Toby blaft ofer wat hij heeft geleerd

Toby Woef! Hooooooooi snorremansen en miauwers, vandaag gaat het een speciale blog worden. Allereerst heeft Japie een doelpunt gescoord doordat hij door de super bril keek! Er waren ook koekjes in overvloed. Oopa had plezier met zijn natte poten en wil dat het Oktober wordt. Jaaaa dat gaat nog even duren dus kom maar op met de pootbal en de koekjes! Oh wacht, er is iets wat ik ga vertellen vandaag. Nu komt het.

Deal

Vandaag ben ik hier voor het laatst voorlopig. Misschien dat ik af en toe nog eens een keertje langs kom maar er is iemand speciaals die ook graag wil bloggen. Dus hebben we een deal gemaakt. Bertje en ik hebben geblaft dat de naam nog even geheim blijft. Jullie zien dat volgende week Woensdag wel. Maar dat er nu een opvolger komt houd natuurlijk ook in dat ik jullie moet gaan missen. Vandaag wil ik het hebben over ons. Ons samen.

Vrienden

Wat heb ik geleerd van jullie snorremansen en miauwers? Jullie zijn kei tof! Ik vind het heel erg leuk om jullie als vrienden erbij te hebben, woef. Maar ik heb ook geleerd dat:

we bijna dezelfde taal spreken
we bijna hetzelfde denken
jullie niet eng zijn
waarom je soms mept (dan is het ook nodig)
jullie je eigen manier van routes en routines hebben
wij prima samen kunnen leven
pootbal kei leuk is
wij op dezelfde manier slapen
ik doe blaffen en jullie kunnen spinnen
jullie commando’s niks aan vinden
jullie goede jagers zijn
ik likjes geef en jullie kopjes
en ook dat jullie lekker voer hebben.

Keverkat smeert altijd wat moes op zijn bek en dan mag ik dat eraf likken. Nou ik kan je blaffen dat ik dat het aller lekkerst vind! Ik mag het niet teveel hebben maar als Keverkat wat op heeft, dan was ik hem wel heel erg goed. Dat er dan geen vlees meer op zijn snoet zit, woef!

Avonturen

Toby In de paar maanden dat ik hier heb mogen bloggen heb ik, zoals je ziet, heel veel geleerd! Ik ben blij dat ik jullie allemaal heb leren kennen. Ik ga als Brabantse poolhond door het leven opzoek naar nieuwe avonturen. Ik zal de blafjes doen aan mevrouw Schaap en Geit. Die vonden het super leuk om even in de media te staan. Nu moeten ze weer terug naar hun eigen taken net zoals ik dat moet wegens dat er dan plaats komt voor iemand anders. In mijn taken ga ik weer controles doen binnen en buiten. Vooral buiten tijdens mijn wandel route. Elke snorremans of miauwer die ik tegen kom, ga ik vrolijk begroeten met een kopje, althans dat ga ik proberen want blaffen is soms best eng. Woef!

Mijn slot woorden. Lieve bloggers, lezers en iedereen waar je vandaan komt, woef! Ik vond het kei leuk om even tussen jullie te mogen bloggen. Mijn avonturen te delen. Mijn stok geef ik door aan de volgende blogger.
Lieve volgende blogger, ik weet zeker dat je dit heel goed kunt en ik ben heel nieuwsgierig naar je verhalen en avonturen. En wie weet kom ik nog eens terug geblaft met een avontuur. Alles kan en niks is onmogelijk. Dank je wel allemaal. Een zachte lik voor jullie allemaal. Keverkat? Heb je nog wat moes op je snoet? Mag ik het nog één keertje van je snoet poetsen?

Toby

Minnie ofer troost en snoep

troost en snoep Vandaag is een moeilijke dag. Het is een jaar geleden dat mensenoma een mooie ster is geworden. Frau en ik gaan vanavond naar haar zwaaien. Zwaaien jullie mee?

Foordeur

Ik weet nog wel in het begin dat ik als mensenopa langskwam ik dan steeds bij de tussendeur keek. En soms ook bij de foordeur keek. Want ergens hoopte ik toch dat troost en snoep mensenoma gewoon mee zou koome. Maar dat gebeurde niet. Frau snapte me wel. Ze zei tegen me, lieve Minnie, je bent ook gewoon mijn kleine tijgertje hoor. En dan knuffelde we heel lang saame. In het afgelopen jaar hebben we nog faak zo gezeten. Ik met Frau en ik met mensenopaa.

Nou hoor ik jullie miauwen jeetje Minnie dat is wel droevig he. En ja dat is het ook. Maar ik wil niet de hele blog drietig maken. Want mensensterren en ook dierensterren blijfe foor altijd in je hart zitten. En zo draag je ze altijd met je mee. Ook heb je je herinneringen waar je zittend op je denkpaal of kussen in een zonnetje aan kan terugdenken.
Dan ga ik nu miauwen oofer wat er afgeloope week gebeurde. Want soms wil ik me natvoer of gewoon aandacht. En meestal krijg ik dat ook wel.
Maar niet altijd. Dan kan ik lief kijken of miauwen wat ik wil maar dan is het net alsof Frau brokjes in haar oren heeft.

Laptop

Dan is ze op haar telefoon beesig of op de laptop. Geen idee wat ze dan aan het doen is. Wat doen mensen daarop? Als kat zijnde mag ikke soms op de aaipet. Dan reageer ikke op feesboek op mijn kattefriendjes. En oppe mijn blog natuurlijk. As annere poesjes en katjes naar mij een reaksie miauwen dan is het wel zo netjes om een reaksie terug te mauwen.
Oppe een van de footoo’s kan je zien hoe ik het oploste om aandacht te krijgen. Ik heb daar best ff oofer zitten na denken hoor. En ineens deed het ping in mijn hoofdje en wist ik wat ik moest doen. Gewoon op de laptop gaan liggen. Nou en dat ben ik dus gaan doen. Het was een suuper idee van mij. Ikke kreeg aaitjes en liefe woordjes en veel aandacht.
troost en snoep Een andere keer ben ik gewoon erbij gaan zitten op het bureau. Toen ging ik naar alles meppen wat ze pakte hihi. Ook ging ik voor het scherm zitten. Probeer dan nog maar eens ferder te werken miauw. En het beste wat ik bedacht was om op haar linker arm te gaan liggen. Zou kon ze echt niks meer doen en kreeg ik nog aaitjes ook met haar andere arm.

Noepies

Als ik noepies wil heb ik trouwens een andere manier foor. Dat is op het aanrecht springen en wachten tot de kast open gaat. En dan snel in de kast springen foordat de kast weer dicht gaat. Want in de kast op de onderste plank aan de linker kant daar liggen mijn noepies waarvan de zakjes al open zijn. Twee kasten verder liggen ook noepies maar die zakjes zijn nog allemaal dicht.
Bij zo’n oope zakje kan je de sluiting zo oope krijg. Gewoon ff je nageltje er tussen wurmen. En dan met je pootje in het zakje. Dan kan je een twee drie nou ja gewoon heleboelveel noepies eruit haale. En daarna is het smullen maar! Met natvoer kan je dat trouwens beter niet met je naageltje doen. Dan wordt het echt een getsie kliederboel. Wat je dan wel lekker op kan likken. Dat dan weer wel.

Nou dit was het weer foor deze keer. Iedereen blijfe tetteren foor Freede!

Poot,
Minnie

Lucky kreeg zomaar een huis

huis Lieve allemaal, hier ben ik Lucky weer. Deze keer wil ik het nog eens over huisjes hebben. Vorige keer heb ik jullie al verteld over een stuk van ons huis waar ik nog nooit eerder geweest was. Moet je bedenken, ik woon hier al sinds ik zo’n drie en halve maand jong ben (nu hoop ik dit jaar in april al weer 8 jaar te worden) dus dat is best heel lang. Ik heb nooit een ander huis gehad behalve daar waar mijn pleegmama en de rest van ons nestje woonde. Toen was ik nog heel klein natuurlijk.

Het pak

Maar goed, ik had hier dus een extra stuk huis ontdekt en ik ben al vaker daar geweest nu. Ik vind het daar namelijk erg spannend om rond te kijken en aan alles te snuffelen. Eigenlijk vind ik dat het nog niet genoeg naar mij ruikt dus je snapt wel dat ik er alles aan doe om dat wel te laten gebeuren. Ik mag nu ook af en toe mee als mijn mensen twee huis trappen opgaan, dat doe ik heel graag. Ik ga vaak voor de deur naar de gang en de trap zitten zodat ze snappen dat ik daar naartoe wil. Hebben jullie dat ook wel eens dat ze het niet goed begrijpen en je maar moet wachten en wachten en wachten?
Maar goed, we hebben het dus over huisjes. Nu is er deze week een groot pak met de postmevrouw gekomen. Mijn man heeft het natuurlijk snel open gemaakt want ja, we wilden allemaal wel eens weten wat daar nu weer in zat. Ik dacht eerst dat het brokjes zouden zijn want die zitten ook altijd in zo’n grote doos maar dat was het deze keer toch niet. Kon eigenlijk ook niet want dat zit in speciale dozen met (iedereen wel bekende) groene banden en met kattenpootjes erop. Deze doos kwam van ver vandaan, dat stond erop. Wie weet hoe lang deze misschien wel onderweg geweest is. Maar nu is de doos hier en hij is voor ons!

Onderzoek

Mijn man heeft de doos buiten opengemaakt en willen jullie weten wat eruit kwam? Nog een huis! Nog een? Ja, nog een maar dan speciaal voor katten! Het is voor ons allemaal bedoeld maar het mag pas in het voorjaar alle dagen naar buiten want anders wordt het misschien te snel vies maar het mocht nu ook al in de tuin omdat ze het in elkaar moesten zetten. Ik ben er natuurlijk meteen naar gaan kijken en heb het huis van top tot teen besnuffeld. Ik denk wel dat het een fijn huis is. Nu kunnen we ook buiten slapen als het wat minder mooi weer is want in het huis zit je als katermans (en trouwens ook als poezendame) gewoon droog. Ze hebben beloofd dat ik er ook een zacht deken of mandje in krijg maar zoeken nog naar iets dat precies past maar dat komt vast wel goed.

Op het huis

Ik heb nu al zin om er straks als het mooier weer wordt in te gaan liggen. Hoop niet dat er dan een andere kat (of egel want die woont hier ook) in ligt maar goed, dan wacht ik tot er plek is of ga ik er gewoon gezellig bovenop liggen. Op het huis dan he, niet op een prik huis egel. Ergens op liggen behoort namelijk toch ook nog altijd tot een van mijn grootste hobby’s. En weet je… eigenlijk zijn we nu toch wel heel luxe poezels hier, zomaar met twee huizen. Ik noem het mijn buitenhuis denk ik. Vinden jullie dat een goede naam? Twee huizen hebben we nu… hoezo verwend zeggen mijn mensen. Maar ik vind dat we dat verdienen en hoop dat elke poezel een fijn huis heeft. Om lekker in te slapen of waarin je buiten kunt zitten. Ik denk dat alle andere tuinpoezels ook maar zoiets moeten vragen aan hun mensen. Dat lijkt me een top plan! En als je alleen een balkon en geen tuin hebt: daar past het buitenhuis ook goed op hoor.

Heel veel knuffels van Lucky

PS De buurpoes was net in onze tuin. Drop miauwde heel hard en heeft haar naar het dak van het grote houten tuinhuis gestuurd…en ik heb geholpen want die andere woont niet hier maar aan de andere kant van de schutting hoor. En Dropjes staart was net een plumeau… dat is zo’n ding waar mensen stof mee wegdoen en dat er dan heel dik en pluizig uitziet. Misschien kan je met haar staart ook wel stof weghalen…maar dat zal Dropje wel niet zo’n goed idee vinden. Denk ik.

Kever heeft een mening over herinneringen

herinneringen Forige week was er best vaak een zonnetje, heerlijk vind ik dat, dus ik was veel in mijn tuin, ik rende en sprong, ik scheurde over mijn gras, en daarom had ik in de afond soms pijn aan mijn poot, mijn mensen merken dat meteen zeggen ze, ik word heel stilletjes en wil niet spinnen, mijn poot is nog steeds een gefoelig PUNT.

Mijn hoofd

Meestal kijk ik fooruit en niet achteruit, want wat gebeurd is is gebeurd, daar kan je niks meer aan doen, maar ik denk ook weleens terug, dat gaat vanzelf, in mijn hoofd zitten veel herinneringen, maar gelukkig is er ook nog heel veel ruimte vrij om nieuwe herinneringen te maken, ik hoop dat mijn hoofd nooit vol raakt!, maar folgens mijn vrouw kom je nooit op dat PUNT terecht.

Seeriejeuser

Ik weet niet alles meer wat ik heb meegemaakt, heel veel dingen ben ik fergeten, en heel veel dingen zijn opgeborgen in kastjes in mijn hoofd, als je alles wilt onthauden moet je een heel groot hoofd hebben denk ik, mijn vrouw roept dat ik dat ook heb, nau ja!!, maar toch niet groot genoeg, en weet je wat nau zo gek is?, de dingen die ik liefer wil fergeten herinneringen blijven fooraan in mijn hoofd zitten, terwijl ik ze juist liefer achterin heb zodat ik er een PUNT achter kan zetten.

Een foorbeeld daarvan is toen ik die footoos van mijn poten moest laten maken, dat vond ik zoooo griezelig, ik was helemaal in de war, ik had nog nooit zoiets engs meegemaakt met mijn mensen, mijn man zei voor die tijd altijd dat ik een grote blije muppet was, maar dat ik nau seeriejeuser ben geworden, ik ben feranderd, mijn mensen vinden dat heel erg, maar ik vind het logies, ik heb iets heel moeilijks meegemaakt en ik heb nau soms pijn, die erfaring zit in me, zo gaat dat in het leefen.

In de tuin

Maar meestal ben ik frolijk hoor!, nau het weer een beetje lente is ren ik elke dag in mijn tuin, ik fang propjes papier, ik kijk naar alle kleine groene dingetjes die bofen de aarde komen, ik geef kopjes aan takken en ik krab aan mijn stoel, ik knuffel veel met mijn mensen en ik tetter, in de nacht maak ik musiek ofer vogels en bloemetjes en de zon, in je leefen kan je steeds nieuwe ervaringen bijmaken, net als nieuwe blaadjes aan de planten komen die er al staan, en ik hoop dat dat fijne dingen zijn, en dat ik dat van mijn poten dan weg kan bergen, heeeeeel ver weg!

Ik tetter natuurlijk gewoon door voor vreede!!

Bram ofer hoe belangrijk knuffels zijn

Hoi allemaal, ik hoop dat jullie een fijn wiekent hebben. Dit keer is mijn blog wat anders want er gebeurde namelijk iets. Meestal schrijf ik op een maandag of dinsdag of soms nog op een woensdag maar nu was er niks. De inspieraazie was weg! En ik wist niet waar die heen was gegaan. Dus toen was ik een beetje in paniek want ik ben best onzeker van mezelf. Daar ga ik het ook nog een keertje over hebben hoor maar nu gaan we het hebben over knuffels.

Top 3

Want ik meelde Bertje met de melding dat de inspieraazie weg was gegaan en toen wist ik het niet meer. Bertje vertelde me dat dat heel normaal is dat het altijd een keertje kan gebeuren. Gelukkig is hij altijd kei slim en weet hij precies hoe de dingen gaan. Dat vind ik heel fijn want Bertje gaf me een hele goeie tip! Knuffels! Wat zijn mijn allerfijnste knuffels?. Nou, daar kan ik zeker wat mee want die heb ik nu ook gewoon nodig. Want ik vind het best eng als de inspieraazie zomaar vertekt. Dan is mijn kop leeg of in de war en dan is mijn lijf onrustig alsof ik de hele tijd op en neer wil lopen.
Ik heb een top 3 gemaakt want eigenlijk heb ik kei veel knuffels en speesjaale knuffels en zo maar nu pak ik de 3 allerfijnste er uit.

1. op mijn vrouw
2. de borstkroel ( van Bertje geleerd)
3. gewoon aaien

Gewoon aaien

Ik begin bij nummer 3, het gewoon aaien. Dit gebeurt elke dag. Dan komt mijn vrouw bij mij in buurt en dan geeft ze me een aai of een kriebel met haar vingers. Dit is om mij te laten weten dat ze er is en ik vind het fijn omdat ik dan weet dat ze er is. Meestal zijn het korte aaitjes en kriebels. Ze stellen me gerust. Dat alles is zoals het hoort. Dat er geen rare of enge dingen zijn. Dan is mijn lijfje ook gewoon kalm en mijn kop rustig van binnen. Meestal dut ik dan ook even.

Borstkroelen

De tweede is een hele speesjaale. Die heb ik geleerd van Bertje. Eerst wilde ik geen vingers op mijn borst hebben. Dat vond ik eng. Ik wist niet wat die vingers gingen doen en aangezien ik kei onzeker ben wilde ik ze bijten. Mijn kop snapte niet dat ze ook fijn konden knuffels zijn dus er was meteen paniek. Met mijn poten pakte ik dan haar hand vast en met mijn bek deed ik een knauw geven. Dat ze wist dat ik het niet fijn vond. Maar…. Als ik lag te dutten en ik was een beetje in dromenland dan deed ze het weer. En nu vond ik het niet zo erg want ik voelde een streling die heel zacht was en elke keer als dan een vinger over mijn borst ging, wilde ik meer. Ik ging op mijn rug liggen zodat ze er bij kon. Mijn kop werd er rustig van en mijn lijf ging helemaal rieleksen. Dus mijn poten gingen ver uit elkaar. Nu was ik niet onzeker. En de streling die ze dan doet zijn zacht. Ze duwt maar heel voorzichtig haar vingers in mijn vacht, net genoeg. Hoe ze dat zo precies weet, snap ik nog niet maar ik weet dat dit echt gewoon lekker is. Dus als ik haar hand nu op mijn borst voel terwijl ik wakker ben, dan weet ik dat het fijn is en veilig want mijn vrouw doet het heel voorzichtig. Bertje kende dit al en ik zag het wel eens op zijn feesboek dus ik wilde dat ook wel eens proberen. Na een tijdje proberen en vertrouwen hebben is het me gelukt en ik vind dit een kei speesjaale knuffel!

Saame

Mijn nummer 1 is altijd mijn faafooriete knuffel geweest. Het is een hele veilige en warme knuffel. Bij deze knuffel wil ik gewoon bij mijn vrouw zijn. Of beter gezegd, op mijn vrouw zijn. Het allerfijnste is wanneer ik op haar buik/borst lig en dat ze me dan vasthoud met haar armen. Dat ik haar voel met mijn lijf en dat ik weet dat ik veilig ben. Dat ik lekker lam knuffels kan zijn en gewoon niks in mijn kop hoeft te hebben. Dat ik haar hart kan horen en mee kan snurken. Meestal krijg ik nog een dekentje over me heen zodat ik ingepakt ben en dat vind ik kei fijn. Dan voel ik me soms nog een beebie kat die bij zijn mama mag liggen. Want zo voelt het voor mij, mijn mama. Dan ben ik warm en rustig en dan kan ik droomen en bewegen in mijn droomen en dan voel ik mijn vrouw die me vasthoud en soms kusjes plant op mijn kop. Dat is het allerbeste. In het hier en nu met mijn vrouw samen en geen zorgen aan je kop of in je lijf. Heerlijk! En omdat ik hier zo rustig van wordt als ik er over schrijf, is mijn inspieraazie terug! Nou, wat een afontuur zo.