Kever heeft een mening over Mensendag

MensendagForige week was het Dierendag, maar de rest van het jaar is het Mensendag, en daarom wil ik fandaag wat dingen over mensen fertellen, ik weet dat veel katten dezelfde vragen hebben als ik, want als kat ben je natuurlijk veel slimmer dan je mens, daar kan niks aan feranderen, maar het is wel goed om sommige dingen te begrijpen van je mens, daarom geef ik op een paar PUNTen uitleg.

Belonen

Kan je een mens iets leren?, dat vragen veel katten zich af, ik ook, maar ik weet wel dat je je mens niet moet straffen, dat heeft helemaal geen zin want daar wordt ie bang van, je moet mensen juist belonen als ze iets goed doen, dus als je een snekkie wilt en je krijgt dat dan is het goed om ekstra kopjes te geven, of eventjes op schoot te komen zitten, zodat ze zien dat je blij bent, dat vinden ze fijn, en je hebt dan een kans dat ze het onthauden, ik was toen ik hier net kwam wonen ook bang dat ik mijn mensen misschien nog zindelijk moest maken, maar dat bleek niet nodig, gelukkig maar, want dat had ik toch wel een moeilijk PUNT gevonden.

Aandagt

Mensen zijn wel fieser dan katten!, ze wassen zich veel en veel minder dan katten, en ze gaan wel oferal zitten en liggen, ook in het grote bed en op de bank, dat is lastig want het is moeilijk om ze dat te verbieden, ik heb het die van mij nog niet af kunnen leren, je kan het maar beter aksepteeren want ze doen het toch, ferder heb ik zelf twee mensen maar er zijn ook katten met één mens, en ze vragen zich af of dat goed gaat, folgens mij kan het allebei, als je één mens hebt moet je er wel iets meer mee spelen en knuffelen, want in hun eentje vervelen ze zich, als je mens niet genoeg aandagt krijgt kan ze gaan slopen of andere rare dingen doen, maar je kunt niet zomaar andere mensen erbij zetten, mensen hebben echt hun eigen vrienden, en als je toch een andere mens erbij zet moet je ze eerst heeeeeel lang aan elkaar laten wennen, en het PUNT is dat dat toch niet altijd goed gaat.

Plesier

mensendagMensen hebben is dus best veel werk, er komt van alles bij kijken en als je daar geen zin in hebt moet je er niet aan beginnen, want je zit er zo vijftien jaren of langer aan vast, je kan ze niet zomaar op straat zetten, dat is zielig, mensen hebben ook gefoelens, en ze hechten zich echt niet alleen aan hun huis, dat lees je wel eens maar dat is niet waar, ook mensen kunnen liefde foelen, net als wij katten, alleen op een heel andere manier, een mens is natuurlijk toch maar een mens, terwijl wij katten zijn, maar als je daar rekening mee haudt en niet teveel van ze ferwacht kun je veel plesier met ze hebben, o ja en je hoeft ze niet te borstelen of te kammen of de bak te ferschonen, dat doen ze zelf, dat is wel een plusPUNT toch?!

Mijn eigen erfaringen zijn dat ik mijn mensen heb geleerd om me eten te geven, om me te knuffelen en om mijn kattenluikje voor me open te doen, en als ik tetter komen ze aanrennen, dus ze luisteren ook nog, ik ben fen!!

En natuurlijk blijf ik tetteren voor vreede, zo lang als het noodig is!!

Bram over terug zijn in de roetine

roetineLieve allemaal, ferassing! Nou ben ik er weer en vrijdag was ik er ook al. Dat is omdat er in Bertje’s sgeema ferandering is gekoome. Vanaf fandaag is zaterdag weer Brammiedag. Dat beteken dat ik nu elke zaterdag doe bloggen en niet meer op vrijdag of woensdag.

Ik heb nu één vaste dag en dat is zaterdag. Verder feranderd er bij mij helemaal niks. Ik ben gewoon Bram en nu doe ik op zaterdag weerswaaie naar onze sterre. Swaaie kan trouwens altijd. Als je denkt, nou wil ik groetjes doen of een kopje, het kan en mag altijd. Maar wegens dat ik mienister van gefoelige saake ben, doe ik dat ekstra op woensdag omdat ik dat fijn vind en je mag altijd meedoen.

Trek

Doordat ik meeltjes kreeg met dees fraag voor de zaterdag blog kreeg ik ineens kei erge trek. Want nu is het zo dat mijn kop ineens aan het werk moest. Want meteen weer een blog en dat na de vrijdag en ineens zo vlug, dat was eefe denke. Ik moest mezelf eefe toespreeke van ‘jonge, nu eefe je kop gebruike en stap voor stap eefe bedenke hoe het nu gaat met alles’. Terug in mij roetiene. Als eerst heb ik nog steeds kei erge trek, dus dat ga ik als eerste doen. Ik ga eete. Me eigen krijg altijd brokjes van Meneer of Mevrouw Hills. Dees heb ik het liefst met kipsmaak.
Fissmaak vind ik niet zo lekker en lamsmaak ook niet. Mijn kop zeg nu tegen mij ‘Brammie jonge, eefe eete, dan kan je beter denke’.

roetineGroote happen

Zelf vind ik het lekkerst als ik mijn bek vol heb met brokken. Dat kraakt zo lekker tussen mij tanne en kiese. Dan proef ik de kip veel meer dan wanneer ik de brokken vlug doorslik. Soms doe ik dat ook. Maar dan heb ik hele erge honger of ik heb haast en dan slik ik het gewoon door. Dan gebeurt het nog wel eens dat ik moet spuuge. En ik weet heel goed dat ik niet zo vlug moet eete. Maar soms wil ik gewoon niet anders.
Fandaag heb ik meega trek en hap ik groote happen brokken met mijn bek. Tot wel vijf brokken in één keer in mijn bek. Dat zijn er best veel. Jammie, ik vind het lekker om het zo te doen. Terwijl ik brokken hap, zie ik op tafel nog een bakje staan met moes van goermet. Die vind ik ook lekker.

Bijna leeg

Ik stop eefe met eete en spring op tafel om te kijken hoeveel moes er nog in het bakje zit. Het is bijna leeg. Dat komt omdat Mila en ik ‘s morgens van Ooma allebei een klein blikje moes krijgen. Daar snoepen we de hele dag van. Maar ik heb geluk want ik zie nog wat moes in het bakje en op het randje. Het is niet veel meer maar genoeg voor mij. Het is toomaat met spikkeltjes moes. Dat is super lekker en ik eet alles op. Wat er in het bakje zit maar ook op de rand. Mijn bek vind alles en eet alles op.
Dan komt er nog een bakje op tafel, het is van Mila. Zij heeft haar eete niet op en ik mag haar bakje afwassen met mijn bek. Lekker smikkelen is dat. Zij heeft ook toomaat met spikkeltjes moes. Daar maakt ooma geen verschil in zodat we geen ruzie maken over de smaak. Dat is best slim want ik wil altijd de lekkerste smaak.

Schoon

roetineHet eerste bakje, dat is me eigenste, is helemaal schoon. Daar heb ik niet zo lang over gedaan. Dat kwam omdat ik vanmorgen ook al erge trek had en toen heb ik bijna alles in een keer opgegeten. Mila doet dat veel rustiger. Ik niet. Zeker niet als ik het lekker vind. Het tweede bakje is van Mila en er zit nog moes in. Ik kan het niet meer op. Mijn buik is al vol van de brokken en van me eigen bakje moes. Hier denk ik eefe na want nu wil ik niet spuuge. Genoeg is genoeg. Ik ben klaar met eete. Nu kan ik weer verder denke over roetiene. Het is dus nu op woensdag en dan elke week. Het is misschien in het begin voor iedereen wennen maar na een paar keer is het de nieuwe roetiene en dan is alles weer gewoon en makkelijk.

Adfies

Mijn adfies voor iedereen die het moeilijk vind, maak je eigen sgeema met wat je elke dag roetinehetzelfde doet. Hang deze ergens op zodat je het kan zien en dat je weet op welke dag wat de plenning is. Dat kan een geruststelling zijn. Dat je denkt en foelt van ‘alles is gewoon vandaag en dat is fijn. Dat voelt rustig in mijn kop en mijn lijf’. Dan koome we er saame wel.
Als je nou denkt van ‘ik snap niks van sgeemaas en zo’ dan wil ik daar best een blog van maken. Dan leg ik stap voor stap uit hoe je een sgeema maakt. Ik lees het graag van jullie. Ik wens jullie een hele fijne week en tot de volgende blog op zaterdag Brammiedag!

Kopje van mij, Bram

Waarom kijken is ook spelen is, echt waar

spelenHet kan komen door mijn pillen of door mijn brokjes van de dokter, maar de laatste tijd speel ik elke dag. Ik wil elke ochtend spelen en ook elke afond en ik speel op mijn manier dat is ook met kijken.

Aksie

Soms zegt mijn vrouw: “Steek eens een pootje uit, Bert.” Want we spelen saame en ik heb ontdekt dat zij op de ene manier speelt en ik op de andere manier en dan gaat het vaak saame en soms is het anders. Zij denkt, spelen is aksie. Dat ik achter de muis ren of met mijn poot tegen de muis sla of met mijn tanden bijt of wat dan ook.
Ik weet, kijken is ook speele. Dat ga ik nou uitleggen.

Muis

Wat ik nou het leukste find speele is muis aan de hengel.
We gaan dan naar waar ik altijd met mijn krant scheur, daar kan ik het beste spelen.
Ik ga zitten.
Zij ook.
Dan begint de muis te loope. Ik weet best dat het door de hengel komt en dat mijn vrouw die beweegt maar ik kijk alleen naar de muis daar gaat het om.

Die loopt ofer de krant.
Soms zit de muis onder de krant dan bibbert hij en dan foel ik spanning mijn staart is dan ook anders en ik zit en ik kijk en ferder weet ik niks meer.
Wat nou, wat nou.
De muis springt op de rand van mijn doos en dan istie weg en daar istie weer. Ik zit en kijk en dat duurt een hele tijd wegens dat de spanning in mij aan het groeien is en dat is een aapart gefoel het is van binnen en je kunt het ook aan me zien zegt mijn vrouw maar daar gaat het niet om.

Kijken

Dat gefoel van spanning groeit en groeit en dan opeens BAM zet ik mijn poot op de muis. Of ik doe HAP en dan heb ik de muis. Ik rol met de muis. Ik zet mijn andere poot er ook BAM op. Dan heb ik gewonnen.

Maar de muis ontsnapt en soms moet ik dan weer kijken en dan heb ik steeds meer spanning van binnen foordat ik wat kan doen.
Dus ik wil zeggen spanning hoort bij het speele, het is ook speele, het is ook superfijn en een pootje meteen uitsteken dat kan gewoon niet, ik hoop dat iedereen dat nou snapt. Kijken is ook speele.

Oopa Floris vertelt over vroeger… verandering

veranderingHaai piepeltjes from evveriewher
Hier is jullie Oopa weer.
En ik ben me er toch een partij klaar voor.
Oké Loes kom maar op met die uhm…
Loes?
Loehoes waar ben jij?
Wat?
Sla jij een weekje over?
Dat dacht ik niet!
Oopa zegt gaan met die banaan.
En hupsakee!
Met die pootjes omhoog.
Whaaaaa haaaaaa
Gekke Loes.
En wat moet ik nu doen?
Wat?
Een verhaal vertellen.
Tegen wie?
Tegen mijn fans?
Ja natuurlijk heb ik fans
Hee piepeltjes Oopa heeft keiveel fans.
Meek mie de pinkel nie lauw.
Oopa swingt de pan uit.
Nou hurrie hurrie
Mijn kop is helder.
Waar moet dat over gaan?
Waarover?
Verandering?
Daar doe ik nie aan!
Ik ben gekke Oopa nie.
Verandering is uhm…
Dat weet het niet meer?
Loes?
Wie ben ik??
Wat nou verandering?
Daar snap ik toch niks van.
Ik ben oud!
Een ouwe ziel ga je toch nie meer veranderen!
Hoezo ga je mij nie veranderen.
Loes.
Ik ben de weg kwijt
Ik ga heel hard krijsen!
En nu weer dutten zeker?
Ga zelf dutselen!
Ja ja truste!

veranderingWAKKERRRRR!
Loes Oopa is wakkerrrrr.
Lets goooo!
Hee ouwe dutselaar.
Wakker worre jij.
Het moet hier toch nie gekker worre.
Whaaaaaaa haaaaaaa
Ja ja ik gedraag me.
Vroeger hè piepeltjes from ofer sie…
Hee Loes hoor je die!
Keigaaf!
Wat nou gewoon normale taal.
Ik mag toch zeker wel een keer iets anders zeggen?
Waar was ik gebleven?
Ooh ja…
Vroeger piepeltjes…
Vroeger hield Oopa overal rekening mee.
Luister jonge Katermannen.
Lissen toe jour Oopa.
Als katerman moet je overal op voorbereid zijn.
Niks is zo veranderlijk als…
En daar komt ie:
Als een poezedame!
Hee de ene keer staat hun snor omhoog.
De andere keer lopen ze met de snor omlaag.
Oopa nooit!
Oopa was een rots in de …
Iets van brand!
Altijd haartjes in de Kuif,
Snorharen in de krul.
Oopa’s wijze raad.
Nooit meegaan in die gekke poezebuien.
Staart omhoog!
Kop naar voren
En gaan met die banaan….
Gewoon laten krijsen die dames.
En dan…
Pootje om de schouder….
Klein zacht beetje in de nek…
Beetje naar links…
Beetje naar rechts….
Hee als was tussen de poten.
Echt wel.
Whaaaaaa haaaaaaa
Kreesie poezedames!
Leer Oopa de dames kennen.
Jonge katermeneeren: beter één humeur op stand.
Dan zes gillende poezedames aan de kant!
Hee Loes,
Loehoes.
Nou jij weer!
En snor omhoog graag…
Oopa heeft er zin in.
Hup met die geit!
Wat nou genoeg…
Dat bepaal ik nog altijd zelf wel.
Ja ja ik dut al!
Gedut altijd!

veranderingNee, ik wor nie wakker!
Loes?
Waarom moet ik wakker worre?
Wat?
Om alles netjes af te maken?
Oopa maakt niks meer af.
Wat nou verandering?
Dat gezeur de hele dag!
Oopa gaat niks nie veranderen.
Hoezo andere dag?
Hoe weet ik nou in welke dag ik leef?
Wat?
Is het donderdag?
En is dat alles?
Loes wat moet ik op donderdag?
Zijn daar poezedames?
Echt waar?
Piepeltjes van evveriewher
Opstellen in rijen van tien.
Daar gaan we.
Pootje naar links
Pootje naar rechts
En staart omhoog graag….
Komt ie…
POOLOONAISE!
Whaaaaa haaaaa
Meek noo misteek.
Polonaise kan op iedere dag van de week!
Hee Loes!
Helder momentje!
Whaaaaaa haaaaaaaa
Wat?
Kom ik nu voortaan op donderdag.
Zal mij toch een worst zijn!
Oopa….
Uhm…
Sjippies
Loes…
Sommige dingen veranderen nooit….
Ruim jij het even op?

Toedeledokie

verandering

Toby en zijn gefoel over katten

kattenWoef! Hallo allemaal, dit is mijn tweede keer hier op de blog. De eerste keer was heel goed gegaan. Daar vertelde ik dat een hond ben en dat mijn broer Kater Bram is. Toen kwamen de vragen. Oe bal, bal, bahhal. Ik wil snacken. Zie je mij? Zie je de bal?, ik wil snacken. Doe er maar veel koekjes in want die heb ik nodig.

Waar was ik? Oja, de vragen. Ik ben een hond, hoe zit dat met katten? Hoe denk ik erover en wat is mijn gevoel erbij. Dat zijn natuurlijk serieuze vragen want er zijn mega veel honden die achter katten aanrennen, plagen, soms zelfs pakken en bijten. Maar bij mij is dat niet zo. Ik zal de vragen beantwoorden, gaan we daarna dan naar buiten? Jaaa??? Er zijn nieuwe geurtjes en daar wil ik heen. Oh en ik moet ook nog even langs het parkje naar mevrouw schaap voor koekjes. De vragen.

Pup

Hoe ben ik met katten?
Ik klets graag tegen ze en ik wil ze altijd graag begroeten. Dan ren ik naar ze toe en dan blaf ik. Maar misschien kan ik beter bij het begin beginnen waarbij ik een kat leerde kennen. Ik kattenwas een pup, een paar maanden oud toen ik bij Bram kwam wonen. Ik had nog nooit katten gezien. Waar ik woonde waren alleen maar honden. Toen ik voor het eerst bij Bram kwam vond ik hem er raar uit zien. Ik weet nog dat hij in de kamer stond en ik op de grond werd neergezet. Hij keek mij aan met één oog en begon te blazen. Nou ik heb dat nog nooit meegemaakt dus ik dacht dat hij mij begroette. Ik deed heel voorzichtig en ik liep naar hem toe om hallo te zeggen toen hij ineens een poot tevoorschijn haalde. Deze kwam mijn kant op en ik schrok best.
De eerste week was best lastig hoor want Bram liep telkens weg of die poot kwam weer. Volgens mij wilde hij geen vriendjes zijn. Elke dag deed ik voorzichtig met mijn ochtend groetje naar hem, net zolang totdat hij geen poot meer gebruikte. Na een lange tijd werd Bram makkelijker en kon ik hem beter begroeten. Het was nog steeds lastig maar beter dan eerst.

Broer en zus

En ineens komt mijn vrouw met Bram’s vrouw binnen lopen met een heel klein baby poesje. Nou, ik was kei blij, ik wilde meteen snoffen en kijken wie het is. Ik was wel een beetje voorzichtig hoor wegens dat katten anders kunnen zijn. Het is een meisje en ze heet Mila. Mila was helemaal niet bang van mij en ze kwam met haar snoet naar mijn neus om mij te snoffen. Dat kende ik helemaal niet. Mijn staart begon meteen te kwispelen en te draaien omdat ik heel blij ben. Spontaan gaf ik haar een lik op haar snoet. En ze deed helemaal niks! Geen blaas geluid, geen poot, alleen een raar soort grom geluid vanuit haar binnen. Nu weet ik dat het spinnen heet maar toen wist ik dat nog niet. En ze deed ook iets raars met haar pootjes. Die trappelde namelijk in de lucht. Alsof ze een bedje opmaakte zoals ik dat wel eens doe.
Nou, toen ging er een hele boel likken over haar snoet en toen wilde ik haar helemaal wassen en mooi maken en begroeten. Maar vooral ook kletsen tegen haar. Zij is mijn allereerste poezenvriendin en zusje want nu zijn we broer en zus. Dit is mijn ervaring met katten die nu mijn broer en zus zijn.

Katten buiten

kattenDan heb ik ook buiten katten. Daar is het best moeilijk omdat ik zelf heel veel te kletsen heb en altijd vrolijk ben. Dus zodra ik buiten ben ga ik blaffen en zeg ik goedendag. Mijn vrouw heeft een halsband met een lijn voor me zodat ik niet meteen achter andere katten aanren. Eerst wilde ik dat nog wel eens doen omdat ik meteen hallo wilde zeggen. De buurtpoes van tegenover was niet zo gediend van mijn snelle actie. Zij werd meteen boos en ze maakte zich groot. Ze gromde naar me en ze deed ook blazen. Dat was dus geen slimme zet van mezelf!
Maar ik kan het niet laten. Ik wil altijd vrolijk zijn en iedereen overal begroeten. Soms vind ik dat tussen honden en katten lastig te begrijpen. Want wij honden weten van elkaar dat we willen snoffen om zo elkaar te kunnen begroeten. Maar katten willen dat niet. Nou, niet allemaal. Sommige wel. Mila vind het heel fijn als ik haar een lik geef en goedendag zeg. Er zijn ook buurtkatten die helemaal niks doen, die niet eens naar me kijken. Misschien zijn ze in dromenland. Ik moet nodig naar mevrouw schaap met de koekjes want het is mijn tijd.

In de volgende blog vertel ik verder over de vragen en hoe het gaat. Voor nu koekjes en een fijne week!