Alle berichten van Ollie

Mijn poot is dus nog steeds raar

Nou de forige keer dat ik ofer mijn poot schreef was het beter dat dacht ik echt waar. Ik kon gewoon lopen en met een flieber ofer het tapijt rollen dat kon ik ook. En ik wist de dokter zei fan het zit in mijn sgouder en het duurt gewoon lang.
Ik dacht niks lang het is weg.

Omhoog

Een paar dagen later zat ik toch lekkerder met mijn pootje omhoog. ‘Wat nou Ollie,’ zei mijn vrouw toen ze het zag. Ja, ik kon het niet helpen je zit vanzelf zo.
En loopen werd ook gemakkelijker met een beetje rustig met die poot.
Thuis dacht mijn vrouw al aan de dokter en daar footoos maken en toen kreeg ik gelukkig meel van Japie die zei zo gaat het Ollie en mijn vrouw las het ook en toen hoefde ik niet naar de dokter.
Ik neem nou wel elke dag nog steeds een pil. Die komt in een hapje dus dat proef ik niet en ik kan het eete, als het fies was deed ik het echt niet.

Aksepteere

Het is soms moeilijk om een rare poot te hebben. Fooral als je vrouw heel intens naar je kijkt dan weet je ze denkt aan taksies en de dokter en ik wil dat niet.
Mijn meening is dat het best gaat zoals het nou gaat. Mijn poot kan gewoon zijn of raar doen. Ik kan loopen en spelen en fan alles. Dus ik doe aan aksepteere, dat is belangrijk.
Ook is het belangrijk dat mijn poot en mijn sgouder warm zijn dus ik lig bij de ferwarming en in de zon als die er is.
Het is alleen wennen. Gisteren was ik te laat foor de badkamer de deur was dicht en die heb ik toen zelf open gemaakt, met mijn poot dus. Dat kan dus. Extra knuffels zijn fijn alleen op mijn manier dus heel zacht weeges ik ben een gefoelige jongen.
Ja en dan gaat het best, alleen ik heb toch liefer dat het weg gaat.

Hoe mijn poot beter werd

Thuis zei mijn vrouw fan Ollie nou moet je ook zeggen hoe het kan dat je poot nou beter is daar hebben je vrienden misschien wat aan. Dus dat zal ik nou doen.

Eerst

Eerst wat was ermee.
Mijn poot daar kon ik opeens niet meer mee loope. Dus ik hield mijn poot omhoog en als ik liep dan hinkte ik ja logies je gaat niet op een poot staan waar je pijn aan hebt. Ik kreeg een pil tegen de pijn.
En toen later wilde mijn vrouw eraan friemelen om te kijken heeft hij iets onder op zijn voet. Daar zat niks. En toen op een ochtend had ik moeilijke gefoelens dus ik ging in mijn eentje op de trap zitten, het was nog donker en mijn vrouw riep maar ik kon geeneens koome al wilde ik het.
Nou dat was stom want die ochtend moest ik meteen in de taksie naar de dokter. Zij ging ook aan mij friemelen maar anders aan mijn sgouder.
PIEP deed ik meteen.
Het zat in mijn sgouder. De dokter zei pillen en het gaat langzaam beter en anders terugkomen.

Nu

Nou hoe gaat het beter.
Ik moet ook zeggen dat ik allemaal spanning had door de schilders in de straat dan is je leefe toch anders.
Wat heeft mijn poot of eigenlijk mijn sgouder beter gemaakt:

  • ik nam elke dag een pil tegen de pijn dan kon ik blijfe beweege dat is toch belangrijk
    elke afond deed ik een beetje spelen, je moet het goede gefoel fasthouden ik ben pas zes jaar dan helemaal
  • thuis kreeg ik zachte knuffels en ze kwam faak bij mijn kussen liggen dus gewoon erbij zonder iets te doen daar had ik steun aan weeges ik foelde me samen en ik hoefde niks te doen
  • en ze snapte ook dat ik faak niet lief kon zijn, als je pijn in je lighaam hebt dan heb je ook spanning in je lighaam dat weet ik nou

En er was een nacht toen waren de schilders niet meer aan het raam, dat ik opeens weer kon rennen, ook ofer de trap naar boofe en ofer het bed en nou het lukte gewoon. Dus ik ben bijna beter. Ik krijg nog die pil in een hapje en ik pak mijn rust en ik heb steun van thuis dus zo is het gegaan.

Toen ik naar de dokter moest

Het was een gewone dag, dat dacht ik, alleen ik kon niet goed loope dus ik liep scheef en toen dacht ik, eefe rustig aan doen Ollie.
Dus ik ging niet mee naar de badkamer. Ik zat op de trap te wachten tot ik weer gewoon kon loope.

Nou is mijn tip voor iedereen die niet in een taksie naar een dokter wil om gewoon te doen wat je altijd doet anders moet je opeens.
Dat gebeurde met mij.
Mijn vrouw keek naar me toen ik daar zat en ik keek terug en eefe later ging ze telefoneren en ik kreeg een hapje met spul erin. Dat wist ik pas zeker toen ik het op had.
Toen werd ik helemaal sloom.

Maar ik ferstopte me wel eefe toen ik in de reismand moest. Alleen het hielp niet. Dus taksi in en bij de dokter moesten we boofe wachten daar is het rustig.
Ik was sloom maar ik fond er niks aan.
De dokter friemelde aan mijn voet daar was niks mee dat wist ik zelf ook al.
Toen aan mijn poot, die deed een beetje raar maar die was niet stuk, ja fraag mij het dan eerst.
Alleen toen zat ze aan mijn sgouder en toen opeens deed ik PIEP.
Ze zegt hij heeft een kneuzing daar. Mijn vrouw moest uitleggen hoe kan dat maar ze wist het niet en ik ook niet. Ik leef gewoon als binnenjongen en ik doe geen gekke dingen, en treene deed ik ook al minder.

Thuis waren er opeens schilders in mijn straat. Dat wisten we geeneens toen was er ook spanning.

Ik krijg nou een pil tegen de pijn, die zit in mijn eete dus dat eet ik gewoon. En misschien ga ik iets anders probeere als de pil niet helpt. Soms krijg ik iets van olie dat is fies maar ik probeer het.
Maar eerlijk waar er is niks aan. Hoe het gekomen is snap ik niet, en ik hoop dat het ofergaat dus als iemand weet hoe moet dat, dan hoor ik graag adfies.

Wat was er nou met mijn pootje?

Ik leef gewoon mijn leefe, echt waar, en gekke dingen doe ik nooit, zo ben ik niet, en toch gebeurde het dat mijn ene poot rechts foor opeens anders was.
Die deed pijn.
Dus ik dacht niks fan laten merken Ollie, anders moet ik in een taksie naar de dokter. Dus toen de dokter hier kwam foor de prik wist niemand het fan mijn poot.
Nou de dag erna wel.

Hinken

Dat ik een prik moest dat wilde ik niet.
Dus ik deed van nee en mijn vrouw hield me vast en ik spartelde met al mijn kragt in mijn poote, ik kreeg die prik, toen keek de dokter naar mijn tanden en ik weer spartelen en toen eindelijk mocht ik los, nou ik meteen weg naar feilig achter de kastjes natuurlijk.
Het was te feel kragt voor in mijn ene poot, dat wist ik toen erna. Als ik gewoon zat, dan hield ik mijn poot omhoog. Dus dat zag mijn vrouw. “Wat is dat Ollie?” Nee niks.
Maar ik foelde het wel.
Loope was moeilijk maar het kon best, als je hinkt dan kom je goed fooruit.
Alleen dat zag mijn vrouw ook al.
“Ollie kom eens hier.” Ik erheen. Aaien, ook ofer mijn poot. Ik gaf geen kik. En toen later lagen we op het kussen en ze friemelde onderin mijn foet weeges misschien was daar iets mee. Nou weer niks.

Dokter

Die middag kreeg ik een pil tegen de pijn. En toen het afond was, foelde ik nou wil ik speele en ik rennen en rollen en fan alles. Ik ben een jonge kater, ik heb die eenerzjie gewoon. Alleen de dag erna, nou ik kon haast niks meer met mijn poot.
Toen dacht ik wel eefe misschien is het toch goed de dokter. Mijn vrouw belde en de dokter had gezegd fandaag hoeft Ollie niet maar deze week wel als het zo blijft.

Misteerie

En daarna werd het opeens beter. Ik neem nou elke dag die pil, ik doe geen gekke dingen en ik treen minder weeges ik ben liefer dik dan dat ik pijn aan mijn poot heb.
Het is dus vanzelf gekoome en het gaat fast ook vanzelf weer helemaal weg.
Pijn aan je poot, dat is een misteerie.

Hoe mijn ferjaardag was

Ik ga nou eerlijk zeggen hoe mijn ferjaardag was en het was een rare dag. Maar het begon superfijn met knuffels en een gesprek ofer intiemiedinges en hoe goed ik het deed.
En toen ging ik op Feesboek en daar kreeg ik alleen maar lieve woordjes van al mijn vrienden en met fotoos ook nog, ik dacht nou ben ik iemand, ik foel dat ik meetel en dat ik er mag zijn. En met dan gefoel ging ik een dutje doen.

Raar

Het was ook een beetje raar in mijn gefoel. Het ochtendhapje met mijn druppeltjes smaakte anders, maar niet fies dus ik kon het gewoon eete en dat deed ik ook.
Ik werd er langzaam fan. De zon scheen en ik lag in het warme en dat ik niet meer goed kon denken dat was geeneens erg.
Mijn middageete kwam later ik dacht nog wel waarom is dat.

Bezoek

En toen kwam er bezoek. Ik hoorde de deur beneden dichtgaan en mijn vrouw kwam de kamer in met een andere vrouw.
Ik zat net in de fensterbank en ik kijken fan wie is het. En toen kwam er een lugt in mijn neus en ik wist het opeens: de dokter! Nou moet ik die prik! Opeens kon ik weer wel nadenken dus ik wist, wegweeze hier. Ik meteen uit de fensterbank, achter de kastjes, in een hoek.
– Ollie, Ollie riep mijn vrouw.
– Toe nou.
De dokter zat in haar tas. Ik bewoog niet. Mijn vrouw wilde dat ik kwam.

Nou en na een poos liep ik naar de andere kant had ik nooit moeten doen!! Mijn vrouw greep me, ik werd wild, de dokter prikte, toen wilde ze mijn tanden zien ik dacht nou bijt ik dat lukte niet en opeens mocht ik weg.
Ik weg!!
Eefe later ging de dokter ook weg.

Lief

Toen kwam het middageete en ik wilde ook helemaal graag knuffels ik was er zo aan toe. En daarna ging ik slaape en weer op Feesboek kijken dus eerlijk waar, al die liefe woorden van mijn vrienden dat was het allerbeste van de hele ferjaardag dankjulliewel!!!