Alle berichten van Ollie

Wat er met mijn oor was of is

Nou het ging net goed deze week. Gisteren hoorde ik dat mijn vrouw de dokter voor mij weer belde en zei fan we komen niet.
Een dag eerder was het fan we komen wel.
Weeges mijn oor.

Er is gewoon niks mee alleen forige week kwam er meer uit dan anders. Ja dat kan iedereen heeft dingen dus ik ook.
Maar thuis werd het meteen anders. Ze ging aan mijn kop friemelen en aan bij mijn oor. Er kwam een beetje af en toen ging ze ruiken.
“Het stinkt niet Ollie,” zei ze.
Nee, want ik was me eigen, natuurlijk stink ik niet.
“Het is gewoon zacht,” hoorde ik nog. Ja dat snap ik, uit mijn oor komen geen harde stukken, het is mijn lighaam.
En toen ging ze de hele tijd opletten. Schud ik met mijn kop. Krab ik met mijn poot. Doe ik raar. En daarna belde ze dus de dokter fan we koome.
Toen weer erna heb ik dat spul door haar eraf laten friemelen. Best fijn achter mijn oor, ik moest erdoor knorren en daarna kon ik ook beter slaape.
Dus folgens mij is er niks moeilijks nou.

Gewoon

Ik doe mijn gewone dingen van de dag, alleen met het keihete doe ik andere gewone dingen:

  •  soms ga ik op het groote bed slapen daar lig ik lekker
  •  als het afond is ga ik soms op de trap liggen, daar is het net wat minder warm
  •  ik doe niet treene met de hitte heb ik liefer rust en knuffels

Eete kan ik gewoon goed, slaape doe ik ook foor de gezelligheid en als ik wat te zeggen heb thuis dan zeg ik het ook en dan luistert ze, zo hoort dat.
Alleen het is nog steeds zo dat ik wat meer heb in mijn ene oor dan in mijn andere oor. En eerlijk waar, het is toch raar dat zoiets opeens kan en misschien ook wel opeens gaat ophouden anders moet ik toch in de taksie.

Wat ik nou doe met mijn eete

Ik ben nou gewend dat zei ik eerder en ook dat ik nou fan binnen aan het denken ben wat wil ik en wie ben ik en dat weet ik geeneens ook al ben ik al vijf jaar. Maar ik doe nou iets nieuws met mijn eete en het heeft te maken met intiemiedinges.

Gefoelig

Nou moet ik eerst uitleggen dat ik zoiets moeilijk find. Dichtbij elkaar en aanraken en dan praten en de hele tijd, dan krijg ik spanningen weeges ik ben een gefoelige jongen. Dus dat doen we niet meer. Toen mijn vrouw zag van hij wil het niet toen werd ik de baas van de knuffels en alles was meteen beter in mijn kop. Ik kreeg meer rust. En ik ging toen ook me uiten, dat ik zelf knuffels deed op mijn manier en dat was ook een beetje intiemiedinges.
Ik heb ook druppels voor meer rust in mijn kop.
Die helpen.
Maar dan moet er ook rust in het huis zijn dus geen monteurs.

O ja mijn eete.
Wat ik nou doe dat is ik eet en dan hou ik op als ik bijna klaar ben.
Dat gaat vanzelf.
Soms hou ik al na een paar happen op.
Dat is wat moelijker maar ik kan het ook en dat is weeges ik wil dan iets.

Finger

“Ollie, wat is er?” Dat wil ik hoore! Ik ga zitten en kijk fan er is misschien wel iets. Zeker weete dat ze dan naar me toe komt.
Ze kijkt naar mijn bord met eete. “Het is nog niet op.” Wist ik. Dan komt het. Met haar finger veegt ze het eete op en dan lik ik het op.
En zo eet ik dan wat ik nog heb. Het is langzaam en het is foor mij intiemiedinges en ik heb het helemaal alleen bedacht, zo is het ook.

“Kom maar, Ollie,” zei ze

Ik wist dat er wat ging gebeuren en dat ik er niks aan fond. Want mijn vrouw werd zenuwachtig en ze keek steeds naar buiten en toen ze zag dat ik keek, toen pas vertelde ze het. Dat er een monteur kwam voor de wasmachine op de berging (waar ik nooit op mag).

Erfaring

Nou ik fond er meteen niks aan dat had ik goed aangefoeld. Ik heb een beetje erfaring met monteurs, het zijn grote mannen die lawaai maken en ze praten altijd hard, en ze zeggen nooit OllieWollie hoe gaat het met je, daar heb ik in mezelf gewoon behoefte aan.
Dus toen mijn vrouw opeens naar beneden ging, had ik ook spanning. Ik bleef liggen in de vensterbank gewoon omdat ik niet wist wat zal ik doen.

Eng

Ja hoor het was weer een grote man en hij liep ook hard dat was eng. En hij kwam op me af dus ik sprong weg, meteen achter de kastjes.
Daar kon ik hem horen dus zo hard was het.
Het duurde en duurde en ik dacht aan mijn eete en hoe moet ik straks slaape als het nacht is, met een monteur in huis kan ik niet slaape dat wist ik zeker.
Toen kwam hij weer de trap af en mijn vrouw zei fan ik ga u uitlaten. Zo heet dat ook al is een monteur geen hond.

Knuffel

Ze kwam terug in de kamer en ik bleef waar ik was. Want ik kon geeneens meer beweege. Dat was raar en grieselig, dat had ik nog niet eerde meegemaakt.

“Kom maar, Ollie,” zei ze en toen opeens kon ik het, ik sprong naar het kussen en toen gingen we saame liggen. Knuffels kon ik nog niet weeges de spanning in mijn lighaam.
Ik find, saame liggen dat is een knuffel met je gefoel. Meer hoeft dat niet.

Ze hield een heel ferhaal over de wasmachine en ik heb eerlijk waar niet geluisterd. Erna kon ik wel aaien en toen heb ik eefe een dutje gedaan, daarna was ik weer gewoon.
Dit is mijn erfaring met de monteur.

Dit is mijn nieuwe spelletje

Ik ben nou gewend, dat dacht ik maar het is ook zo dat ik nieuwe dingen leer en ontdek en doe, dus ik foel dat ik wat wil en kan en dat ik het gewoon mag. Dus nou heb ik de laatste tijd een nieuw spelletje.

Spelletje

Als we gaan eete dan eet ik mee en dan ga ik op de trap zitten. Van ik ben er niet. Dan ben ik ferstopt en als ze uit de keuken komt roept ze Olliewaarbenje.
Dan ren ik keihard van de trap naar de kamer fan hierbenik.
Ik heb het helemaal zelf bedacht.
En laatst toen ging ik in mijn doos zitten dus toen kon ze me niet zien. En ik hoorde weer Olliewaarbenje en ik zat er gewoon.
En toen rende ik weer keihard de kamer in.
Dat is het spelletje.

Zelf bedacht

Alles wat ik zelf bedenk dat is leuk, dat is mijn erfaring.
Wat ik ook zelf heb bedacht dat is:

  • meegaan naar de badkamer en daar knuffels doen, maakt mij niet uit of het dag is of nacht, ik ga gewoon mee
  • onder mijn kin aaien dat wil ik alleen als de dag begint of als het afond is
  • ofer mijn buik maar alleen zacht en alleen als ik weet nou kan het
  • als ik treen op mijn meubel springen en dan staan en met mijn poote de flieg helemaal van bofenaf pakken dat is heel moeilijk ik moet staan en graaien met een poot eerst kon ik het geeneens
  • op de krant springen en dan zo door de kamer schuiven
  • dat ik nou elke ochtend op bed spring en dan op het grote dekbed ga trappelen

Wie ben ik

Het is presies vandaag ook zo dat ik hier acht maanden ben dat is heel lang en toch weet ik nog dat mijn leefe erfoor moeilijk was. En het begin hier ook.
Misschien ben ik nou pas toe aan het ontdekken van me-eigen fan binnen, dat ik gewend ben aan hier te zijn maar dat ik nou denk ja wie ben ik dan eigenlijk zelf.
Ik ben een gefoelige jongen. Ik kan dingen bedenken. Ik hou fan knuffels en spelen. Meer weet ik nog niet met zekerheid.

Hoe het met mijn tummie is

Het is nou al ik weet niet hoe lang geleden dat ik bij de dokter was en ze zei fan hij heeft een tummie en hij moet afvallen anders is er riesiekoo op ziekte.

Nou toen wist ik het wel. De hele tijd brokjes eete dat mocht fast niet meer. Het adfies was heel weinig en mijn vrouw zei fan dat is te weinig en al mijn vrienden zeiden het ook en van langzaam doen dat is ook goed.
Dus ik deed langzaam.
En dat blijf ik ook doen.

Tummie

Nou hoe is het met mijn tummie. Die is minder dan toen ik bij de dokter was. Ik ben platter maar eerlijk waar ik heb nog steeds tummie. Dus ik ben er nog niet.
Wat ik weeg dat weet ik niet want ik wil niet op de weegschaal en mijn vrouw zelf ook niet dus daar heb ik geen informaasie ofer.
Ik kan wel zeggen wat is er gebeurd.

Wat heeft mij geholpen:

  • eerst had ik een groot bord met afondeete, lekker vol en ik eete, nou, alles op. Toen kreeg ik een kleiner bord en dat was gelukkig ook vol dus mijn gefoel zei lekker feel
  •  mijn afondeete werd ferdeeld over de luns en de afond, dus ik kreeg twee keer eete, en soms als ik heel feel trek heb krijg ik een beetje meer weeges mijn vrouw zegt je hoeft geen honger te lijden Ollie en dat is ook mijn mening
  •  ik kreeg een beetje minder brokjes en ook nog daarvan in twee brokjesballen, echt ik bleef bezig als ik ze wilde eete
  •  we gingen elke dag speelen en als ik niet wilde is het ook goed, maar mijn gefoel is nou speele hoort bij mijn leefe. Ik speel heel graag met de flieg dat is rennen en vangen en rollen. Maar soms helemaal opeens wil ik iets anders spelen. Dan wil ik met de kranten springen en schuiven. Dus als je saame speelt moeten ze daar thuis op letten wat je gefoel erbij is.
    En de ene dag ben ik meer een jager en de andere dag ben ik meer een graver, dat is ook belangrijk voor thuis om te weete.

Poosietief

Wat ik nou merk is dat ik gemakkelijker ofer de trap kan. En mijn kondiezie is beter. Dus ik spring ook sneller en het is leuker. Dus het is best poosietief.