me net Maxime Verkatten hihi.
Mjauw mauw mauw mauwde ik. Mensenoopaa was net binnengekomen. En hij had een zak vol spullen mee. Ikke ging meteen kopjes geefe aan zijn benen. Daarna ging ik snel naar de woonkamer zodat ik kon zien wat er in de tas zat. Twee mensenkoekken foor bij de koffie. Jegh ik snap egt niet dat mensen dat bruine water lekker finden. Geef mij maar een bakje water of wat lekker natfoersoep.
Er zaten allemaal furrschillende wiekentsnek smaake in de tas. Mew mew ik raakte er helemaal opgewonden fan. Mijn staartje ging regtop erfan en trillen. Zo blij was ik! Nou en toen gingen zei dat bruine water drinken. En kreeg ik een likwitsnek. Daarna pakte ze een tas en gingen ze mensenbrokjes enzo koope. Mensenoopaa gaf me een knipoog. Wacht maar tot ik terug kom zei hij.

De trap

Ow wat spannend! Ik ging meteen weer terug naar boofe want fanuit die fensterbank kan je de hele straat zien hihi. Voor een poes duurt een half uur heeel lang. Dus ikke was alweer in slaap gedommeld toen ik het slot weer hoorde gaan. Min we zijn weer thuis hoorde ik de liefe stem van Frau zeggen. Die stem herken ik uit duizenden.
Dus ik liep naar beneede de trap weer af. Goh ik loop fandaag zo vaak oofer deese trap ik word er helemaal poesefit fan. Mensenoopaa had drie pakjes op de taafel gelegd. In twee fan de pakjes zaten kibbeldingen. Ikke weet dat dat ook fis is maar ikke find dat niet zo jammie. Wel een beetje maar niet heel feel.
En toen wees hij naar pakje nummer drie. Kijk Minnie dat is sallum. En dat is heelemaal alleen foor jou. Nou Miejaauwie! Ik rende meteen naar mijn bordje toe en daar werd de sallum opgedaan. Ikke ging meteen eraan likken. Jam jam jammie zo suuper lekker find ik dees fis. Dus nou ja dat is dus waarom ik find dat ik best een gelukkige poes ben.

Nou dit was het weer foor deese keer. Ikke blijf tetteren voor freede,

Poot, Minnie