Dorus en zijn innefjoew met Pixie

Hajooooooooooooo iedeween.
Alles kits agger de rits? Hihihihihi. Hier isse hij weer… uwes poinkiepoinkiepoinkiepoinkreporrer met deese keer weer een spetterent innefjoew. Deese keer heppik fjientje Pixie innefjoewt. Hij woont bij de benne fan ses. Pixie is, saame met Jaapiejoo, spis in me pootbaltiem.
Feel pwesier met het leese fan me innefjoew.

Hoe auwt ben uwes?
Ik ben 1 jaartje oud, ik was op 15 juni jarig, dat was een mooi feesie.

Waar kom uwes fandaan?
Ik ben toen ik nog heel klein was gevonden in een groep katten, de mensen van de dierenambulance hebben mij toen gered.

Hoelang woon uwes bij de benne fan ses?
Even aan mijn vrouw vragen hoor, oh ja , ik kwam op 3 januari van dit jaar bij mijn vrouw en broers en zusjes wonen.

Uwes kom uit een asiel. Was hut leuk daar?
In het asiel bij de dierenambulance was ik een beetje bang, ik zat helemaal weggedoken achter in een hokje. Ook toen mijn vrouw kwam kijken was ik nog een beetje bang.

Hoe fin uwes uwes frauw?
Ik vind mijn vrouw wel lief , want ik krijg knuffeltjes en lekker eten en snekkies

Uwes speel in me pootbaltiem elleke katerdag. Hoe fin uwes dat?
Ik ben trots dat ik mee mag spelen in het pootbaltiem. Ik vind pootballen namelijk heel erg leuk.

Fin uwes het leuk dat de frauwe een theekransje doen aan de sijlijn?
Nou soms kletsen de frauwe wel heel erg veel , en dan word ik wel wat afgeleid en dan Pixieschop ik de bal wel eens de verkeerde kant op
Neefie Jaapiejooo hat ook een fjaag betweffende pootbal!!
Toffe Pixie, wij zijn samen de allerbeste spitsen ever en brengen ons pootbalteam tot ongekende hoogte. Ik vind het zo knap van jou dat je die bal keer op keer linksboven in het doel kan koppen. Hoe doe je dat toch?! Wat is jouw kattiek? Koppie van je pootbalmaatje Japie
hallo Japie, ik oefen heel veel met allerlei soorten balletjes, harde en zachte balletjes. En verder doe ik veel net alsof bewegingen, dat brengt de keeper van de tegenpartij in de war. En mijn vrouw zegt dat ik een natuur talent ben. Dus dat helpt ook.
Welke kat fin uwes leuk en welke stom fan uwes bwoers en susse?
Ik vind mijn zusje Juultje wel heel erg leuk, soms hollen we samen door de kamer. Mijn grote broer Bikkel plaagt me soms dat vind ik niet zo leuk. Voor de rest zijn ze allemaal wel oke.

En daar isse mamsie weer met haar superkollum:

Mamsie wil hut (w)(fr)eete

Lieve Pixie,dank jou wel dattie mee wil doen met onse innefjoew. Hier is MammaLoesje met ze fraage want anners is onse innefjoew nie zofeel kompleet. Het zijn mij fraage foor ze jeug van teegeswoordig. Mij broer Oopa Floris brei er ze eigen eindje aan en dan bennie klaar.
Dank jou wel.
1 Jij ben nog een jonge katerman en dan hebbie feel van jou begeerte. Hebbie groote eetlus en wat is jou faafooriet van jou eete? Hebbie ook jou diejeet of doe jij daar nie aan mee?
Hallo tante Loesje, ik mag toch wel tante zeggen.? Ik vind werkelijk waar alles lekker. Voorval zakjes met lekkere vleesjes of visjes. Mijn vrouw zegt dat ik een makkelijke eter ben , want ik lust echt alles, maakt niet uit van welke fabriek het komt. Enne, diejeet doe ik niet aan mee hoor.
2 Jij woon met jou broers en jou zusjes en als Mamsie maak ik mij eigen dan tog mij zorg. Krijgie wel foldoende van jou eete? Heb jou broers en jou zusjes wel ze maanier dattie jou russig laat eete. Of moetie het doen met jou Kruimels?
Ik krijg goed te eten , maar ik lust altijd wel meer. Gelukkig let mijn vrouw goed op dat ik rustig kan eten. En kruimels zijn ook lekker, als mijn broers en zusjes wat laten liggen, eet ik het snel op .
3 Hoe groot is jou buik? Hebbie nog jou beebiebuik of heb jij jou groote katermannebuik? Krijgie al sneks met ketnipwein? Of doe jij aan wiew en dattie dan daarna jou heele kast van jou vrouw leeg eet??

Mijn vrouw zegt dat ik een dik buikie krijg dus ik denk wel dat ik al een groote katermannebuik heb. Ketnipwein mag ik nog niet, daar ben ik nog te jong voor zegt mijn vrouw. Dat vind ik eigenlijk niet eerlijk, ik wil dat ook wel eens proeven. Ik heb wel speeltjes met wiew, dat is gaaf , dan ben ik helemaal wiew en ziet alles er heel erg mooi uit. Mijn vrouw zegt dan dat ik stoned ben, maar ik weet echt niet wat dat is. Soms zeggen mensen rare dingen.

Oopa’s eindje

Haai jongeman, hier is Oopa?
Hoeveel piksels ben jij?
Hallo Oopa, ik vind het heel fijn dat ik nu een Oopa heb. Ik heb geen idee hoeveel piksels ik ben , maar ik denk dat het er wel aardig wat zijn.
Keivet!

Lieve Pixie, dank jou wel dattie ons zofeel heb fertel van jou eigen en jou leefe. En het is naames mij Doorie, Oopa Floris en mij eigen, MammaLoesje

Woordje van mij

Nau nau nau. Was het spetterent of was het spetterent? Uwes weet nu awwes ofer fjientje Pixie.
Is het uwes opgevalt datte we weer dwuppels waarer krijve fan de natuur? Ikke blijf gewoon buite hoor. Soms leun ik tege het gaas aan en dan is me sijkant heeewemaal nat hihihihi.
Hat ik uwes al furrtelt dat me man geen ooperaasie kwijg aan sijn pootje? De dokker sau een te gwoot gat in sijn poot moete maake en dan sau het tog weer tewug koome. Nau gaat Pixiehij maar eens in de soofeel tijd naar de pootpeedikuure.

De faakansie van me manmeneer is ook om. Snikkerdesnik. Die dwie weeke sijn eggiewaar omgeflooge. Niet dat ikke ook maar 1 keer mee mog asse se wegginge. Daar sal ikke egt eens een steefig gespjek oofer hebbe.
Ben uwes ook so bwij dat de hitte weg was? Ikke hep tijdens de hitte minner gegeete. Mamsie was besorgt. Se belte me op en sei dat ik moes dooreete. Hoe ik ook sei mahammmmmmmm ikke hep geen honger bweef se segge dat ik moes eete en aan me leefenswerk moes denken. Me mense seide dat ik bes wel mog afvalle. NAUFANMEJA!!! Het hep wel dwie jaar geduurd hoor dat ik me puikie so mooi hep kweeg hihihi.

Res mij nu te furrkwappe wat me follegenne innefjoews gaan worden. Nau… maak juwwie staartjes maar dik wieffe fjientjes want het gaat eng worre. Ohja? JA!! Hello-wien komp er aan en daar hoore gwieselinnefjoews bij. En die worre afgeneemt bij aween maar swarte katte!! Weuk he? Nau fjaag uwes uwes,af wie de eerse is? Ikke sal uwes een kwiptiese ommesgrijffing geefe. SE is swart!! Hihihihihi

Dit was hut foor deese keer.
Ik sluit af met een dikke koes
Foor mij MammaLoes
Toedeledokie
Dorus

Japie: hoe het sprookje verder gaat

sprookje Weten jullie nog hoe ik eerder vertelde over dat verdwaalde katertje dat per ongeluk in het bed van een egel was gekropen? Kraaloog blijkt geen kwaad in de zin en wil hem juist helpen zijn familie terug te vinden. Deze keer laat ik weten hoe het sprookje verder gaat.

Rare snuiter

‘Hey jongens, kom eens hier. We hebben een vreemde vogel in ons midden.’ ‘Ik ben geen vogel!’, piepte het katertje verschrikt, ‘ik ben een kat! Hoor maar, ik kan heel hard miauwen.’
Met alle kracht die hij nog in zich had, brulde hij keihard “MEOW”, om daarna buiten adem te vragen: ‘Wat voor geluid maken jullie?’ Kraaloog krabbelde eens tussen zijn stekels en liet toen weten dat egels alleen maar geluid maken als ze een lekker wijfie willen furleiden. ‘Dat is iets over blommetjes en bijtjes, Kleintje. Als jij later een grote kater bent, kom je daar vanzelf wel achter. Laten we je eerst maar eens thuis zien te krijgen.’

Berg eten

Kraaloog trommelde zijn stekelige vrienden bij elkaar. Vanuit alle hoeken kwamen ze onder bergen blaadjes vandaan. Hoe kon het dat ik hen niet eerder had gezien? Meowsgierig besnuffelden ze me – eh… het katertje. Oeps, heb ik me toch bijna vermiauwd – van alle kanten. ‘Het is wel een rare hoor’, zei de een. ‘Hij heeft geen stekels’, ging de ander verder.
sprookje‘Wat moeten we met hem?’, vroeg weer een ander. ‘Wij gaan hem helpen!’, zei Kraaloog resoluut. ‘Kleintje is moe, heeft het koud, zijn maag rammelt en hij heeft helemaal niemand meer. Nu heeft hij ons. Om te beginnen gaan we een maaltje voor hem verzamelen.’ Kordaat waggelde Kraaloog weg. Vertwijfeld keken de andere stekels hem na, maar volgden snel. Stuk voor stuk legden ze wriemelende wormen voor het katertje neer. Met daarboven op knisperende vliegen en glanzend groene kevers. Tot slot een lading glibberige slakken. De berg was zo hoog dat het katje er niet meer over heen kon kijken. Zoveel eten had hij nog nooit in zijn hele leven bij elkaar gezien.
Het katertje durfde het bijna niet te zeggen: ‘Eh, meneer Kraaloog, ik heb nog nooit wormen gegeten. Of vliegen. Waar smaken die naar?’ ‘Eet nou maar gewoon op, Kleintje, daar word je groot en sterk van.’ Het hongerige katje at en at tot hij niet meer kon. Toen hij de laatste slijmerige slak had weggewerkt, viel hij met een buik zo groot als een ballon in een diepe slaap.

sprookjeKleintje

Terwijl het katertje sliep, hielden de Stekels beraad en maakten een ambitieus plan. Ze zouden Kleintje meenemen naar de tuin waar zij ieder donker samenkomen. In de tuin vol struiken waar ook van die wollige vierpoters lopen, net als Kleintje, maar dan groter. En waar altijd knabbels staan. Geurige knabbels die worden neergezet door een mens. Dat mens zou vast wel raad weten met dat katertje.

Wordt nog een keer vervolgd?

Ik rek me eens lekker uit. Het is mooi geweest voor vandaag. Voor de zekerheid slaat menslief het furhaal vast op voordat ze voorzichtig informeert: ‘Stopt het sprookje hier, Japie?’ Een stomme vraag als je het mij miauwt.
‘Iedereen snapt toch wel dat jij dat mens bent en dat ik dat katertje was. Iedereen weet toch al hoe het afloopt?!’
Mo schudt haar hoofd.
sprookje‘Dat is raar, Japie. Sprookjes eindigen altijd met ‘En ze leefden nog lang en gelukkig’. Zullen we het nog even afmaken?’
Ik wil niet toegeven dat ik even niet weet hoe ik een eind moet meowen aan dit sprookje. Misschien volgende keer. Het is nu tijd om wat te snacken. Ik heb razende honger gekregen van dit furhaal. Zolang het maar geen slakken zijn, want die blief ik echt niet meer.

Koppie van Japie

Kever heeft een mening over een biesondere dag

een biesondere dagMensen geven de dagen een naam maar daar doe ik niet aan, ik doe alleen aan dag en nacht, en zomer, herfst, winter en lente natuurlijk, omdat die heel erg verschillend zijn: de zomer is warm en met veel zon, de herfst is met regen en paddestoelen en gekleurde blaadjes, de winter is met witte flokken en dat het kaud is, en de lente is met kleine blaadjes en alles ruikt naar nieuw, het ruikt zo heerlijk fris!, maar die dagen met een naam vind ik flouwekul, ik weet dat woenderdag bestaat of donsdag, maar ik zie het PUNT niet van die namen.

Verjaardag

Ik weet ook dat er een daatum is, dat is een sijfer dat je aan een dag kan geven, en dan kan je bijfoorbeeld zeggen 34 oktoober, zo onthauden mensen spesjale dagen, ik niet hoor, voor mij zijn alle dagen even biesonder, en mijn verjaardag weet ik toch niet, want toen ik geboren was was ik nog een heeeeele kleine beebie, te klein om te onthauden wat voor dag het was, maar dat geeft niks want ik vind elke dag een feest, En je wordt elke dag verwend! roept mijn vrouw, nau dat valt wel mee hoor, ik zau heel graag meer kouwstiks willen, op dat PUNT zijn we het niet eens.

een biesondere dagFroeger

Enniewee ik weet ook dat er een froeger bestaat, toen woonde Bolle hier, ik kon hem nog ruiken toen ik hier binnenkwam, ik rook dat Bolle een lieve en wijze katerman was, soms foelde ik dat Bolle in huis was, dan ging ik altijd snel kijken bij zijn footoo, ik zag hem nooit echt maar ik wist het toch zeker, hij komt nog steeds af en toe!, hij woont nu voor altijd in het hart van mijn mensen, net als Pop, Beer, Mol en Billy, mijn mensen nemen hen mee de toekomst in, ik weet heus wel dat dat zo heet hoor: toekomst!, dat betekent alles wat nog gaat komen, en dat wil ik meemaken, ik ferheug me er al op!, als je toekomst op is dan is je leefen foorbij, dat gebeurt iedereen een keer, maar ik hoop dat ik nog heel lang hier blijf, met mijn mensen en mijn famielie en vrienden, ik wil er foorlopig nog geen PUNT achter zetten.

Fandaag

een biesondere dagEn als ferleeden en toekomst bij elkaar komen heet dat NU, en dat is waar ik ben, en nu is fandaag, en dat is de dag dat Bolle twee jaaren geleden een ster werd, mijn mensen hadden veel liefer zijn verjaardag geweten, dat was een fantastiese dag, het was het begin van alles, en nau weten ze alleen het einde, maar ze weten ook dat er tussen het begin en het einde een heel leefen zat, met angst en ferdriet, maar ook met liefde en geluk, en die liefde blijft altijd, die gaat nooit weg, en daarom is fandaag een ekstra biesondere dag, mijn mensen en ik vieren het leefen van Bolle, met traanen maar ook met een lach, want Bolle was fantasties, dat fergeten we nooit, en we zwaaien naar het twinkelende lichtPUNTje dat hij nau is geworden.

Ik blijf tetteren voor vreede, dat zau Bolle vast heel goed vinden!
En ik wens Bertje beterschap, en ik stuur mevrouw Annelieke ekstrazachte lieve kopjes!!

Bibi en Filos vertellen: van zee tot zee

zeeFilos: Bieb vertel jij verder?
Bibi: nee joh, doe jij maar
Nou ja, samen vertellen is toch leuker

Blauwe zee

Een Grieks eiland in een mooie blauwe zee. Dat is waar wij wonen. Van daar naar Nederland is het heel veel uren rijden met een auto of een bus. En ook nog varen. Dat gaan wij natuurlijk niet doen. Het beste is om met een grote vlieg-vogel te gaan. Bibi wordt er een beetje bang van. Zouden we dat wel doen Filos?
Jawel Bieb, want zoals wij Grieken zeggen: “als je de dansvloer betreedt, dan zul je dansen”.
We willen toch naar ons eigen thuis bij het Maria-mens? Ik vind het ook eng zo’n grote reis. Maar joh, we zijn samen. We houden elkaar stevig vast, pootje in pootje. En we krijgen assistentie van lieve mensen die ervoor zorgen dat we veilig kunnen reizen.

Eerst moeten we naar de witte jas. We worden van alle kanten bekeken en ze doen aan ons voelen of ons gezond wel goed is. We krijgen prikken tegen nare beestjes. En een certificaat dat we mogen reizen.

zeeGrote reis

Op de dag van de grote reis worden kopjes en neusjes gegeven met alle poezenvriendjes, met pootjes gezwaaid. Kaló taxidi en kalí tychi, goede reis en veel geluk. Er wacht jullie een mooi leven. In de reisbox liggen lekkere snoepjes. Ja, dat lusten we wel. Achter ons gaat het deurtje dicht. Oef, daar gaan we.
Op de luchthaven staan een moeder en haar twee meisjes op ons te wachten. Onze reisbegeleiding. Zij zwaaien met onze poes-poorten naar de douane. Ze zorgen ervoor dat we naar de vlieg-vogel worden gebracht waar we in een groot ruim zitten. Dat vinden we niet zo heel gezellig. We horen zoveel geluiden die we niet kennen. Bewegingen waar we bijna van ondersteboven keukelen. En het duurt lang, uuren lang.

Als de vlieg-vogel zijn poten weer op de grond zet, worden we uit het ruim geladen. Nu zijn we in het andere land aan de zee, Nederland. Weer zwaaien met onze poes-poorten om binnen te mogen. We worden met de reis box op een karretje gezet en de meisje duwen hem richting schuifdeuren. Maar hoo, hee, wacht even. Hoe weten we wie onze nieuwe mensen zijn?

Thuis

Kijk daar, een dansende mevrouw houdt een poezen tekening in de lucht. Zou die voor ons zijn? Voor het eerst horen we de stem van ons Maria-mens: Kalispéra, goedemiddag lieve Bibi en Filos. Wij meowen niet en kijken alleen maar. Wat een drukte om ons heen. Wat een zeepoespas op zo’n vliegveld. Bibi vindt het té spannend en maakt zich heel klein tegen de achterwand van de reis box. Ik, Filos, ben nieuwsgierig en kijk goed rond naar wat er allemaal gebeurt.
Dank u wel lieve mevrouw met de twee meisjes dat jullie ons mee wilde nemen op je terugreis na de vakantie. Wij zijn echt blij dat het achter de rug is. Nu nog het laatste stukje met de auto.
En daar in een kamertje ging het deurtje van de reisbox open. Hè, hè, we zijn er. Eindelijk ons nieuwe THUIS!

Waarom ik een prik kreeg en wat erna gebeurde

prikDe hele week had ik mijn nieuwe brokjes gegeten, en ook de meediesijnsnek at ik op en eerlijk waar, artroosie of niet, ik foelde me weer beter. ’s Nachts liep ik de trap op naar boofe naar de slaapkamer dus mijn poote deden het goed, dat bedoel ik te zeggen.

Dokter

Dus toen mijn vrouw zei van Bertje, de dokter komt voor een prik, toen hoefde dat voor mij niet. Het had met de artroosie te maken, hoorde ik.
Hoezo, niks meer aan doen, dat is mijn mening.
Maar ja, dan ben je huiskater. Het gebeurt toch.

Toen de dokter in de huiskamer stond, ging ik achter de kastjes zitten.
Mijn vrouw kwam ook.
Dus ik naar boven.
Liep mijn vrouw achter me aan.
Ze pakte me op en droeg me naar beneden, RENGG een prik, ik weer op mijn eigen poote.
Zegt de dokter nog tegen me: Het is al klaar Bertje.
En ik: MEWWWW.
Dat ze ook wist wat ik erfan dacht.

Raar

Erna had ik een raar gefoel van binnen en dat gefoel werd steeds groter. Het werd zo groot dat ik niet meer zo goed wie ik was en wat ik moest doen.
Ik zat een beetje te zitten en te staren.
Ik had geen gefoel meer dat ik een staart had.
Ik lustte alleen een beetje snek.
Wat er ferder is gebeurd dat weet ik niet meer.
Van binnen was ik bijna weg.
Zo gek.

Bijkoome

Later fertelde mijn vrouw dat ik grote ooge had en dat ik in de ventilator had zitten kijken. Ook stom, zoiets doe ik nooit. En dat ze heel ongerust was geweest. En de afonddokter had gebeld.
De dag erna moest ik bijkoome het lukte heel langzaam. Ook wegens dat ik opeens niet meer zo stevig op mijn poote stond. Ik kon wel eete en ik wilde wel knuffels en mjn vrouw zei dat ik hulp van Boofe had gekregen.
Artroosie is een raar ding hoor. Een moeilijk ding. Ik kon wel weer eete en de meediesijnsnek op. Toen foelde ik me weer meer mezelf. De dag erna ook. Nou gaat het weer langzaam beter.

Aanvulling Mevrouw Bert
Bert kreeg een injectie met Solensia, een relatief nieuw middel dat bij atrose ingezet kan worden. Het remt of blokkeert de pijnprikkels. Zijn arts was er enthousiast over, gezien de ervaringen die ze al een paar jaar ermee zag in de praktijk. Groot voordeel: dit belast de nieren niet, de reguliere pijnstillers doen dat wel.
Maar Bert reageerde niet zo goed. Na de injectie werd hij mat, zeer aangeslagen en wilde even niks meer, behalve in de ventilator staren. Zo ken ik hem niet. De dierenarts van dienst vond het niet alarmerend.
De ochtend erna was Bert weer meer zichzelf, maar nog niet helemaal. Of we doorgaan met de injecties, is zeer de vraag. Zijn arts vermoedt dat het voor hem niet geschikt is.
Er is een Facebookgroep: Katten met solensia.