Mijn hele leefen ben ik mezelf geweest (ja logies natuurlijk, want wie zau ik anders moeten zijn?!) dus mij is het nooit opgefallen, maar mijn mensen zagen toen ik hier kwam al snel dat mijn lijf een beetje anders dan anders in elkaar zit, met een hele lange rug en korte pootjes die ook nog scheef staan, fooral mijn achterpoten, en mijn tenen staan ook weer scheef, het zijn dezelfde tenen die bij Bolle scheef stonden, biesonder hè?, de dokter zei al meteen dat ik later last kon krijgen, maar de eerste tijd was dat gelukkig niet zo, en nog steeds foel ik me meestal prima, ik kan alles doen wat ik moet doen als huis-en tuinKever.
Achterpoot
Forig jaar was er plotseling iets aan de hand met mijn achterpoot, ik kon niet meer zitten of lopen, daarom zijn er toen footoos gemaakt bij de dokter, nau ik kan je fertellen: dat doe ik nooit meer!, ik was helemaal van mijn slag en folkomen over mijn stuur ervan, en op de footoos was niets te zien, alleen dat ik scheef ben, en dat wisten we al.
Pillies
De dokter dacht dat ik een pees of een spier had gescheurd, ik moest wel fier maanden pillies nemen tegen de pijn, en die hielpen, het ging steeds beeter en de afgelopen weken had ik helemaal geen problemen meer met mijn poten, mijn mensen en ik waren het eigenlijk al een beetje fergeten, maar sinds een paar dagen heb ik zomaar ineens weer kramp in mijn voeten, mijn tenen staan dan helemaal krom en wijd en dat doet zooo een pijn!, één keer kon ik helemaal niet meer opstaan en lopen, ik moest mijn mensen roepen, mijn man zag meteen wat er aan de hand was en toen heeft mijn vrouw gemaakt dat ik met haar mee de tuin in liep, dat wilde ik niet maar het MOEST zei ze, want dan gaat de kramp weg, dus toen ik bleef zitten gaf ze me gewoon een duwtje, erg hè?
Schoenen
Het hielp wel, daar moet ik eerlijk over zijn, de kramp ging weg, maar die afond kreeg ik nog drie keer kramp, en de afond daarna ook weer, en daarna ook weer, ik find dat niet leuk, en mijn mensen ook niet, ze hebben het over fie-siejoo-teeraapie, maar dat wordt moeilijk omdat ik zo bang ben, ook als iemand hier thuis zau komen , dus nau kijken we het maar efentjes aan, mijn vrouw zag wel dat mijn tenen steeds schever worden, ze zei dat het misschien zau helpen als aangepaste schoenen krijg, nau ja!!!, gelukkig was dat een grapje want ik loop liefer op bloote voeten.
Tefreeden
Ferder foel ik me helemaal top, ik lig in mijn tuin en ren over mijn gras of klim in de lappen die aan het rek hangen, en ik denk: het is zoals het is, iedereen is weer anders, dat is juist leuk, en ik foel me fijn in mijn eigen lijf, ik zau geen ander lijf willen, en trauwens: dat kan ook helemaal niet!, dat is een mensending om altijd iets anders te willen dan wat je hebt, ik ben helemaal tefreeden met mezelf, ik ben en blijf gewoon Kever, met mijn eigen scheve tenen.
Ik blijf natuurlijk tetteren voor vreede!
En ik ga weer verhuizen met mijn letters, naar zondag, waar mijn letters altijd woonden, en Japie en Lucky komen terug op maandag, net zoals het was, dus folgende week ben ik op zondag, en Lucky op maandag, gesellig!
Lieve furriendjes, ga er even goed voor zitten, want ik heb breaking meows. Voordat ik het ga miauwen, is het belangrijk dat jullie eerst een rustige plek opzoeken. Dat kan je mand zijn. Op je denkpaal. In de vensterbank. Onder een struik. Op bed. Zolang jij er maar fijn ligt!
Niet veel later zit ik bij witjas op een tafel die uit zichzelf omhoog gaat. Die kan zo hoog, dat ik mijn mens bijna recht kan aan kijken. Terwijl witjas aan mijn lijf frunnikt en dingen doet die ik echt niet leuk vind, piep ik: ‘Ik hoef toch niet hier te blijven?’ ‘Hoe kom je daarbij, Japie?’, vraagt Mo, terwijl ze zachtjes over mijn koppie kriebelt. Ik weet heus wel dat ze dat doet om me af te leiden van wat er gebeurt in de buurt van mijn staart. ‘Je gaat straks gewoon weer mee terug naar huis. Naar Foppe en Catootje. Je woont toch bij ons?!’ ‘Maar hoe zit het dan met dat verhuizen?’, wil ik weten. ‘Ach lieverdje toch. Dat gaat alleen maar over je furhaal op de website van Oom Bert. Die gaat naar een andere dag, net als die van Lucky en Kever. Zij verhuizen namelijk ook. Vanaf nu gaat onze wijze, zwarte vriend terug naar de zondag om zijn mening te geven op zijn kijk van het leven. Rooie Roodmans en jij gaan jullie sterke verhalen weer op maandag miauwen.’ Opgelucht haal ik adem. Furhuizen is niet altijd in een bakkie.
worden. Het zijn overduidelijk de afdrukken van hoektanden. Ik weet nog precies wie die lafaard is die in mijn staart heeft gebeten toen ik een conflict wilde vermijden. Maar dat hou ik voor mezelf. Mo buigt iets voorover om mijn gehavende staart beter te kunnen bekijken. Als witjas er op drukt, spuit er een stinkend goedje omhoog. Ik schreeuw het uit van de pijn en op hetzelfde moment denk ik aan de meows van Oopa Floris, klap toe die bek. Razendsnel zet ik mijn kaken weer terug op elkaar. Alleen zit de neus van Mo ertussen. Witjas heeft haar handen vol aan een bloedbad op twee fronten. Nu staan we quitte, met allebei vier gaten extra.
Lieve allemaal, vorige week was helemaal iets vergeete te zeggen als mienister van gefoelige saake. Het gaat namelijk om Mevrouw Mia. Eerst had zij Muzette, Flynn en Sparkle. Nu heeft ze twee krullenbollen van Mevrouw Jafita. Jafita is mij fukeer.
Blikje
bek, steek mijn tong kei ver uit en lik keiveel saus op. Ooo dees fis is lekker! Het is fiskokteel volgens mij vrouw. Nou de saus is al kei lekker.
doe je dit, hebberig zijn en gretig zijn en dat eigenlijk niet willen maar toch ook weer wel. Oja, de snektest. De fis kan ik makkelijk bijten maar slikken is beter. De saus is super lekker en slokt heerlijk weg.
Nou, het kammen is dus anders dan het was. Eerst was het heel zachtjes, een soort aaien, en ik moest er toch aan wennen maar van binnen wist ik: dit is eigenlijk best fijn. Dat zachte. En ik kreeg er liefe woordjes bij en ook gewoon aaien.
Lieve allemaal hier ben ik weer van mij eigen. Leefe is nu niemeer zofeel troopies. Selluf vin ik dat onse zon ook kan oferdrijfe maar nu is het heel feel warme weg. Dan kan jij meer.
Toen ben ik onder onse groote bed gaan zitte en het was mij steetment: Loes gaa niemeer mee naa ze dokter!
zofeel keer naa mij dieredokter. Kever heb er maandag alles ofer fertel, ofer hoefeel belangrijk jou baasis is. Dattie fertrouwe heb en jou eigen veilig foel. Mij Bert zeg Loes ik begrijp jou eigen en Saame begrijp wij elkaar heel feel goed. Dan krijg jij wel meer rust want mij Bert weet waar psiegies ofer gaa. Dat is belangrijk. En u fraag ze eigen misschien ook af, hoe gaa het dan met Loes ze niese? Mij vrouw houw mij heel feel scherp in ze gaatje. Zij ken mij eigen zofeel goed. Zij maak iedere dag mij oog schoon en zij kam mij vagt. Dan krijg ik zachte knuffels en foel ik heel feel geluk van Saame. Alles foel rustig en fijn en ik doe spinne en rolle en kopjes geefe. Zo een mooment waarfan jij wil, deze gaa nooit niemeer foorbij…
Hier mevrouw Loes nog even.