Lucky en Mollie en de kou

kou Hoi lieve vriendjes, daar ben ik weer en deze keer wil ik ook Molly straks wat laten vertellen want we zijn hier erg trots op haar. Is het bij jullie ook zo koud? Nou, hier wel hoor en vorige week was er wat speciaals hier. Het was heel koud, nu ja niet eens zo koud zei mijn vrouw als je naar de thermometer keek maar voor het gevoel was het veel kouder. En je gevoel mag natuurlijk niet koud zijn, maar hoort warm te zijn. Dat is het beste.

Buiten

kou Maar goed, omdat het zo koud was, had onze man achter in de berging een bak voor de konijntjes gezet en mochten zij daar zitten in plaats van buiten. Ze hadden al een huis dat zowat helemaal dicht zat vanwege de kou maar nu konden ze lekker binnen. Ik geloof alleen dat zij het er niet zo leuk vonden, behalve als ze door de berging heen konden rennen. Dan moet je als konijn zijnde natuurlijk ook alles besnuffelen en bekijken. Dat zou ik als katermans ook doen immers.

Ze vonden het denk ik nogal spannend en dat snap ik ook wel want het is dan echt helemaal anders dan wat je gewend bent en altijd hetzelfde is gewoon het fijnste. Ook als je een langoor bent. Ik ben wel een paar keer bij ze gaan kijken hoor, mij kennen ze goed en soms geven we elkaar een neusje. Nu kregen we pas sneeuw maar toen was het niet meer zo koud en er was geen heel koude waaiwind meer dus ze zijn weer terug naar hun eigen verblijf. Dat vinden ze heel fijn maar ze krijgen nu wel vaak vers water want soms wordt dat keihard. Dat heet ijs zeggen mijn mensen en dat zit ook in de waterbakjes die voor ons buiten staan. Daaruit drinken werkt natuurlijk niet goed dus dat doen we nu binnen. Ik kom toch niet veel buiten want om eerlijk te zijn houd ik niet van die witte vlokken want die zijn koud en ik wil er niet met mijn pootjes in stappen als ze op de stoep blijven liggen. Dropje en Molly hebben er wel een spoor in gemaakt trouwens. Dat ziet er wel leuk uit, zo al die pootafdrukjes.
Molly wil nu ook zelf wat zeggen, dus hier komt ze.

Molly

kou Nou, ik was dus buiten gegaan toen er witte vlokken vielen. Zoals jullie wel weten ben ik een zwarte kat met een beetje wit. Nou, toen niet meer. Ik had nog even buiten in de groene tent gezeten waar Lucky in de zomer wel eens in zit maar mijn huis staat al een poosje binnen dus daarin schuilen ging niet. Dat komt wel weer terug maar pas als het voorjaar is zeggen mijn mensen. Dus daar wacht ik dan gewoon op, dat vind ik niet erg want ik heb best veel geduld. Dat zal wel wat met mijn leeftijd te maken kunnen hebben maar eigenlijk ben ik altijd al een rustige poezendame geweest naar mijn idee. Maar goed, ik dus naar buiten in een sneeuwbui en toen ik binnenkwam wisten mijn mensen niet wat ze zagen! Ze dachten even dat er een andere poes binnen gekomen was door het luik want ik was ineens niet meer zwart maar gewoon zwart wit geworden! Nu ja zeg….ze zagen toch wel snel dat ik het gewoon was hoor.

En later kwam het hoor. Ik moest naar de witte jas. Niet omdat ik ziek ben maar voor een prik. Lucky zei het pas ook al maar het lijkt wel alsof die prikken steeds sneller komen. Anyway (ik ben een halve Britse kat dus ik spreek soms ook wat Engelands) ik maakte me natuurlijk uit de pootjes want ik wist allang dat ze mij in die vervelende mand wilden proppen. Maar ja, ik was niet snel genoeg. Bij de witte jas heb ik me heel goed gedragen en ik heb niet gebeten, ze mochten met die koude schijf aan mijn levenswerk voelen en ik liet me in de bek kijken. Niet te lang uiteraard. Twee prikjes erin en ik gaf echt geen kik. Best dapper toch? Maar toen kwam het beste nieuws: er werd gekeken naar mijn cijfer en wat denken jullie? Ik weeg onder de zes kilo, eindelijk gelukt! Mijn mensen waren super blij en ik eigenlijk ook wel. Ik voel me top en ren af en toe als een kitten door het huis en de tuin. Denk dat ik daarom nu wat minder weeg dan eerst maar voel me er helemaal happy bij. Mijn staart lijkt nu ook langer dan eerst. Dat is ie natuurlijk niet maar dat komt doordat mijn billen wat slanker zijn. Dan lijkt je staart vanzelf langer te worden. O ja en twee prikken, dat is niks als je het vergelijkt met wat Loes moest…zomaar vijf stuks. Dapper van haar hoor!

Mand

Zo, hier ben ik Lucky nog even. Ik moet jullie zeggen, ik heb mijn pootjes aan de sneeuw laten voelen maar eerlijk gezegd, voor mij hoeft het allemaal niet. Als jullie deze blog lezen is al het witte waarschijnlijk weg en is er harde woei. Dus ik kruip liever in mijn mand. Wel zo prettig. En op de foto zien jullie dat ik heel dicht bij Molly gelegen heb. Dat vind ik wel zo fijn en ga ik zeker nog eens vaker doen! Sturen jullie sterktekopjes en knuffels naar de mevrouw van katlega Japie nu konijntje Magnum een sterretje geworden is? En we blijven miauwen voor vrede natuurlijk.

Knuffels van Lucky

Kever heeft een mening over verveling

verveling Knuffelen find ik het allerfijnste dat er bestaat, nog fijner dan kouwstiks eeten, nog fijner dan geborsteld worden!, ik hau van zachte aaitjes over mijn hoofd, stefig krabbelen op mijn rug, kusjes op mijn buik, en fooral aaien aan mijn wangen… ooo dat is zo geweldig, en weeten jullie wat het alleralleALLERfijnste is?, geknuffeld worden terwijl ik in mijn gras lig, met het zonnetje dat warm op mijn lijf schijnt… iets fijners bestaat er op de hele weereld niet!

Binnen

Omdat het nau winter is en er witte flokken liggen en alles is befroren ben ik meer binnen, dat is gezellig, en ik heb in mijn huis alles wat ik noodig heb: mijn mensen, mijn twee manden en mijn schaapjes, de bank, het grote bed of mijn krabfootuil om op te slaapen, ik heb mijn krabspullen, mijn eetensbordjes en drie bakken om uit te drinken, ik heb een weecee, mijn kammen en borstels, en ook wel een miljoen speelgoedjes.

Tuin

Het enige dat ik mis in mijn huis is mijn tuin!, ja logies want mijn tuin is buiten, maar ik bedoel dat ik mijn tuin helemaal top find, daar gebeurt altijd van alles en ik find het er keispannend, Mikkie en Pokon zijn flakbij, ik zie vogels, ik ruik muisjes en ratjes, ik moet aalert zijn op de hond die naast mij woont, mijn buitenweecee is er en ik beleef altijd van alles, ook als ik gewoon stil op mijn stoel zit.

Verveling

Als ik lang binnen ben weet ik niet zo goed wat ik moet doen, dus tetter ik Ik verveeeeeeeeeel me zo!, en ja hoor: dan gaan mijn man of mijn vrouw proberen met me te speelen, dat beteekent dat mijn mensen over de grond kruipen met allerlei dingen en ik zit erbij en kijk er naar, omdat ik bijna niks leuk findt om mee te speelen.

Ik heb een ballenbaan, waar je balletjes in rond kan tikken, hij staat er al een jaar en ik heb presies twee keer tegen zo een balletje geduwd, nau je had mijn vrouw moeten horen!, ze was dol-entoesjast, ze riep maar dat het ze het zo leuk fond dat ik tegen die balletjes had getikt, en de hele afond rolde zij met die balletjes en riep Kijk dan Keef?, ja ik had het allang gezien en was er weer klaar mee.

Ik heb natuurlijk heeeeeeel veel balletjes en muisjes en propjes en dopjes en kaastanjes om te fangen, dat find ik wel leuk hoor, maar niet meer dan vijf of zes keer, ik heb ook dingen aan tauwtjes en aan stokjes, een tunnel en een huisje, mooi hoor, maar wat moet ik er mee?, ik kijk er een keertje naar en dan is het genoeg, voor doozen ben ik bang, en aan de foorkant van ons huis uit het raam kijken durf ik niet, want soms komt daar iemand foorbij en dat is me toch een partij grieselig…, zelfs als mijn vrouw naast me zit is het veeeeels te eng!

Rennen

Mijn mensen hebben van alles geprobeerd, maar ik weet gewoon niet zo goed wat ik moet doen met speelgoed, toen ik hier net kwam wonen was ik er bang voor, ik kende het niet en snapte het ook niet, alleen balletjes, die fond ik meteen keigaaf, en de veeren van Bolle ook, maar wat ik het liefste doe is over mijn gras rennen en dan op mijn stoel springen, er meteen weer af springen en ferder rennen en wéér op de stoel en er wéér af en keihard verveling door rennen!!

Dat kan niet in ons huis, omdat daar geen gras groeit, jammer hoor, misschien kan ik fragen of mijn mensen een grasveld in ons huis willen maken, dan kan ik ook in de winter spelen, nau ren ik maar snekkies achterna die mijn mensen door het huis gooien, pas had mijn vrouw het heel moeilijk gemaakt, want ze had ze op een krukje gelegd, nau ja!!, en ik word in de winter soms wel tien keer per dag gekamd en geborsteld, heerlijk is dat, dat mag altijd!!, en knuffelen natuurlijk, dat kan altijd en oferal, of het nau zomer of winter is, ik geniet er altijd van en ik find: als je knuffels kan krijgen ga je toch niet speelen?!

Natuurlijk tetter ik weer voor vreede, stuur Loes en Tjilla weer beeterschapskopjes, en ik zwaai naar ster Magnum!!

Nog een nawoord van mevrouw Kever
De winter duurt lang voor Kever. En voor ons ook, omdat we zien dat hij zó graag zijn tuin in wil. Dat is de enige plek waar hij zich in zijn eentje kan vermaken. Niet dat hij daar iets doet ????, maar hij zit of hij ligt ergens en ziet van alles om zich heen.
Keef vindt het leuk dat Pokon en Mikkie vlakbij zijn, zolang ze maar niet in zijn tuin komen.
In meer dan twintig jaar met katten wonen hebben we nog nooit meegemaakt dat een kat zó weinig speelt! Eigenlijk is het enige dat hij wil knuffelen, gekamd worden en eten, het liefst de hele dag door.
We vermoeden dat hij voordat hij in het asiel kwam in een soort afgesloten ruimte als muizenvanger werd gehouden. Een bedrijf, of een opslag. En daardoor dus extreem weinig gewend is.
Heeft iemand een idee voor een bezigheid binnenshuis voor in de winter? Iets dat niet al te ingewikkeld is, want voor ons Kevertje zijn dingen snel te moeilijk.
We zijn een beetje bezorgd dat Kever anders tegen de lente helemaal kaal gekamd en plat geknuffeld is????
Alvast bedankt voor alle tips!

Bram en de soep met zallum

zallum Lieve allemaal, de wolken hadden besloten om de hele tijd sneeuw naar beneden te laten vallen hier in Brabant. En in mijn forige blog had ik het over warme dekentjes en wat je kan doen als je het koud hebt. Veel van jullie hadden al dekentjes en warme plekken. Fandaag ga ik verder oofer dees onderwerp maar dan voor je buik.

Soepje

Me eigen heeft begrepen dat niet iedereen het warme soepje kent. Dat ga ik eefe uitleggen. Stuur je man of vrouw naar de winkel. Het maakt niet uit waar. Zelf vind ik Gourmet en Lidl (coshida) lekker. Je bent op zoek naar zakjes vlees, of likwitsneks. Géén blikjes omdat dees heet kunnen blijven. Zakjes vlees en likwit sneks zitten in een speesjaale folie het is geen papier.
Kijk ook eefe welke smaak je wilt. Er is kip en rund en fogel en vis en folgens mij ook zallum. Neem een aantal van dees zakjes en sneks mee naar de kassa. Daar moet je eerst eefe centjes geefe anders mag je het niet meenemen.

Kontroole

Als je man of vrouw thuis komt met de zakjes/sneks ga je eerst eefe kontroole doen. Welke zallum smaak wil ik en wil ik vlees of een snek. Dees keer heb ik gekozen voor een snek. Jij mag zelf kiezen wat je wilt. Ga bij dat zakje keihard mauwen zodat je mens weet van: ‘Ah, dit wil je dus!’.
Dan zorg je voor een bak. Een bak waar dat zakje inpast. De bak moet aan de onderkant dicht zijn anders loopt het water weg. Mijn vrouw gebruikt de wasbak waar normaal de vaat in gaat. Vaat is afwas. Afwas zijn lepels, vorken, bordjes en nog meer wat van de eettafel afkomt. Vaak ruikt het nog naar eete. In de wasbak zit wel een gat dus daar moet een stop in. Meestal heeft elke wasbak dit.

Water

Dan pak je de waterkoker. De naam zegt het al en het is best slim. Daar doe je water in en dan zet je hem aan. Zorg wel dat je mens erbij blijft want dat water gaat kei heet worden. Wanneer de waterkoker klaar is, klikt het ook. Daar kan je best van schrikken als je dat niet gewend bent. De eerste keer viel ik bijna van het aanrecht af. Nu mag ik niet meer op de aanrecht, maar dat is omdat ik ook van de aanrecht eet en dat mag niet. Zorg dat je zakje in de wasbak ligt.
Als het goed is, is je water nu heel erg heet.
Fraag je mens om een laagje water in de wasbak te doen. Een laagje dat net genoeg is om dat zakje te verwarmen. Tel nu tot tien. Ik doe mee: één, twee, drie, vier, vijf, zes, zeeve, acht, neege en tien! Nou kan je zakje eruit. Wil je geen kokendheet water, dan kan je gewoon heel warm kraanwater pakken maar dan moet je tot dertig tellen. Dan is het ook warm.

Wachte

Oja, het is ook slim om een tang te hebben omdat zakje eruit te halen want dat kan niet met de fingers. Dan ga je je fingers verbranden of je poote en dat is niet de bedoeling. Ook als je heel warm kraanwater gebruikt moet je eefe kontrooleren of het niet te heet is. Je zakje is er nu uit, zover waren we al. Wacht eefe vijf sekonde. Nu kun je je zakje oppakken, open maken en in een bakje doen om te smikkelen. Ik wilde de mijne gewoon op tafel omdat ik trek had. Mijn vrouw had een foto gemaakt met het zakje van de likwitsnek. De smaak is dit keer zallum. Dat is vis. Ik vind het super kei erg lekker ook al is het geen kipsmaak.

Uitbuiken

Bij dees snek is het net alsof de vis echt fers is gefange. Dat denk ik dan want ik heb nog nooit echte vis gefange. Mij vis komt van de winkel en mij vissnek komt van de Lidl. Mij snek is super zacht en ik kan het makkelijk oplikken. Dat is het allerlekkerst. Ik hoop dat mijn uitleg een beetje duidelijk was anders fraag je het maar.
Ik ga lekker uitbuiken van mij heerlijke warme likwitsnek. Ik denk dat ik op de bank ga tussen de kussens in. Zo blijf ik lekker warm en als er in de keuken iets gebeurt, dan ben ik er meteen bij. Ik wens jullie een heel fijn wiekent met lekkere warme sneks. Van mij mag er ooferal freede koome dus ik tetter nog stees keihard mee en ik ga super hard naar de sterre swaaie, door alle flokke heen!

Hoe kan het toch allemaal

Als serieuze katerman die ook al seeniejor is denk ik na ofer de dingen van de dag. Het is niet zo dat iets gebeurt en dat is het weg. Zoiets foel ik van binnen, dan denk ik na en mijn gedachte is steeds weer: hoe kan het toch allemaal.

Elektriek

Ik woon hier nou al meer dan de helft van mijn leefe en daarvoor was ik in het asiel, maar het was nooit zo dat het elektriek ophield.
Dat zoiets kon, wist ik geeneens. En toen gebeurde het hier toch. Het licht ging uit, de leptop was ook al uit en mijn vrouw wilde heel lang knuffelen. En ze wilde dat ik tegen een kruik ging liggen en dat wilde ik niet, ik kan niks met een kruik, ik wil dat niet. En ik wil ook niet op de zelfverwarm-deken liggen.
Het was allemaal weeges het elektriek en de kou dat die dingen in huis kwamen.
Ik ging gewoon slaape toen ik genoeg had van de knuffels en toen bleef ik warm en een tijd erna was het elektriek er weer en alles was zoals het was geweest.
Maar toch dacht ik, hoe kan dat toch allemaal.

Befroren

En ook dat het opeens zo koud was, ik ging eerst nog naar de voordeur weeges dat ik zo kan ruiken of er in de straat gekke dingen zijn, maar daarna kwam ik bijna befroren terug. Weeges de kou. Het was ook wel zo dat het misschien nog nacht was, maar dat hele koude, waar komt dat fandaan en waarom is het er als iedereen liefer lente heeft?

Ferwerken

Van mezelf ben ik een serieuze kater. Ik scheur wel en soms doe ik draden trekken, maar ook een serieuze kater heeft zijn hobbies nodig. Dus dat is wat anders. Alteit als er iets gebeurt heb ik tijd nodig om erofer na te denken. Hoe het was. Hoe het erfoor was en erna. In mijn mand lig ik dan te soesen dat is ferwerken en zorgen dat ik het leefe blijf begrijpen. Soms sta ik opeens stil als ik loop, dan ferwerk ik weer wat anders.
Als huisdier zijnde neem ik tijd foor het ferwerken van wat ik meemaak en helemaal weeges dat ik hier woon, waar van alles gebeurt en in het asiel zeiden ze nog het is een saai huis Bert, maar ik weet nou beter.

Loesje fertelt over hoe het ferder ging…

Loesje

Lieve allemaal,

hier ben ik weer, Loesje en ik wil eers heel feel dank wel zegge dattie allemaal zofeel meeleef met mij gezond. En mij vrouw zeg het ook en mij Zusje weeges jij ben nooit nie alleen ziek. Assie zoies meemaak dan bennie allemaal van jou slag af. En jij help elkaar met jou hart weeges jij ben faamielie en jij woon ook in jou sellufde huis. Op mij footoo kan u zien mij Zusje houw mij eigen ook in ze gaatje. Daarfoor bennie ook zusjes.

Niese

Liefer wil ik eigeluk fertelle ofer andere dinge dan dattie ziek ben van jou gezond. Maar mij vrouw zeg Loes jij heb aaa gezeg, dan moetie ook bee zegge. Zoies is mensetaal van mij vrouw en misschien begrijp u die nie. Daarom doe ik het in mij eigen letters fertelle. Jij denk dattie alles heb gehad assie drie van jou prikke krijg met jou antibiootie. Maar toen kwam er nog meer weeges ik was nog nie beeter. Jij foel jou eigen heel feel sterk assie weer foorsichtig op jou Feesboek kom. En ik dee eg waar heel feel rustig aan. En ik dee ook heel feel aan bijkoome. Maar ik zeg u eerluk mij niese is was nie ofer. En zoies is moeiluk dus ik dee heel feel zachjes niese. Maar mij vrouw heb mij tog in ze gaatje. Zij zeg Loes jij bennie beeter! Ik doe nu jou dokter belle. Daar doe jij niks nie aan, ook al nies jij zonner jou snot. Jij moet het akzepteere.

Fierde prik

Toen heb mij vrouw mij dokter weer gebeld met ze teelefoon en zij zeg Loes is nie beeter van ze niese en er moet iets gebeure. Selluf von ik van nie weeges jij kan ook oferdrijfe. Maar mij vrouw zeg, kom u alstoeblief naa Loes kijke in onse huis want Loes heb gezeg dattie niemeer mee gaa. Toen kwam ze aa-sie-stente van mij dokter naa onse huis. Naa ze werk weeges het was zofeel druk en mij vrouw zeg Loes daar mag jij heel feel dankbaar foor zijn. Maar selluf heb ik liefer mij rust. Toen kreeg ik mij fierde prik van mij antibiootie en deze ferzin ik nie. En ik kreeg knuffels en de aa-sie-stente sprak liefe woordjes weeges zij ken mij eigen goed. Daarna dee ik meteen slaape want jij wor er tog moe van. Dan denk jij nou hebbie alles eg wel gehad! Kom mij dokter twee daage laater in mij huis en geef zij mij eigen prik fijf! Dan is jou Maatje meer dan vol. Selluf denk ik jou Maatje loop ofer!

Opstannig

En ik was opstannig weeges jij wil jou prik fijf nie. Genoeg is genoeg vin ik van mij eigen. Mij vrouw sloeg ze arm om mij eigen heen en zij bescherm mij. Dan foel jij, jou vrouw heb ook ze emoozie. Toen moes ik slikke en niese tegelijk. Daarna heb ik met mij vrouw en mij Zusje op onse bank geseete. Mij vrouw gaf ons knuffels en zij zeg Loes dit is ook liefde. Dattie foor elkaar zorg ook al doe leefe moeiluk. Jij wil elkaar nie ferliese maar jou jaare van leefe tel wel mee. En ook mij ferleede van ziek zijn en dat ik groonies ben van mij gezond. Assie groonies ben kan jij nooit niemeer heelemaal beeter worre. Daarom hebbie stees meer prikke noodig foor jou hesstel. Maar nu is klaar en ik mag bijkoome zofeel als ik wil van mij eigen. En ik foel mij eigen wel beeter maar nog nie heelemaal. Mij vrouw zeg Loes wij blijf alteit poosietief. Jij krijg alles wattie noodig heb. Kwaalieteit van jou leefe staa foorop en dattie geluk foel in jou hart. Toen moes ik nog meer slikke en niese maar het was van mij emoozie. Soms prik mij vrouw recht in mij hart. Dan weet jij liefde is jou foor alteit meediesijn. Dat is belangrijk, eg waar.

Dank u wel