Hoi lieve vriendjes, hier is Lucky weer. Ik wil eerst even vragen of jullie de mensen van mijn rode zusje Ginger extra knuffels willen sturen want haar grote kattenvriend Otis is deze week een sterretje geworden. Heel verdrietig nieuws en mijn mensen kenden hem ook goed. We hopen dat hij het nu fijn heeft bij zijn sterrenvriendjes achter de Regenboogbrug.
Uitpakken
Maar goed, deze keer zoals beloofd een vervolg op de blog over verrassingen in dozen. Nou, eindelijk was het zover dat mijn vrouw alles wat ze gekregen had met de post ging uitpakken. Ik vind het nog steeds maar raar dat ze er zo lang mee wachtte, maar goed. Er stond op dat het pas op een speciale dag mocht worden uitgepakt dus dat heeft ze dan wel weer netjes gedaan ook. Ik zou er persoonlijk meteen mijn nagels in gezet hebben om het papier eraf te scheuren. Maar goed, op die speciale dag was ze eerst weg dus jullie raden het al: moest ik wachten tot het avond was voordat ze er eens mee begon natuurlijk.
Op tafel
Ze heeft eerst alles buiten op de tafel gezet want daar was veel plek zei ze. Dat is niet helemaal waar want ik ben zoals jullie weten een flinke katermans en niet te lui om erbij te gaan liggen als er wat te beleven valt. De tuintafel is niet zo klein maar als ik erop zit, scheelt dat aardig wat in ruimte hoor. Maar goed, ik dwaal af hoewel ik natuurlijk nog steeds op de tafel lag want nu het moment daar eindelijk was, wilde ik wel op de eerste rang zitten zodat ik alles goed in de gaten kon houden. En echt hoor, niet normaal zoveel cadeautjes dat mijn vrouw gehad heeft. We hebben er maar meteen wat op de foto gezet zodat jullie het ook kunnen zien. Ze heeft heel erg geboft en wat denken jullie? Er zaten ook dingen voor ons bij! Ik wist het wel! Daarom kon ik ook al bijna niet meer wachten totdat ze de doosjes allemaal open had gemaakt en alle mooie inpakpapiertjes eraf gehaald had. Ik rook (en wist) gewoon dat er wat lekkers en leuks voor ons in zat.
Dozen
Nu de doosjes allemaal zijn uitgepakt, heeft dat nog een extra voordeel voor ons opgeleverd. We hebben er nu namelijk ook een aantal lege dozen bij gekregen en daar ben ik wel eerlijk in: lege dozen zijn geweldig! Daar kun je in liggen terwijl je wegdoezelt, droomt van snekkies en andere lekkere dingen en je ligt er bovendien gewoon prima in. Mijn mensen zeggen altijd dat we veel speelgoed en mandjes hebben maar we geven de voorkeur aan simpele dingen zoals een doos. Werkelijk, er gaat niets boven een goede doos. Ook als je er eigenlijk maar amper in past trouwens. Hoe kleiner, hoe meer geborgenheid de doos te bieden heeft. Zowel letterlijk als figuurlijk.
Kijk, op de ene foto lig ik in een doos waaruit allerlei lekkere ruikspulletjes kwamen. Maar de andere doos kwam pas een paar dagen later met de post. Omdat het mooi weer was, werd ook die doos op tafel gezet en buiten open gemaakt. Het duurde denk ik ongeveer een minuut voordat mijn mensen begrepen dat ze alles eruit moesten halen (er zaten ook nog eens van die gekke papieren sliertjes in, die moesten er ook uit want anders past het gewoon niet) en ik zat erin. Nee Lucky, zei mijn vrouw nog. Je bent toch veel te groot voor dat doosje. Dacht het niet. Ik ben er gewoon in gekropen en heb er heerlijk in geslapen. Met mijn snuit op de rand want dat lag prima. Een doos op tafel is dubbel plezier: je ligt als katermans in een doos wat altijd oké is maar zo in een doosje op zekere hoogte betekent dat je nog veel kunt zien ook. Mocht je dat willen natuurlijk want erin slapen is zeker ook een aanrader.
Poolparty
Wilde nog even snel wat zeggen over het weer hier. Daar snap ik momenteel niet zo veel meer van. De ene dag hebben we zon, de andere dag storten ze heel veel druppels van boven naar beneden. Denk dat het zwembad er serieus voller van geworden is met water. Mijn waterbakjes buiten in ieder geval wel. Heerlijk dat water dat er al even staat en waar lekker vieze dingen in drijven trouwens. Maar mijn poolparty kan nog wel doorgaan hebben ze hier beloofd. Komen jullie ook allemaal? Jullie zijn van harte welkom. Het is inclusief bbq met lekkers.
Knuffels van Lucky
Deze week moest ik ineens nadenken, het ging vanzelf, ik dacht na over mensen en katten, en waarom mensen vaak denken dat wat zij doen gewoon is maar dat wat een kat doet freemd is, en wie heeft er nau gelijk?, zooo heee daar moest ik echt lang over denken!, ik werd er fieseloofies van, gelukkig kon dat want ik lag op mijn stoel in de zon en alles was in orde, dus ik had tijd om na te denken, en ik heb in ieder gefal al bedacht dat katten en mensen ferschillend zijn.
Mijn mensen gaan in de ochtend onder een heleboel water staan, dat heet een doesj, maar daarna wassen ze zich niet meer met hun tong, zoals wij katten doen, dat is toch fies!, ze eeten hele gekke dingen zoals slaa en toomaaten en appels en banaanen, jekkie, en dan zeggen ze dat mijn nat voer stinkt!, ze krabben nergens en geven ook geen kopjes aan dingen, hoe moeten andere mensen nau weten dat het huis van ons is?, en als ik dan probeer te helpen door oferal ekstra veel te krabben roepen ze Welja Keef!, alsof ik iets kapoo maak, en zo kan ik wel doorgaan, maar ik laat ze maar doen, ik zeg er nooit iets van, en dat heeft trauwens ook geen zin, want katten en mensen zijn ferschillend.
Wassen
Afgelopen dag had ik iets. Ik weet niet meer welke dag het was maar ik kwam uit een dut toen ik na ging denke over de dag. De gewone dingen kwamen in mijn kop zoals eete en de bak maar ook naar buiten gaan en misschien een muis fange. Sinds ik seeniejoor ben doe ik voortaan nadenke ofer de dag. Als ik alles te snel doe dan zien mijn mensen dit en dan kan ik weer naar de witte jas en dat wil ik niet. Zij denken dat mijn hartje dan weer knettergek wordt en ik ook maar dat is niet zo. Zo foelt het niet voor mij.
weer, de wiew. Mijn kop werd een beetje zacht en mijn oer ook. Ik wilde nog eefe ruiken aan dat ding. En toen ging mijn lijf ineens op de grond liggen langs de wiew. Met mijn voorpote pakte ik het wiewding vast en bracht het naar mijn kop. Daar kon ik heerlijk aan snoffen en likken. Ik wreef met mijn wang langs de wiew toen mijn mensen binnen kwamen. Ik was knetter haaai van de wiew want ik kon niet eens zitten. Mijn Ooma zei ‘Och, hij is weer high met dat vieze ding’ toen ze me zag. Welk vies ding dacht ik. Ik weet van niks. Lekker haai worden en rielekst zijn dat is het beste. Dan hoef ik niet naar de witte jas en heb ik toch was fijns gedaan.
“Je hebt een flos, Bertje,” zei mijn vrouw. Het klonk of het niet in orde was. Ze klonk raar, en ze friemelde ook aan mijn staart dat ik dacht wat is hierfan de bedoeling.
Lieve allemaal hier ben ik weer op mij eigen donnerdag. Mij broer Oopa Floris slaap nu en dan heb jij tijd foor jou eigen letters. Assie ouwer wor kan jij nie jou heele dag aanstaan. Jij moet ook tijd hebbe foor jou rust en dattie naa kan denke. Mij vrouw zeg Loes jij ben nu al sestien jaar van jou leeftijd. En zij fraag mij eigen inees. Loes hoe zie jij jou toekoms? En ik zeg u eerluk, mij hart schrok er tog van. Toen heb ik mij heele dag op mij denkpaal moete ligge weeges naadenke en ferwerke. Soms hebbie nie meteen jou juisse letters, dan moet jij naadenke in jou kop.
Mij vrouw zeg, nou nou Loes, kan jij nóg meer fieloosoofeere? Toen dee ik rolle op mij paal want soms is denke zofeel fijn. Maar ik zeg u eerluk, assie ouwer wor is jou rolle meer moeiluk dan jou denke. Onse jeug van teegeswoordig rol door ze leefe en zij zie geen gefaar. Van mij eigen doe ik nie zofeel gekke dinge meer. Ik doe aan bijkomdutjes en mij doeseldroome.
Selluf vin ik dattie er niks nie aan heb om al met jou kop in jou heemel te leefe assie hier nog toekoms heb. Dan gaa jij alleen maar knoope met jou eigen en dat moetie nie wille. Jij kan beeter geniete en jou toekoms jou glimlach geefe. Mij vrouw zeg dattie nu selluf van ze eigen moet naadenke. Want zofeel van mij antwoord heb zij nooit nie ferwacht. Maar van mij eigen ben ik Loes en ik ben een heel feel erfaare Huispoes, dan weet jij dinge…