Dit is wat ik wel kan van saame

saame Op feesboek zie ik wat mijn vriendjes allemaal doen aan saame zijn. Op schoot liggen. Onder het dekbed slaape. Of soms helemaal op hun man of vrouw hangen. Eerlijk waar dat kan ik allemaal niet. Maar ik kan wel iets anders.

Op schoot

Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik één keer bij mijn vrouw op schoot ben geweest. Dat was toen ik mijn moeilijke maand had met mijn gezond. We moesten toen een keer ’s avonds in de taksi door het donker naar een vreemde dokter wegens er was iets met mij. En die dokter zei dat ik moest loope dan kon hij me zien en ik liep meteen naar mijn vrouw toe, zij zat op de grond in de hoek en toen ben ik op schoot gaan liggen. Maar toen we thuis waren nooit meer. Wegens ik ben geen schootkater. En al die andere dingen dat ben ik ook niet.

Nabijheid

Wat ik wel kan dat heeft een woord, dat heb ik geleerd en het heet: nabijheid. Dus dat ik dichtbij mijn vrouw kan zijn en dat zij en ik foelen wij zijn saame. Dat kan ik dus wel:

op mijn matje ligt ze dan heel dicht achter mij en ik lig heel dicht voor haar, dus tegen elkaar aan en dan krijg ik buikknuffels of ik doe mijn achterpootvoete in haar hand voor het warm en gezellig en ik foel me heel dichtbij dat is nabijheid,
of ook na het afondeete dan ga ik op de bank liggen in haar arm, zij zit dan op het tapijt foor de bank en ik moet dan knorren van tefredenheid, alles is goed, en ik foel me geborgen en dat ze van me houdt dat is ook nabijheid,
of als het nacht is en ik ga boofe slapen, op het bed heb ik mijn eigen kussen en als ik ’s nachts wakker word mag ik alteit om een knuffel fragen die krijg ik dan in het donker dat is folgens mij ook nabijheid.

Wat ik find

Folgens mij is het in het leefe belangrijker dat je bedenkt wat kan ik allemaal wel en dat je niet denkt ik ben stom want ik kan heel feel niet. Van thuis hoef ik niet op schoot. Mijn vrouw zegt dat ik juist heel goed ben in nabijheid en dat is een compliement, zegt ze, maar het is wel waar, dat weet ik zeker.

Loesje vertelt over ouwer worre en (inhaal)eete!

(inhaal)eete Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen en deze week wil ik u fertelle ofer iets heel feel moeiluk. Assie mij eigen een beetje ken dan weet u, Loes houw van eete. Loes houw van sneks, van garnaaale, van tonijn, van makkareele, van zaagvis, van kibbeldinge maar kaabeljouw mag ook assie die heb. Loes heb ze groote leefeswerk en daar heb ze heel ze leefe aan gewerk. Daarom is het ook ze leefeswerk. Maar toen kwam inees de dag en ik zeg het u eerluk. Mij eete smaak mij eigen niemeer. Toen wis mij vrouw, Loes is ze eigen ferloore!

Dokter

Van mij dokter weet u. Hij kwam met ze antibiootie en ik dee aan oferleefe. Ik von er niks aan maar ik was heel feel dapper zeg mij vrouw. Mij neus zat heel feel vol en eete smaak mij eigen niemeer. Mij vrouw haal alles in onse huis maar assie jou volle neus heb ruik jij er niks niemeer van. Ik dee aan negeere! Maar toen kwam mij antibiootie en ik zeg u eerluk, mij neus wer beeter. Mij vrouw kwam weer aan met ze eete en ik dee entoesjas ree-aa-geere. Assie entoesjas ree-aa-geer dan wil jij eete maar mij kop zeg, ik hoef die nie! Ik dee brokjes in mij bek maar ik wis niemeer wat ik ermee moes? Ik liet mij brokjes zo uit mij bek falle. Jij weet nie wat jou eigen oferkom. En mij natte foer was drie likjes zeg mij vrouw. Daarnaa dee ik mij vrouw aankijke met mij groote oog van “en nu?” Dan wor jij heel feel van een wanhoopje! En jou vrouw ook!!

Aaie

Mij vrouw dee heel feel aan zorge en zij zeg Loes jij moet eete. Maar selluf vin ik wel, van mij eigen moet ik niks! Mij vrouw proobeer dwangfoer en zij dee aan stiemuuleere en zij heb heel feel geduld. En zij proobeer alles wat zij van ze ferstand kon bedenke weeges dat zij zeg Loes, alles kom goed. En ik dee proefe van alles en daarna dee ik mij vrouw aankijke. En mij vrouw dee mij eigen aaie en ik kreeg heel feel liefe woordjes. Toen kwam de dag dat mij dokter niemeer trug kwam met ze antibiootie. Heel feel langzaam wer ik weer mij eigen. Maar ik dee alleen eete als mij vrouw erbij was, daar moet ik eerluk ofer zijn. En ik dee wegloope als mij vrouw met ze brokjes aan kwam zette. Jij herken jou eigen niemeer.

Inhaaleete

Mij vrouw zeg, Loes het kom door bijwerke van jou antibiootie. Bijwerke kan jij krijge van jou meediesijn maar het hoef nie. Dattie bijfoorbeeld misseluk wor of jij krijg diejaaree. Of jou kop gaa raar doen en jij ben jou eigen niemeer. Heb u zoies ooit meegemaak? Mij vrouw zeg Loes jij heb het bijna alteit assie antibiootie krijg. Mij dokter vin het ook gek van mij bijwerke en hij heb het nooit nie eerder meegemaak. Maar selluf zit ik er wel mee en mij eetlus fergaa. Zoies wil jij nooit nie meemaake maar jij heb er niks nie ofer te zegge. Het is moeiluk maar het kom ook goed. Daar moet jij alteit in geloofe. Maar selluf vin ik zoies wel belangrijk dattie er eerluk ofer ben. Ook al is het kwesbaar. Dat iedereen weet, zoies kan gebeure assie meediesijn neem.
Nu lus ik bijna alles weer en ik doe aan inhaaleete. Mij Bert heb het mij eigen geleerd weeges dat mij Bert ook aan inhaaleete doe. Maar nie elke dag. Soms heb jou leefeswerk eksra noodig en dattie ferwen wor. Dattie weer enersjie krijg en kragt en dattie foel in jou hart. Hier ben ik weer van mij eigen. Ik doe nu oefene met op mij eigen plek eete maar zoies vin ik nog moeiluk. Saame eete met mij vrouw vin ik het allerfijnse. Met knuffels en lieve woordjes en dattie foel in jou hart. Liefde is jou leefeswerk!

Dank u wel

Loesje

Mila en een ander gewoon

gewoon Lieve allemaal, vandaag is de blog een beetje anders dan anders. Dit gaat namelijk een van mijn laatste bloggen worden. Hoe dit zo is en waarom, daar ga ik een woordje over mauwen. Het is niet zo dat ik ferdwijn. Ik blijf gewoon waar ik nu ben.

Mantelpoes

Bij mij thuis zijn er wat feranneringen gekome. Mijn vrouw heeft tijd nodig en ik heb ook tijd nodig en saame dachten we, we gaan Bertje meelen. Het is zo dat ik nu een soort van mantelpoes ben wegens dat Bram dat niet meer zo goed kan. Hij is een seniejoor katermans en hij heb genoeg aan ze eigen leefe op dit moment. Een soort van mantelpoes is soms best een zware taak. Als mantelpoes zorg je ook voor een ander en niet alleen jezelf.

Druk

Me eigen staat altijd voor iedereen klaar want mij hartje heeft veel liefde. Dat maakt alles mooier maar het gebeurt ook wel eens dat het wat minder gaat zoals nu. Als poesedame heb ik een best druk en vol leefe. Mijn taken bestaan voornamelijk uit het opletten en gewoon ferzorgen van alles en iedereen thuis. Thuis zorg ik dat Toby ze eigen gedraag en dat Bram niet te vlug doet schrokke met eete. Dat de vacht van deze jonges netjes zijn en dat ze blij zijn.
Soms er is wel eens ferdriet of dan is Bram nukkig en dan moet je als poesedame weete wat je moet doen. Je moet weete welke woordjes je moet mauwen of dat je een kopje moet geefe of juist een pootje. Er zijn zoveel dinge om op te lette en dat is soms best een moeilijke taak. En als poesedame wil je het voor iedereen goed doen en dat kan niet altijd.

Stapje terug

Nu is het tijd om eefe een stapje terug te doen, eefe wat rustig werk. Mijn vrouw en ik hebben eefe gemauwd over wie nou wat gaat doen want nu is het teveel. Mijn hoofd is ook best vol op dit moment omdat die alleen maar denk aan alles wat er nog gedaan moet worden. Maar dat is het hem juist. Mijn hoofd moet eefe ‘Stop!’ doen. Eefe niks, eefe rust en eefe een duidelijk oferzicht. We beginnen bij het begin. Hoe ben je fandaag wakker geworden Mila? Dat is een belangrijke fraag aan mezelf. Dat ik weet, ik foel me goed of misschien iets minder. Nu is het zo dat ik me goed foel maar soms best moe. Heb je wel goed geslaape? Nou zeker weten! En de droom ofer een muis was erg fijn. En toch dacht ik vanmorgen, ik goed geslaape en ik foel me goed, ik ben nog moe. En toen wist ik ook van, er is nog een hele lijst aan taken die af moet.

Vakansie

gewoon Als je dit foelt dan ben je echt toe aan een vakanzie. Dat klinkt eigenlijk meteen al goed, een vakanzie. Eentje waarbij ik helemaal niks hoeft te doen en dat ik de hele dag kan dutten, snekken en kan luieren. Gewoon eefe geen taake!
Mijn vrouw denkt dat ook zo. Zij zeg ook: ‘we gaan saame vakanzie doen Mila want wij heb het zo druk gehad dat we eefe een tijdje gaan niksen’. Haar hoof had zelfs een miegrenne. Die krijg ik niet maar bij haar is het dan dat haar hoof zeg: ‘eefe pauze nu, je doet teveel’. Er kwam dus een kei lange hoofpijn aan met misselijk zijn enzo. Als mantelpoes maak ik me feel zorgen om mij vrouw. Ik wil dat iedereen fijn is en ok is. Dat is wat we nu gaan doen, zorgen dat we allebei weer fijn en ok zijn door eefe helemaal niks te doen.

Tot mauws

Voor nu zeg ik eefe tot mauws en bied ik mijn blog plekje aan voor een ander die mooie afonture of ferhale heeft. Bram doet gewoon zijn ding, daarin feranner er niks. Hij is gewoon zoas die is. Misschien kom ik ofer een tijdje weer terug om te hier te mauwen maar voor nu is het eefe een lange vakanzie. Ik vinnut heel fijn dat ik jullie allemaal op de blog heb leren kennen en jullie hebben allemaal een plekje in mij hart.

Mij adfies, zorg goed voor jezelf en je medepoes/kater/mens. Behannel elkaar lief en met respek en met liefe woordjes. Eet goed want water is ook duur en je moet gezond blijfe. Tot een volgenne keer, met liefs en kopjes van mij,

Milamuis

Gwiesel mee met Doorie

Gwiesel Hajooooooooo iedeween. Boeh!!! Hihihihi
Hier is uwes eenige egge reisende rieporrer Doorie weer. Fanmijdaag doet ikke een gwiesel mee met Doorie. Ikke sau eigewuk een innefjoew doen, maar ikke sag dat Hellowien er aan kwam. En ik, als swarte kat sijnde, moet hier tog aandag aan besteede!! Foorig jaar hat ik swarte katjes interfjoewt. Nu koome de gwieselfurrhaale. En oooooh die sijn eng. Hihihihi. Ennnn wat hut enger maak… se sijn ook nog eg gebeurd!! Oh ja? JA!!! Ook ikke hep ies engs meemaak. Maar dat furrtel ik laater wel. Nu komp eers me tante Belle aan de beurt. Iedeween… kwuip onner een deekentje want hut wor me tog een partij eng. Hihihihi. Feel spoekieplesier met leese.

Tante Belle

Ik, Belle, zal jullie een echt gebeurd griezelverhaal vertellen.
Zoals jullie weten hebben wij 2 kippen, Pippie en Dotje, in de tuin wonen. Ze lopen niet los maar zitten in een mooi kippenhuis. Ik lig altijd voor het huis naar ze te kijken en echt waar ze zijn lief…….tot die ene keer!!!!
Mijn vrouw was het kippenhuis aan het schoonmaken en de grote deur stond open.
Pippie en Dotje zaten in het slaaphok dus ik dacht ik ga eens in het kippenhuis rond kijken. Ik was net in de aanbouw van het huis toen opeens ging de buitendeur op slot ging
En voor ik wist wat er gebeurde zag ik Pippie en Dotje naar beneden komen!!!
Opeens keken ze naar mij en begonnen echt heel hard te schreeuwen, hun vleugels gingen uit elkaar en hun spitste bekjes gingen open. En zo renden ze naar mij toe……
En zulke grote poten…….
Ik schrok me rot en was zooooo bang dat ik ineen gedoken in een hoekje ben gekropen
Ik kon nergens naar toe want de deur was dicht!!!!
Ik voelde mijn hartje steeds sneller kloppen!!!
En opeens zag ik dat mijn vrouw de deur open maakte…….en als een speer ben ik onder de vleugels van Pippie en Dotje door gerend naar de open deur!!!! Ze wisten niet eens dat ik al weg was want ze schreeuwden nog steeds.
Maar ik was zooooo blij, ik was gered!!!!!
En zo lief vond ik Pippie en Dotje toen even niet meer!!!

Belle

Me leeg theesakkiefjient hat ook ies engs meemaakt!! Nau ja… eng. Hihihihi.

Fjientje Khumba

Een grote schaduw komt op me af met een verschrikkelijk geluid…steeds dichterbij….ik zie de zwevende horror poten…ik wil ‘HELP ME!’ roepen maar de gruwelijke hypnotiserende ogen hebben mij klem gezet….ik probeer nog te vluchten maar vluchten gwiesel kan niet meer!!! Terwijl ik bijna flauwval voel ik de poten keihard landen op mijn kop…AUW!!…compleet in shock kruip ik de huiskamer uit…met het verschrikkelijke monster op mijn kop…ondertussen word ik vlijmscherp geprikt…gevoel dat er liters bloed uitstroomt…smekend om een windvlaag probeer ik mijn staart te bewegen…en het werkt…de verschrikkelijke gruwelijke horror monster vlieg vliegt weg.

Sijn wij katte uitgelagge? Hihihihihi. Hewaas sijn er bijna geen fliegies meer. Ikke lus wel soon fliegent rosijntje. Hihihihi
We gaan ferder met het bloetstollent enge ferhaal fan me poomsie Keefer. Hij was ooit weggewoope. Taute Poomsie.

Poomsie Keefer

Toen ik net mijn tuin in mocht schrok ik omdat de hond van hiernaast blafte, ik dacht dat hij in mijn tuin was en ik was zo bang dat ik over een heel hoog hek klom, daarna wist ik niet meer wat ik moest doen en heb me ferstopt in een andere tuin, in een gat onder de grond waar mijn mensen niet bijkonden, ik hoorde mijn mensen roepen en mijn vrouw keek heel vaak in dat gat, maar ik was helemaal in sjok dus ik kwam niet tefoorschijn, ik heb daar een hele nacht in het donker en de kau gelegen, en toen ben ik terug gegaan naar huis, ik moest zo hoog klimmen dat mijn naagels weg waren, mijn mensen waren zooo blij en ik ook!!, ik ga NOOOOOOIT meer mijn tuin uit, en dat kan ook niet meer omdat er oferal gaaaas zit!!

Taute poomsie tog!!! Nooit meer wegwoope!!

Het follegenne enge furrhaaltje komp fan oom Binky. Hij woont bij 2 woeffjientjes die witte herders sijn. Hij was ook weg. Uwes kun nu sijn gruwelfurrhaal leese.

Oom Binky

Halloooo allemaal,
Binky de directies huizes hier.
Ik heb laatst toch een spannend avontuur gehad…
Ik mocht zoals iedere ochtend naar buiten, meestal ben ik zo weer terug. Even m’n territorium inspecteren en dan weer naar huis. Maar nu was ik bij de buren en die hebben een huis op wielen, en daar kon ik zo inlopen. Lekker eens liggen daar in. zachte kussens ook. En terwijl ik in een diepe dut lag, had de buum zomaar die deur dichtgedaan!
Oh jeeee neeee… niemand die me hoorde roepen… en het duurde maar. Het werd donker, ik hoorde mijn frauw me roepen, ik schreeuwde me schor, maar zij hoorde mij niet.. allemaal enge geluiden, donker.. zag ik daar een monster??? Nee een muis. En ik had honger… na een waar slagveld had ik hem gevangen… alles onder het muizenbloed, en z’n ingewanden. Maar m’n buik was even gevuld.. de enge geluiden bleven en ik zag ook monster voor het raam…
Het werd weer licht en weer donker en weer licht… ik heb wel 2 weken daar opgesloten gezeten. En die 2 weken heb ik muizen vermoord, spinnen gegeten, en water van de ramen gelikt.. ik was best wel bang, al zou ik dat natuurlijk nooit toegeven. Eindelijk… de deur ging open… ik racede naar buiten,naar m’n frauw, en zij moest best huilen…
De volgende dag moest ik naar de witte jas, die stak zomaar een naald in me. En pikte bloed van mij… om te zien of ik nog wel gezond was. atuurlijk ben ik dat, miauwde ik..
En inderdaad, de witte jas noemt mij een wonder. Ja duh, dat weet ik zelf ook wel…

Oooooooooh wat errug he? Arme oom Binky. Gewukkig mankeerde hij nies.

Mij leefe

Mij leefe in een gwieselige foogelflugt;
Juwwie weete, ikke ben op een boererei geboore. Bij paarde!! Ikke hep fan hun een twap gekreege toen ik een beebietje was. Mij keeltje lag nog oope toen ik in een huis ging gwiesel woone. Ook daar ging het 1 keer mis. Ikke was op me ballekon aan hut peele. Of ik liet sgeetjes. Dat kan ook. Inene hoorde ik gefluit. Eers heeeeeel fer. Evve laater kwam dat fluit diggerbij. De raame begonne te klappere. Ikke rende naar binne. Ikke lag onner de kast te bibbere fan angst. 2 daage durfte ikke niet meer op me ballekon. Toen sei me frauw meekoome jij. Se tilde me op en we waare buite. Brrrrrr. Se aaide me net solang tot ik niet meer bibberde. Heel soms flieg er nog een heel laag een fliegtuig oofer. Ikke pjopeer dan om niet bang te sijn.
En dan nu de kwiptiese ommesgrijffing die ik 2 weeke geleede hat. Niet 1 maar 2!! Hihihihi
Dit was hut foor deese keer.
Ik sluit af met een megadikke koes
Foor mij wieffe MammaLoes
Toedeledokie
Dorus

Lucky over andere poezels

poezels Hoi lieve allemaal, deze keer wil ik graag wat over andere poezels vertellen. Hoop dat jullie dat ook leuk vinden. Ik woon inmiddels al meer dan 8 jaar in hetzelfde huisje, bij dezelfde mensen en met mijn mamapoes Molly en zusjepoes Dropje.

Er wonen nu ook drie konijntjes, maar dat zijn niet altijd dezelfde geweest. Dat is niet erg, want het zijn toch steeds weer mijn vriendjes. Dat is eigenlijk net zo als bij mijn katlega en medeblogger Japie waar nu sinds kort ook weer een ander konijntje bij is komen wonen, zodat Magnum niet zo alleen is. Gezellig dat Pita daar nu ook woont.

Kleine poezel

Molly, Dropje en ik komen allemaal uit het asiel. Dat is een plek waar beestjes die geen huisje hebben of die gevonden worden, worden opgevangen en samen kunnen wonen. Mensen kunnen dan naar katjes en hondjes komen kijken en als er een klik is, dan mogen ze mee naar een forever home en krijgen ze als het goed is een gouden mandje. Zo is het bij ons allemaal wel gegaan. En op het asiel wordt goed voor de beestjes gezorgd natuurlijk maar een eigen plekje dat je je thuis mag noemen en waar je lekker kunt doen wat je wilt, waar je veel geknuffeld wordt en super veel snekkies krijgt, dat is heus het fijnste.
Daar waar mijn vrouw naartoe gaat om brokjes te verdienen was pas een kleine poezel binnen komen lopen. Mijn vrouw heeft ons verteld wat er gebeurd is. Ze had het poezels poezenbeestje al zien lopen ’s morgens vroeg op straat maar daar komen veel auto’s en fietsen dus dat is wel gevaarlijk. Wat later diezelfde morgen kwam poes binnen en hebben ze haar wat lekkers gegeven. Dat vond ze natuurlijk wel prima want ze had reuze honger. Ze hebben toen het dierenasiel gebeld en een meneer van de dierenambulance is haar komen halen. Ze zat in een doosje, dat vond ze niet leuk maar zeg nu zelf, dat zou ik ook niet prettig vinden. Ze had hard gekrabd aan de doos om eruit te komen en dat was zelfs een keer gelukt ook. Zou ik dat ook kunnen als ik een mand zit en naar de witte jas moet bedenk ik me nu? Poesje had helaas geen chip dus nu weten we niet waar ze woont. Misschien is ze verdwaald of heeft ze geen huisje. Dat word ik wel een beetje verdrietig van. Ze was erg lief en helemaal niet bang dus mijn vrouw denkt toch heus dat ze wel ergens bij mensen gewoond moet hebben.

Huis

Nu woont schildpadpoezel dus in het asiel. Daar zit ze met andere poezen in een verblijf en dat is natuurlijk ook fijn, want ze kan naar buiten als ze dat wil en daar krijgt ze ook knuffels. Maar ze zou het liefste gewoon een eigen huisje willen vinden. Duimen jullie mee dat dit snel gebeurt? Hier kan het niet want Dropje houdt niet van vreemde katjes. Maar poezel is nog jong en erg lief en ze verdient toch ook een fijn plekje zeker? Net als alle andere beestjes in het asiel natuurlijk. Het voelt nu een beetje alsof we een soort zusje daar hebben zitten. Dat klinkt misschien wat gek maar het is net alsof we haar een beetje kennen. Ze heeft daar een (nieuwe) naam gekregen en heet nu Jannie.

Lobke

We hebben er trouwens nog een ander zusje bij gekregen. Denken jullie nu, huh bij Lucky thuis wonen toch maar drie poezen? Dat klopt maar we hebben er een adoptiezusje op afstand bij gekregen. Dat betekent dat mijn mensen haar geadopteerd hebben maar dat ze niet hier woont, niet in ons huis. Ze heet Lobke en woont in het Katshuisch, in een huisje poezels waar poezebeesten wonen die bijvoorbeeld niet kunnen zien of die pootjes hebben die niet helemaal zijn zoals het zou moeten. Dat is niet erg voor ze want ze hebben het daar super fijn en het is heel gezellig en mooi wonen. Lobke woont daar samen met veel andere poezen, die allemaal een beperking hebben die heel verschillend kan zijn maar het zijn allemaal kanjers. Onze mensen hebben haar nu op afstand geadopteerd maar het voelt nu ook alsof we er nog een zusje bij hebben. Ze heeft trouwens dezelfde kleuren als ik, rood met wit. Dat is toch super!

Slapen

Denken jullie mensen er wel eens over na om nog een extra poezel in huis te nemen? Dan gaan ze misschien ook wel naar een dierenasiel bij jullie in de buurt om te kijken voor een nieuw huisgenootje. En anders moeten jullie maar miauwen dat ze daar naartoe moeten gaan hoor. Dat is heus belangrijk. Ik ga zelf nu weer verder slapen. Het is slecht weer vandaag met veel regen dus ik blijf lekker binnen. De warme plaat mag weer aan dus dat is nog eens lekker slapen in mijn hangmat. Zo nu en dan kruip ik ook in de mand waar Dropje vaak slaapt maar niet als zij erin ligt hoor. Dat is te spannend voor ons allebei. Ik mag met beter weer wel buiten en ik ben zelfs al een keer de straat overgestoken. Dat was wel eng trouwens maar geloof dat mijn mensen het spannender vonden dan ik. Ik kom nu wel meer buiten in het donker want het is later licht en eerder donker op een dag. Dat hoort bij deze tijd maar het heeft ook zijn leuke kanten…je kunt op blaadjes jagen en er zitten nog veel muggen die ik vangen kan. Dat lukt me ook al heel aardig, al zeg ik het zelf.

Knuffels van Lucky

Klik en kijk naar het Katshuisch:
https://www.katshuisch.nl/