Alle berichten van Chef

Mila, de tuin en de regen

Lieve allemaal, afgelopen week was het heel raar met het weer. Een dag was het zo heel veel mooi zon en toen kwamen er inees donkere wolken.

Ik was heerlijk aan de bloemen aan het snoffen toen er ies gebeurde. Mijn vrouw schepte mij zo inees op vanuit mij achterwerk zo naar voren. Ik liet meteen weten met een meh en een Prrrr dat ik het een beetje niet verwacht had. Dat was natuurlijk met een reden want mijn vrouw doet anders niet zo scheppen en zo snel. Mijn beide achterpoten hingen over haar arm heen net als mijn voorpoten. Eigenlijk hing ik best fijn zo over haar arm heen. Mijn pootjes gingen meteen in koekjesbakstand. Eerst ging links een trappel doen en daarna rechts. Prrrr vrrrr vrrr kwam er vanuit mij lijfje.

Binnen

Zo gebeurde het dus. Ik werd geschept en hing in de lucht. Er kwam ook nog een mehh bij. Mijn vrouw liep van achterin de tuin heel vlug naar binnen. Daar werd ik op de grond geland met mijn vier pootjes tegelijk. Sorry Poekie maar het moest even. Mijn vrouw zette mij gewoon neer hoor alleen ging alles heel vlug en voordat ik het in de gaten had zat ik binnen en zij buiten. Dat was niet eerlijk want ik wil ook buiten zijn. Mijn manspersoon en mijn vrouw waren allebei buiten en ik was binnen. Ik was in de war, waarom moest ik nou naar binnen. Ik dacht, ik ga eens kijken waarom ik nou naar binnen moet en hun niet.

Als ik op mijn achterpootjes ga staan kan ik net over de raamrand kijken van de keukendeur. Dat was lekker handig want nou kon ik zien wat er is. Eerst was er helemaal niks. De wolken waren wat donkerder en het waaide een beetje maar dat ken ik allemaal. Het was niks nieuws dus bang was ik niet. Er kwamen ook geen harde geluiden of enge dingen voorbij.
Dus ik bleef op mijn achterpootjes staan en toen keek ik meteen in mijn vrouw haar ogen. En zij ook in de mijne ik weet het zeker toen het inees kwam. Heel hard en heel veel. De wolken waren stuk en er kwam heel veel regen naar beneden. Dikke druppels die heel hard kletterde op de ramen en deuren maar ook op de tent waar mijn manspersoon en vrouw onder zaten.

Herrie

Ik keek naar de wolken omdat er zoveel druppels kwamen toen ik inees een flits zag. Het gebeurde zo heel snel dat ik niet eens kan mauwen hoe snel het ging. Wat daarna kwam dat klonk best eng en hard zo van KNAL en BOEMDELDEBOEM. Ik schrok er best van en nau wilde ik even niet meer voor de raam staan want je weet maar nooit met zo’n boemeldinggeluid.
Ik leerde later dat het onweer was en dat het knal geluid van de wolken en de bliksem afkwam. De bliksem is het felle licht en die kan soms een knal maken als hij iets raakt. Nau dat vond ik al meteen eng ik wilde even niet naar buiten of voor de raam staan. Ik vond mijn paal de beste keuze.
Toen ik op mijn paal lag hoorde ik best lang alle druppels kletteren. De bliksem en onweer waren er ook nog steeds. Zij maakte heel veel herrie overal, zo veel dat ik niet eens mijn eigen gespin kon horen. Ik vond er helemaal niks aan. En telkens als ik probeerde te dutten schrok ik weer wakker van de felle flits die dan inees in mij ogen kwam.

Deur

Na een hele lange tijd en ik weet echt niet hoelang, stopte het met flitsen en knallen boven mijn huis. Het leek wel alsof de wolken zeiden van dat de onweer maar ergens anders heen moest want hier is genoeg geweest. Dat vond ik wel fijn want nu kwam ook de zon weer terug en die kwam meteen door de raam heen kijken en lekker warme straale brengen. Daar geniet ik altijd van. Mijn vrouw maakte de deur weer open Mieltje? kom maar meisje, nou kan het weer! Daar mauw ik geen nee tegen.
Ik sprong van mij paal af en rende zo de tuin in en toen rende ik ook weer terug naar binnen. He bah, mijn pootjes waren helemaal nat en vies van de modder in de tuin geworden. Ik had besloten om die middag binnen te blijven en te dutten want weer vieze pootjes wilde ik niet en misschien kwamen de donkere wolken nog wel terug.

Ik hoop dat jullie ook allemaal heel feilig waren want op het nieuws zagen mijn vrouw en ik heel veel bomen kapot en heel veel regen en overal takjes. Ik geef voor de zekerheid een steunkopje voor wie het nog nodig heeft en ik blijft mee tetteren voor freede, ook in de wolken!

Pootgetekend, mienister van Zachte Zaake,
Milamuis

Minnie en de nieuwe stoel in huis

Het is weer Minnie dinsdag en ik heb weer feel met jullie te bemauwen. Dus pak een brokje en drink een slokje en lees snel verder. Oh en het isse wel nog niet echt warm maar ook niet suuperkoud dus goed water drinken is wel be-lange-rijk. Dat is het ei-gen-lijk altijd wel. Luister maar naar de wijze mauwtjes fan jullie favoriete pre-senioor poes.

Klok

Okee het was dus een dag als alle andere. Tot dus Frau eerder thuis kwam dan normaal. Dan zit ik dus niet in de fensterbank op haar te wachten want mijn innerlijke katteklok heeft dan nog niet aangegeefe dat het tijd is om daarheen te gaan. Ikke lag boofe een tukkie te doen. Dus toen ik de achterdeur hoorde rende ik meteen naar beneden.
Ikke kan fan te foore natuurlijk niet zien wie er in de kamer is dus ik mauwde keihard MAUW! So fan ikke ben de waakkat hier en als je furrkeerde bedoelingen hebt dan krijg je met mijn stilletoos te maken. Tot ik dus in de kamer zelf stond en ik Frau zag staan. Huh wat ben jij froeg mauwde ik. Ja Minnie zei ze, er wordt zo een nieuwe stoel gebracht foor bij de kompjoeter.
Oh is de oude stuk dan? Nee maar die zit minder lekker foor mijn rug liefe Minnie. Oh mauwde ik. Kan ik op die nieuwe dan ook beter op je schoot zitten? Want ja dat is foor een kat zijnde natuurlijk een heel be-lang-rijke fraag. Ze dacht van wel. Maar dat we dat snel gingen uit testen. En dat ik de oude stoel foor mezelf mocht hebben om op te liggen of slaape. Nou miauw dat laat ik me natuurlijk geen twee keer zeggen hihi.

Stoel

Na eefe gewacht te hebben stopte er een busje foor de deur. Daar zat een groote doos in. De bezorger moest nog hard loope ook want het reegende echt superhard. Ik mauwde naar hem ren maar flug dan kan je je zo in je busje droog likken. Frau begon te lachen. Oh liefe Minnie toch, wij tweebeners kunnen onszelf toch niet drooglikken zoals jullie dat kunnen. Miauw oh ja hihi dat is ook zo.
Frau sleepte de doos de MinKeef in en begon met uitpakken erfan. Er zat ook een papier met instruksies bij. Die ging ik eens eefe goed bekijken. Ondertussen ging Frau alle onderdelen op een rijtje neerleggen. Ik keek naar de plaatjes op het papier en naar de dingen die uit de doos kwamen. Oh ja dat is dat en ja dat gaat daar. Ik had al wel een beetje een idee hoe het zou moeten. Dat is toch ook wel je taak als opzichter. Alles goed in de gaten houden en waar je kan eefe een pootje uitsteken.
Saame hebben we de stoel in mekaar gekregen en toen die klaar was toen ging Frau er op zitten en ik boofe op haar. We fonden het allebei fijn om zo te zitten. Maar we waren ook wel een beetje moe van alles in mekaar zetten enzo. En omdat het al aafond was en een beetje donker zijn we naar de groote mensenmand gedaan om daar alfast te gaan liggen. Daar hebben Frau en ik nog wat ferder gekroeld en kreeg ik nog wat aaitjes oofer mijn koppie. Tot dat ze in slaap fiel. Heb heel eefe naar haar gekeken en toen ben ik naar beneden gedribbeld foor nog wat brokjes en een paar slokjes water. Daarna nog eefe op de bak geweest en toen weer terug naar boofe om zelf ook te gaan slaape.

Nou dit was het weer foor deese keer. Wat een afontuur heb ik weer meegemaakt he. Blijfe jullie allemaal mee tetteren for freede? En mee swaaien naar alle mooie sterren die in de nacht aan de heemel staan. Dat mag met je pootje maar kan ook met je staartje. Zodat ze allemaal weten dat we aan ze denken.

Pootje van Minnie

Ik kreeg post met catnips – video

“Bert, post voor je,” zei mijn vrouw en ze liet me ruiken aan de envelop. Ik rook niks. Maar toen de envelop oope ging, toen opeens wel.

Ontspannen

Deze week probeerde ik catnips uit zo heten ze. Het zijn sneks met een smaak erin en die smaak is een beetje van wiew, daarom dacht ik dat wil ik wel. Want nou ik steigers in de straat heb met mannen die herrie maken, nou ben ik toe aan ekstra ontspanning.
En soms kun je de ontspanning niet in jezelf vinden, en ook niet in knuffels en ook niet in dutjes. Dan heb je extra spul nodig en dat had ik nu.

Reserve

Het kwam op een schoteltje. Ik eet nou meer van een ferhoging, dat is om te probeere of het dan beter gaat met het slikken en mijn maag, dus daarom staat het zo op de film. Ik find alteit, sneks daar moet je feel van hebben als je gaat probere. Want je hebt feel geur nodig om te ruiken en ook dat je goed kunt zien dit is het dus. En ik find het ook leuk dat ik gewoon kan eete tot ik genoeg heb en er is dan nog ofer, dat is dan foor later, ik heb graag reserve.

Het ruikt goed. Ik wist ook meteen dat ik het al eerder froeger had gehad. Dat heb ik niet met alle sneks. Maar dit is lekker spul. Eefe ruiken en dan meteen beginnen. Dat was mijn gefoel en dat deed ik dus.

Alleen nou moet ik eerlijk zeggen, ik ben een kater die maar vier tanden heeft. Twee boofe en twee onder. Vroeger had ik er meer maar toen kreeg ik een ontsteking in mijn bek en na de operazie werd ik wakker met vier tanden. En de dokter zei nog van Bert, over een lange tijd moet misschien alles weg. Niet iets dat je wilt horen als je ligt bij te komen.
Dus met die vier tanden eet ik nou. Ook brokjes. Lekker, ik eet graag.

Hard

Maar deze sneks zijn keihard. Echt, zo, nou. Ik wist gewoon niet goed waar hoe ik ze in mijn bek kreeg. En hoe ik ze moest eete. Dus ik deed ze aan de ene kant, dan weer aan de andere kant, dan weer terug en dan weer deed ik mijn kop scheef weeges ik dacht misschien helpt dat maar dat deed het niet. Maar ik wilde ze toch eete want ze zijn lekker.

(tekst gaat verder onder de video)

Dus mijn mening is, het zijn lekkere sneks, erna kon ik goed slaape, dat komt vast door het spul dat erin zat. Alleen voor een kater met vier tanden zijn ze te hard, daar ben ik eerlijk ofer.

Wat het is

Beaphar Catnip ( klik en kijk:  https://www.catsfavorites.com/product/beaphar-catnip-bits-35-gr/ )

1,90 euro voor een zakje dus duur is het niet.

Kever heeft een mening over floerbedekking

In de kamer waar mijn mensen en ik in de nacht slapen lag altijd floerbedekking in mijn kleur: zwart, maar omdat die al heel aud was zaten er plekken in die kaal waren, daar lagen twee kleedjes over heen, mij maakte dat niets uit, ik fond het prima zo en ik was er aan gewend, ik hoorde mijn mensen wel eens praten over iets nieuws noodig hebben, maar ik dacht daar ferder niet over na.

In huis

Deze week kwam ik binnen uit mijn tuin en stond er een kast uit de slaapkamer in de woonkamer, ik zag het meteen, ik snuffelde aan de kast om het zeker te weeten, ja het was echt de kast uit de slaapkamer!, fanaf die dag kwam er elke dag in de woonkamer iets bij, er stonden eerst twee kasten en toen drie en toen fier, de slaapkamer werd steeds leger, gelukkig bleef mijn kersmusmand onder het grote bed wel staan waar hij altijd staat, en stonden mijn krabkartons en mijn waterbak en mijn kommen om te eeten ook op de goede plek, dus ik fond het wel best.

Maar een paar dagen geleden lag ik lekker in de zon in het gras, en hoorde mijn mensen binnen sjauwen met van alles, daarom bleef ik buiten, daarna hoorde ik een freemd geluid, het klonk als scheuren, dus ik bleef waar ik was, mijn mensen kwamen een paar keer bij me zitten in mijn tuin, de zon scheen, het was lekker warm en we zaten gezellig met zijn drietjes te genieten, alles leek wel normaal, maar ik wist dat er in mijn huis iets aan de hand was.

Slaapkamer

Toen ik in de afond binnen kwam was ALLES feranderd!, in de slaapkamer was de floerbedekking bijna helemaal weg, er lag nog maar één klein stukje en daar ging ik snel op zitten, ik durfde niet zo goed op de rest van de floer te lopen want die kende ik niet, mijn vrouw ging naast me zitten en zei Kom Keef, probeer het maar, en omdat ze naast me zat durfde ik het wel, de floer was nau hard en had een andere kleur, hij rook ook freemd, mijn vrouw legde me uit het be-ton heet, dat kan best maar ik fond er niks aan.

In de woonkamer kon ik haast nergens meer lopen, zo fol stond hij, mijn kersmusmand stond er ook terwijl die in de slaapkamer onder het grote bed hoort te staan!, ik heb oferal gekeken en gesnuffeld en ben toen maar in mijn mand gaan liggen, die rook tenminste fertrauwd en feilig, ik was niet bang maar ik fond het wel moeilijk, ik hau er toch meer van dat mijn huis gewoon zoals altijd is.

Raar

We sliepen die nacht in de woonkamer, echt heel raar, mijn vrouw lag bijna in de boekenkast, ik ben tegen mijn mensen aangekropen, dan kan me niks gebeuren, ik snapte niet waarom alles helemaal anders dan anders was, mijn mensen zeiden steeds dat ik HEEEEL erg dapper was, en dat fond ik zelf eigenlijk ook wel.

De folgende ochtend kwamen er twee mannen die ik niet kende, mijn mensen hadden me ferteld dat ze voor de floerbedekking in de slaapkamer kwamen, maar we hadden helemaal geen floerbedekking in de slaapkamer meer!, Nee, legde mijn vrouw uit, ze komen NIEUWE floerbedekking leggen!, de mannen gingen naar onze slaapkamer met grote stukken stof, en toen gebeurde er iets heel biesonders… ik bleef gewoon zitten en kijken toen de mannen bezig waren!, ik ben de hele tijd gebleefen, de mannen waren rustig en spraken soms in een taal die ik niet kon ferstaan, het is turkijs folgens mijn vrouw, ik fond het mooi klinken.

Mijn mensen zeiden tegen de mannen dat ze nog nooit hadden meegemaakt dat ik erbij bleef als er andere mensen in huis zijn, dat dat héél biesonder is, dat fonden ze leuk om te horen, ik was zelf ook wel een beetje ferbaasd, maar ik durfde het zomaar ineens, af en toe tetterde ik tegen mijn mensen, dan moesten de mannen lachen.

Weer gewoon

Nu ligt er nieuwe floerbedekking in onze slaapkamer, hij ruikt nog niet naar ons, maar dat komt vanzelf zegt mijn vrouw, ze fond dat ik maar meteen moest beginnen met mijn haaren er op los te laaten, en er misschien zelfs efentjes aan te krabben?!, ik liep er heel foorsichtig overheen, ik tilde mijn pooten steeds hoog op, omdat het zo heel anders aanfoelde.

Als jullie dit leezen is mijn huis weer gewoon zoals altijd, gelukkig maar, voor mij had de nieuwe floerbedekking niet gehoeven, dat zeg ik eerlijk, maar hij foelt wel heerlijk zacht aan en ik denk dat ik er goed aan kan wennen, deze week heb ik heel veel ekstra knuffels gekregen van mijn mensen en die had ik ook echt noodig, het was een week fol met nieuwe en moeilijke dingen, mijn mensen hadden nooit gedacht dat ik zoveel zau durfen, ikzelf ook niet, en toch was het zo!!

***

Ik stuur iedereen die iemand mist heeel veel lieve kopjes, en ik tetter altijd weer voor vreede!!

Joep en het misteerie van het eetbakje

Ken je dat? Lig je net lekker te slapen, hoor je ineens ‘ahhh’… En dan voel je dat er weer een foto gemaakt gaat worden, omdat je er zo lief bij ligt.

Foto

Ik ben me op dat soort momenten helemaal nergens van bewust want ik lig gewoon altijd zoals ik ‘t lekkerste lig. Maar m’n personeel kan dan tijdenlang vertederend naar me kijken en knipt de ene foto na de andere, om later dan de leukste te bewaren. Zeggen ze.
Maar waar ‘t op neerkomt is dat ze al zóveel foto’s van me hebben gemaakt sinds ik op mezelf woon dat ze door de bomen ‘t bos niet meer zien…
Ik ben het intussen wel gewend, dat paparazzi gedrag van m’n personeel. Heel eerlijk vind ik het ook eigenlijk best wel leuk, want ik weet inmiddels precies dat er samen met die ooohhh’s en aaahhh’s ook extra veel knuffels en aaien loskomen. En dat vind ik heerlijk. Vooral onder m’n kin, over m’n wangen, achter m’n oren. Eigenlijk m’n hele kop, m’n nek, hals, rug, zij, pootjes, buik… Soms lig ik zó te genieten van al die aandacht dat ik gewoon alle vier m’n poten in de lucht gooi en m’n kop achterover leg. Kom maar op, denk ik dan.

Polona

Maar soms heb ik er ook dagen bij dat ik even geen pola… polina… nou ja, polonadinges aan m’n lijf wil. Ik draai me dan al snel op m’n zij en begin met m’n achterpoten tegen de onderarm van degene die kriebelt te trappen (zonder nageltjes hè, want ik wil m’n personeel niet beschadigen), sla m’n voorpoten om de hand heen en begin dan zachtjes te bijten. Maar wel héél zachtjes, want m’n moeder heeft me vroeger geleerd dat ik nooit de hand moet bijten die m’n drink- en etensbak vult. ‘t Is ook meer een beetje dollen dan vechten, want na twee of drie hapjes begin ik die hand te likken. M’n personeel weet dan dat ze me daarna even met rust moeten laten, ‘t kan natuurlijk niet de hele dag feest blijven. Zeker nu ik sinds een paar dagen ook weer buiten de nachtcontrole doe, heb ik m’n dutjes overdag hard nodig…

Bakjes

‘t Liefst lig ik dan helemaal opgekruld, en dan weet m’n personeel dat ik even met rust gelaten wil worden. Vaak lig ik te slapen met m’n achterpoten onder m’n voorpoten en m’n kop daar dan bovenop. Maar dat lukt eigenlijk alleen nog op de bank, of op ‘t grote bed. Want als ik in de vensterbank op m’n kleedje lig hangt er altijd wel minstens één poot omlaag. Gewoon omdat die vensterbank de laatste maanden veels te smal is geworden. En zo is er wel meer in huis dat gekrompen is.
Ik pas niet meer in m’n villa, maar ik kan gelukkig nog wel op ‘t dakterras liggen. Ik kijk nu makkelijk over m’n puzzeltoren heen, ik moet bijna bukken om de snekkies van de onderste verdieping te pakken te krijgen.
En als ik me uitrek kom ik met m’n voorpoten makkelijk bij de rand van het aanrechtblad, dat al 20 centimeter hoger ligt dan op een gewoon keukenblok omdat Senior zo lang is.
M’n etensbakjes zijn ook veel kleiner geworden. Terwijl m’n personeel blijft volhouden dat het nog precies dezelfde zijn als toen ik op mezelf ging wonen, maar hoe kan het dan dat ik er toen makkelijk in kon gaan liggen als ze leeg waren, terwijl ik er nu alleen nog maar met m’n kop in kan?

Hoog

En over etensbakjes gesproken…
Van de week kreeg ik een nieuwe voor m’n natvoer, terwijl ik nog een hele stapel stenen bakjes heb staan. Maar dit is een bijzondere, want hij staat op een voetje en is aan de achterkant hoger dan aan de voorkant. En ik moet mauwen, ik ben er heel erg blij mee want ‘t eet een stuk gemakkelijker. Zo’n bak wil ik eigenlijk ook wel voor m’n brokjes. En voor m’n water. En dan nog eentje in reserve, misschien zelfs wel twee.

Of ben ik nu een klein beetje aan het overdrijven?

Stevige poot en zachte kopjes,

Joep