Alle berichten van Chef

Katrientje over: bijten en in de maaling nemen

Katrientje

Hallooooooo katgenootjes. Hier is ze weer. Had ik wel eens verteld dat ik, samen met Catoo, vrouw een keer in de maaling hebben geneemt?
Laat ik vertel:

de foet van vrouw

Zus en ik waren goede eters. Heule goeie. Oooooh boy… wij hadden eeuwig honger. Zoowals vrouw zegt… een wandelend maagje met een velletje bont er om heen.
Nou hadden wij al eten gehad van man. Smorregens geeft man altijd eet. Vrouw lag nog op een oortje. Om 7 uur ging man weg en we furfeelde ons een beetje heel erg boel. Wat we nooit deden, want we waren eigenlijk best nog bang, we sprong op bed. En we zagen iets waar we onze tanden wel in moesten zetten. We zagen de onderkant van de foet van vrouw. Nou… wij ooverleg wie als eerst zou aanvallen.
We besloot een gesaamlijk aanval te doen. Bekkies open en bijten maar.

Ooooooh vrouw werd me daar toch boos. Ze duuwde ons zellufs weg met haar poot. Maar dat pikte we niet!! Dus ging we nog harder bijt. En toen kwamme ze ooferent. En ze blerde: “hauwe nou oppe met jullie scherp tantjes!!!” Nou ja… echtjes erg zeg. Wij voelde het toch niet? Nou ja… mochten we niet eens in haar stokjes van haar voet bijt!!!

onze leeg etensbakjes

Uitijndeleik kwam ze uit haar slaapmand en ze zag onze leeg etensbakjes. Wij zielig doen. Catoo deed net of ze flauwie fiel. Ooooh ze was zoon goede aktriesse. Ik zat krijsie te doen en naar Catoo te kijk. En ooooh vrouw pakte onse bakjes op en maakte ze eerst schoon en vulde het met whisjekas patee. Wij lachen. En we zaten ons buikje te vul.

Ondertussen belde vrouw naar man. Ze zou hem wel even de oortjes wassen over waarom hij ons geen eten had gegeef. Nou ging dat gesprek ongefeer zo:
–

  • Mette mei, waarom heb jij die katten nauw niet effe eet gegeef?
  • Watte bedoel jij?
  • Die snertkatten zaten mijn tenen af te kluif. Ze barste van de honger. Kon je ze niet even eten geef?
  • Maar datte deed ikjes!!!

een killerloek

Toen zat vrouw ons aan te kijk. SLIK*
We keek elkaar aan en daarna keek we naar vrouw. Oooooh ze had een killerloek in haar Katrientjeoogen. Catoo probeerde weer flauwie te val, maar vrouw zei normaal doen. Ooooh en dat zei ze echt niet lief hoor. Catoo kwam ook weer snel zitten.
Ikjes zal maar niet hier zeg wat ze zei. Daar zouden jullie alleen maar rood oortjes van krijg.
Daarna hebben we dit nooit meer kun flikjes.
Want als Catoo weer deed alsoffe ze flauwie fiel belde vrouw eerst man op. Zo flauw. Ooooh.

een eigen smaakje

Maar soms was man ons fergeet. Vooral als hij zich versliep.
Oooooh en toen belde ze ook naar man. En toen kreeg we wel eet hoor. En dan zei ze ook sorrie. Ooooh onze maagjes deed knorknor en we viel ons bakje aan.
Weet je wat fijn was? We kreeg ieder een eigen smaakje whisjekas. Dus als we het ene niet wilden gingen we de ander wegduw en aten we het andere bakje leeg. Nu krijg ik ook nog steeds 2 smaakjes. Ikjes krijg in gedeelte want anders spuge ik. Eerst krijge ik toonijn en als mijne bakje leeg is krijg ik of kipsmaak offe hartsmaak.

Nou… dit was het weer voor dees keer.
Veel liefs en een kusje

Katrien (hongerlapje van beroep)

Wat moet je doen als het moeilijk weer is

moeilijk weer

Eerst was het lente, nou is het weer herfst. Dat is stom. Maar het is zo. Wat moet je doen als het moeilijk weer is?

Ik snap dat u denkt jij bent een binnenkater Bert, wat merk je van buiten? Nou van alles. Ik ruik aan de voordeur voor informaazie van de straat. In de vensterbank zie ik wat er aan de hand is. En mijn vrouw vertelt me van alles.  Plus ik weet nog dingen van vroeger toen ik op straat moest leven.

Gemakkelijk

Elke dag kan gemakkelijk zijn op een eigen manier dus het is zoeken wat gemakkelijk is. Ik zal voorbeelden geven:

  • als de zon schijnt dan is het gemakkelijk om in de vensterbank te hangen en lekker te doezelen
  • als het koud is dan is het gemakkelijk om op bed te slapen, dan voelt dat gezelliger
  • als ik alleen thuis ben, dan kom ik aan mezelf toe en hoef ik niet op mijn vrouw te letten dat is ook weleens fijn
  • als het regent en het is niks dan is thuis bankhangen met sneks en knuffels weer supergemakkelijk, al moet ik zelf afwachten of er sneks komen

Dus het kan best en als u ontdekt wat gemakkelijk is dan heeft u ook een fijne dag.

Steun

Maar ja ik snap ook dat het soms niet gemakkelijk is. Als u verdriet heeft of u bent bang omdat er monteurs zijn (dan heb ik) of er iets weer wat anders, dan is het van binnen moeilijk. Dan heeft u steun nodig op een manier die voor u fijn is. Dat kan zijn aaien of dat u kopjes krijgt, of u gaat extra slapen, of u doet weer wat anders.  Bij mij is het zo dar als de glazenwasser komt ik altijd schrik en dan moet mijn vrouw bij me gaan zitten en niks doen verder. Dat doet ze ook want dat is steun.

Dit heb ik ook bedacht voor iedereen die het nou moeilijk heeft wegens de regen en dat de zon weg is. Dan moet je zoeken wat juist die dag fijn is.

 

kater Bolle over: hiegjeene en jezelf wassen

hygieneDeze week schreef Bert over zijn vacht. Dat die zo mooi is door goed eten en slapen en knuffelen. En doordat hij zich wast.

Toen dacht ik: dat eten en slapen en knuffelen, dat doe ik ook allemaal. Maar dat wassen, dat hoeft voor mij niet zo.

Schoon

Ik was me wel natuurlijk. Ik ben tenslotte een kat. Dus ik doe aan hiegjeene. Ik was me alleen niet overdreven veel. Ik was mijn buik heel goed, en af en toe mijn poten. Meer niet.
Waarom zou ik mijn hoofd wassen, of mijn rug, of mijn staart, als ik daar nooit vies ben? Dat vind ik helemaal niet nodig. En ik voel me nou eenmaal prettiger als mijn haar een beetje nonsjalant zit.
Maar weet je hoe mijn vrouw me altijd noemt?  Een vies-peuk. Ja, echt waar! Erg hè, want dat ben ik zeker weten niet. Mijn buikhaar is altijd mooi roze-oranje en pluizig en schoon.

In mijn haren

Een paar dagen geleden lag ik op het grote bed, op mijn roze handdoek. Toen ik later opstond lag er best wat aarde op mijn handdoek. En een takje. En ook nog een paar blaadjes. De handdoek was een beetje grijzig geworden van mij.
Dus ja hoor, daar begon mijn vrouw weer. Altijd hetzelfde.
Dan zegt ze: “Zo, heb je je tuin weer mee naar binnen genomen?” of: “Was je van plan een moestuintje te beginnen op bed?” of: “Het is niet verboden om je te wassen hoor, Bol”.
Maar ik doe me toch altijd wassen?!
Ik kan er ook niks aan doen dat er van alles in mijn haren blijft hangen!
Ik kan me niet voorstellen dat mijn vrouw van mij verwacht dat ik dat er allemaal uithaal. Met mijn tong nog wel.
Dat vind ik nou vies.

Kuil in de aarde

Nu het lekker weer is, lig ik best vaak buiten. Ik heb in mijn tuin vier manden alleen voor mij, een tent en een kartonnen doos. Maar ik vind het eigenlijk het prettigst om een kuil in de aarde te maken. Niet een hele diepe kuil hoor! Ik graaf gewoon een beetje, en op die plek ga ik goed op mijn rug rollen. En zo wordt die kuil precies op maat voor mij.
Als ik daarna naar binnen kom, ja, dan komt er natuurlijk wat van die aarde mee.
Of er zitten takjes en blaadjes in mijn vacht. Lekker laten zitten, denk ik altijd. Niemand heeft daar last van.

Popje

Mijn mensen zeggen weleens dat ik dat waarschijnlijk van Popje heb ge-erfd. Die waste zich ook bijna nooit. En al helemaal niet zijn pootjes.
Pop lag ooit op het grote bed te knuffelen met mijn vrouw. Ineens tilde hij een achterpootje op, en keek tussen zijn tenen. Daarna zette hij dat pootje snel weer neer, met een vies gezichtje.
Mijn vrouw keek wat er aan de hand was en zag een klein slakje zitten. Ze haalde het tussen Popjes tenen uit het en liet het aan hem zien. Pop deinsde achteruit en keek mijn vrouw aan alsof ze het slakje tussen haar eigen tenen vandaan had gehaald.
Zo zie je maar, het is net hoe je het bekijkt.
Popje vond mijn vrouw juist een vies-peuk. Omdat ze dat slakje vastpakte. Ik snap hem wel.

Voeten

In de zomer, als het droog was, had Pop pikzwarte voetkussentjes. Terwijl ze eigenlijk roze waren. En hij had witte sokken, maar die werden helemaal grijs. Van het stof, en de aarde.
Gelukkig heb ik donkere kussentjes, zodat niemand kan zien of ik mijn voeten was, ja of nee.
Nee natuurlijk, maar niet verder vertellen hoor!

Hiegjeene

Kijk, hiegjeene is belangrijk. Maar het moet niet te gek worden.  Ik ben een buitenkat, met een dikke vacht. Ik heb vier brede poten en een breed hoofd.En ook nog een een buik, een rug en een staart. Ik kan er niet aan beginnen om dat allemaal te wassen.
Ik ben nou eenmaal het buitenleven gewend, van vroeger. Daar kijk je niet zo nauw.

Ik denk dat ik dus maar een grijze handdoek ga vragen voor op het grote bed. Dan ben ik misschien van dat gedoe af over een beetje aarde. Of zand. Of takjes.
Het meeste is trouwens allang van me afgevallen als ik op bed ga liggen. Dat ligt allemaal op de keukentegels en de vloerbedekking. Of op de vensterbank en het buro en de vloerbedekking, als ik via het raam naar binnen kom.
Dus ik zie het probleem niet zo.
Want dan ben ik toch al best schoon, als ik op mijn handdoek ga liggen?

Waarom de jonge kater Eddie het prima naar zijn zin heeft

Eddie
Eddie (@Stichting Poezensnuitjes)

Eddie heeft iets aan zijn kop. In zijn snuit.  Hij was een kitten met een waterhoofd en een hazenlip. Nou is hij een jonge kater die zin heeft in het leven. Katrien heeft geholpen met het interview.  Daarna komt er meer infoormaazie.

Katrien interviewt Eddie

Hier is Mister Eddie himself!  Vrouwtje is steeds erg druk met van alles voor de stichting Poezensnuitjes , maar nu heb ik haar zover gekregen om even tijd te maken om mij te  helpen met de vragen te beantwoorden.

Hoe voel je je? Het is misschien best moeilijk wat je hebt.
Ik voel me de opperdebest, kan niet beter. Ik moet pilletjes maar daar merk ik niets van. En ik kan eten als de beste. Ik kan alles! Ik ben net zoals iedere andere snuit ook al heb ik iets.

Waar en met wie woon je?
Ik woon bij mijn vrouwtje Bianca met heel veel vrienden en vriendinnen en altijd zijn er opvangertjes. Zij is mijn gastgezin en ik hoor er gewoon bij.

Wat vind je fijn om te doen?
Ik vind het fijn in de zon en leuk om achter meiden aan te jagen.

Heb je al verkeering? Want poes Mila is hooteldebootel op jauwe en wil dolgraag verkeer mette jou.
Dit is wel een persoonlijke vraag maar oke ik zal hem beantwoorden. Ik date met Gizmo die ook hier woont, maar ik heb ook digidates.  Ik ben een beroemde snuit hé zelfs in Amerika, ik moet de meiden dus soms van me afslaan.

Stichting Poezensnuitjes

Katrien kreeg ook een meel van de Stichting Poezensnuitjes over Eddie. De Stichting doet keigoed werk voor katers en poezen en kittens en ze zijn heel zorgzaam. Dit stond er in de meel:

Eddie is met zeven weken bij ons gekomen met een hazenlip en een waterhoofd, maar is verder een lief en levendig kitten.
Veel dierenartsen geven een slechte prognose voor dit soort kittens en adviseren in laten slapen. Maar Eddie was zo’n blij en
vrolijk kitten dat we toch verder wilden onderzoeken wat zijn mogelijkheden waren.
Zo kwamen we in contact met een stichting in Amerika waar ze al verder zijn met de behandeling van kittens met een waterhoofd.
Het feit dat Eddie al zeven weken was geworden zonder medische hulp vonden zij zeer hoopgevend. We zijn hun adviezen verder op gaan volgen en Eddie kreeg medicatie.
Wat de toekomst brengt kan niemand weten, een dure operatie is misschien nog nodig en medicijngebruik zal waarschijnlijk levenslang zijn, maar zolang het geen lijden wordt en Eddie in zijn gedrag laat merken dat hij verder wil geven we hem die kans.
Maar om Eddie ergens te plaatsen vinden we toch een te grote uitdaging. Daarom blijft Eddie bij het gastgezin wonen, en kan de stichting borg staan voor alle nodige medische behandelingen. Dankzij drie adoptie ooms en  tantes wordt er een potje gevuld om Eddie te kunnen onderhouden.
En Eddie zelf? Die vind het alleen maar prachtig en geniet van elke dag! Verder is Eddie soms heel ondeugend, vooral naar poezenmeisjes toe. Maar hij kan ook enorm lief zijn.

Gaaf hè? Dan ben je een beetje anders van buiten maar je voelt je een gewone katerjongen. En als je dan van mensen liefde en aandacht krijgt, dan kan het helemaal in orde komen. Superbedankt Katrien!! En klik hier voor de site van de Stichting Poezensnuitjes.

Loesje geeft haar beste bjuutietips

Loesje

Vorige week schreef me verkering Bert op ze Feesboek over ze vacht. Hij heb iets met ze vacht, assie de lente voel dan beginne al ze haare te kriebelen.

Gefoelens

Als poes zeg ik er niet soveel over want hij heb zo ze eigen ding. En me Bert is soms onzeeker of ze vacht wel goed zit. Hij heb nu sportbrokke en ze vacht heb nu ook glans. Als katermans is het ook belangrijk assie er goed uit wil zien. Van mij eigen weet ik waar bjuutie echt zit. Maar assie fris wil zijn moet jij jou vacht wel goed verzorge. Als poes hebbie soms jou eigen bjuutietips, dat ken U misschien wel. Ik wil er vandaag over vertellen. Me eigen bjuutietips en mij eigen gefoelens daarbij.

Snorhaare

Als poes wil ik er van me eigen graag netjes verzorgd uitzien. Assie verkering heb is dat belangrijk. Mij Bert zit niet op mij eigen te wachten assie weet dat mij snorhaare nog vol met mij tonijn zitte. Maar assie net lekker jou eigen heb laate gaan in jou visschotel kan jou snorhaare ze spoore misschien niet verberge. En jou snorhaare maake jou tot wie jij ben. Van me eigen wil ik niet dat mij Bert op mij af zou knappe. Mij Bert is een nette katerman. Daarom is mij eerste bjuutietip, verzorg U snorhaare altijd goed.
U kan ze wassen, van me eigen gebruik ik gewoon mij poote. Ik draai rondjes om mij snoet en mij restjes tonijn zijn mij eigen toegift. Soms kan U misschien ook sjelei rondom U snorhaare hebbe. Assie dan lang wacht kan ze sjelei aankoeke. Van me eigen houd ik niet van aangekoekte snorhaare.

Vacht

Mij tweede tip heb te maake met mij vacht. Mij vacht is wit met zwart, van me eigen probeer ik mij kleur te behouden. Kleurspoele heb ik nog nooit gebruik. Ik ben een poes van mij pure natuur en aan mij vacht geen poloonezze. Assie nie echt ben, wie ben U dan?

Wasse is belangrijk en van me eigen doe ik ook plukke. Op mijn footo kan U zien dat ik mij vacht pluk.

Assie nu denk waarom pluk Loes ze vacht? Ik moet U eerlijk zegge, soms eet ik mij tonijn met alles wat daarbij kom kijke. Dan kan ik mij eigen niet beheerse en mij tonijn zit dan dwars door mij vacht. Beheerse vind ik moeilijk, soms vlieg mij tonijn al mij kanten op. Assie dan gaat plukke in U vacht kom U vanzelf al U restjes teege en U vacht heb ze eigen massaage. Assie alle tande nog heb gaat plukke makkelijk. Dan kan u ze vacht ze volledige massaage geeve. Met mij ene tand moet ik mij wel behelpen maar het luk mij nog wel. Van me eigen vind ik plukke belangrijk om te doen. Dan voel ik mij weer herboore en assie weer fris ben lig U wereld voor U open.

Poote

Mij laatste bjuutietip heb te maake met mij poote. Van mij eigen heb ik mij grootste heekel aan mij vieze poote. Dat ik van mij bak af kom en al mij zand zit tusse mij poezeteene. U zal het vast herkenne. Dan ga ik eerst aan mij paal krabbe en de rest van mij zand leg ik dan in mij bank. En soms spring ik ermee op mij bed, ik vind het fijn om mij zand kwijt te zijn. Mij vrouw vind er niks aan en soms komt ze met de groote slang achter mij vieze poote aan.
Mij naagels trek ik met mij ene tand uit mij teene. Zo ben ik ook mij eigen pediekuure. Kunstnaagels hoef ik niet. Op kunstnaagels loope heb een poes nog nooit verse tonijn gebracht. Misschien ben ik anders maar al die poespas hoef voor mij eigen niet.

Binnenkant

Voor mij heb schoonheid andere waarde. En het heb niks te maake met bjuutie van U buitenkant. Assie eruit zie om door U ringetje te haale wat heb U dan? Iedereen kijk naar U assie op straat loop, van U snorhaare tot u staart. Van mij eigen denk ik maar zo, van een knappe taafel heb ik nog nooit mij tonijn gegeete. Assie echt mooi wil zijn verzorg U ze binnenkant van u eigen ook goed. Daarom heb mij echte bjuutietip een hart. U kan het niet zien, maar U kan het wel voelen. Als U goed zorg voor U hart kan U straale assie winter heb en zomer. U kan liefde voele en u kan het geeve. Van mij eigen weet ik, met mij hart op me juiste plaats klop alles. Mij kop, mij vacht en mij verkering.

Mij hart is mij mooiste bjuutietip en U kan het van u eigen laate straale.

Liefs van Loesje