Wat ik vind van kussen en vooral op mijn neus

neus

Als knuffelkater weet ik wat kussen is en ook dat zoiets heel presies komt. Waar, hoe lang, wanneer en dat er beter geen geluid bij komt, kussen hoort niet met geluid.

Dat weet ik zeker.

Neus

De allergefoeligste plek voor een kus is op mijn neus. Dus dat kan haast nooit omdat ik een katerman ben met ook veel gefoel van binnen en ik ben snel bang dus als er een kus aankomt door de lucht ook. Ik zie dan het hoofd van mijn vrouw steeds dichterbij mijn kop komen en ik hou best veel van haar maar het is toch eng!! Dat steeds dichterbij!! Dus eigenlijk heel eerlijk waar heb ik het liever niet op mijn neus.

Alleen heel soms en dan superzacht.

Buik

Ik ben ook gefoelig op mijn buik maar anders wegens dat ik er veel vacht heb. Persoonlijk hou ik veel van vachthappen dat is dat ze zachte hapjes neemt en dan langzaam heen en weer en van onder naar boven, en dat dan langzaam. Daar hoef ik ook geen geluid bij ook al niet omdat ik dan aan het spinnen ben en dan stoort het gewoon als iemand anders ook geluid gaat maken. Ik zit dan in mijn gefoel.

Met het vachthappen kunnen kussen weer wel. Tussendoor. Of aan het slot. Niet aan het begin dan ben ik er nog niet ontspannen genoeg voor. En zonder geluid, daar ben ik heel streng op. Dat hoort gewoon niet.

Kop

Een kus op mijn kop vond ik altijd eng maar de laatste tijd heb ik af en toe dat het best fijn is. Alleen als ze al een poos aan het aaien is, dan kan het. En dan superzachtjes en een enkele kus is genoeg dus niet de hele tijd en dan erbij praten.

Dus ik vind kussen best fijn, op mijn manier. Maar toch denk ik bij mezelf als katerman zijnde, dat het nou tiepies iets is voor mensen.

 

Loesje vertelt assie schrik van het nieuws…

nieuws

Soms begin jou nieuwe jaar en moet jij wenne. Jij wil jou nieuwe jaar leere kenne en jij wil rustig beginne. Van me eigen heb ik u vorige week fertel van mij probleem met mij maatje meer.

Aan mij maat

Mij dokter zeg dat ik aan mij maat ben, hij heb het gezien op ze weegschaal. Van mij eigen wil ik mij leeve nie laate lijde door mij  getal op mij weegschaal. Gelukkig heb u mij allemaal u beste tip gegeeve. Mij hart foel dankbaar zijn maar mij buik foel nog
steeds mij weerstand. Assie het aan mij eigen fraag dan hoef het nie. Mij dokter wil het, hij vin mij buik te groot. Dan hebbie wel jou eigen dielemma waar jij mee worstel. Jij ben er druk mee.
Dan kom jou vrouw ineens en zij zeg, Loes er is iets gebeur en zij geef mij zachte knuffels. Van mij eigen gaf ik wel mij kopjes maar mij ene tand ruik ze onraad. Assie maar één tand heb dan kan jij er wel veel mee. Mij vrouw zeg Loes jou lieve vriend kater Vlo is over ze reegeboogbrug gegaan. Dan sta jou nieuwe jaar stil, van jou ene op jou andere moment. Van mij schrik kon ik mij geluid nie meer maake. Mij traan liep uit mij oog van mij verdriet.

Mij vriend Vlo

Jij fraag jou eigen meteen af in welk jaar jij ben beland? Selluf heb ik er geen ferstand van maar mij hart schrik assie zo moet beginne. Hoe kan jij jou jaar beginne assie jou vriend af moet geeve.
Vlo was mij lieve vriend van mij blog. Assie blogt dan schrijf jij verhaaltjes. Mij vriend Vlo heb ze allemaal, geleeze. Hij was van ze eigen een wijze katerman, hij heb mij eigen geholpe met mij sessuweele foorlichting. Hij gaf iedereen ze tip en hij was vriendeluk. Van me eigen vin ik vriendeluk zijn belangrijk. Jij kan ook blaase maar wat hebbie dan. Jij ferplaats alleen jou lucht en jij koop er niks foor.
Mij vriend Vlo was harteluk en hij was ze eigen bescheide katerman. Hij heb ook mee gedaan met mij hoedjessjoow en hij was trots op ze eigen, spesiejaale hoedje. Het was mij Vlo Hoedje, jij kan ze nerregus koope. In mij hart hoop ik dattie ze hoedje nie fergeete is toen ie over ze reegeboogbrug  ging. Maar misschien hebbie het voor ze vrouw, Mevrouw Vlo achter gelaate. Assie Vlo een beetje ken dan weet jij, hij heb ze hart van goud. Ze hart heb het altijd goed gedaan, het waare ze niere. Ze niere waare stuk, dan kan jij niemeer ferder.
In mij hart geef ik mij trooskopjes aan Mevrouw Vlo. Zij heb het nu noodig.

Be-trek-ke-luk

En daar zit jij dan met jou maatje meer. Jou traan stroom uit jou oog en jij denk waar ben ik van mij eigen mee beezig? Jij ben druk met jou gedoe van jou getal op jou weegschaal. Jij weet nie offie saardiene of jou paaling bij jou visboer moet bestelle. Jij wil jou plan maake maar dan maak jou leeve ze eigen plan.
Mij vrouw zeg, Loes alles is be-trek-ke-luk. Als poes denk ik daar toch ofer na. Wat stel mij maatje teveel foor assie hoor dat jou goede vriend over ze reegeboogbrug is gegaan? Jij kan wel zegge, ieder heb ze eigen ding maar in mij hart zit nu mij ferdriet. Assie zofeel emoozie heb dan kan jij nie aan jou maatje meer gaan werreke.
Mij dokter moet maar wachte met ze kielo, van mij eigen vin ik mij groote buik best be-trek-ke-luk. Mij vrouw maak ze eigen wel zorruge, zij wil nie dat mij buik straks ofer mij grond sleep. Ik geef er niks om, mij hart moet nu eers ferwerke. Dan kan jij al jou visssoorte goed gebruike. Kwaaliteit van mij leeve vin ik nu belangrijk. Mij jaar is nog nieuw genoeg foor mij andere dinge.

Mij gezond

In mij hart weet ik, van mij eigen moet ik wel aan mij gezond denke. Mij Bert zeg het, mij vriende en mij vrouw ook. Mij Doorie is bang en hij ferstop nu ze kaasnoepies. Maar ik zeg u eerluk, ik vin het moeiluk.
nieuwsJij kan wel jou heele leeve op jou visgraat bijte maar wat hebbie eraan? Straks doe jij het ineens niemeer net als bij mij vriend Vlo. Offie nou op jou visgraat bijt of in jou sappige makkareel. Van me eigen kies ik dan wel voor mij makkareel, jij moet er wel jou beste van maake. Mij vrouw zeg, Loes jij ben zo een boergondiese poes. Ik geef er niks om, jij ben wie jij ben.
Mij vriend Vlo heb gezeg dat niemand van ze vriende over ze regenboogbrug mag koome. Hij heb wel gelijk, wij heb al genoeg verdriet. Soms kijk ik naar mij sterre buite, mij lichtpuntjes aan mij heemel. Dan foel ik mij liefde stroom door mij hart. Jij foel wat jij ferloore heb en dat jou liefde nooit oferga. Jij moet het akzepteere en jou eigen leeve weer gaan zoeke. Maar jij heb tijd noodig. Tijd om jou plan weer met jou eigen letters te schrijve. En om jou vriend Vlo los te laate want jij mis hem…

Loesje

Waarom ik soms ekspres niks doe met een potlood

potlood

Ik  speel graag met een potlood. Echt waar. Leuk spul. Alleen soms kan ik er helemaal niks mee. En dat doe ik er ook niks mee. Ook niet even. Maar dat is thuis moeilijk.

Rollen

Wanneer ik het potlood ontdekte, weet ik niet meer. Maar wel hoe dat ging. Er lag iets op de grond en toen ik er op tikte met poot, ging het de lucht in. Eerlijk, eerst vond ik het eng, maar toch ook leuk. Dus ik tik harder, BAM. Dat potlood ging een hele andere kant op. Ik weer BAM. Potlood weer ergens heen dat je denkt hoe kan het. Dus toen pakte ik het met mijn voorpoten vast en ik ging ermee rollen en toen ging het potlood nergens meer heen.
Dus sindsdien speel ik af en toe met een potlood. Lekker, ik win altijd. Dan speel je leuk.

Zin in

Nou komt het. Mijn vrouw vindt ook dat ik leuk speel. Dus ze wil ook dat ik met het potlood speel als zij er zin in heeft. Maar dan heb ik geen zin. En dan moet je met een vrouw samenwonen, hoor. Die blijft vragen. Vaak ook met een hoge stem, net of ik doof ben en alleen dat kan horen.
Als katerman speel ik niet op verzoek. Spelen is een persoonlijk gefoel. Je hebt het of je hebt het niet.  En als ik het niet heb, dan doe ik dus net of het potlood er niet ligt en  of ik niks hoor. Zo eenvoudig kan het zijn.

Nacht

Maar eerlijk waar, als het nacht is en ze ligt in bed te slapen, dan ga ik naar de huiskamer om het potlood een tikje te geven. Even kijken wat er gebeurt. Maar dat doe ik dan alleen omdat ik het zelf wil, anders niet.

Kater Dorus over knalle, diejeet en oom Vlo

DorusDaar ben ik weer. Iedeween een gewukkig nieuwejaar!! Oooh mijn mensen waren  eggiewaar supermeegatjots op me dat ik so kalm door boemskienagt heen ging.

Ikke hoorde wel steets BOEM en KNALLLL maar ik bjeef sitte. En asse bewooning kjeeg ik een noepie. Of ik ging met me pauwfeer pele. Die isse gwoot!! Die feer isse heel zierluk. Enne komp uit hut kontje fanne fogul.
Dusse erregens woop er een pouw mette kaale kont. Want frauw sei datte er een hoop feere ware.

Laat eten

Ikke kjeeg wel pas heel waat me eten. Halluf 7 pas. Ikke wasse daar sjo booz op dat ikke evve nies wau. Sal se were!! Maar ja… as gesonde howwantse kaatur kjijg je tog wast fanne knorrend maagje. En ikke hep me gesonte eetwust fanne MamsieLoesje (koeskoes) erft. Dusse ikke ging maar eete hihihi.

Diejeet

Oofer mamsie gespjook… sei moet op diejeet. Mamsie moete kiewoos affalle.
Dusse iedeween… geef mamsie niet meer dan fijf garnaale en/of tien tooneine. We moete stjeng sjijn. Eg!! Mamsie moet opereer worde. Snik snik. Eers stoole se me knikkers, enne nu wille se mamsie haar kiesjes heppe.
Ikke seg staa op tege deese dieffe!! We moete één front forme. Laate we de stjaat opgaan mette spandoekjes dat we dit nie meer pikke.
REEFOOLUSIE!!
Nau zat ikke laas mette mamsie te pjate. Datte ik ging kijke foor diejeetnoepies.
Oooooooh mamsie wert loeikwaat oppe me. Se wil toktokkaasnoepies. Ikke mag dat fiese woortje diejeet nooit meer segge.
Geen diejeet
GEEN DIEJEET

Oom Vlo

Ikke kjeeg affeloope donnerdag inne afont een innernetbjief. Fanne frauw fan oom Vlo.
Ikke was net mein karspiejaamaa aan hut aantjekke en froech offe het foorlees kon worre. DorusOom Vlo was sjiek worde. En hij moest gaan sjape ommedat de dokker hem niet meer beetur kon maak.
Me bekkie begon te twille en me oogjes werre nat.
Ikke sat teege frauw maar oofur datte we foorige week nog de reegeboogbjug hadde digttimmert. Ikke kjoop teege frauw aan en begon saggies te snikke.
Oom Vlo… ikke hep uwes maar ses maante kent. Maar het waare wel ses feine maanten. Ikke sjal uwes misse.
Tot ooit!!

Dorus

Wat ik erfaar als oudere katerman

ouder worden

“Ben je ziek aan het worden?” vroeg mijn vrouw toen ik miauwde voor de zesde ochtendknuffel. Ze was ongerust. Dus toen kwam er een knuffel met gesprek.

Praten

Als katerman met erfaring in het samenwonen weet ik dat een vrouw soms alleen wil praten. Ze zit ergens mee, ze wil een gesprek maar dat betekent vooral dat  zij praat en dat ik erbij blijf liggen, dus tussendoor een brokje eten dat kan niet.  En nou was dat ook het geval. Gelukkig bleef ze aaien dat maakte het gemakkelijk om stil te liggen.

Veranderd

Ze begon met dat ik veranderd was de laatste tijd. Wegens dat ik meer aaien wilde en langer en ook soms ’s nachts knuffels en dat ik het moeilijker vond als ze twee keer op een dag achter elkaar weg ging. Ja, is allemaal waar. Maar wie krijgt er nou genoeg van superfijn aaien? Of van gezelligheid? Ik niet.

Als je een vrouw laat praten dan ontdekt ze vanzelf de antwoorden. Opeens wist ze het.  Ik was een seeniejor katerman en die hebben meer behoefte aan liefde.

Seeniejor

Ik wist natuurlijk al lang dat ik een seeniejor was.  Daar heb ik niks voor hoeven te doen, eerlijk is eerlijk. De ene dag na de andere gaat vanzelf voorbij en als je geen kitten meer bent dan word je vanzelf een seeniejor. Het betekent vooral dat je meer levenserfaring hebt. Je gefoel is dat je meer moet rusten en rieleksen. Ik bedoel eigenlijk vooral dat je meer gefoel hebt voor van alles. Dus herrie is moeilijker, en rust is belangrijker, en knuffels zijn fijner. En wegens dat ik naar mijn gefoel luister, kom ik dus ook meer knuffels halen.

Dus met ziek zijn heeft het niks te maken. Seeniejor zijn is juist iets moois. Want als je meer gefoel hebt, dan zijn de knuffels fijner. Dus ik heb al helemaal zin in mijn zevende ochtendknuffel.