Alle berichten van Chef

Katrien over: het vangen van muizen

kat vangt muizen

Vandaag ga ik het hebben over muisjes. Die lekkere vette en sappige met pootjes. Vanaf dat ik een half jaar ben vang ik muisies. Gewoon, omdat ik het leuk vind.

Platte staart

Eerst had ik bontje muisjes zonder pootjes maar met een platte staart. Voor even vond ik ze leuk. Tot ik mijn eerste echte levende muis zag. Oooooh mijn, toen nog niet stomme, hartje ging dan van boemdiedieboem. Of klopperdeklop, dat kan ook.
In ieder geval was het koel. Het stomme is…die sappige muizen laten zich niet zomaar pakken. Soms zat ik dagen en nachten achter een muis aan. Nou…dan had ik enorme wallen onder mijn oogjes hoor van het opblijven.
En dan ging ik alleen even een uiltje knappen en eten en drinken.
Het personeel wist eigenlijk meteen als ik beet had. Kijk… ik speelde nooit in mijn uppie. En als ze herrie hoorde en catoo sliep dan wisten ze al hoe laat het was. Muistijd!! Ooooh ik gooide en smeet met mijn speeltje. En het muisje vond dat zo leuk dat het gezellig zat mee te piepen. Ik gooide en smeet met mijn muis ook wel eens tegen de muur. Oooh en soms was dan het batterijtje meteen stuk. Zo stom. Ik vind dat muisjes wel eens betere batterijtjes mogen hebben.
Één keer heb ik een hele familie leren kennen die op balkon leefde.

Mijn vrouw

Eerst pakte ik de kinderen. Je gaat toch eerst voor de makkelijkste toch? Die legde ik naast elkaar in de keuken, allemaal met kapotte batterijtjes natuurlijk. Vrouw zag ze liggen en reageerde zo blij. Ze pakte de stoffer en blik en veegde ze op. Toen kregen ze vliegles van haar. Toen ving ik mama muis. Ik legde haar voor de voeten van vrouw. Het muisje leefde nog hoor. Maar was vrouw blij? NEE!! Oooh ze zei dat ik een gemene kat was omdat het muisje lag te schokken. Nou!! Dan doet het batterijtje het toch nog? Vrouw pakte weer de stoffer en blik, veegde mijn innig geliefde muis op en gooide het over de balkonrand naar beneden. OOOOH wat erg.

Personeel

Soms ving het personeel zelf ook een muis. Dan had ik hem eerst in het nauw gebracht en kon hij geen kant meer op. Gingen ze een lege glas over hem heen doen. Oooh…ik er omheen lopen. Maar nee…ik kreeg hem niet meer te pakken.
Toen deden ze er een groot papiertje onder. En soms hoorde ik dat ze spraak met de muis. Ga nou op het papiertje springen gekkie.

Hallo personeel!!! Misschien ging dat niet omdat de staart half onder het glas was. En ja hoor, opeens zei ze tegen man van oh…zijn staart was buiten het glas.

Andere katten

Toen gingen ze met glas en muis naar buiten en kreeg het vliegles. Ooooh ik lachen…die muis deed alle 4 de pootjes wijd.
Maar ja… op balkon zag ik dat die muis, na de landing, snel wegrende. Zo gemeen dat vrouw mijn muis aan andere katten gaf.
Nou, dit was het weer voor deze week.

Veel liefs en kusjes

Katrien (muizenbeheersterprinsesje van beroep)

Waarom ik het liefste alleen speel

alleen spelen

Waarom ik ook alleen speel dat kan ik uitleggen. Toen ik hier pas was, wilde ik alleen samen met mijn vrouw spelen. Elke dag een paar keer. Tegen de spanning. Dat hielp.

Nou heb ik dat niet meer die spanning. Dat komt omdat veel beter kan rieleksen. Zoiets moet je leren en ontdekken. Ik moest snappen dat ik hier veilig ben en wat liefde is.

Avond

De laatste tijd speel ik alleen als het avond is of wanneer ik naar de bak ben geweest of als het nacht is. Wat ik dan doe dat is:

  • lekker met de krant scheuren, die ligt op het tapijt in de huiskamer  en die blijft daar liggen dus ik kan altijd verder waar ik gebleven ben en dat is nou echt iets wat ik alleen moet doen
  • even met de groene vis tekeer, mijn tanden erin en goed bijten zodat ik dat groene spul erin meteen naar mijn kop voel gaan, soms rol ik er ook mee, en daar kan ik ook niemand bij gebruiken dat moet je als huiskater zelf doen

Soms ga ik ook rollen voordat we ’s avonds naar de slaapkamer gaan, maar dat is meer voor het extra fijne gevoel en niet om te spelen, dus eigenlijk telt het niet mee.

Overdag

Wat ik nou wel heb, is dat mijn vrouw overdag wil spelen. Dan gaat ze op het tapijt zitten en ze wappert met het lintje. Ik heb dan nooit zin. Dus ik kijk even van: nee. Dan houdt ze op.
Eigenlijk is dat best zielig voor haar.
Maar ja, geen zin is geen zin.
Ik kan toch niks tegen mijn zin doen.

Samen

Ik speel het liefste alleen maar ik knuffel het liefste samen. Dat doen we veeeel vaker dan toen ik hier was.  Ik ben dus veranderd van een speelkater in een knuffelkater, of misschen ben ik dat altijd al geweest dan kan natuurlijk ook.

kater Bolle over: toen ik katten-aknee had

katten acne
“Pukkels? Wie, ik?”

Vorige week had ik verteld over toen ik een kale buik had.  Omdat mijn Molletje was overleden en ik bang was voor de hond van de buren. Maar die kale buik was niet alles. Ik kreeg nog iets anders door de zenuwen en het verdriet.

Korstje

Op een dag keek mijn vrouw toevallig onder mijn kin en zag ze een korstje zitten. Ze dacht dat het een kruimel aarde was en wilde het wegvegen. Maar dat deed pijn, dus ik piepte en trok mijn hoofd weg.
Mijn vrouw dacht dat ik misschien buiten gevochten had met een andere kat, en dat het een klein wondje was. Dat heb ik soms wel eens, en dat gaat bijna altijd vanzelf weer over.
Als het groot is en gaat ontsteken, gaan we naar de dierendokter. Nou ja, mijn mensen gaan naar de dierendokter, en ik moet mee. Daar heb ik dan niks over te zeggen, of ik mee wil of niet. Van mij hoeft het eigenlijk nooit. Meestal krijg ik een prik van de dokter, en soms iets voor als ik pijn heb, en dan gaat het weer beter.
Maar dit was heel klein korstje, dus mijn mensen lieten het maar zo.

Plekjes

Een tijdje later zag mijn vrouw dat ik nog meer plekjes onder mijn kin had. Ik had zelf nergens last van.
Ik kijk nooit onder mijn kin, dus laat die plekjes maar lekker zitten dacht ik.
Maar mijn vrouw was er ongerust over.
Ze heeft een avond zitten zoeken op internet. Moet je nooit doen, had ik nog tegen haar gezegd. Maar ja, net als Katrientje op dinsdag, vond mijn vrouw dat ik naar de dokter moest.
Bedankt hoor, internet.

Katten-aknee

De dokter keek onder mijn kin en zei dat ik katten-aknee had. Jeugdpuistjes. Zou ik dan in de puberteit zijn? Volgens mij niet, want ik was toen al een jaar of 8. Of 10.  Dat weet niemand precies, alleen ik. En ik hou het geheim!
De dokter maakte mijn kin schoon met pure al-ko-hol. Zo heette dat, zei hij. Het prikte aan mijn kin, en ook aan mijn neus en aan mijn ogen. En het rook vies. Mijn mensen zouden dat twee keer op een dag moeten doen.
Mijn man keek bedenkelijk, mijn vrouw zei niks. Ik ook niet.

Antibieotika

De al-ko-hol was snel bekeken. Ik verzette me niet, maar als mijn mensen het probeerden begon ik heel hoog te piepen. Ja, expres natuurlijk. Ik dacht dat ze dat zielig zouden vinden. Dat was ook zo.
Daarna hebben ze het geprobeerd met betadine, ook op zo’n rond wattendingetje. Dat vond ik niet nodig, maar ik vond het ook niet erg.
Elke dag werd mijn kin dus een paar keer schoongemaakt. Ik was er best snel aan gewend.
Gelukkig hoefde ik geen antibieotika, want dat had ik echt niet gewild. Dat moeten je mensen dan in je mond doen. Nou, dat dacht ik van niet. Mijn mensen waren dus ook blij dat dat niet hoefde.

Pukkels

Ik mocht van de dokter ook geen plestik bakjes meer om uit te eten of te drinken.
Alleen maar glas of aardewerk. Want van dat plestik kun je ook pukkels krijgen.
Geen probleem. Als ik maar mijn eten krijg.

Aanleg

We zijn nog een paar keer naar de dokter geweest vanwege mijn aknee.  Eén keer had ik zo’n grote pukkel dat ik een hele rare kin kreeg, en ervan ging kwijlen. En ik had er een keer een wondje bij mijn lippen, en mijn mensen maakten zich zorgen.
Maar elke keer bleken het weer die rare pukkels te zijn.
Het kwam van de zenuwen over alle veranderingen, zei de dokter. En ik had er aanleg voor. Daar was ik best trots op, dat ik ergens aanleg voor had!

Kaal

Ik denk dat ik wel een jaar lang pukkels heb gehad.  En de meeste tijd daarvan ook nog een kale buik. Niet dat ik zo ijdel ben, maar ik zag er toen niet op mijn allerknapst uit, denk ik.
Maar zo gaat dat als je verdrietig bent, en ook zenuwachtig.
Mijn Molletje was er toch niet meer om naar me te kijken, dus het kon me eigenlijk niet veel schelen.
En ik ben soowiesoo niet iemand die heel veel op uiterlijk let.
Ik ben meer van het innerlijk, en de fielosofie.

Knap

Met pukkels en een kale buik kun je net zo goed heel lief zijn en over het leven nadenken, vind ik.  Maar ik moet eerlijk zeggen dat het toch wel heel fijn is dat ik nu diepe gedachten hebt, en GEEN pukkels en GEEN kale buik.
Want je kunt best knap zijn van binnen, en dan ook nog van buiten!

katten acne

Waarom ik gisteren opeens een snipperdag moest

Gisteren had ik net water gedronken uit de badkamer toen alles opeens anders werd en ik moest toen meteen een snipperdag nemen.  Wat was er gebeurd?

Piep

Alles was gewoon dus ik voelde me rielekst en ik was nergens op bedacht. Lekker water uit de badkamer, dat sproeit mijn vrouw dan met de kraan speciaal voor mij. Ze blijft er ook bij dus het is gezellig.

Ik dronk en voelde dat mijn vrouw veranderde. Ze werd gespannen. Toen ik klaar was met drinken zei ze: “Bert, ik hoor een piep.”

Deed mij niks.  Had ik al lang gehoord. Piep. Stil. Piep. Stil. De hele tijd door.  Maar dat zij gespannen werd dat voelde ik wel. Dus ik wist nou gaat er van alles gebeuren, ik neem een snipperdag van Feesboek dan kan ik het thuis bijhouden.

Aksie

Toen kwam er opeens heel veel aksie ik ging dus meteen op mijn kussen liggen. Daar kon ik alles goed zien plus ik was veilig.

  • ze was nog geeneens onder de douche geweest en toen ging ze al aan de computer
  • ze liep naar beneden en ze deed de electriciteit uit en toen was het donker en stil behalve dan die piep
  • ze haalde van boven een trap en toen ging ze onder de piep staan, de piep zat vast aan het plafond op de gang en ze had een lamp in haar hand
  • toen deed ze de electriciteit weer aan en ze ging telefoneren
  • daarna ging ze voor het raam staan, ze zag er raar uit in haar gezicht

Ik dacht ik doe niks.

Monteur

En wat denkt u? Er kwam weer een monteur. Deze had geen harde stem. Mijn vrouw hield meteen heel veel van hem dat kon ik zien, en ook dat ze hem wilde knuffelen maar dat deed ze niet.

Voor de zekerheid ging ik onder tafel zitten dus wat er toen gebeurde dat weet ik niet.

Na een poosje werd het stil. De monteur was weg. De piep was weg. Alleen mijn vrouw en ik waren er nog en we moesten heel erg bijkomen. Zij van de piep en ik van haar. Gelukkig had ze weer haar gewone gezicht terug en toen konden we slapen.

Loesje vertelt: over tegniek en over tegnies zijn

technies

Me Bert heb al een paar keer monteurs in ze huis gehad voor tegniese dingen. Hij heb er zelf geen verstand van en ik vind ook niet dat iedere katerman verstand hoef te hebben van tegniek.

Me Bert is me Bert en hij heb verstand van heel veel andere dingen. Hij kan heel snel ze vensterbank kontroleren en ook ze straat. Daar hebbie geen kaabel voor nodig, me Bert kan dat van ze eigen.

Linkerpoote

Ik moest nadenken over tegniek en hoe dat werkt bij mij eigen. Ik zeg U maar meteen eerlijk, ik heb 4 linkerpoote. En nou zeg U misschien, ja maar je ben een poes. Ik wil u zeggen, ik ben ook modern want ik heb wel me Feesboek. En in deze tijd moet je als poes ook mee. Me Bert zeg dat ik al een beetje een mediapoes ben. Ik heb toen van geluk drie tonijnen verslonden en me vier linkerpoote in de lucht gegooid. Dat doe ik anders nooit van me eigen.

Maar ik moest er toch steeds aan denken. Aan tegniek en hoe dat dan moet. Toen ik me Feesboek kreeg heb me vrouw me geholpen. Zij had al haar eigen Feesboek en dan kan dat. Me vrouw heb ook geen tegniese handen maar ze heb wel veel geduld. Toen hebben we een keer voor mij eigen me Feesboek gemaakt. Dat is ook best tegnies want het moet op me kompjuuter. Ik kende alleen me toetsenbord, want daar loop ik vaak overheen. Soms ga ik er ook op zitten als me vrouw aan het werk is. Dan voel ik heel veel samenzijn en ik vind het gezellig. Ik voel dan ook best heel veel tegniek want ik zit wel op me toetsenbord. En zo help ik me vrouw ook mee.

Feesboek

Me vrouw zei een keer dat ik een eigen paagina zou krijgen en dat dat ook Feesboek is. Ik dacht hoe kan een paagina nou ook Feesboek zijn? Ik kende alleen me Bert en hij heb een mooie footo op ze Feesboek. Ik wilde voor me Bert ook een mooie footo en die heb me vrouw toen gemaakt.

Ze is daarna gaan zoeken in ze Feesboek voor me paagina en ik deed me tegniese meedietaasie. Ik wilde wel rielekst aan me Feesboek beginnen. Me vrouw had wel moeilijke gevoelens van me paagina dus ze deed veel gaape. Ze heb gelukkig geen proteesie. Toen is het gelukt en had ik me eigen Feesboek. We hebben geen monteur in ons huis gehad en me Feesboek heb ook geen kabel.

 

Monteur in huis

Als je een monteur in je huis heb is het anders. Je ken hem niet en je weet niet wat hij gaat doen. Me vrouw zeg dat het soms moet. Ik vind er niks aan en hij brengt ook geen vis mee. Het hele huis voelt anders als er een monteur is. Ik moet dan ook heel lang bijkomen en bij mij helpt tonijn dan wel goed. Me tonijn is gelukkig ook niet tegnies want hij heb geen draadjes van ze eigen. En hij smaakt toch goed.

Draadjes

Ik heb er niks mee maar me vrouw zeg dat zonder tegniek alles stil zou liggen. En dat ik zonder tegniek me Bert ook niet zou kunnen zien. Ik heb toen lang moeten meedieteere want ik wilde begrijpen dat me rustige leventje ze eigen tegniese kanten heb. Dat er misschien wel een monteur heb gezorgd voor me verkering. En misschien heb ie me vis ook wel gevangen? Dan is ze monteur zo slecht nog niet en hij heb wel biezonder werk. Hij maakt rode en blauwe draadjes aan elkaar en ik kan me Bert zien. Ik heb toen wel even alle draden in me huis bekeken of er misschien een monteur tussen zat. Ik wilde hem bedanken voor me verkering. Maar ik kon niemand vinden en hij heb ook geen vis achter gelaten.

Mediapoes

Ik moest ook nadenken over wat ik nu moet doen?  Ik ben nu al een beetje een mediapoes van me eigen? Me Bert heb er verstand van want hij is een mediakater. Hij zeg dat ik me vrouw moet vragen voor me eigen website. Ik vind dat best heel veel, me eigen website. Ik moet nog zoveel leren en hoe moet dat dan? Is me leven dan nog wel gewoon?

Me Bert en ze vrouw hebben samen Bert ze website zitten bouwen. Ik vind dat knap maar me vrouw is geen bouwfakker van ze eigen. Ze zeg ook dat ze er geen verstand van heb. Ik doe nu wel me schootmeedietaasie bij me vrouw want ik voel dat ze moeilijke gevoelens heb. Dan gaat ze gaape en moet ik heel hard spinnen. Ik voel mij gelukkig als me vrouw rielekst is. Als we samen zijn en als alles gewoon is.

Me hart

Me Bert heb gezegd dat het goed komt en ik vertrouw me Bert. Ik weet niks van tegniek, u heb wel in de gaate dat me hart er niet ligt. Ik ben een poes met veel emoozie en me hart doet altijd mee.

Ik ontdekte dat me hart wel draadjes heb. Rode, stevige draadjes en het is me hartkabel. Hij loop van me eigen hart naar het hart van me Bert. Ik heb er geen monteur voor nodig want emoozie is niet tegnies. Soms is me emoozie onzeker, dan weet ik het niet. Tegniek maak me eigen onzeker maar het heb me ook veel gegeven. Dat ik me Bert kan zien en voelen in me hart. Dat ik elke dag gelukkig kan zijn. Dan ben ik toch dankbaar voor tegniek en ook voor ze monteur. Dat me hart sneller klopt door al die draadjes.

Ik vind me eigen hartkabel wel de mooiste want hij zit in me hart en hij werkt altijd. Ook bij me tonijn!

Liefs van Loesje