Dag allemaal, frientjes, baasjes en frouwtjes,
Wat schrijfen jullie allemaal mooie bloggen, liefe frientjes. Het zijn gezellige en frolijke bloggen, maar ook gefoelige en eemozieoneele bloggen. Ik geniet er altijd van!
Streepieszon
Vandaag heb ik een detlaine zoals dat heet. De blog moet af zodat Bert en zijn frouw genoeg tijd hebben om het op de Feesboek te plaatsen. Dus frouwtje zei, kom op Oscar, nu eefe uit de streepieszon en wat minder snurken, anders komt de blog niet op tijd af.
Valt het jullie ook op dat er steeds meer streepieszon in huis komt ? Dat is zo in de winter naar de oofergang van het foorjaar. Ik hoor ook steeds froeger fooguls fluiten in de ochtend, zellufs als het nog donker is. Mijn oer zegt het is nog wel winter, maar het foorjaar komt er aan.
Mijn frouwtje heeft het foorjaar al in huis gehaald en heeft ze hiejasinten in een mand gezet in de huiskamer, met plestik tullepu en kersemuslichies er in… wat een raare kombienaazie hè?! Ze zegt, Oscar als de hiejasinten erg gaan ruiken dan zetten we ze buiten op het balkon, dan kunnen we er ook van genieten. Ik fin alles best hoor. Ik hou wel van gezelligheid.
Balkon
Gisteren hep ik eventjes met frouwtje op het balkon in de zon gezeete. Omdat ik hier nog niet zo lang woon ken ik het balkon nog niet zo goed. Ik ben binnen gewend en is het feilig foor mij. Maar frouwtje riep mij, Oscar kom je naar buiten even op schoot zitten net zoals Stokkie-Stefan ook deed ? Nou, en toen sprong ik zo bij haar op schoot en zaten we saame in de zon. Dat was heel fijn, ik denk dat ik het vaker ga doen als het foorjaar gaat worden. Maar foorlopig fin ik het fijn in de zon op de fensterbank en als de ferwarming aan gaat.
Frouwtje zeg dat ik steeds meer geluid ga maken. Niet alleen als ik snurk, maar ik ga ook steeds harder spinnen, echt soms keihard. En ik maak ook geluid als ik eet en soms als ik loop. Ik heb gezegd dat ze zich echie nie geen zorruge hoef te maake, en dat ik geluid maak van genoegen en dat ik tefreede ben. Soms ren ik door het huis en ben ik ’s nachts baldadig en oer.
Ik heb de laatste tijd feel gegeete en frouwtje zegt dat het winter-oferleefingspakket op raakt en we een nieuwe moeten bestellen binnenkort. Maar dat gaat dan een foorjaars-oferleefingspakket worden zeg ze. Ze weet nu presies wat ik lus en dat ik ook best wel nieuwe smaake wil uitprobeere. Maar het liefste eet ik kuipjes kip en vis. Het moet er in ieder geval goed uitzien en moet het goed ruike, anders eet ik het niet. Brokke die eet ik het liefst ’s nachts. Dan is het stil en kan ik ekstra hard kraake. Ik hou ook in de gaate wat frouwtje eet, want soms ruikt het lekker.
Gissere had ze stampot hussepot en heb ik een paar stukkies knakworst van haar bord gegeete.
Dat smaakte lekker joh !
Spannend
Ik heb van de week iets nieuws ondekt. Als de foordeur oope gaat komt ik in een heele groote gang. Het is daar een beetje donker maar ook spannend omdat ik het nog niet goed ken. Daar loop ik dan foorsigtig heen en weer. Ik was net op ondersoek uit en toen ineens ging de liftdeur oope en kwam er een groote meneer uit. Ik schrok mij de blubbies want die lift ken ik. Daar had ik weleens eerder in gezeten toen ik hier kwam woone en toen ik naar de dierendokter moest. Dus ik dacht hup nu flug renne naar de foordeur en naar binne. Het is toch wel een beetje eng in de gang en eerlijk gesegd is het binne feel geselliger. Daar ken ik al mijn plekkies, het krukkie in de keuken, mijn klimpaal, mijn warme pleet in de stoel en frouwtje haar rug waar ik ’s nachts op slaap.
Dit keer hep ik niet zo feel te blogge, dan kan gebeure hè?! Gewoon dat je leefe moomenteel rustug en fijn is. Nou ben ik blij dat ik de detlain heb gehaald en de blog geschreeve is. In poosere voor footo’s had ik dit keer niet zo’n zin. Als ik slaap moet je mij niet wakker maake want ik kijk eggie niet met een ferslaape kop in de kaamera.
Tot de folgende keer liefe frientjes, toedeloeloe!
Hajoooooooo iedeween. Daar istie weer. Uwes eenige, egge en eigenste raasende rieporrer Doorie. Deese keer heppik een dienoosauwrus innefjoewt. Gewukkig hep hij me niet opge-eet. En Koosie hat massel dat ik net mij booterhammetje pindakaas op hat. Hij zag er bes wel lekker uit hihihihihi.
Sgaam je je wel eens foor je frauw?
peeltjes neerlegge as ik uitgepeelt ben. Op een plankie. Nau kom ik daar heel makkelijk bij. Siet uwes de foto waar ik op de box sit? Nau… as ik op me aggerpoote ga staan ben ik bij me speeltjes. En dan smijt ik awwes oppe vloer. Hihihihihi. Ikke hoor dan wel nee. Maar ik luiser dan niet. Ik doe wat ik wil. Ikke kwijg dan wel eens woortjes naar me kop geslingert. Maar ik ben dan plosseling doof hihihihihi. Ikke mag nu ook wat faaker op me ballekon. Dan ga ik ff op me strandstoeltje zitte. (Die heppe me mensen bij de eksjon kogt)
‘Slaapt Magnum uit?’ vraag ik Pita Piraat die net haar bekkie volpropt. Steevast als ik terug kom van mijn nachtelijke patrouille tref ik ze samen smikkelend aan het ontbijt. Deze keer zit ze alleen te knagen. ‘Hm, mijn man had nog niet zo trek.’
BBB-familie. Ook zijn meisjes Fleurtje en Nola komen daar vandaan. Als Mo vertelt dat Pita bij Konijnenopvang Lapina gaat wonen, spring ik op de barricatten. Dat was niet de afspraak! Niet naar een opvang! Mo stelt me gelijk gerust. Lapina is geen opvang meer. Wel woont er een groepje konijnen van seniore leeftijd die met elkaar gezellig oud mag worden. Als een van hen een ster wordt, hebben ze steun aan elkaar. Niemand hoeft meer alleen achter te blijven. De hele achtertuin van Lapina is een speelparadijs voor konijntjes waar ze kunnen rennen door tunnels, verstoppertje kunnen spelen in de vele holletjes en kunnen springen op huisjes waar de zon de daken verwarmt. Lekkers is er in overvloed. En bovenal een heleboel furriendjes met flapperoren, net als Pita.
Als eerste willen mijn mensen en ik iedereen bedanken die forige week tips tegen verveling heeft gegeefen, we hebben er veel aan gehad en we fonden het fantasties dat iedereen meedacht!
Stoel
Buiten
Lieve allemaal, het is weer Brammie-Zaterdag en fandaag heb ik iets heel raars. Ik weet niet of dit bij iedereen zo is maar ik ga er over praten. Het is alleen raar niet eng of zo want enge dingen kan ik nu niet aan in mijn kop.
gewoon door. Ik viel bijna op mijn bek, gelukkig stond mijn andere voorpoot wel gewoon stil op de grond. Toen dacht ik, ‘nee jonge, fandaag niet’. Je snapt wel dat ik geen zin had in koude billen en een glij partij in mij tuintje. Ik vond dat de wolken echt heel hard en lang koude lucht hadden gemaakt. En dat was nog niet alles.
tuin gaat.