Deze week had ik elke dag zon in de tuin, het was helemaal top, ik denk dat er oferal zon was want het is lente geworden, alles gaat groeien en de vogels zijn heel druk en het is lekker warm, maar toch was er ook schaaduw, want er zijn zomaar drie sterren bijgekomen, Benny van Faalentino en zijn famielie, Floortje van mevrouw Ina, en Oliver van mevrouw Marian en de Bende van zes, dat is toch veeeels te veel, ik moest er over piekeren hoe dat allemaal kan, en waarom zoiets kan, ik ben niet achter het antwoord gekomen, toen werd Kuzco die kwijt was gevonden, gelukkig maar!!, soms weet ik niet of er nau meer zon is of meer schaaduw, als je mijn PUNT snapt.
Meetellen
Deze week had Bert op zijn feesboek zoiets moois gezegd, Bert zei dat iedereen meetelt, ook als je een ster bent geworden, dat vind ik zo biesonder, en ik vind ook dat het zo hoort, maar niet oferal is dat zo, mijn mensen praten elke dag nog over Bolle, en over Pop, Beer en Molletje, en over Billy onze tuinkater, dat vind ik prima, ik weet natuurlijk dat ze hier gewoond hebben, en ik snap heel goed dat mijn mensen ze niet fergeten zijn, mijn vrouw zegt dat dat ook helemaal niet kan, want als je veel van iemand haudt gaat dat niet voorbij, ook al heeft iemand een PUNT achter het leefe op aarde gezet.
Stoel van Bolle
Forige week kwam ik in de afond binnen uit de tuin, en ik moest heel erg tetteren, mijn vrouw ging buiten kijken om te zien of er iets aan de hand was, het was donker dus ze kon het niet zo goed zien maar het leek of alles in orde was, en toch bleef ik toeteren, de folgende dag gingen mijn mensen samen met mij naar buiten en ineens zag mijn man iets, de stoel van Bolle was kapoo gegaan!, dat komt omdat ik er graag op zit maar ook vaak aan krabbel, en ik heb de achterkant nau helemaal kapoo gekrabbeld, die is er uit gefallen, daarom was ik de afond daarvoor zo over mijn stuur, dat was het PUNT dat ik probeerde te maken.
Stoel van Kever
En toch blijft de stoel staan zegt mijn vrouw, omdat het een herinnering is, en hij blijft staan totdat er niks meer van over is, tot de stoel zelf een herinnering is geworden eigenlijk, dan krijg ik een nieuwe stoel, de stoel van Kever, die ooit de stoel van Bolle was, die ooit de stoel van Pop, Beer en Molletje was, maar die nu van mij is, en ooit ben ik een herinnering, maar nu nog lang niet hoor!, ik hoop nog heeeeeel veel jaren te kunnen genieten en tefreeden te zijn, er is schaaduw maar ook zon, en je weet nooit welke van de twee, de tijd gaat door en het leven ook, en we dragen allemaal onze sterren met ons mee, die zijn een herinnering aan een liefde waar je nooit een PUNT achter zet.
O ja, ik blijf tetteren voor vreede!!
Lieve allemaal, van me eigen vind ik alle reejakzies kei lief. Sommige waren kei moeilijk. Ik wist niet eens dat Oopa Floris zo kei goed met aksent kan mauwen. Ik snapte er niks meer van. Zo plat kan ik niet. Braabant is het platste wat ik kan. En ik kan een heel klein beetje Limburgs maar dat komt omdat mijn manspersoon een Limburgse woef-vriend heeft. Ik heb dus een aantal woordjes van hem geleerd.
Thuis zijn we allemaal heel erg geschrokken van het plotselinge maar we zijn ook heel erg verdrietig. Floortje is nu bij al onze friende in regenboogland en ze is nu een kei mooie ster geworden. Mevrouw Ina, ik vind het heel verdrietig voor u. Ik geef u heel veel zachte troost-kopjes van me eigen. Mijn kop heb traane van dees berichten. Gelukkig zijn Floor en Benny saame en gelukkig hebben wij elkaar ook allemaal. Dat maakt het zachter.
Pas geleden was ik buiten en zag ik tijdens de kontroole in mijn tuin iets nieuws. Het eerste wat ik doe als ik buiten mag is dat ik in mijn tuintje rondloop om te kijken of alles is zoals het hoort. Dat is mijn kontroole werk als Bram. Dat is ander werk dan wanneer ik mienister ben. In mijn tuin ben ik gewoon Bram die kontroole doet.
In mijn vacht zitten losse haren, ik heb elke dag zon en de dag begint steeds froeger. Het is lente. En wegens dat ik saamen woon, is mijn mening dat mijn vrouw nou zeker weten op tijd uit bed moet komen.
Lieve allemaal dank u wel dattie er allemaal weer ben van u eigen en ik doe met mij deur in u huis valle. Deze week was moeiluk want soms gebeur en dinge die jij nie kan foorspelle. Jij lig rustig op jou denkpaal bij te koome van jou wiekent als jou vrouw ineens zeg Loes. Loes ik moet jou iets fertelle…
jij, onse vriendjes Bolle en Vlo wacht Floortje op bij ze Reegeboogbrug en zij zorg dattie niks nie tekort kom. Sterrevriendjes hellep elkaar alteit en zij zorg foor elkaar. Maar wij heb hier onse eigen taak want wij sta nu poot in poot foor mevrouw Ina want Saame kan jij meer. Saame is er meer steun en nog meer troos. Saame is dat niemand ze eigen alleen foel. Ook al heb iedereen ferdriet, Saame sta wij sterker en zwaai wij Floortje uit. Lieve Floortje wij ga jou nooit nie fergeete en met onse Hoedjessjoow ga wij allemaal zwaaie en krijgie jou mooise hoedje. Dank jou wel foor al jou lieve vriendschap en jou mooie innefjoew met mij Doorie. En dattie er alteit was. Jij mag nu naar jou manmeneer foor alteit….
maandag kom er een meneer van de monteur van Kaa Pee En. Hij kom foor glasfeezel. Ik zeg u eerluk van mij eigen heb ik geen ferstand van glasfeezel. Mij vrouw zeg het is foor de toekoms. Jij fraag jou eigen af wattie moet met jou heele glasfeezel? Selluf heb ik liefer mij makkareele foor mij toekoms. En van mij eigen was ik ook nog in mij sjok van Floortje. Mij vrouw zeg wij doe het Saame en alles kom goed. Toen heb wij onse heele maandag lawaai gehad. Mij broer Oopa Floris was zofeel onrussig, hij snap er niks van. Mij vrouw heb feel pinkelplekjes opperuimd van Oopa ze zeenuuw. Jij wil geen meneer van de monteur in jou huis maar jij heb er niks ofer te zegge. Mij Zusje en Oopa Floris heb onder onse groote bed geleege. Selluf vin ik het fijner op onse groote bed en ik dee aa-lert zijn.
rust kan foele in jou hart. Soms moet jou leefe maar eefe wachte tot jij weer tot jou eigen ben gekoome. Van mij hart doe ik nu mij zachte kopjes stuure naar mevrouw Ina en letters van troos. En misschien wil u allemaal mee zwaaie naar Floortje. Dat zij ze eigen gedraage foel ofer onse Reegeboogbrug. Floortje jij ben nooit nie alleen.
In de zomer van 2004 kwam er steeds vaker een flink grote bruinzwart gestreepte kat naast mij zitten als ik in de tuin zat. Gezien het formaat dacht ik dat het een kater was. Er zaten stevige pootjes onder, dus wij noemden het beestje Stampertje.
De mensen van Molly kwamen haar ‘s avonds ophalen, nadat we haar met brokjes het gangetje in hadden gelokt. Onder luid protest werd ze in haar reismand weer naar huis mee genomen.
achter vandaan peuteren. Ik heb nog een keer geprobeerd met een pollepel haar zachtjes achter de koelkast vandaan te duwen. Maar ze begon te krijsen, haalde uit en sloeg de pollepel uit mijn hand. Die sloeg ze de halve kamer door!
Intussen waren de mannen en Mol een beetje aan elkaar gewend. Ze waren nog geen echte vrienden, maar de mannen waren niet meer bang voor haar. Soms lagen ze met zijn drietjes op de bank te slapen.
De laatste twee jaar, toen Pop en Beer niet meer leefden, sliep ze elke nacht in mijn armen. Maar ze is tot op haar laatste dag ook op haar zitzak blijven slapen. Die verhuisden we in de ochtend naar de woonkamer, en ‘s avonds naar de slaapkamer. Zodat ze altijd was waar wij waren. Ze was een beetje bangig geworden, zo alleen. Gelukkig kwam Bolle toen in haar en in ons leven.