Alle berichten van Chef

kater Bolle: wat ze thuis zeggen als ik jaag

jaag

Nu ik aan de sportbrokken ben, en minder eten krijg, moet ik misschien toch weer eens gaan jagen. Dan kan ik eten wat ik wil, en zoveel als ik wil.

Thuis

Ik ben niet zo’n geen goede jager, helaas.
En bovendien, áls ik dan iets vang, wordt het thuis niet gewaardeerd. Dus ik laat het er maar een beetje bij.

Jonge rat

Maar ik heb tot nu toe elke zomer een jonge rat gevangen in de tuinen. Al drie jaar op rij. Elke dag vang ik er eentje.
Mijn vrouw werd elke keer zenuwachtig als ze het zag, en kwam naar buiten rennen. Dan ging ze heel druk doen. Waarschijnlijk omdat ze ook zo’n rat wilde.

Cadeau

Dus vorig jaar heb ik mijn mensen er eentje gebracht. Dan hoeven ze niet de hele tijd vegetatie te eten (gras, en wortels en groene dingen enzo). Jagen lukt ze blijkbaar niet. Zo’n jonge rat leek me een leuk instapmodel om mee te oefenen.
Maar wat denk je?
Ik kom met de rat in mijn mond binnen rennen, en toen begon mijn man al naar mijn vrouw te roepen.
Die lag in bed te lezen, dus ik legde de rat op het kleedje voor het bed. Hij was niet gewond,  ik had hem heel voorzichtig vastgehouden. Dan blijft hij zo lang mogelijk vers.
Mijn vrouw stond razendsnel naast het bed. Maar in plaats van de rat op te eten, ging ze eerst sokken aan te doen en daarna heel druk praten met mijn man. Die rat was natuurlijk al lang weg, die had zich verstopt.
Ik was zelf nogal van mijn aproopoo, want ik snapte alle drukte niet. Ja oké, het was één uur ’s nachts. Maar wat dan nog? Eten is eten.
Dus ik was beledigd dat mijn vrouw niet blij was met mijn cadeau. En mijn man ook niet.
Daarom ging ik in de woonkamer liggen mokken.

Emmer

In de slaapkamer zijn mijn mensen toen heel lang bezig geweest om de rat te vangen. Ja logisch, als je hem eerst laat ontsnappen…
Toen ze hem hadden, in een emmer, dacht ik dat we nu dan eindelijk zouden gaan eten.
Maar door wat er toen gebeurde, heb ik besloten dat ik nooit, maar dan ook NOOIT meer een prooi meeneem naar huis.
Mijn mensen gingen met de rat in een emmer de straat op, mijn vrouw in haar nachthemd (echt, ik schaamde me zo!) om de rat los te laten. Want, zei mijn vrouw: “Anders neemt Bolle hem alsnog te grazen”. Dat zei ze echt!

Laten zien

De rest van het nest heb ik ook gevangen, en ik rende ook steeds even naar huis om het te laten zien. Maar ik nam de ratten weer mee, en zorgde er voor dat ze me niet weer werden afgepakt. Dat gebeurt me niet nog een keer.

Plezier

Dus ik rende elke keer snel weer weg, en liet de rat dan achter in de tuin los.
Want ik weet eerlijk gezegd niet goed wat ik met een rat moet doen, maar elke rat kan ik een paar keer vangen en loslaten – tot ze te slim worden om zich te laten vangen. Zo heb ik er langer plezier van.
En thuis staan er toch brokken!

Waarom ik genieten heel erg belangrijk vind

 Soms vragen de mensen aan mij: Bertje, wil je in bomen klimmen of door een tuin rennen of heb je zin in speelgoed waarmee je uren aan de slag kunt?

Dan denk ik nee. Ik wil alleen genieten en als er zon is dan wil ik dat helemaal.

Ontspannen

Genieten dat is voor mij ontspannen. Dat ik slap en rustig ben en me tevreden voel. Als ik in de zon lig dan gaat dat vanzelf. Gistermiddag had ik zon en toen ging ik er meteen in. Dan hoef ik verder niks meer.

Behalve soms zacht aaien. En een brokje.  En dat het helemaal stil en rustig is en dat mijn vrouw aan haar werktafel zit te werken. Dan heb ik een ideale dag. Want dan geniet ik.

Aksie

Ik doe ook wel eens aan aksie. Dus dat u niet denkt die Bertje is een luie jongen. Ik ben niet lui, ik hou van ontspanning.

Als ik in aksie kom dan kan dat van alles zijn, ik noem als voorbeeld:

  • door het huis rennen, dat is het fijnste als ik naar de bak ben geweest en ’s nachts klinkt het lekker oer op de trappen vooral als mijn vrouw dan gaat roepen wat er is
  • ik spring in en uit de vensterbank dan kunt u zeggen dat is geen aksie maar ik gebruik alle spieren in mijn lichaam en het moet meteen goed
  • rollen over een touw met plank of met het lintje, rollen is aksie voor wanneer je ligt maar je wil natuurlijk heen en terug kunnen net waar je op ligt het is best moeilijk

Ik doe nog wel meer maar nou weet u dat ik best wat doe hier. Het komt ook door die sportbrokken, dat ik meer aan beweging doe geloof ik. Of dat ik slanker ben dat alles toch gemakkelijker gaat.  Ik ben altijd sneller op de trap dan mijn vrouw, dat zegt ze zelf ook, dus ik ben gewoon atletisch. En ontspannen is dan extra belangrijk.

Loesje vertelt: over me kurzus die ik ga geven

kurzus

Me Bert vroeg me of ik na wilde denken over me kurzus. Dat ik een kurzus ga geven van me meeditaasie. Ik dacht bij me eigen, wat nu?

Onzeker

Toen heb ik eerst vijf blikjes tonijn verorberd want ik moest nadenken en rustig worden in me kop, van de spanning en ik was ook onzeker.

Sensietief

Een tijdje geleden schreef ik van me meeditasie en dat ik me vrouw schootmeeditaasie geef. Dat doe ik als me vrouw het nodig heb. Ik ben sensietief, ik voel me vrouw. En toen me Bert voor ze bek een operaazie kreeg deed ik me Bertmeeditaasie. Die kunt U op de footo zien. Daar ben ik best in me meeditaasieakzie. Ik zeg U eerlijk, ik ben een meeditaasiepoes. Omdat ik zoveel emozie heb en me vrouw geen zak met geld om al me tonijn aan te slepen. Daarom heb ik me eigen meeditaasie geleerd.

Meeditaasie

Nu vraagt U zich misschien af wat me meeditaasie is? Als ik me kurzus geef ga ik U vertellen wat ik weet en doe van me eigen. U kunt dan meedoen en het maakt niet uit of U een mens bent of een dier.

Ik ben toevallig een poes, me Bert is een katermans. Maar me vrouw is weer een mens, zegt ze. Van mij mag ze best meedoen maar ik vind het nog belangrijker dat U meedoet. En het kan ook samen, dat U bijvoorbeeld meedoet als mens met Uw dier. Ik zeg U wel eerlijk dat ik nog geen ervaring heb met olifanten en sjieraffe dus als U die thuis hebt dan kunt U beter wachten op me vervolgkurzus.

Gewoon

Ik heb veel met me verkering Bert gesproken. Hij wil ook graag meedoen van ze eigen en ze vrouw ook als ze durft. Ooooh ik vind het dan best wel spannend want ze is toch me schoonvrouw Bert. Maar ik ga het wel gewoon durven want ik vind het belangrijk. Dat iedereen ze rust en ze ontspanning voelt. En het is niet moeilijk want ik kan het u leren. Me Bert houdt van gewoon dus doe ik ook me gewoon-meeditaasie.

Wilt U meedoen? Wilt U ook rust en dat het gemakkelijk is in Uw eigen? Dat kan op 31 oktober, 1 en 2 november. Dan ga ik me kurzus geven en het gaat over me meeditaasie. En ik heb ook me affiessie gemaakt, die komt binnenkort op me Feesboek.

Liefs van Loesje
Meeditaasiepoes

Wat kunt u na de kurzus?

  • u bent rustiger
  • u voelt ontspanning in uw eigen

Kurzus van Loesje

  • gratis dus het kost niks
  • voor iedereen, dus voor mensen en dieren
  • drie lessen
  • waar: hier op Bertjes website en ook op mijn Feesboekpagina 

Hoe doet u mee?

  • Vanzelf. U ziet het hier of op mijn feesboek of u krijgt een berichtje via Berts nieuwsbrief.

Katrien over: wat er op Dierendag gebeurde

dierendagIk ga jullie vandaag over afgelopen dierendag vertellen.  Mijn personeel kocht al vanaf vorige maand lekkere hapjes voor de diertjes in het asiel in Amsterdam.

Bofpoes

Ik vind van mezelf dat ik een bofpoes ben. Ik heb nooit in een asiel gezeten. Niet dat ik een leuke jeugd heb gehad, maar daar vertel ik ooit wel over in een ander blogje. Mijn personeel doneert al jaren hapjes of speelgoed voor alle dieren daar. Natuurlijk tjek ik wel of ik het toevallig niet lekker vind, zo ja dan eis ik dat ze dat ook voor mij kopen.
Ze stoppen het in het zijkamertje. En die deur gaat potjedicht. Oftewel, ik mag niet in het verboden kamertje. Hoe ik ook op die deur bons of krabbel, hij blijft dicht. Tenminste… bij vrouw. Bij man mag het wel. Maar daar ga ik het ook een andere keer over hebben.
Nou… afgelopen donderdag was het dus zo ver. Wat heel raar was… ik mocht niet mee. En dat terwijl het toch echt diertjesdag was.

Brommert

Het personeel pakte een hoop lekkers uit het verboden kamertje en brachten het naar de brommert beneden. Daar stopte ze het op die brommert. Wat er niet tussen paste, hield vrouw vast. Vrouw hield twee balen kruidenhooi vast en de sneks voor de kooneinen. Nou waren soolvrouw en soolzus Loes enorm lief geweest. Loesje gaf mij namelijk centjes om voor de neinen lekkers te kopen. Ik zal vertellen wat dat was. Twee zakken kruidenhooi, twee hele grote zakken neinbrokjes (tien kilo!! Vrouw tilde zich een breuk) en moetsjow veel knabbeltjes.
Het personeel had twaalf zakken kattenknabbels en speeltjes voor de woefjes en katten.

Pootafdruk

Nou waren er ook tattooinkt-mensen in het asiel. Het personeel heeft al heel veel plaatjes op zich. Ze wilden mijn pootafdruk nu op hun arm hebben. Maar in het asiel zeiden ze dat dat niet ging omdat ze mijn afdruk, op papier, niet goed konden zien. Of ze dan een willekeurig pootje op hun arm wilden. Nou… nee. Dus dat ging niet door. Toen gingen ze met het personeel praten daar en gaven ze al het lekkers. Ooooh wat waren ze blij!!! Het personeel liet ze een fowtoow van Loesje zien en zeiden dat Loesje alles voor de neinen had gekocht. Alleen feeguhtaaries.
Ooooh ze vonden Loesje zo mooi en ze bedankten Loesje heeel veel.

Opa Jan

Toen ze na een half uur weer weggingen (waarom ze een half uur zaten te praten…ik weet het niet) zijn ze langs hun vaste tattoomeneer gegaan. Opa Jan. Daar zaten ze ook een half uur te praten. En opeens zei hij: geef mij eens die afdruk. Oooh, hij zag meteen dat het wèl bruikbaar was. Het kon zelfs dezelfde dag gezet worden!! De fowtoow is hier  te zien. Het stond ook op Berts Feesboek de dag na diertjesdag.

Met een krabbel van mij er bij die ik 3 oktober daar geplaatst heb.

Ikjes hoop dat jullie het weer leuk vonden om weer wat van mij te lezen.

Tot de volgende keer.

Kusjes
Katrien ( lief en gelukkig prinsesje van beroep)

Aandacht inhalen is serieus werk

aandacht inhalen  Weet u waar ik niet van hou, dat is als mijn vrouw lang weg is. En met lang bedoel ik ook heel erg lang, dat ik me helemaal eenzaam en alleen voel en dat ik weet dat er niemand van me houdt. Dan komt ze terug en dan moet ik aandacht inhalen.

Alleen

Alleen zijn kan ik wel maar is het natuurlijk niet de bedoeling. Ik ben dus huisdier dat betekent dat er ook anderen in huis moeten wonen en die moeten er dan ook zijn.  Ik ben eigenlijk gezelschapsdier dus dan bied ik gezelschap aan iemand die ook thuis is.

Ja in die dingen ben ik heel precies.  Ik weet graag hoe iets is en hoe iets hoort te zijn. Dan snap ik het.

Lang alleen

Als ik lang alleen ben, ga ik slapen of naar buiten kijken of weer slapen en weer wachten. Er is niks aan.  Soms zit ik in de vensterbank naar de straat te kijken. Dat is anders als ik lang alleen ben. Niks aan, dat zei ik net al.

Samen

En dan komt ze eindelijk thuis. Het is niet zo dat dan alles meteen weer normaal is. Helemaal niet. Dan begint het pas. Ik ga miauwen, kopjes geven, ik wil lopen en aaien tegelijk, ik moet wennen en ik wil slapen, en alles tegelijk ook nog dus dat gaat niet.

Dat duurt even.

En als ik weer rustig in mijn kop ben, dan moet ik aandacht gaan inhalen. Dus dan heb ik mijn gewone aandacht nodig en de aandacht die ik tekort ben gekomen omdat ze zo lang weg was. Mijn vrouw zegt dan dat mijn batterijtje aandacht leeg is en weer gevuld moet worden, maar dat is te technisch voor mij.

Wat ik nodig heb is dan:

  • eerst kopjes kunnen geven tot het niet meer hoeft
  • dan lange buikknuffels
  • daarna aaien over mijn hele lichaam
  • nog een poosje vachthappen
  • wat complimenten en een fijn gesprek

Huis

Pas na het inhalen ben ik weer die ik was, mijn gewone huiskater-zelf. Dan slaap ik rustig. Ik ga nooit het huis uit en persoonlijk zie ik niet in, waarom een ander dat wel zou doen.