Hoi lieve allemaal, er waren hele liefe reejaksies op mijn snurken van vorige keer. En ik leerde dat ik niet alleen ben in mijn snurken. Nu vind ik ook dat ik snurk. Maar wel zacht. Dees week heb ik een afontuur meegemaakt. Het was buiten en ik was in mijn tuin. Daar ga ik vandaag over vertellen.
Freemde mauw
Afgelopen week op een dag, ik weet niet meer welke, was het mooi weer. De zon was warm en ik foelde in mijn lijf dat ik naar buiten wilde. Dat zit in mij van natuur. Zo ben ik geboren. Dat is oer zijn. Ik wilde de tuin in om te kijken of alles nog klopt zoals het hoort. Dat er geen verdwaalde beestjes zijn. Soms is er een fogel of een eegel die de weg kwijt is. Dan loop ik er heen en mauw ik dat ze ergens anders naar toe moeten omdat dees tuin van mij is. Er is een kei-mooi parkje vlakbij waar de beestjes kunnen wonen. Daar hebben ze geen last van mensen of andere dieren. En ze krijgen daar ook eten. Dat is beter dan in mijn tuin.
Ik was in mijn tuin toen het gebeurde. Ineens hoorde ik een mauw. Een freemde mauw. Zo mauw ik niet en Mila ook niet. Het kwam uit de tuin. Nou ja, dat dacht ik dus. Want het klonk heel dichtbij. Ik schrok hier best omdat ik dit nog niet eerder heb meegemaakt.
Naar de poort
Mijn lijf was meteen in reejakzie. Omdat ik zo schrok gingen de haren op mijn rug omhoog en mijn staart was heel dik geworden. Mijn vrouw zei tegen me dat dit te maken heeft met het oer en vechten. Vechten doe ik niet, daar ben ik te gefoelig voor. Ik liep meteen naar de poort om te kijken wie daar zo mauwde. Ik mopperde zachtjes van binnen want dit is nieuw. En toen ik onder de poort door keek zag ik het. Ik zag haar! Een poesemeisje met een roodhalsbandje om haar nek. Ik deed zomaar ineens blazen, ik was niet boos maar het kwam gewoon van binnen in eens. Misschien is dit ook wel oer. Ik wilde alleen maar zeggen dat dees tuin al vol is, komt ze naar me toe gelopen met zachte mauwtjes. Ze doet heel lief tegen me. Toen deed ik heel diep zuchte want wat moet je nou met een poesemeisje die zo lief doet. Ik weet niet veel poesemeisjes af. Mij furkeer Jafita is een mooie poesedame met ook maar één oog en zij heb al beebies gehad. Niet van mij hoor want daar heeft de witte jas voor gezorgd. Ik wist het even niet meer in mijn kop. Toen ben ik mijn vrouw gaan halen want misschien weet zij het wel. Mijn vrouw liep ook naar de poort en deed hem open. Daar was het poesemeisje, haar naam weten we niet. Ze is een schildpad kleur, zo heet dat in de mensenwereld. Ik durfde er niet heen dus deed mijn vrouw de poort voor mij dicht.
Poesemeisje
Mijn vrouw liep naar het poesemeisje en vroeg wat ze wilde. Ze mauwde dat ze alleen kopjes wilde geven. Het was mooi weer en ze wilde lief doen. Mijn vrouw heeft haar kriebels gegeven op haar kopje. Dat vond ze echt heel fijn. Daarna is ze naar huis gelopen. Ze is een buurpoes. Dat wist ik niet eens. Ik had haar daar nog nooit eerder gezien. Ik moest natuurlijk wel even aan mijn vrouw haar handen snoffen want ik durfde niet naar haar toe maar nu kan ik wel ruiken wie ze is.
Ze is een aktiefe jonge poesemeisje die graag speelt. Ze deed mauwen dat ze een nieuwe buurpoes is. Mijn staart deed wel even bibberen toen in mijn vrouw haar handen rook. Het was spannend om een nieuwe geur te ruiken. Ik weet nu ook dat ze niet in mijn tuin komt maar gewoon gedag komt zeggen. Dat mag van mij en dan zal ik niet meer blazen.
Diep denke
Gelukkig heb ik mij eigen gefonde want jij heb jou eigen noodig assie geluk wil foele in jou hart. Dattie weet wie jij ben en wat jij lekker vin. Ik ben nu Loes van mij eigen en ik heb mij groote buik. Daar heb mij vrouw en ik van mij eigen wel onse diskussie ofer. Mij vrouw zeg Loes misschien kan jij jou groote buik in jou ferleede laate? Selluf vin ik mij groote buik hoor bij mij NU en bij mij toekoms. Het is wie ik ben van mij hart en mij niere. In mij buik zit zofeel van mij geluk, daarom is mij buik zofeel groot. En ik ben nu ook Moeder van alle Sterre geworre, dan ben jij wel heel feel jou eigen. Mij ferleede lig in mij kast, mij vrouw heb er footoos van. Soms kijk wij er saame naa en dan zie ik met mij eigen oog hoe ik Loesje ben geworre. Maar van mij NU heb ik nog geen footoos want het is mij toekoms. Daarfoor moet ik nog pooseere want jij kannie op jou footoo staan assie het nog nie heb meegemaak. Jij moet wel bij jou tijd blijfe.
We willen eerst graag aan jullie vertellen waarom we hier wonen. Eerst woonden er twee konijntjes samen in dit verblijf. Het waren zusjes en ze waren heel erg aan elkaar gehecht want ze waren altijd samen. Nu gebeurde er pas geleden iets ergs want toen baasje een keertje voer kwam brengen, was konijntje Mel plotseling een sterretje geworden. Toen was konijntje Kim heel erg eenzaam en hebben ze besloten ons te gaan halen, dus wonen wij nu ook hier. We denken dat Kim het wel erg gezellig vindt samen met ons want eerst deed ze haar snuit over ons heen en toen begon ze onze oren te wassen. Ze houdt ons goed in de gaten hoor en we kunnen nu heel veel van haar leren omdat zij al groot is.
proeven. Dat was heel speciaal en ze hebben gezegd dat we nog meer lekkers krijgen binnenkort. Aan het binnenhuis zit een trap waarover je in een ren kunt komen. Die lijkt ene beetje eng maar wij zijn al dapper en rennen al hard naar binnen, naar buiten en weer terug. Buiten zitten we graag want dan kun je veel zien en als het warmer wordt, komt er nog een extra stuk aan zodat we meer plek hebben en mogen we ook los in de tuin rennen. Daar zijn we nu nog te klein voor hoor. In het mensenhuis dat erbij hoort wonen ook drie katten. Daar zijn we niet bang voor want die doen ons niks en kunnen ook niet in het hok hoor. Misschien kennen jullie ze wel want het zijn Molly, Dropje en Lucky (Roodmans).
Wij testen speelgoedjes voor katten. Dat is ons werk. Deze week test ik, Tjilla, een space-ball.
Gelukkig is dit een bal die rolt dus als je ballen leuk vindt, vind je deze misschien ook wel leuk. De ketnippies zitten op een doekje binnenin de bal en die kun je niet pakken. Ook niet als je heel erg je best doet. Als je geen flikkerende lampjes mag van thuis, dan kan het ook zonder want er zit een lipje in de tweede bal binnenin die je mens eruit moet trekken zodat het lampje gaat werken. Dat kan ook afgeknipt worden en dan aktieveert het lampje niet. Dan is het een 2-in1-bal en dat is ook leuk. Het is wel een harde bal dus dat moet je maar net leuk vinden. Het geluid is het geluid van twee ballen tegen elkaar, het is niet erg storend, maar je hoort het wel. Wat wel echt leuk is, is dat je een harde bonk hoort als de bal tegen de muur komt. Persoonlijk vind ik dat vooral leuk in de nacht. Het mensenmeisje vindt dat iets minder leuk.