Gissere swaajte we Oopa uit. Ikke geef toe… ikke was bes dwietig. Mamsie sag hut en sei ies teege mij.
– Mij lieve beebie, jou Oopa moet nu heel feel bijkoome en Mamsie heb foor jou eigen sofeel biesonner orgaanieseer. Dattie dinge leer foor jou opfoeding. Zoies gaa nie met jou Oopa erbij weeges dattie alleen maar poezedames zie. En hij doe ook heel feel krijse.
Se dwoogte me twaantjes en nu gaa wij fandaag weer ferder. Mij Mamsie en ikke…
We liepe door het diertjespark, oponseens saage we dienoos!!!
Deng Deng
– MAMMIEEEE!!! Hellup me!!
– Waarom doe jij nou zofeel hard krijse mij beebie. Mamsie heb ze oor nog doof van gissere. Jij hoef nie zofeel bang te zijn. Het zijn dienoosaurus en zij zijn reptiel. Zij zijn al heel feel oud, meer dan tweehonnerddettig miljoen jaar. Zoies kan jij jou eigen nie foorstelle mij beebie. Zij zijn ongefaarluk foor soofer jou Mamsie weet.
– D-d-d-dus se doen nies? Eggiewaar nies?
– Jou Mamsie hoop van nie!
– Mamsie? Hoefeel smekdonnalsburgers sauwe hun moete eete om fol te sijn? Fijfmiljoenmiljart?
– Ooh mij beebie, jou Mamsie neem dienoosaurus nooit nie mee naa onse sMekdonnals! Zij eet nog meer dan jou Mamsie!
– Mamsie, kunne we weggaan hier? Ikke fin die tantjesdieno so eng.
– Mamsie vin ze tandjes ook nie zofeel fijn, zij heb zo een groote bek. Wij gaa nu ferder mij beebie en wat nu kom is heel feel speesiejaal
Mamsie hat een furrassing foor mij gereegelt. Een tjoektjoekding.
– Oooh kijk mij beebie. Mamsie moet denke aan ze liedje van Truus Meewis ofer deng deng, oehoe. Het is onse tjoektjoektrijn. Deng deng…
We ginge sitte.
– Ooooooh mamsie… kun we stjaks ook ijsies eete?
– Singie eers mee mij beebie: Deng deng, deng deng, deng deng, oehoeee.
– Mahammmmm, mag ik een ijsie?
– Jij gaa nie seure mij beebie. Oehoeee!
– Mammieeeeee gaane we ook naar de swarte panners?
– Jij ben tog Mamsie ze swarte panner mij beebie! Deng deng…
– Mammie? Mag ik de tjein bestuur?
– Noehoeee
– Waawom niet?
– Deze trijn is nie foor beebiepootjes mij jonge. Hij bestuur ze eigen en Mamsie weet nie hoe zoies kan.
We kwaame aan hut einde fan de rit.
– Hihihihi was weuk he mamsie?
– Oehoeeeee!
Mij Mamsie was heelemaal fjooluk.
Panter
– Kijk mij beebie, daar loop jou swarte panner. Ooh zo een groote Doorie. Kom Mamsie maak snel ze footoo. Swarte panners zijn heel feel biesonner net als jij mij beebie. Maar zij zit hier nog nie zofeel lang. Zij zijn ze seldsaame kleurfaariejant en in onse Needeland kom zij nerges anners foor. Daarom bennie ook hier mij beebie. Kijkie wel uit assie pooseer mij Doorie
– Mammieeeeee kijk dan! Hier is Uwes stjoere swarte panner Doorie!
– Ooh mij stoere beebie, doe jij wel foorsichtig!!
Mamsie sei datte we naar hut sgip fan de woestijn toeginge. De kaameele. Ze sei datte se in een heele gwoote… oh wag… dat gaa mamsie self segge.
Onse kaameel
– Kijk mij beebie, hier is onse kaameel en nu kom ze sjieke naam: Cameelus Baktriejanus. Mamsie heb er op geoefen. Zij woon in heel feel 
groote sand van onse woestein en zij heb nog meer breede poote dan jou oom Bert. Dan sak zij nie weg in al die sand. Op ze rug heb zij twee bulte en het is nie foor waater maar foor fet en het is ze enersjiereserfe foor assie misschien foedselgebrek heb. Jou Mamsie vin zoies heel feel inneressant. Zij ben wel ernstig bedreig van diersoort Doorie
– Mammie? Heppe hun nau tietjes op hun rug? Hihihihihi
– Jij ben al bijna net zofeel errug als jou Oopa! Kom mij beebie, wij gaa pooseere en dan bijkoome. Jou Mamsie is geen agtien meer…
Wor fervolg
We kwaame aan bij de diertjestuin. Mamsie ging kaartjes koope. Ikke moes de tas uit de auwtoo pakke. Jeeeeeetje, die was swaar. Ikke wis nie dat mamsie sofeel had meegenoom. Ikke sleepte me rot. Wat moet mij Mamsie met al die pietsaas en sofeel potte sjaateesaus….
– Mij beebie fandaag is ze biesonnere dag want jou Oopa Floris heb ze ferjaardag. Hij wor eenetwinnig jaar van ze leeftijd. Mamsie heb dinge orgaanieseer foor Oopa maar wij moet eefe soeke waar jou Oopa is. Hij kom met speesiejaale deementeferfoer, zo heb Mamsie het gereegel.
Oopa gooite rooze rokkies naar ons en sei datte we mee moese doen.
Hoor jij mij eigen!!
Lieve iedereen fandaag begin onse fakansie-ferhaal. Het zit fol met ferrassing en wij hoop dat u erfan geniet. Heel feel plesier assie ons gaa folge en het is naames Dorus en mij eigen, Loesje Huispoes. Onse ferhaal begin bij mij Dorus in ze huis….
evve te geeme. Nauuuu uwes hat mamsie moete hoore. Ik sette gewijk awwes maar af en wou in me ploemetjesstoel op mij balkon ligge maar daar was geen plek meer. Mamsie lag er al in met ze footoo van mij Oompie Bert. Hihihihihi.
Koelekast
Landgraaf
Soms denk ik aan de tijd dat ik nog niet Kever was, nau ja: ik WAS het wel maar dat wist nog niemand, ik woonde nog in mijn ferleeden, je ferleeden neem je altijd met je mee, het zit jn je hoofd en je lijf, je kan het nooit fergeten, en dat hoeft ook niet want het maakt je wie je bent, in oktober ben ik alweer drie jaaren bij mijn mensen, en elke dag dat we SAMEN zijn zijn we blij en gelukkig met elkaar, juist ook omdat we weten hoe ferdriet foelt, en daarom is het goed om soms efentjes stil te staan bij je geluk.
find het moeilijk om er aan terug te denken want ik ben toch in de steek gelaten, het was niet slecht hoor, niet zoals bij Bolle die mishandeld was, maar ik kreeg weinig aandacht en ik had weinig voor mezelf, maar ja, dat was ik toen zo gewend.
steeds op diejeet, ik heb wel een miljoen balletjes en muisjes en feeren en krabdingen, er is altijd iemand die naar mijn ferhalen luistert, en mijn mensen zeggen dat ze hun eigen stoorz-ender hebben gekregen, wat dat is weet ik niet, maar ze lachen erbij dus het zal wel iets goeds zijn.
Lieve allemaal, fandaag is het een speesjale dag. Ik ben namelijk jarig en nou ben ik vijftien jaar geworden. Me eigen heb al heel lang nagedacht ofer wat ik eigenlijk zou moeten trakteere als ik jarig ben en elke keer ben ik bijna te laat. Gelukkig kon Bertje mij op tijd helpen. Hij zei, ‘Bram waarom maak je niet iets moois met je vijftien adfiesen voor iedereen wat je geleerd heb’. En toen dacht ik, wow! Ja dat is het gewoon. Dat ga ik doen! Je krijgt het fandaag kadoo van mij omdat ik jarig ben. Ik hoop dat je het mooi vindt.
Ik vind het kei-fijn om buiten te zijn. En zeker als mijn vrouw ook meekomt. Dat zij haar ding gaat doen en ik kontrooleer alles. Dat is het beste. Dan voel ik me veilig. Af en toe loop ik naar haar toe voor knuffels of een aai. Heerlijk! Nu was ze takjes aan het knippen en al die takjes legde ze op elkaar. Het werd een kei-grote berg.
Ik ga me weer verstoppen zodat ik blaadjes kan fangen. Mijn vrouw doet nog wat takjes knippen voordat ze de takjes van mijn berg afhaalt. Wat is dit? Vraag ik me af. Haalt ze zomaar mijn berg weg. Deze gaan met de groene monster mee zegt ze tegen me. Dan is de tuin weer netjes. En dan kan ik beter kontroole houden. Dat vind ik een goed plan. Dan is alles weer zoals het hoort en dat maakt dat ik me veilig voel.