Bijna elke dag is de lucht bofen mijn tuin nu ferschillend, een paar weken geleden leek het wel lente, er was zon en er waren allemaal vogels, sommigen maakten een saltoo in de lucht, biesonder hè?, ze deden twiet twiet, ik denk omdat ze frolijk waren, dat weet ik niet zeker want ik ben zelf natuurlijk geen vogel, maar al die geluidjes klonken heel blij, ik was zelf ook blij dat ik vaak in mijn tuin kon zijn, ik kan het fijnste rennen in mijn gras, dus dat deed ik elke dag een paar keer, ik maakte mijn poten kort en ging vlak met mijn buik over de grond rennen, sprong op mijn stoel en krabte er dan keihard aan, met de PUNTjes van mijn nagels.
Reegen
Toen ging het ineens reegenen en reegenen en reegenen en nog meer reegenen, het leek wel alsof het altijd zau blijfen reegenen, ik ging wel naar buiten maar kwam steeds tetterend binnen omdat ik afgedroogd wilde worden met mijn haswand, soms was het efentjes droog en dan kontroleerde ik gouw de tuin, alles was altijd in orde, ja logies want alle beestjes zijn in hun huisjes met zoveel reegen, ik vind reegen echt heel stom!, mijn vrouw zegt dat ze dat ook vindt maar dat het toch noodig is voor de plantjes, en ook voor mensen en dieren, dat kan best maar toch niet elke dag?, enniewee ik was blij toen er een PUNT achter werd gezet.
Kaud
Daarna werd het heel kaud, het frieste, zo heet dat, dat foelde ik aan mijn oren en mijn neus en fooral aan mijn poten, er kwamen ook nog witte flokken uit de lucht, ik heb er vanaf het buro naar gekeken, ze waren met een heleboel, die flokken, ze vielen allemaal naar beneeden en bleven op de grond liggen, de hele tuin zat onder de flokken, als ik er doorheen liep hoorde je krrt…krrt… en dat hoorde ik ook als Mikkie over het schuurtje liep, ik likte aan het water in mijn waterbakken maar het was hard geworden, het gras knerpste en ik kon er niet van eeten, ik bleef maar niet te lang buiten want daar was het te kaud voor, maar binnen was het lekker warm, fooral als mijn mensen me ook nog instopten met een deekentje, zodat je alleen nog het PUNTje van mijn neus zag.
Tuinkater
Het maakt niet uit of het kaud is of reegent, ik ga ALTIJD naar buiten, dat hoort nau eenmaal zo want ik heb de ferantwoordelijkheid voor de tuin overgenomen van Bolle, en dat is een seeriejeuse zaak, ik ben nau Tuinkater Kever!, bofendien moet ik natuurlijk laten zien en ruiken dat mijn tuin mijn tuin is, daarom ga ik altijd buiten naar de weecee, ik poeps naast het hek tussen ons en de buurhond, zodat de hond weet dat er een gefaarlijke
tijger woont in mijn tuin, en ik plas naast het hek aan de andere kant, zodat die buurmensen weten dat dat nog mijn tuin is, als het donker is zwaai ik naar de sterren en ga ik na een dag hard werken lekker in mijn mandje slapen, dat heb ik dan wel ferdiend!
En ik blijf tetteren voor vreede, net zolang als het noodig is!!
Lieve allemaal, we zijn nog maar in de eerste maand van dees jaar en er is al zo kei veel gebeurd. Als mienister van gefoelige saake wil ik ze graag deele met jullie.
Wat ik rook
Maar dees kip is alles. Echte kip is kei heet en dees moest eefe koele voordat ik hem kon eete. Mijn kop is er klaar voor en mijn bek ook. Dees ging gewoon automaaties open zo van ‘kom maar, ik laat zien waar, kom op’. Toen ik de kip kreeg ging ik meteen met mijn tanne erin en deed ik de kip schudden. Dees is al vlees dus die doet nie veel meer maar toch voor het oer gefoel. Daarna deed ik bijte en smakken en likken en vooral genieten van mij kipvlees. Het was ook zo weg en ik wilde meer kip. Ik heb wel drie keer een stukje kip gekregen! Dat is kei veel en ik ben lekker verwen met mijn kip.
Er was een doos in huis. Dat kan, het gebeurt alleen mijn gefoel deze keer was anders. Ik wist gewoon dat mijn vrouw er iets mee wilde en dat ik moest meedoen.
Meeleefe
Maar deze week dee ik ook ofer mij bank renne en nu kom het. Ik dee foor ze teefee springe en met mij foorpoote heel feel hard meppe teege ze teefee. Mij vrouw wis nie wattie zag. Zij riep mij naam maar ik dee gewoon door meppe. Heel feel hard. Toen riep mij vrouw nog harder en ik dee nog harder meppe. Ik dee mij eigen uitleefe maar ik was ook een heel feel klein beetje ondeugend. Misschien tog wel ja en ik dee het fier keer. Mij vrouw zeg Loes wat heb jij nou? Maar van mij gefoel had ik zin in meppe. En ik klom ook in mij denkpaal in plaas van er boofe op. Selluf denk ik, het kwam ook door alle witte flokjes van sneeew en dattie in jou buik foel. Onner alle sneeew lig lente ferstop maar jij moet nog wachte. Mij Bert en ik van mij eigen wagt al heel feel lang op onse lente. Maar soms kan jij die ook in jou bol hebbe…
heb ik zin in mij garnaale en mij makkareele. Slaape vin ik ook fijn foor mij rust en ik doe feel dinge in mij kop. Dattie naadenk ofer dinge van jou leefe.
Woef! Hooooooooi snorremansen en miauwers, wat een verrassende score bij pootbal in de reacties! Oopa scoorde heel sniekie ineens gewoon een goal zonder dat iemand dit ook maar gezien heeft. Hij kwam, rende en maakte een schijnbeweging en toen was het raak! Goal voor Oopa Floris! Knap staaltje pootbal hoor! De volgende wedstrijd pootbal word gehouden op de berg. Want dan gaat de bal nog harder. Ik ben benieuwd, woef!
naar happen. Woef, sneeuw happen is leuk! Ik open mijn bek en hap een paar keer naar de lucht. Soms heb ik een sneeuwvlok te pakken en dan voel ik op mijn tong dat het smelt tot water. Sneeuwvlok water is best lekker als je dorst hebt. Gewone sneeuw op de grond ook. Mijn mens vind van niet en wil dat ook niet proberen. Ik hap er graag naar en ik lik het graag op. Het voelt verfrissend in mijn bek. Voor mijn poten is dit anders. Ik voel dat het nat is en koud maar ik heb er niet zoveel last van als ik wandel. Als ik stilsta in de sneeuw of als de grond bevroren is, dan voel ik het heel goed. Meestal probeer ik te blijven lopen als mijn mens aan de praat is geraakt met een ander mens van een van mijn vrienden.
En dan hebben we ook nog iets anders kei moois. Woef! Dat zijn mijn pootafdrukken in de sneeuw! Hebben jullie die wel eens gezien van je eigen? Ik wel en dat is echt heel bijzonder. Want zonder sneeuw zijn er geen pootafdrukken. Dat is wat je achterlaat als je met je poot op het sneeuw loopt. Wat ik nog mooier vind is een hele spoor aan pootafdrukken! Die kan je helemaal volgen tot aan het eind. Dat kan klein zijn maar ook meters lang, woef! Er zijn pootafdrukken van mij maar ook van mijn mens en ook van andere vrienden en mensen. Dat is mega tof!
beekje doe ik ook als ik de kans krijg. Mijn mens vind het niet zo fris als ik dat doe maar ik wel.