Alle berichten van Ollie

Ben ik een jager of een graver?

“Ollie, kom eens,” zei mijn vrouw.
Ik keek eefe en dacht het kan. Want je weet nooit, misschien staat het reiskorfje ergens waar ik het niet zie.
Ze gaf knuffels en ik liggen en knorren, ik hou fan knuffels, alleen toen opeens stelde ze een fraag en dat was of ik een jager was of een graver.
Meteen was ik uit mijn gefoel. Ik ging nadenken.

Hengel

Wat ik nou leuk find met treene is de flieberhengel. Daar zitten aan het eind fliebers en die vang ik dan als ze bewegen.
Soms zie ik ze onder mijn kussen dan kijk ik, dan span ik me eigen aan en dan spring ik op het kussen meteen met mijn poot eronder, dan heb ik de fliebers. Dus dat is eigenlijk fan ik graaf het op. Alleen laatst toen zat de flieg ergens in en die heb ik er met een poot eefe uit gehaald, dat kon ik gewoon, maar toen de flieg meteen terug ging erin toen dacht ik dat heb ik net al gedaan en dat doe ik niet nogeens. Dus dat is fan ik ben geen graver.

Kranten

De flieberhengel gaat soms onder de kranten die ik in de huiskamer heb liggen. Dat hoor ik, de kranten kraken een beetje. En ik weet nooit, waar komen de fliebers dus daar heb ik spanning aan, dat is een fijn gefoel. Ik lig er dan bij, ik ben aalert, ik ben klaar om te springen.
En dan! Ik zie ze!
Ik spring op de fliebers en de kranten en zo ren ik door en alles doet mee. En dan vanaf de andere kant van de kamer ren ik terug soms helemaal ook ofer de bank en weer terug en dan spring ik weer op de fliebers en dan schuif ik weer door de kamer.
Dat is folgens mij jagen. Dat je iets wil pakken. Maar soms moet je het opgraven.
Dus ik weet het niet of ik een jager of een graver ben dus ik ga dat ferder onderzoeken, misschien is het belangrijk om te weete.

Waarom ik niet in mijn mand ga

Dit is een aksie-foto, ik ben net nog niet los in de lugt en eefe later sprong ik ofer mijn mand heen. Geeneens er in, ik wil niet in mijn mand al een hele tijd niet en dat is moeilijk thuis.

“Ollie waarom ga je niet in je mand?” vroeg mijn vrouw en ze deed met haar hand van hier is het. Wist ik al. Maar ik wil er alleen ofer springen dat is wel leuk.
“Moet ik de mand weg doen?” Ik keek eefe van niet.
“Moet de mand anders?” Nee.
Het is gewoon weeges het is zomer en dit is een mand foor in de winter en nou is dat niet zo. Dus.

Ik ben heel presies in waar ik wil slapen. Het liefste op mijn grote kussen, oferdag en afond. Als het ochtend is dan slaap ik in de fensterbank. Of op het bed als ik zeker weet dat ik de tijd en de rust heb.
Soms slaap ik ’s nachts in de fensterbank boofe.
Of in die beneden.
Of op de oferloop bij de keuken.
Nergens anders.

Dutjes tussendoor doe ik op flies en helemaal als mijn vrouw weg is dan foel ik toch ze bestaat.

Op de bank sliep ik toen ik hier pas was en toen was mijn gefoel heel anders, nou kan ik gemakkelijker in het huis zijn. Toen sliep ik ook op het krukje bij de tafel dat was omdat ik van binnen onzeker was en nou heb ik meer zekerheid. Dus dan wil je ook ergens anders slaape, dat is gewoon zo.

Misschien ga ik straks weer in mijn mand, dat weet ik geeneens, het moet eerst kouder zijn en dat duurt nog eefe en het is ook zo, ik ben nou fan binnen aan het feranderen dus ik weet niet waar ik straks wil slaape.
Maar de mand moet blijfe, dat weet ik zeker.

Wat er met mijn oor was of is

Nou het ging net goed deze week. Gisteren hoorde ik dat mijn vrouw de dokter voor mij weer belde en zei fan we komen niet.
Een dag eerder was het fan we komen wel.
Weeges mijn oor.

Er is gewoon niks mee alleen forige week kwam er meer uit dan anders. Ja dat kan iedereen heeft dingen dus ik ook.
Maar thuis werd het meteen anders. Ze ging aan mijn kop friemelen en aan bij mijn oor. Er kwam een beetje af en toen ging ze ruiken.
“Het stinkt niet Ollie,” zei ze.
Nee, want ik was me eigen, natuurlijk stink ik niet.
“Het is gewoon zacht,” hoorde ik nog. Ja dat snap ik, uit mijn oor komen geen harde stukken, het is mijn lighaam.
En toen ging ze de hele tijd opletten. Schud ik met mijn kop. Krab ik met mijn poot. Doe ik raar. En daarna belde ze dus de dokter fan we koome.
Toen weer erna heb ik dat spul door haar eraf laten friemelen. Best fijn achter mijn oor, ik moest erdoor knorren en daarna kon ik ook beter slaape.
Dus folgens mij is er niks moeilijks nou.

Gewoon

Ik doe mijn gewone dingen van de dag, alleen met het keihete doe ik andere gewone dingen:

  •  soms ga ik op het groote bed slapen daar lig ik lekker
  •  als het afond is ga ik soms op de trap liggen, daar is het net wat minder warm
  •  ik doe niet treene met de hitte heb ik liefer rust en knuffels

Eete kan ik gewoon goed, slaape doe ik ook foor de gezelligheid en als ik wat te zeggen heb thuis dan zeg ik het ook en dan luistert ze, zo hoort dat.
Alleen het is nog steeds zo dat ik wat meer heb in mijn ene oor dan in mijn andere oor. En eerlijk waar, het is toch raar dat zoiets opeens kan en misschien ook wel opeens gaat ophouden anders moet ik toch in de taksie.

Wat ik nou doe met mijn eete

Ik ben nou gewend dat zei ik eerder en ook dat ik nou fan binnen aan het denken ben wat wil ik en wie ben ik en dat weet ik geeneens ook al ben ik al vijf jaar. Maar ik doe nou iets nieuws met mijn eete en het heeft te maken met intiemiedinges.

Gefoelig

Nou moet ik eerst uitleggen dat ik zoiets moeilijk find. Dichtbij elkaar en aanraken en dan praten en de hele tijd, dan krijg ik spanningen weeges ik ben een gefoelige jongen. Dus dat doen we niet meer. Toen mijn vrouw zag van hij wil het niet toen werd ik de baas van de knuffels en alles was meteen beter in mijn kop. Ik kreeg meer rust. En ik ging toen ook me uiten, dat ik zelf knuffels deed op mijn manier en dat was ook een beetje intiemiedinges.
Ik heb ook druppels voor meer rust in mijn kop.
Die helpen.
Maar dan moet er ook rust in het huis zijn dus geen monteurs.

O ja mijn eete.
Wat ik nou doe dat is ik eet en dan hou ik op als ik bijna klaar ben.
Dat gaat vanzelf.
Soms hou ik al na een paar happen op.
Dat is wat moelijker maar ik kan het ook en dat is weeges ik wil dan iets.

Finger

“Ollie, wat is er?” Dat wil ik hoore! Ik ga zitten en kijk fan er is misschien wel iets. Zeker weete dat ze dan naar me toe komt.
Ze kijkt naar mijn bord met eete. “Het is nog niet op.” Wist ik. Dan komt het. Met haar finger veegt ze het eete op en dan lik ik het op.
En zo eet ik dan wat ik nog heb. Het is langzaam en het is foor mij intiemiedinges en ik heb het helemaal alleen bedacht, zo is het ook.

“Kom maar, Ollie,” zei ze

Ik wist dat er wat ging gebeuren en dat ik er niks aan fond. Want mijn vrouw werd zenuwachtig en ze keek steeds naar buiten en toen ze zag dat ik keek, toen pas vertelde ze het. Dat er een monteur kwam voor de wasmachine op de berging (waar ik nooit op mag).

Erfaring

Nou ik fond er meteen niks aan dat had ik goed aangefoeld. Ik heb een beetje erfaring met monteurs, het zijn grote mannen die lawaai maken en ze praten altijd hard, en ze zeggen nooit OllieWollie hoe gaat het met je, daar heb ik in mezelf gewoon behoefte aan.
Dus toen mijn vrouw opeens naar beneden ging, had ik ook spanning. Ik bleef liggen in de vensterbank gewoon omdat ik niet wist wat zal ik doen.

Eng

Ja hoor het was weer een grote man en hij liep ook hard dat was eng. En hij kwam op me af dus ik sprong weg, meteen achter de kastjes.
Daar kon ik hem horen dus zo hard was het.
Het duurde en duurde en ik dacht aan mijn eete en hoe moet ik straks slaape als het nacht is, met een monteur in huis kan ik niet slaape dat wist ik zeker.
Toen kwam hij weer de trap af en mijn vrouw zei fan ik ga u uitlaten. Zo heet dat ook al is een monteur geen hond.

Knuffel

Ze kwam terug in de kamer en ik bleef waar ik was. Want ik kon geeneens meer beweege. Dat was raar en grieselig, dat had ik nog niet eerde meegemaakt.

“Kom maar, Ollie,” zei ze en toen opeens kon ik het, ik sprong naar het kussen en toen gingen we saame liggen. Knuffels kon ik nog niet weeges de spanning in mijn lighaam.
Ik find, saame liggen dat is een knuffel met je gefoel. Meer hoeft dat niet.

Ze hield een heel ferhaal over de wasmachine en ik heb eerlijk waar niet geluisterd. Erna kon ik wel aaien en toen heb ik eefe een dutje gedaan, daarna was ik weer gewoon.
Dit is mijn erfaring met de monteur.