Hoi lieve allemaal, het saame poote wassen is bij heel veel goed gegaan. Sommige kwamen een beetje in de knoop maar ik denk dat dees poese en katers misschien een beetje ongeduldig waren. Maar iedereen heeft het kei-goed gedaan! Misschien doen we een keertje poote wassen voor erfare poese en katers. Maar dan moet ik zelf eerst erfare worden. Want nu doe ik alleen nog beginners poote wassen.
In mijn tuintje
Afgelopen week kwam de zon ineens keiveel in de lucht staan en het was overal best warm. Dan ben ik het liefst in mijn tuintje aan het rommelen. Dan loop ik rond in de tuin en dan tjek ik of alles goed is. Ik was al bij de aardbeien geweest en ik wilde naar de vlinderstruik toen ik een stokje zag liggen. Het is van bomen gemaakt. Mijn vrouw was er ook en die zag 
ook dat er een rood puntje aan het stokje zit. Toen heeft mijn vrouw het stokje opgeraapt en het bolletje eraf gebroken. ‘Zo Brammie, dat bolletje is gevaarlijk, daar kan je vuur mee maken’. Nou, dan snap ik wel waarom ze dat bolletje eraf brak. Ik wist niet eens dat stokjes vuur konden maken. Ik ben dan ook een tuinkater en geen dafinsie. Mijn vrouw rolde het stokje terug op de grond en toen rolde het verder. Mijn kop en lijf kwamen meteen in aksie. Met mijn lijf sprong ik keihoog in de lucht en toen bam! Bovenop het stokje met beide poote. Nu had ik het stokje gefange.
Stil staan
Heel even stond ik stil op het stokje om te kijken of mijn vrouw gezien heeft dat ik het stokje meteen had gefange. En dat heeft ze want ze zei meteen: ‘Goed zo Bram, die heb je snel gevangen.’ En dat had ik ook. Daarna foelde ik in mijn lijf dat ik verder wilde spelen. Het is een beetje oer maar toch ook weer niet. Ik moest gewoon met mijn poot tegen het stokje tikken om te zien wat het deed. Mijn zusje Mila was er inmiddels ook bij komen staan want ook zij heeft nog nooit een stokje gezien die eerst kon branden en toen niet meer toen mijn vrouw dat bolletje eraf haalde.
Het stokje bewoog een beetje. Het deed niet rollen maar schuiven. Dat is wanneer het glijd en niet rolt. Ik tikte nog een keertje met mijn poot tegen het stokje aan, en weer schoof het een beetje verder. Misschien tikte ik niet goed en dat het daarom niet rolt. Mijn kop had een goed iedee. Wat nou als je de andere poot probeert. Dus ik hoppa met de andere poot tikken maar ook hier schoof het weer. Waarom rolt het nou niet. Het is toch een stokje. In mijn kop was ik even in de war want normaal rolt het toch als je er tegen aan tikt. Ik dacht bij mezelf, ik geef niet op, ik ga nog een keertje tikken, en nog een keer. Net zolang totdat het rolt. Maar na zo’n vijf keer tikken deed het nog niet rollen.
Mila keek ook
Toen ging ik zitten en denke. Denke over hoe dit nu moet. Ik wil spelen en ik heb een stokje maar hoe ik wil spelen lukt me niet. Mila wist het ook niet. Zij zat ook te kijken en te denke. 
Toen ben ik naar mijn vrouw gegaan en heb ik gevraagd waarom het zo lastig is om te spelen met het stokje. Ik leerde van mijn vrouw dat het een luusiefer houtje is en dat dees vierkant zijn. Het heeft kanten en daarom kan het moeilijk of niet rollen. Ik wist eerst niet eens wat een luusiefer houtje is maar nu wel. Je kan er vuur mee maken als het rode bolletje erop zit. Eerlijk is eerlijk, ik hoopte van dat houtje dat het meer deed alleen maar schuiven. Het had moeten rollen zodat ik erachter aan kon rennen en dan kon ik het fange als een echte prooi. Maar dees hout mag van mij een luusiefer blijfe. Ik ga nu lekker in de zon dutten. Fijn wiekent allemaal.
Gisteren was een biesondere dag. Ik was jarig wegens dat ik 14 jaar werd en ik had ook vijf jaar verkering met Loesje en zij met mij dus dat was ook goed.
Loesje heeft er 
gefraag in ze innerfjoew en het was ze laatste fraag. Mij snorhaar ging krulle van mij geluk. Assie zo een mooie fraag krijg dan wor jij ook ferleege. Maar ik heb wel meteen ja gezeg want soms weet jij dinge. Soms foel jij in jou hart dat jij thuiskom. Assie iemand zo lief vin dan moet jij nie tweifele. Tweifele leefer jou eigen niks op, daar wor jij nie gelukkig van. Jij kan beeter jou geluk greipe assie langskom. Jij laat jou makkareele ook nie bij jou visboer in ze winkel ligge. Die neem jij mee naar jou huis en daar zettie jou tande in. Selluf heb ik mij tande niemeer, maar niemand houw mij van mij makkareele af. Jij moet nooit wegloope foor jou uitdaaging.
dan begin jou makkareele in jou buik toch te kriebele. Zij kom tot ze leefe zeg maar. Want jij ferwacht nie dat zo een bekende media katerman jou eigen fraag voor verkering. Selluf had ik al wel mij oog laate falle. Zoies fergeet jij nooit meer. Van me eigen lag ik rustig bij mij vrouw op ze schoot en zij zat op ze teelefoon dinge te doen. Daar moei ik mij nie zofeel mee want wat hebbie eraan. Jij moet jou vrouw ook ze preifussie geefe.
Vandaag is mij Bert ze ferjaardag, mij Bert wor feertien jaar van ze leeftijd. Foorig jaar heb mij Bert ze dokter nog een jaar van ze leeftijd trug gefonde in ze kompjuuter. Anders was mij Bert nu dertien geworre van ze eigen. Jij fraag jou eigen af hoe het kan? Maar het maak mij eigen niks uit. Van mij eigen wil ik ook ooit feertien worre, dattie saame feertien ben. Daar droom ik nu van. En dat mij Bert vandaag in ze zonnetje wor gezet, mij Bert is gek op ze zon en hij ferdien het. Lieve Bert van mij hart zeg ik, feliesiteer met jou ferjaardag van feertien. Jij ben zo biesonder foor mij hart, zonder jou ben ik nie mij eigen. Mij hart wil met jou saame zijn al mij daage van mij jaar. En jij hoef nooit nie te ferandere want jij ben iedere dag van jou leefe goed zo assie ben. Jij krijg mij foor alteit kopjes van mij hart. En ferder heb wij ook onse preifussie…
Mama zag na twee maanden een fotootje van mij toen ik nog maar net geboren was en ze was helemaal verliefd op me. Ik heb gezorgd dat ze nog een heleboel veel foto’s van me genomen heeft en toen was mijn mama helemaal verkocht. Mama wilde graag weer een nieuw poes hebben. Toen heeft een vriendinnetje van mama me gewoon gehaald en mij naar mijn nieuwe mama gebracht. Ik wende heel snel want eerlijk gezegd is ze ook echt heel erg lief voor me.
Ben soms ook wel beetje ondeugend hoor, dan ga ik dingen doen wat ik eigenlijk niet mag zoals papier eten. Dan zeg mamma holle bolle Gijs (als grapje) en legt het papier dan weg. Ook vind ik het leuk om, als mama haar dutje doet, haar wakker te maken. Ik doe dan eerst zachtjes een tik geven tegen haar gezicht.
En op buitenbalkon kijken naar de toeter en de mens en de vliegbeesten.
Op deze foto kunnen jullie zien hoe gaaf de tuin is. Een aantal van jullie heeft de foto al op Feesboek gezien waar ik als bekend bloggend katje natuurlijk mijn eigen pagina op heb. Ik kan niet wachten tot dat ik erin mag rennen, spelen, pootballen, foguls vangen. Frau zegt wel dat ik niet meteen de tuin in mag als we er gaan wonen. Waarom niet, mauwde ik. Nou dat is en nou komt er een heel moeilijk woord, omdat ik eerst moet akliemaatieseere. Dat is dat ik ga wennen aan de geur van het nieuwe huis zodat ik het als ik op stap ga ook weer terug kan vinden. Ik ben wel nog met Frau in onderhandeling over hoelang dat akliedinges dan gaat duren. Zij zegt zes weeke maar daar ben ik het niet zo mee eens. Nou miauw we zien wel. Eerst maar eens al mijn speeltjes opzoeken en verhuizen.
ook muis twee inpakken en 1 donker voor het furhuizen dan zal ik muis nummer drie ook in gaan pakken. Wel in mijn eigen furrhuisdoosje hoor met een pootafdruk erop. Zodat ik na het furrhuizen precies weet waar mijn muizen zijn en ik er in het nieuwe huis ook meteen mee kan gaan spelen. Want wat is een kat zonder zijn of haar muis om mee te spelen. Precies!