Minnie had een gezellig wiekent

wiekentMiauw het is weer Minnie dinsdag. De dag dat jullie lieftallige (Frau doet nu ahum geen idee waarom) poes weer haar blog mauwt. Ikke ga jullie iets furrtellen oofer deese wiekent.

Frijdag

Het begon op de frijdag in de middag. Frau kwam ineens thuis. Niet in de avond als het bijna donker is maar feel eerder. Ze was ziekies geworden en daarom eerder van brokjesfurrdienen naar huis gegaan. Ze kwam binnen en eerst had ik dat natuurlijk niet door. Ik lag boven op de groote mensenmand lekker een beetje te soeselen.
Dus toen ik de deur hoorde gaan schrok ik op. Rekte me even goed uit en sprong meteen in de houding. Wat is er aan de hand? Komt er zomaar iemand binnen? Snel dribbelde ik naar beneden om het huis te beschermen.

Furrpleeg

wiekentMaar daar zag ik Frau dus staan. Ik foelde meteen aan dat ze zich niet zo lekker voelde. Ging meteen even wat brokjes eten en een slokje water drinken terwijl zij haar jas op ging hangen en haar tas wegzetten. Daarna ging ze languit op de bank liggen met een beker thee en haar fliesdeken oofer haar heen. Ikke ging daar boofe op liggen. Zo hebben we een hele tijd gezeten. Ze aaide me een paar keer. Wat ben je toch een goede furrpleegpoes Minnie. Dat zei ze met een beetje een schorre stem. Ik draaide me om en gaf haar een lief kopje. Jij bense lief voor mij dus ik ben lief foor jou. Zo werkt dat miauw. Dat mauwde ik naar haar. Toen kreeg ik nog een paar liefe aaitjes.
Ikke keek haar aan en froeg als jij ziekies bent wie gaat er dan mensenbrokjes foor je halen? Want ik had al gesien dat de kaude kast en de kast waar ook mijn noepies en natvoer in liggen een beetje leeg waren. Nou Minnie mensenoopa komt morgen. Ow miauw ga je dat aan hem fraage dan? Ze zei dat ze dat ging doen.
Toen we allebei onze aafondhap op hadden toen zijn we naar boofe gegaan. Frau wou graag languit liggen en ik besloot lekker bij haar te gaan liggen. Zo zijn we saame in slaap gefallen. De volgende ochtend foelde ik al aan mijn kattewater dat ik nog moest furrpleegpoezen. Geen probleem hoor dat doe ik graag. Ik folgde Frau ooferal als een schaduw. Gewoon om een beetje op haar te letten.

Oopa

Toen ze in de natte kamer haarzelf gingen wassen (ikke blijf het raar finden dat mensen dat zo doen. Toen ging ik alvast bij de foordeur zitten wachten op mensenoopa. Maar het was nog een beetje te froeg daarfoor. Dus toen Frau uit de does vandaan kwam toen ging ik nog ff knuffelen bij haar opschoot.
wiekentEn toen hoorde ik de foordeur gaan. Sneller dan het licht sprong ik van schoot en rende ik naar de foordeur. Mauw mauw hoi hallo! Wat heb je deese keer foor mij meegenomen? Hij had een tas bij zich dus die moest ik natuurlijk inspekteren. Het werd op de taafel gelegd en ik keek er meteen in. Ow jammie. Kouwstikkies! Wel jammer trouwens dat die kouwstikkies altijd in een furrpakking zitten. En die kan je er als kat zijnde niet zomaar fan af halen. Daarfoor heb je altijd je mens nodig.
Zoals je op de footoo kan zien was mensenoopa me een beetje aan het plaagen. En ik kijk echt zo fan jaha geef me nou een kouwstikkie zucht. Nou gelukkig kreeg ik die ook wel hoor en dat heb ik toen heerlijk opgesmikkeld.

Ster

Morgen op woensdag in de aafond is het twee jaar geleden dat mensenoma een ster is geworden. Ikke ga met mijn pootje naar haar mooie ster zwaaien. Zwaaien jullie mee?
Pootje van Minnie

Lucky en de doos van Valentijnsdag

ValentijnsdagLieve allemaal, als ik deze blog miauw is het niet koud meer maar er valt wel weer best veel regen. Denk dat Oopa Floris daarvoor zorgt. We hebben ook al zon gehad en de plantjes in de tuin krijgen knopjes zodat ik nu ook weet dat het toch een beetje voorjaar wordt. Dat vind ik erg fijn want dan kan ik weer vaker buiten en in het zonnetje liggen.

Knuffeltjes

In een jaar zitten verschillende maanden en nu heet de maand februari. Niet dat ik als katermans aan maanden en tijden doe, dat is meer iets voor mensen natuurlijk. Alleen is er in deze maand wel een speciale dag en dat is op 14 februari. Dan is het namelijk Valentijnsdag.

Mijn mensen hebben uitgelegd wat dat is. Op die dag kun je andere mensen of dieren want die mogen natuurlijk ook meedoen, een kaartje of een cadeautje geven. Gewoon omdat je ze lief vindt. Dat is dan extra speciaal en dan kun je bijvoorbeeld iets kiezen waar hartjes op Valentijnsdag staan. Gewoon om de ander te laten weten dat je aan ze denkt of omdat je ze super lief vindt. Dat is toch wel een goed idee om te doen, vinden jullie ook niet? Dan weten anderen ook dat je aan ze denkt. Je hoeft dan niet per se je naam op de kaart te zetten maar dat mag natuurlijk wel. Als je daar te verlegen voor bent, dan mag het op die dag ook zonder naam. Dat is best een beetje spannend natuurlijk. Ik weet niet of ik een kaartje krijg maar ik vind het allang best als ik maar een knuffel en wat lekkers krijg. En de rest natuurlijk ook want die horen er allemaal bij. Ik ben wat dat betreft niet zo moeilijk en snel tevreden, zeker als er snekkies aan te pas komen.
Nu was het pas dus nog geen Valentijnsdag maar toen was er toch wat met de post gekomen en het zat in een doosje. We hebben van een lieve vriend een mooi pakket met allemaal spulletjes gekregen. Mijn vrouw ging het open maken maar ze zei nog wat over plakband en dat er zoveel omheen zat. Nu ja…ze had de grootste moeite om het open te krijgen maar het is gelukt hoor. Ik vond het zelf natuurlijk wel steeds spannender worden omdat we zolang moesten wachten voordat ze het eindelijk open had. Maar goed, er zaten (hebben wij ff mazzel) snekkies in voor ons en voor de konijntjes en ook wat lekkers en leuks voor onze mensen. Maar het mooiste van alles waren toch wel de knuffeltjes die erin zaten!

Slaapplekjes

Zoals jullie misschien weten is ons konijnenvriendinnetje Kimmie vlak voor kerst een sterretje geworden. Ze at niet meer en toen mijn mensen naar de witte jas gingen met haar, is ze daar ingeslapen. Dat was heel verdrietig en we missen haar erg. De andere twee konijntjes hebben elkaar nog gelukkig maar ze vinden het best raar en vooral niet leuk dat Kimmie er niet meer is. Kimmie was dan wel een langoor maar we waren vriendjes want we gaven elkaar neusjes door het gaas van hun konijnenhuis heen. Om ons te troosten hebben we twee mooie knuffels gekregen die een heel speciale plek in huis gekregen hebben zodat we er iedere dag naar kunnen kijken. Voor de foto heeft mijn man ze even in mijn mandje gezet maar nu staan ze in de kast. Zo denken we nog steeds aan haar en we zwaaien ook elke avond even. Ook naar alle andere sterretjes natuurlijk. We zijn wel super blij met de cadeautjes en vinden het heel erg lief dat we deze gekregen hebben.

ValentijnsdagIk ben de laatste dagen een beetje op zoek naar andere slaapplekjes in de kamer om uit te proberen. Ik lig veel op de bureaustoel (en ja, Kever die draait inderdaad rondjes als je zelf beweegt, dat vroeg jij pas toch) maar ook op de plank aan de muur. Daar staat Siepie ook op maar ik pas er nog best bij. Enne het kaartje dat nog aan Siepie zat is er nu af hoor. Dat waren ze vergeten eraf te halen. Best dom toch? Maar nu staat ze daar mooi te zijn en ik vind het een fijne plek om te slapen. Hoog, lekker zacht op een dik kussen en warm tegen Siepie aan. Wat wil je als katermans nog meer…lekker dromen en doezelen is toch perfect?

Knuffels van Lucky

Kever heeft een mening over bessen

bessenMijn mensen en ik praten heel veel met elkaar en we begrijpen elkaar bijna altijd, het enige dat ik niet snap is waarom ze altijd over bessen beginnen als ik dingen moet doen die niet leuk zijn, zo hebben mijn mensen het er bijfoorbeeld vaak over dat ik minder rond moet worden, dat is beter is voor mijn gezond zeggen ze, zelf find ik dat mijn gezond prima is en mijn buik ook, en daarom weiger ik om mijn diejeetbrokjes te eten, dat komt omdat ik ze niet lekker find en ik lust alleen lekkere dingen, dat kijkt me toch logies.

Mijn bes

Een tijdje geleden kreeg ik ineens andere brokjes, zooo heee die lustte ik echt heel graag!, ik at mijn bordje in één keer leeg, ik was helemaal tefreeden want eindelijk waren die diejeetbrokken weg, maar na een paar dagen merkte ik iets: als ik die lekkere brokken at zaten er soms diejeetbrokken tussen… en dat hoort natuurlijk niet!, ik tetterde naar mijn vrouw, dat ik heel goed wist dat ze me probeerde te foppen met die brokjes, en toen kwam ze weer met dat ferhaal over mijn bes, waar ik dus niets van begrijp.
bessenToen ik weer zo een pijn in mijn poot had  hadden vrienden geschreven dat joggurt goed is, omdat daar magnuusie… miegnaasuu… magneesijum inzit en dat helpt tegen kramp, mijn vrouw had op internet gezocht en zag dat joggurt uit griekenland het meeste van dat magneesie-dinges heeft, en daarom had mijn man een bekertje gekocht, spesjaal voor mij.
Ik fond het meteen heerlijk, het was roomig en fettig en smeujig, ik kreeg een leepeltje per dag maar ik lustte eigenlijk wel een heel bekertje!, op een afond kreeg ik mijn joggurt, ik was al helemaal aan het tetteren van entoesjasme toen mijn vrouw een klein schoteltje neer zette, ik rook er aan en het rook freemd, ik keek mijn vrouw aan, die zei Eet maar lekker op Keef!, dus ik nam een likje en ik wist het meteen: dit was niet mijn roomige joggurt!, en inderdaad, mijn man fertelde me dat het magere joggurt was, en daarna kwam dat ferhaal van die bes weer die van mij zau zijn, en dan weet je als katerman al hoe laat het is… ik heb die joggurt laten staan, ik fond er niks aan.

bessenLopen

Als ik moet gaan lopen omdat ik kramp heb wil ik dat niet, het doet pijn om me te bewegen, en hoppa: weer dat gedoe met die bes!, als ik kouwstik krijg waar pillies in zitten is het ook voor die bes, als ik naar de dokter moet komt dat door die bes, als ik veeeeeeeel minder eten krijg dan ik wil is dat fanwege die bes, en zo kan ik wel door gaan, maar ik LUST juist helemaal geen frugten!, geen appels en geen banaanen en geen druifen en geen kiewies, dus ook geen bessen, dat weten mijn mensen heus wel, dus waarom zeggen ze dan steeds dat iets voor mijn bes twil is?

Ik blijf tetteren voor vreede, ik ga net zo lang door tot het zover is, en ik stuur iedereen die het nodig heeft heeeeeel veel lieve zachte warme kopjes!!

Bram weet iets over plestiek

plestiekHoi lieve allemaal,
afgelopen week is het echt lente geweest. Het weer was warm en ik was vaak in mijn tuintje. Soms lag ik op een tuinstoel met kussen te dutten of ik kroop in mijn bloembak. Er gaan geen bloemetjes groeien zei mijn vrouw tegen mij. Dat is omdat er geen zaadjes in het zand zitten. Dat vind ik niet zo erg want ik heb overal bloeme staan. Dees bloempot is voor mijn dutjes. Soms was het wat kouder buiten en dan deed ik binnen dutten of spelen. Als mijn vrouw terug komt van de boodschappen inspekteer ik graag wat ze heeft. Dat betekend dat ik wil zien wat ze heeft gekocht en of het voor mij is.

Plestiek

Dees keer waren het appels. Die zaten in een tasje. Een plestiek tasje. Natuurlijk moet ik weten wat het allemaal is en hoe het werkt. Mijn kop is nieuwsgierig, dat is gewoon zo.
Allereerst kijk ik er naar. Want ik wil weten hoe het eruit ziet. Plestiek is wit maar toch ook weer niet. Als het recht gevouwen is, kan je er doorheen kijken. Maar niet als het een plestiekfrommel is. Dat is wanneer het niet netjes recht is. Dan kleurt het wit. Hoe dat gaat snap ik niet helemaal. Daarna, wanneer ik dus weet hoe het eruit ziet, moet ik even ruiken hoe het ruikt. Ruikt het ergens naar of ruikt het naar niks. Er was een geur maar het was niet de geur van mij brokken of sneks. Dees geur leek op de geur uit mijn tuin.
Het rook een beetje naar mijn bak buiten, de grond. Ik rook ook een beetje gras maar er was ook een bloeme geur. Mijn vrouw vertelde me dat er een appel in de plestiek tas zit en dat ik daaraan rook. Ik wist niet dat appels naar mijn tuin ruiken.

Ik snofte nog een keertje aan de plestiek zak en ik rook de appel nog steeds. Toen tikte ik met mijn voorpoot tegen de zak aan. Het maakte een geluid. Een ritstel geluid. Dit heb ik vaker gehoord. Ik ken het geluid. Mijn voorpoot ging ineens vanzelf naar het plestiek toe en tikte het nog een keertje aan. En toen kwam de andere voorpoot ook meedoen. En toen nog een keer. Plestiek klinkt heel leuk. De ritsel klinkt leuk. Het klinkt niet alleen leuk, het voelt ook nog eens. Het zacht onder de poote. Het lijkt een beetje op flies maar dan een ritstel flies. Het kan ook onder je poot doorglijden. Dat leerde ik toen ik het plestiek wilde fange met mij voorpoot. Het kwam ineens in me op dat ik met mij poot kei hard wilde tikke. Alsof je een prooi vangt met een klap van je poot.

Foorzichtig

Bam! En dan heb je je beestje gewoon gefange alleen bij dit plestiek ging mijn voorpoot een stukje naar voore zonder dat ik iets ekstras deed. Ik kon het niet echt tussen mijn poote krijge in de lucht want het was te glad en te zacht daarvoor. Maar het ritselen van het plestiek vind ik erg leuk en er op lopen ook. Spelen met plestiek vind ik erg leuk. Daarna wilde ik nog even bij de appel zijn. Ik kroop op het plestiek en ging bij de appel liggen. Ik plestiekwilde er nog even aan snoffen en toen leerde ik weer iets nieuws. Ik leerde dat plestiek ook keiwarm is als je er even op ligt. Dat vond heel erg fijn. Soms geniet ik van een warm dut plekje. Soms ook niet.
Maar voordat ik de blog ga afsluiten wil ik nog iets vertellen. Mijn vrouw was de hele tijd bij mij toen ik met plestiek aan het spelen was want plestiek is geen speelgoed eigenlijk. Het is voor ons kei gefaarlijk. Mijn vrouw heeft het ook weggedaan toen ik klaar was. Door plestiek kan je stikken of je kan klem komen te zitten en dan kan je zo ineens een ster worden. En dat hoort zo niet. Dus, plestiek was voor heel even fijn omdat mijn vrouw er ook was en zij deed opletten maar het is echt gefaarlijk als je alleen bent. Doen jullie ook foorzichtig met plestiek.

Zachte kopjes van mij, Bram

Korte knuffels lange knuffels

knuffelsGisteren fertelde Loesje het al, dat we gaan treenen foor straks dat we 17 jaar worden en avht jaar onse verkering hebben. Rustig aan doen is belangrijk. En steun van thuis, en dan helemaal dat je de knuffels krijgt die je nodig hebt.

Knuffel

Als knuffelkater zijnde en als katerman die al ikweetniethoelang saame woont, heb ik best kijk op knuffels. Dat ik weet wat ik wanneer wil en wat niet.
De ene knuffel is weer anders dan de tweede knuffel. En ik wil daar wat ofer zeggen dat iedereen dat weet en ook dat je als huisdier zijnde weet, ik mag alteit vragen om wat ik nodig heb.

Oferdag

DAls de dag begint dan heb ik eerst mijn snek met een pil erin en dan mijn eete en dan weet ik: nou heb ik een lange zachte knuffel nodig. Dus saame liggen op het matje en dat mijn vrouw aait en liefe woordjes zegt maar niet de hele tijd, en dat we dan rustig liggen.
En dan een paar keer.
Dat is de ochtend.
’s Middags ben ik meestal met mijn eigen dingen bezig. Maar aan het einde van de middag wil ik eefe wat korte knuffels, dat is omdat ik in mijn kop al aan het afondeete bezig ben, van wanneer komt het en wat zal het zijn.
Na het eete weer een lange knuffel, nou op de bank, al wil ik soms ook liefer in mijn mand. Of op mijn krukje bij de werktafel van mijn vrouw.

Nacht

’s Nachts kom ik soms op bed en soms niet. Maar als ik op het bed spring dan wil ik wel eefe dat ze aait dan weet ik het is in orde. Geen lange knuffels anders moet ik spinnen en dan kan ik niet slaape. En dan is het weer ochtend en dan begint de dag weer.

Gefoel

Tussendoor kom ik ook weleens een knuffel halen, dat is mijn gefoel dan. Dus zo gaat het met knuffels, het is een vaste gewoonte en toch opeens heb ik behoefte aan iets anders en ik find, als huisdier zijnde heb je recht op knuffels, vooral op jouw eigen soort knuffels die bij jouw gefoel passen, daar zijn ze ook voor.