Gisteren had ik een rare dag. Eerst werd ik wakker en ik voelde meteen dat ik weer wilde gaan slapen. Dus dat heb ik gedaan. Toen ik wakker werd, ging ik in de vensterbank op de zon wachten.
Ik had heel veel slaap. En er was maar een beetje zon.
Raar
Mijn ideaal is een gewone dag. Dus dat elke dag hetzelfde is. Dan weet ik wat er gebeurt en wat er daarna gaat gebeuren. Saai is fijn. Saai is veilig.
Maar gisteren was ik zelf niet gewoon en de dag wel. Dat was raar. De wekker ging af, mijn vrouw stond op uit bed en ze ging aan haar werktafel. En ik dacht ja wat nou, ik wil slapen maar de dag is al begonnen.
Wachten
Als ik niet wat ik moet doen, dan doe ik niks. Wanneer je nog een kitten bent dan spring je alle kanten op en een dag gaat dan vanzelf. Nou ben ik al wat ouder dus ik doe dat soort gekke dingen niet.
Ik miauwde dat ik knuffels wilde en toen ging ik daarvoor klaarliggen op mijn kussen. Man, wat was dat fijn. Van knuffels voel ik me altijd rustig worden in mijn kop. Dus ik ben vanzelf in slaap gevallen.
Zon
Toen ik weer wakker werd, scheen de zon een beetje. Ik sprong in de vensterbank om te zonnen dat ik lekker warm zou worden. Het lukte gewoon niet goed dat was ook raar. De zon was niet zo warm als anders. Ik ben best een tijdje blijven liggen maar er kwam niet meer. Ik dacht dat het zomer was.
Dus toen ging ik weer op mijn kussen verder slapen.
Raar
Ik wist niet dat zoiets bestond. Dat alles gewoon is maar dat je zelf opeens niet weet wat je moet doen. Dus dat je zelf raar bent. Raar hè dat dat kan!
Samen slapen is supergezellig, maar ik kan het nog niet helemaal. Ik bedoel, op Feesboek en overal lees ik dat katten op hun mens liggen. Op hun hoofd en op schoot en weet ik waar allemaal. Dat doe ik niet.
hoi Paws! De Amerikaanse poes heeft een naam die precies bij haar past. Paws betekent pootjes en de pootjes van Paws zijn speciaal. Ze heeft extra tenen, bij elkaar maar liefst 28 stuks.
Meer tenen is een afwijking van de natuur. Het heet polydactyl en het kan bij alle katten ter wereld voorkomen. In Amerika staan ze bekend als Hemingway katten. De schrijver Ernest Hemingway was dol op deze katten, sinds hij Snowball had – een witte kater. Uiteindelijk had Hemingway ongeveer vijftig meertenige katten, vandaar de bijnaam Hemingway katten.
Eerlijk is eerlijk, ik ben een knuffelkater. Dat is gewoon zo. Het betekent dat ik knuffel voor het fijne gevoel maar het is ook, ja hoe zeg ik dat, het helpt ook tegen moeilijke gevoelens.
Ik ben een ex-zwerfkater en een ex-asielkater en ik heb angstklachten maar wat ik wel kan dat is troosten als er wat is.