Lucky vertelt over kleuren en een spoor zoeken

spoor
Hoi allemaal, het heeft deze week nog best veel woei gedaan hè, maar er was ook een dag bij dat de zon super fijn scheen. Toen ben ik ook naar buiten gegaan zodat mijn vachtje lekker kon opwarmen. Molly ging ook in het zonnetje zitten, dan krijgt haar zwarte jas een mooie glans. Dat zie je bij mij niet zo goed omdat ik natuurlijk een ander kleur pak heb maar haartjes glanzen ook mooi. Dan ben je goed gezond, zeggen mijn mensen.

Over mijn jas

Zoals jullie kunnen zien en natuurlijk allang weten, heb ik een rood met witte jas. Als ik op mijn buik lig, lijk ik vooral rood en als ik op mijn rug lig, lijk ik vooral wit. De kleuren zijn best netjes verdeeld over mijn lijf. Op mijn snuit lijkt het wel bijna symmetrisch zegt mijn vrouw dan. Nu weet ik niet precies wat ze dan bedoelt maar ik denk dat ze dat zegt omdat ze het mooi vindt.
Nu ben ik dus buiten geweest en het gras is best wel lang maar dat is niet erg. Dat vinden de vogels ook fijn en wij dan ook want daar kijken we natuurlijk graag naar. Maar nu is er toch wat raars gebeurd buiten. Ik was aan het spelen op het gras en aan het graven in de grond. Toen ik daarna binnen kwam, was ik alleen geen twee kleuren Lucky meer maar een drie kleuren kater geworden! Nu ja, misschien eigenlijk wel vier kleuren want mijn pootjes waren helemaal zwart geworden van het zand en op mijn kop was ik nog eens groen. Nu ja zeg… dat was echt raar.
Vrouwtje zei dat ze nog nooit een groene kat had gezien dus dat was wel heel bijzonder. Het kwam doordat ik door het gras en op de tegels had liggen rollen en die zijn in de winter ook groen. Als de zon weer veel schijnt gaat dat er weer af. Nu ben ik trouwens weer de gewone kleur hoor want ik heb mezelf van top tot teen gewassen. Dat doe ik altijd netjes en neem ik ook heel serieus hoor want ik vind het belangrijk om een schone katermans te zijn.

Op mijn terrein

Pas geleden was het al donker en dan komen wij normaal niet vaak meer buiten. Soms in de zomer als het heel warm is wel maar nu in de winter natuurlijk niet. Dat is ook veel te koud. Mijn mensen hebben een brievenbus waar post en kleine pakjes in kunnen die buiten aan de muur hangt. Precies bij ons naambordje zodat de postmeneer en -mevrouw kunnen zien dat wij hier wonen als ze een pakje of brieven komen brengen. Mijn vrouw ging de brieven uit de bus halen en ik liep gezellig mee de gang in.
spoorToen ze de voordeur open deed, stak ik heel voorzichtig mijn snuit naar buiten om te ruiken in de lucht. En toen was ik ineens heel dapper en ging naar buiten! Ik kom niet vaak in de tuin aan die kant, dat is best gevaarlijk want dan is de straat met auto’s nogal dichtbij. Als mijn mensen erbij zijn, dan mag het wel hoor. Nu was Loedertje diezelfde dag in de tuin gekomen…en wat denk je? Ik vond haar spoor in de tuin. Dat was echt heel erg spannend en ik heb een hele tijd gesnuffeld, zeker wel door de halve tuin zodat ik precies wist waar zij allemaal geweest was. Dat is best een belangrijke taak natuurlijk want je moet goed weten wie er allemaal op je terrein is gekomen. Daarna ging ik weer naar binnen om te slapen en weer lekker op te warmen want het was best koud.
Doen jullie nog allemaal pootjes mee draaien voor de poezels die zich niet zo lekker voelen en ook voor de mensen? Ik heb ook een cavia vriendje dat naar de witte jas moest maar die voelt zich nu gelukkig ook al weer veel beter. Als we aan iedereen denken, komt het vast goed.

Knuffel van Lucky

Kever heeft een mening over zwarte gaten

zwarte gatenMijn vrouw zegt weleens dat ik een soort zwart gat voor knuffels en brokjes ben, ik snapte eerst niet wat ze daarmee bedoelde, ik dacht meteen aan die gaten in het gras in mijn tuin.

Huis en tuin

zwarte gatenNee, zei mijn vrouw, zwarte gaten zijn plaatsen in de ruimte die alles om zich heen opslokken en niet meer los laten, toen snapte ik het nog niet helemaal, want ik ben toch niet in de ruimte, bij de sterren?, ik ben altijd gewoon hier in mijn huis en in mijn tuin!, toen legde mijn vrouw me uit dat ze maar alsof bedoelde, dat ik niet echt een zwart gat ben maar dat het soms zo lijkt, omdat ik nooit genoeg eten en knuffels en aandagt kan krijgen, en toen snapte ik haar PUNT.

Ik denk dat het misschien wel een beetje waar is, ik ben inderdaad een zwarte katermans, al heb ik ook witte haren – de meeste haren zijn toch zwart, dat ik nooit genoeg brokjes krijg klopt ook, ik krijg veels te weinig eten, dat is omdat ik op diejeet ben en daarom heb ik altijd honger, mijn vrouw roept dat het niet uitmaakt hoeveel ik krijg, dat ik altijd honger heb, ja nau en?, ik ben een grote jongen met een grote honger, daar kan ik toch niks aan doen?, en als ik geen eten krijg ga ik tetteren alsof ik op het PUNT sta om flouw te vallen.

Heel sielig

Elke nacht maak ik mijn mensen wel vijf keer wakker voor knuffels en kusjes, want als ze slapen krijg ik die niet en zo lang kan ik toch niet zonder knuffels?, dan word ik ferdrietig, vannagt had ik op de voeten van mijn vrouw geslapen, ik maakte me steeds groter, ik lag languit op mijn rug, met mijn benen wijd en mijn voorpoten boven mijn hoofd, mijn vrouw was helemaal klein opgepropt, ik heb haar drie keer wakker gemaakt voor ekstra aaien, ik tetterde heel sielig net zo lang tot ik mijn zin kreeg, daarna heb ik nog twee keer mijn man wakker getetterd voor knuffels door spieraal te spelen, gelukkig krijg ik altijd knuffels hoor, en dan kan ik weer even slapen, totdat ik foel dat mijn knuffel-meter weer op een te laag PUNT komt te staan.

Meneer Tandjes

Als ik mijn mensen heel vaak wakker heb gemaakt, en we dus in de ochtend alledrie moe zijn, ga ik gewoon lekker op de bank verder slapen, dan moeten mijn mensen wel eens zuchten, maar als ze mij zien liggen zeggen ze O meneer Tandjes toch, waarom weet ik niet, zwarte gatenze lachen en ze zeggen dat ik net zo veel knuffels geef als ik krijg, dat ik een hele grote lieve schat ben die altijd kusjes en kopjes en neusjes geeft, dat het niet klopt van dat zwarte gat, want iets wat daar in gaat kan er nooit meer uit, dus dat ik niet zo een gat ben maar gewoon Kever, Kever die altijd tettert en knuffelt en honger heeft, en dat ze niet willen dat ik ooooit verander, en ik denk ook niet dat ik dat doe hoor, met zo een streepPUNT!

Bram over gefoelige saake en over storm

storm
Lieve allemaal, vorige keer in de blog was er overal liefe. Het was faaletijn geweest maar het was toen ook kei mooi weer. Alsof de lente er al was. Dat was meega fijn. Nu heb ik een hele seeriejeuze blog over wat er gebeurd is, maar eerst even de updeets als mienister van gefoelige saake.

Woefbroer

Allereerst is er een kip gestolen! Pip en Dot zijn feilig. Het is een andere kip. Ooma had een kip gekocht om op te eete. Ze ging heel even weg en toen was de kip ook weg. Woefbroer Toby was op heterdaad betrapt op de bank met nog een stukje kip. De rest zit in zijn buik. Toby kreeg moppers en heeft twee daage buikpijn gehad. Zijn niertjes werken niet goed dus Toby mag geen vlees hebben. Hij heeft wel zijn meediesijnen op en nu voelt hij zich weer beter. Dus geen kippen meer in huis los. Ook geen supermarkt-kippen.
Toby heeft het vaker gedaan en ik denk niet dat hij zijn lesje leert. Een sterkte kopje voor alle buikpijn die je hebt gehad.

Goede kant

Nu een berichtje over Woezel. Het is even niet zo lekker gegaan met Woezel. Hij moest naar de witte jas voor kontroole en toen kwam het nieuws, mevrouw koroona is bij Woezel op bezoek geweest en heeft hem ziek gemaakt. Woezeltje kreeg het kei benauwd en hij had ook veel snotjes. Zijn ooge waren niet helder en hij wilde niet meer eten. Hij heeft antiebiejootieka en andere meediecijnen. Nu gaat het weer wat beter met hem. Hij eet weer en zijn ooge zijn ook weer helder. Hij is nog steed ziek maar het gaat de goede kant op. Heel veel beterschaps-neusjes en kopjes lieve Woezel. Hou je taai!

Dat waren de updeets van de mienister van gefoelige saake. Dan ga ik verder met de seeriejeuze blog van fandaag.

Storm Oenis

Toen mijn blog op de website van Bertje kwam, was er iets heel ergs gebeurd. Namelijk storm Oenis kwam eefe gedag zeggen. Ik wist niet eens dat stormen namen hebben. Maar dees storm was niet zo heel friendelijk. De weer meneer had al verteld over dees storm en stormdat Oenis best sterk is. Ik was binnen toen Oenis langskwam. Van mijn Ooma en manspersoon mocht ik niet naar buiten. Oenis maakte keiveel herrie. Ik hoorde de deuren zoemen en kraken. En van buiten gebeurde er van alles maar ik durfde niet te kijken. Ook daar hoorde ik kraken en rammelen. Mijn Ooma stond voor de raam te kijken wat Oenis allemaal aan het doen was. Nou ik kan je mauwen dat het seeriejeus is. Mijn Ooma had traane in haar ooge en ze deed mijn vrouw bellen. Ik kon niet heel veel verstaan van het telefoontje want Ooma was best geschrokken van Oenis. Ze zei dat een huisje deed vliegen. Het was het metaale motorhuisje van mijn manspersoon die is gaan fliege naar twee deuren verder.
Niet veel later kwam mijn vrouw aan. Mijn manspersoon was in een ziekenhuis op bezoek dus die was niet thuis. Mijn vrouw en ik doen altijd kroelen als we elkaar zien, dat hoort zo. Alleen nu was ik verstopt omdat ik bang was van Oenis. Er kwam ook keiveel regen en die kletterde kei hard tegen de ramen. Daar was ik ook echt bang van. Mila was helemaal verstopt. Die vind dat ook eng. Mijn vrouw is naar mij gekomen. Ik was verstopt op mijn manspersoons kamer. Dat wist mijn vrouw al. Ooma had mij namelijk al eerder gezien.

Knuffels

stormMijn vrouw kwam heel veel kusjes brengen en knuffels. Ik mauwde haar dat ik Oenis niet zo leuk vond en dat het best een herrie maakte. Mijn vrouw begreep dat meteen en ze zei tegen me dat alles nu goed is want we zijn nu saame. En dat is ook zo. Als we saame zijn dan kan je kei veel.
Eerlijk is eerlijk, ik vind dees kusjes en knuffels super fijn. Want dan weet ik dat ik feilig ben en warm en dat mijn vrouw mij niet alleen laat. Zij komt toch naar mij, Oenis of niet. Mijn vrouw is op haar sportschoenen kei snel komen rennen. Zij kan dat, ik niet. Ik ben gemaakt voor gefoelige saake, niet de sportsaake. Mijn vrouw, Ooma en ik hebben saame tv gekeken tot dat Oenis een beetje minder gek deed. Daarna is mijn vrouw terug naar haar huis gaan rennen, Ooma is naar bed gegaan en ik heb nog gewacht op mijn manspersoon. Die kwam met de auto van een ziekhuis. Toen hij thuis kwam moest ik ook meteen even haaibaaien en aandacht. Vooral knuffels want Oenis was echt kei eng! Ik ben de hele nacht bij mijn manspersoon geweest en saame hebben we geslapen. Warm, zonder Oenis. Die is weer weg. Dees wiekent is er geen Oenis en ik hoop dat iedereen feilig is. Ooma heeft heel veel schade in de tuin maar wij zijn allemaal feilig en gezond.

Dat is wat telt. Ik hoop dat jullie een fijn wiekent hebben. Dees wiekent is het karnaaval. Kei veel plezier en tot de volgende blog.

Dus ik zat diep achter de kastjes

kastjesAls huiskater zijnde woon je natuurlijk in het hele huis, en het is dan ook stom vind ik dat ik niet op de berging mag komen dat is toch ook mijn huis? Maar het mag niet. Misschien is dat de allerfeiligste plek van mijn vrouw net zoals ik ook een allerfeiligste plek heb.

Monteur

Die van mij is achter de kastjes.
Als ik daar lig, kan er niks gebeuren.
Het is een lange rij met kastjes en daarachter hangen gordijnen dus dat is twee keer bescherming tegen een monteur.
Daarom zat ik er gisterochtend.

Eerst leek er niks aan de hand. Ik kreeg gewoon mijn ochtendsnek en de knuffel en liefe woordjes dus dat was goed.
Alleen toen foelde ik iets. Toen ik naar mijn vrouw keek, wist ik dat het haar gefoel was en dat er iets ging gebeuren. Ze zag me kijken en zei: “Ja Bertje, er komt een monteur naar de lamp kijken. Die is misschien stuk en ik kan het niet zelf maken. Dus we hebben hulp nodig. Het moet veilig in huis zijn.” En ze zei nog veel meer iets over de elektriek maar toen zat ik al helemaal diep en ver achter de kastjes. Verstopt.
Veilig.

Hobbiehoek

De monteur kwam en ik hoorde zijn stem. Hij was er al eerder geweest. Dat was poosietief want toen ging hij weer weg en ik hoefde niet mee. Je weet het nooit met monteurs.

Hij deed wat met de lamp, die kon opeens weer aan, ik zag het licht ook komen waar ik lag.
Ze gingen praten.
En toen hoorde de monteur de trap af lopen naar de voordeur, die ging open en weer dicht en toen kwam mijn vrouw weer terug de kamer in.
“Kom je, Bertje?” vroeg ze.
Maar Bertje is niet gek!! Voor de zekerheid bleef ik nog een hele poos achter de kastjes. Pas toen ik echt van binnen wist: nou kan het, toen liep ik de kamer in. Op de krant in mijn hobbiehoek ging ik me zitten wassen. Wat een gedoe als je zo aan de dag begint, eerlijk echt waar voor mij hoeft het niet een monteur in huis.

Loesje vertelt over assie weer naar buite mag…

buiten
Lieve allemaal van mij hart wil ik dank u wel zegge dattie mij foorige week zofeel steun heb gegeefe van mij gedicht foor mij Bert. Het was mij eerse gedicht van mij leefe maar soms moet jij jou nek langer maake en jou liefde laate sweefe. Ik zeg u eerluk, van mij eigen was ik onseeker. Assie jou nek lang maak kan jij gekwes worre. En ik was ook onseeker van mij Bert ze ree-akzie.

Mij katerman

Jij wil jou katerman van jou hart ferrasse en jij wil nie dattie van ze schrik van ze fensterbank val. Maar mij Bert zeg Loes zoies heb ik van mij leefe nog nie gehad en mij Bert is wel seeniejor van ze leeftijd. Dan weet jij, hij heb er heel feel jaare op moete wachte. Mij hart werd zofeel warm en u gaf mij eigen ook kompliemente. Toen heb ik mij heele avond ligge rolle van mij geluk in mij denkpaal. En mij vrouw gaf mij knuffels en ik kreeg ook garnaaale. Soms is liefde mooier dan jou gedicht en kan jij spinne tot jou nacht valt.

naar buitenIn jou hart

Maar jij kan wel naas jou denkpaal ligge rolle van jou geluk, jou werkelukheid mag jij nooit nie fergeete. Onse vriendje Woezel wer heel feel ziek en wij heb allemaal onse pootjes gedraai foor beeterschap van zijn gezond. En van mij hart moet ik ook feel denke aan mevrouw Kim van onse dinnetje Sam. Zij foel ze eigen al weeke nie zofeel gezond want ze heb knoope. Maar zij stuur wel letters van ze ree-akzie op onse blog. Dan wor jij wel heel feel geraak in jou hart. Lieve mevrouw Kim hoop dattie heel feel snel beeter ben. Dattie weer kan geniete van alles en van onse dinnetje Sam. Ik geef ook kopjes aan meneer Buurman want hij zorg al weeke heel feel goed foor mevrouw Kim en Sam. Dan weet jij dattie jou goede buurmeneer heb en zoies mag jij ook welees in jou letters fertelle. Soms hebbie alleen laawaai van jou buurmeneer. Maar soms heb jij iemand met zó een groot hart. Dan weet jij dattie geluk heb want zo een goede buurmeneer kan jij nerges nie koope. In mij famielie heb mij oom Peter meneer Oomie Kron op besoek. Hij zeg Loes ik vin er niks aan maar jij heb er niks ofer te zegge. Mij Oom Peter zit nu met meneer Oomie Kron saame in ze kaarantênne. Selluf denk ik dattie dan liefer alleen ben. Daarom doe ik kopjes stuure foor troos.

Houvast

Maar toen zeg mij vrouw inees, Loes iedereen mag weer naar buite. En zij mag weer feesse en zij mag weer bij elkaar op besoek. Van mij eigen lag ik in mij denkpaal maar buite was zofeel harde woei, jij kan jou vrouw nie eens ferstaan. Mij vrouw zeg het is mevrouw Eunies en zij is ze weg kweit. Dan denk jij wel moetie dan zofeel laawaai maake. Waarom is onse weereld buite zofeel van ze slag? En ook al ben ik binnepoes van mij eigen, jij denk er tog ofer na. Onse groote mieniser van de mense maak ze eigen ook zorge. Maar jij kan er niks van ferstaan als mevrouw Eunies zofeel hard blaas om jou huis. Dan kan jij roepe wat jij wil, jou letters flieg met woeikracht tien om jou oor. Jij mag blij zijn als jou makkareel nie uit jou bakje waai.
Soms is leefe als jou storm en waar heb jij dan houfast assie jou eigen letters nie kan hoore? Onse vriendje Bram zeg zaterdag in ze blog dattie lente in ze lugt zie hange! Toen heb ik wel naar boofe gekeeke maar misschien heb onse lente ze eigen wel bedacht. Ik moet u eerluk zegge van mij eigen heb ik geen ferstand van lente. Assie Tuinkater ben dan hebbie zofeel meer ferstand van buite dinge. Dan kan jij reegeworme fange en jij ruik dat jou naatuur ferander. Selluf ruik ik fooral of mij makkareele fers zijn en wanneer mij tijd is om te eete. Dan weet jij dat jou biejoloogiese klok nog steeds goed funkziooneer. Jou eigen naatuur waai nie met iedere wind mee, jij kan alteit fertrouwe op jou oer.

Foorbeeld

naar buitenMaar jij foel wel jou weereld ferander. Jou naatuur is net zofeel onrustig als mense die heel feel binne heb geseete. En mij erfaring is, assie eruit moet dan moetie eruit. Maar jij fraag jou eigen wel af, heb mense nog wel fassoen? Heb zij nog wel respek foor elkaar? Selluf vin ik iedereen kan een foorbeeld neeme aan onse vriendje Kever. Hij krijg iedere dag besoek van Bolle ze zoon Mikkie en zij doe foorsichtig neusjes geefe. Dan ga jij niet ofer jou grens, jij heb respek foor elkaar. Selluf vin ik het mij mooie gedachte dattie alteit foorsichtig ben met elkaar. Jij hoef jou eigen nie op te dringe of jou footoo te stuure. Jij kan ook saame tettere of jij vang jou reegeworm foor elkaar. Jij kan saame sneks eete of jij eet jou sneks alleen. Assie allemaal weer naar buite mag hoef jij onse weereld nie te bestorme offie Eunies ben, daar wor niemand blij van in ze hart. Onse weereld moet ook wenne aan iedereen want assie elkaar lang nie heb gesien dan is wenne belangrijk. Jij hoef nie te blaase naar elkaar maar jij doe als Kever. Jij ben vriendeluk en jij geef jou foorsichtige neusje. Dan kan jij Saame opniew ondekke hoe jij ferder moet? Misschien durf onse lente ze eigen dan wel te laate zien en krijg onse weereld ze hart trug.

dank u wel,

Loesje