Er zijn dagen waarvan ik foel ik blijf misschien wel op bed liggen. Die heb ik veel gehad de laatste tijd. Maar opeens was het leefe anders. In orde.
Saai
Toen ik nog in het asiel zat, mocht ik alleen naar een huis waar het saai was, dus dat er niks gebeurde. En toen schreef mijn vrouw dat ze heel saai was en dat is ook zo, en daarom mocht ik hier komen wonen. Want ze leest en ze zit aan de compjuuter en veel meer doet ze niet. Dus dat is superfijn. Saai is goed.
Fierus
Maar toen kwam het fierus.
Minder auto’s in de straat, dat vond ik best goed. ’s Nachts had ik toch autolampen om naar te kijken, die bleven gewoon voorbijgaan.
Alleen na een paar dagen kwamen er grote enge fooguls in de straat. Toen durfde ik niet meer in de vensterbank. Soms lag ik op de bank en dan zag ik ze voor het raam bewegen.
Na een poos kwamen de auto’s terug en de fooguls gingen weer weg.
Steiger
De glazenwasser kwam, dat was moeilijk maar ik wist: hij gaat weer weg en dat deed hij ook. Dus dat snapte ik. Moeilijke dingen kan ik best als ik maar weet hoe ze aflopen.
Na de glazenwasser kwam de dag dat er opeens grote steigers in de straat stonden, met heel veel herrie. Dan weet je als huiskater ook niet wat je moet doen echt niet. Dus daarom deed ik niks. Pas in de middag gingen de steigers weg.
Wachten
Ik was gewoon zenuwachtig geworden echt waar. Dat ik de hele tijd iets verwachtte dat moeilijk zou zijn alleen wist ik niet wat het was. Er gebeurde niks dus ik bleef wachten.
En toen was er een ochtend dat ik naar buiten keek en ik zag het:
- geen fooguls
- er komt zon aan en van dat warme
In de straat waren er geen enge geluiden. En opeens was alles in orde, zomaar, vanzelf, ik had het niet verwacht en toch was het zo. Superduperheerlijkfijn!!
Van mij eigen had ik mij hoop dat ik na mij operazie mij rust zou krijge en dat mij leeve weer gewoon zou zijn. Assie poes ben wor jij nerreges zo blij van als dat jou leeve gewoon is. Dattie weet waar jou tonijn sta en wie jij selluf ben van jou eigen.
Van mij eigen wis ik nie eens dat ik mij niere had. Ze zeg Loes ik ga het jou foorzichtig zegge want het lig gefoelig. Dan foel jij jou buik al hange maar jij probeer dattie het nie zie. Mij vrouw zeg Loes, jij mag nie alles zomaar meer eete.
slankbrokke. Van mij eigen was ik mij slankbrokke al lang weer fergeete. Jij kan het toch ook allemaal niemeer bijhouwe. Mij vrouw zeg Loes, jou slankbrokke heb weinig kaalorieje maar jou nierbrokke heb feel kaalorieje. Assie zieke niere heb wor jij meestal slank en dan moet jij meer kaalorieje eete om aan te sterreke. Jou nierbrokke heb feel enerzie foor jou gezond. Assie soies hoor kan jij weer opfeere van jou eigen. Meer kaalorieje eete klink mij eigen altijd poesietief in mij oor.
Droge brokjes kan ik de hele dag door eten. In de ochtend wordt het bakje tot de rand toe gevuld. Ze zijn van meneer Konijn en speciaal voor mijn blaasje. Gelukkig hebben ze een lekker smaakje. Je zal toch maar fiese brokjes moeten eten, bah nee. Dat lijkt me echt een katmerrie. Maar die van mij zijn dus gewoon jammie.
Nou nu ga ik stoppen met miauwen en neerpooten. Want buiten is de zon weg en doet het heel hard woes woes dus moet ik even extra vensterbank controle doen dat we nog wel veilig zijn. Gelukkig had ik mijn winterjas nog niet helemaal uit want ik ruik aan de lucht dat het weer kouder wordt.